Sygn. akt II K 1139/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 maja 2019 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSR Agnieszka Wachłaczenko Protokolant st.

§ 4k.k.

1. oskarżonego K. B. uznaje za winnego zarzucanego mu czynu, tj. występku z art.

§ 4k.k.

i za to na podstawie art.

§ 4k.k.

wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując oskarżonego do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie,

1. na podstawie art. 42 § 3 k.k. orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego dożywotnio,
2. na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych,
3. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 470 (czterysta siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. SSR Agnieszka Wachłaczenko II K 1139/18 UZASADNIENIE W dniu 29 kwietnia 2018 roku w miejscowości Z. na wysokości posesji nr (...) oskarżony K. B. kierował motorowerem marki R. o numerze rejestracyjnym (...). Oskarżony był w tym czasie nietrzeźwy (dowód: notatka urzędowa – k. 1, protokół badania trzeźwości – k. 3-4, 5-6, wyjaśnienia oskarżonego – k. 13). Oskarżony K. B. ma 50 lat. Ma wykształcenie zawodowe, jest murarzem. Pracuje dorywczo i deklaruje dochody w wysokości około 1500 zł miesięcznie. Nie ma majątku większej wartości. Jest rozwiedziony ma troje dzieci. Wobec jednego z nich jest zobowiązany alimentacyjnie. Był karany, w tym za czyn z art.

§ 1k.k.

Nie był karany za wykroczenia w ruchu drogowym (dane osobowe – k. 12, karta karna – k. 14, odpis orzeczenia – k. 19, 25-26, 27-28, informacja – k. 20-21). Oskarżony K. B. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia, w których podał, iż był świadomy, że wcześniej wypił alkohol i nie powinien kierować pojazdami, jednak na prośbę kolegi postanowił go odwieźć do domu. Został zatrzymany w drodze powrotnej. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego ponieważ znajdują one odzwierciedlenie w pozostałym, nie kwestionowanym materiale dowodowym. Zgodnie z treścią art.

§ 4k.k.

karze podlega sprawca czynu określonego w § 1 wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. K. B. w dniu 29 kwietnia 2018 r. kierował na drodze publicznej pojazdem mechanicznym znajdując się w stanie nietrzeźwości. Wcześniej wyrokiem w sprawie VI K 302/04 Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 3 sierpnia 2004 r. został skazany za czyn z art.

§ 1k.k.

(k. 19). Zatem oskarżonemu można przypisać popełnienia czynu wyczerpującego znamiona czynu zabronionego opisanego w art.

§ 4k.k.

Sąd nie dopatrzył się okoliczności wyłączających winę lub bezprawność czynu oskarżonego, zwłaszcza w świetle jego wyjaśnień, w których przyznał, że wiedział, że nie powinien kierować pojazdami z uwagi na wcześniej wypity przez niego alkohol. Swoim zachowaniem godził w bezpieczeństwo w ruchu drogowym. Społeczną szkodliwość czynu oskarżonego Sąd ocenił jako sporą. Należy zauważyć, iż wcześniej tym pojazdem przewoził kolegę, a wtedy również znajdował się w stanie nietrzeźwości. Wymierzając karę Sąd miał na uwadze, iż było to powtórne skazanie oskarżonego za czyn polegający m.in. na kierowaniu pojazdem mechanicznym w czasie gdy kierujący znajdował się w stanie nietrzeźwości. Jako okoliczności łagodzące Sąd uwzględnił przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożenie wyjaśnień. Jako okoliczność obciążającą uprzednią karalność oskarżonego. Choć Sąd miał na względzie, iż od ostatniego skazania minęło ponad sześć lat, a od popełnienia czynu z art.

§ 1k.k.

ponad piętnaście. Dlatego Sąd wymierzył oskarżonemu karę 1 roku i 2 miesięcy ograniczenia wolności zobowiązując oskarżonego do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cle społeczne w rozmiarze 20 godzin miesięcznie. Wymierzając tę karę Sąd miał na uwadze, iż nie jest to jedyna forma oddziaływania na oskarżonego ale również obligatoryjnym było orzeczenie świadczenia pieniężnego w kwocie co najmniej 10.000 zł – art. 43a § 2 k.k. oraz orzeczenie dożywotniego zakazu kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi – art. 42 § 3 k.k., co też Sąd uczynił. Nadto Sąd obciążył oskarżonego kosztami sądowymi – art. 627 k.p.k. SSR Agnieszka Wachłaczenko