Sygn. akt II K 253/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 listopada 2019 r. Sąd Rejonowy w Mrągowie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Marek Raszkiewicz Protokolant: p.
§ 1k.k.
O R Z E K A : I. Oskarżonego C. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tą zmianą w opisie, iż przed słowem ,, pięściami,, dodać słowo ,, rękoma i,, i za to na podstawie art. 157 § 2 k.k. w zw. z art.
§ 1k.k.
skazuje go na karę 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności; II. Na podstawie art. 34 § 1 a pkt 1 k.k., art. 35 § 1 k.k., art. 72§1 pkt. 6a k.k. zobowiązuje oskarżonego do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym, a nadto zobowiązuje go do uczestnictwa w oddziaływaniach korekcyjno edukacyjnych – programie korekcyjno edukacyjnym dla sprawców przestępstw z użyciem przemocy; III. Na podstawie art. 57a § 2 k.k. orzeka od oskarżonego nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego J. S.
(1)w kwocie 5000 (pięciu tysięcy) złotych; IV. Na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej J. S.
(2)kwotę 3135,20 złotych (trzy tysiące sto trzydzieści pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem zwrotu wydatków; V. Na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego 120 złotych tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami procesu. Sygnatura akt II K 253/19 UZASADNIENIE Sąd ustalił, co następuje: C. S., syn C. i I. z domu K., ur. (...) w M., w dniu 14 maja 2019 roku w M. naruszył czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż 7 dni, małoletniego J. S.
(1)poprzez uderzanie go pięściami po całym ciele, czym spowodował u wymienionego obrażenia w postaci powierzchownego urazu głowy, powierzchniowego urazu nosa, przy czym czyn ten miał charakter chuligański. Oskarżony w godzinach przedwieczornych udał się do sklepu sieci ,, biedronka ,, przy ulicy (...) w M. celem dokonania reklamacji opłaty za zakupy dokonane wcześniej przez jego córkę. Reklamacja został uznana. W trakcie tej czynności oskarżony był pobudzony, w sposób napastliwy komentował czynności kasjera i personelu sklepu. Przy kasach sąsiadujących powstały kolejki kupujących. W kolejce do drugiej kasy znajdował się 16 letni pokrzywdzony J. S.
(1). Był on w towarzystwie 2 kolegów. Gdy znajdował się przy kasie skomentował on zachowanie oskarżonego związane z przebiegiem reklamacjo i jego zachowaniem. Pokrzywdzony wyszedł ze sklepu i chwile po tym ruszył za nim oskarżony. Oskarżony energicznym krokiem zbliżył się pokrzywdzonego. Gdy pokrzywdzony stał odwrócony do niego tyłem oraz pochylony nad rowerem wówczas oskarżony uderzył go ręką w okolice tyłu głowy. Następnie oskarżony atakując zepchnął pokrzywdzonego w okolicę szyby wystawowej i znajdował się w pozycji do zadania ciosu . Kolejno oskarżony wyprowadził cios pięścią w okolice twarzy pokrzywdzonego. Po tym doszło do wzajemnej szarpaniny. Oskarżony był odciągany przez świadka a pomiędzy niego i pokrzywdzonego wkraczał syn oskarżonego. Kolejno, Oskarżony atakując zadawał ciosy pięścią w okolice całego ciała pokrzywdzonego. Całość zdarzenia była objęta monitoringiem tak wewnątrz sklepu jak i monitoringiem zewnętrznym. Zdarzenie pobicia obejmuje czas około 25 sekund. W wyniku pobicia nastąpiło naruszenie czynności narządu ciała pokrzywdzonego - J. S.
(1)trwające nie dłużej niż 7 dni i spowodowało u wymienionego obrażenia w postaci powierzchownego urazu głowy, powierzchniowego urazu nosa. Stan faktyczny ustalony został w oparciu o zeznanie J. S.
(1)k 84-86, J. S.
(2)k 86-88, M. N. k 88 i 45, K. O. k 88- 90 , 39-40, P. B. k.90, J. S. k. 91, n. O. k 99 , W. L. k 100., dowodu z oględzin dokumentu zapisu monitoringu k. 102-103 oraz dowodów wykazanych w trybie art. 405 §4 k.p.k. na k. 103. Oskarżony nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśniał, że interweniował po wulgarnym stwierdzeniu pokrzywdzonego i na zewnątrz sklepu musnął ręką w tył jego głowy,. Wówczas pokrzywdzony miał się na niego rzucić a oskarżony podjął czynności obrony oraz by go uspokoić . Sąd w całości nie daje wiary wyjaśnieniom oskarżonego. Wyjaśnienia te sprzeczne są, w części zdarzenia w sklepie, z zeznaniami świadków: J. S.
(1)k 84-86, K. O. k 88- 90 , 39-40, P. B. k.90, J. S. k 91, N. O. k 99 , W. L. k
- Sąd daje wiarę w tej części tym zeznaniom. Z treści ww. wynika, że to oskarżony od samego początku zdarzenia był pobudzony i agresywny wobec pracowników sklepu i to nawet w sytuacji niespornej i uwzględnienia jego reklamacji. Z tych zeznań nie wynika by to pokrzywdzony miał wulgarnie cokolwiek stwierdzać w sytuacji komentowania zachowania oskarżonego w sklepie. Sąd daje w wiarę tym zeznaniom i zeznaniom pokrzywdzonego, że nie używał słów wulgarnych będąc w sklepie. Dowody te są jasne i wzajemnie spójne. Natomiast sam przebieg zdarzenia przed sklepem zarejestrowany jest na filmie kamery numer
- Trwa ono w około 25 sekund. Jest to dowód bezwpływowy i został on oceniony prze Sąd. Oskarżony w trakcie pobicia pokrzywdzonego jest agresywny , inicjujący bójkę , to on zadaje ciosy. Dowód ten w wiąże się z zeznaniami J. S.
(1)k 84-86, P. B. k.90, J. S. k 91. oraz dowodem w postaci opinii lekarskiej, fotografii i protokołu oględzin. Sąd ocenia wyjaśnienia oskarżonego jako przyjętą przez niego linię obrony mającą na celu pomniejszenie jego roli w zdarzeniu oraz jego odpowiedzialności. Zeznania świadka W. S. Sąd ocenia z ostrożnością zważywszy, że świadek ten jest synem oskarżonego. W ocenie Sądu zeznania te służą wsparciu linii obrony oskarżonego i wyjaśnień oskarżonego, którym Sąd nie dał wiary. Sąd daje wiarę dowodem obiektywnym w tym dowodom z zapisu monitoringu, dowodom z dokumentów oraz opinii biegłego. Opinia biegłego jest jasna a wiedza biegłego z zakresu medycyny nie budzi wątpliwości. Zeznania J. S.
(2)k 86-88, M. N. k 88 i 45 nie wnoszą istotnych okoliczności do opisu przebiegu zdarzenia. Są to świadkowie pośredni. Sąd zważył, co następuje : W tym stanie sprawy wina oskarżonego, umyślność działania oraz zamiar bezpośredni nie budzą wątpliwości Sądu. Swoim czynem wyczerpał on dyspozycję przestępstwa z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art.
§ 1k.k.
Kwalifikacja z art. 157§2 kk wynika wprost z zakresu zdefiniowanych przez biegłego obrażeń ciała. Oskarżony działał chuligańsko w rozumieniu art. 57a§1kk. Umyślnego zamachu na zdrowie dokonał w miejscu publicznym, działał z oczywiście błahego powodu i okazał rażące lekceważenie porządku prawnego. Opis czynu tak zarzucanego i jak i przypisanego wyczerpuje znamiona czynu oskarżonego w kwalifikacji prawnej i opisie przyjętym przez Sąd . Sąd orzekł : ,, I. Oskarżonego C. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tą zmianą w opisie, iż przed słowem ,,pięściami,, dodać słowo ,,rękoma i,, i za to na podstawie art. 157 § 2 k.k. w zw. z art.
§ 1k.k.
skazuje go na karę 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności; II. Na podstawie art. 34 § 1 a pkt 1 k.k., art. 35 § 1 k.k., art. 72§1 pkt. 6a k.k. zobowiązuje oskarżonego do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym, a nadto zobowiązuje go do uczestnictwa w oddziaływaniach korekcyjno edukacyjnych – programie korekcyjno edukacyjnym dla sprawców przestępstw z użyciem przemocy; III. Na podstawie art. 57a § 2 k.k. orzeka od oskarżonego nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego J. S.
(1)w kwocie 5000 (pięciu tysięcy) złotych; IV. Na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej J. S.
(2)kwotę 3135,20 złotych (trzy tysiące sto trzydzieści pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem zwrotu wydatków; V. Na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego 120 złotych tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami procesu.,, Orzeczona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia, stopnia społecznej szkodliwości czynu jak i ujawnionych cech osobowych oskarżonego. Sąd przyjął, pomimo wskazania w karcie karnej karalności oskarżonego, jego niekaralność. Wynika to z oceny dokumentu ujawnionego w trybie art. 495 §4kpk w sytuacji gdy grzywna orzeczona w tym wyroku wykonana była w dniu 26 06 2015 roku i brak jest orzeczonych innych kar i środków karnych . ( zob. K. 75) Sąd orzekł karę rodzajowo wolnościową- karę ograniczenia wolności. Dodatkowo jako środek probacji orzekł zobowiązania oskarżonego do uczestnictwa w oddziaływaniach korekcyjno edukacyjnych – programie korekcyjno edukacyjnym dla sprawców przestępstw z użyciem przemocy. Konstatacja ta wynika z oceny zachowania oskarżonego, tak przed samym zdarzeniem jak i jest związana z zachowaniem chuligańskim, skierowanym wobec nieletniego. W sposób oczywisty oskarżony miał problemy z powtrzymaniem zachowań agresywnych i przejawia łatwość w podejmowaniu decyzji co do użyciu przemocy. Orzeczono obligatoryjną nawiązkę adekwatna do stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwości czynu. O kosztach orzeczono jak w wyroku w pkt. IV i V.