Sygn. akt II K 263/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 października 2019r Sąd Rejonowy w Kaliszu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Marta Przybylska Protokolant st. sekr.

§1i 4 kk 1.

uznaje oskarżonego T. W. za winnego tego, że w dniu 15 września 2017 roku w K. na ul. (...), kierował w strefie ruchu lądowego samochodem osobowym marki V. o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości pomiędzy 1,67 a 1,71 promila alkoholu we krwi tj. czynu wyczerpującego znamiona art.

§1

kk i za to na podstawie art.

§1

kk wymierza mu karę 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych,

1. na podstawie art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych wszelkich kategorii prawa jazdy w strefie ruchu lądowego na okres 4 (czterech) lat;
2. na podstawie art. 43§3 kk nakłada na oskarżonego obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów,
3. na podstawie art. 43a § 2 kk orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 5.000 (pięć tysięcy) złotych;
4. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz r.pr. B. D. kwotę 600 (sześćset) złotych podwyższoną o 23% podatku od towarów i usług (...) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu,
5. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu części kosztów sądowych i w pozostałej części zwalnia go od ponoszenia. SSR Marta Przybylska Sygn. akt II K 263/19 UZASADNIENIE Oskarżony T. W. ma 60 lat, wykształcenie średnie, z zawodu technik obróbki metali. Jest żonaty i nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Utrzymuje się z renty chorobowej z której osiąga dochód 330 zł miesięcznie. Oskarżony był wcześniej karany. T. W. w dniu 15 września 2017 roku w K. na ul. (...) kierował w strefie ruchu lądowego samochodem osobowym marki V. o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości pomiędzy 1,67 a 1,71 promila alkoholu we krwi. Sąd zważył, co następuje: Artykuł

§ 1k. k.

penalizuje czyn polegający na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających. Zgodnie z art. 115 § 16 k. k. człowiek znajduje się w stanie nietrzeźwości, gdy zawartość alkoholu w jego krwi przekracza 0, 5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego te wartość, lub gdy zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0, 25 mg , albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Występek przewidziany w art.

§ 1k. k.

jest przestępstwem formalnym, które może nastąpić bez względu czy zaistniał jakikolwiek skutek. Stronę podmiotową tego występku stanowi umyślność. Oskarżony T. W. wypełnił swoim zachowaniem przedmiotową stronę występku z art.

§ 1

k. k., gdyż po spożyciu alkoholu, mając powyżej 0,25 mg / l alkoholu w wydychanym powietrzu, wsiadł za kierownicę samochodu i wyjechał nim na drogę. Oskarżony miał pełną świadomość, iż znajduje się w stanie nietrzeźwości. Świadczy o tym fakt, że jako dorosły mężczyzna przewidywał, że po wypiciu 6 piw o pojemności 0,5 litra i 100 ml wódki znajduje się w stanie nietrzeźwości. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, będący przedmiotem analizy i oceny sądu, pozwala na przypisanie oskarżonemu winy, gdyż w czasie swojego bezprawnego i karalnego zachowania, mając możliwość podjęcia decyzji zgodnej z wymogami prawa, nie dał posłuchu normie prawnej. Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego należy ocenić jako znaczny. Przemawia za tym postawa oskarżonego, poziom jego stanu nietrzeźwości w chwili zdarzenia oraz stopień i rodzaj naruszonego dobra jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji. Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował przyznanie się oskarżonego do winy i wyrażenie skruchy. Mając powyższe na uwadze, kierując się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 k.k., uwzględniając stopień winy i społecznej szkodliwości czynu, Sąd na podstawie

§ 1k.k.

wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na 20 złotych, uznając, iż jest ona adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. W ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu kara w pełni zrealizuje wobec niego funkcję wychowawczą i represyjną, a jednocześnie stanowić będzie wystarczające ostrzeżenie na przyszłość. Z uwagi na wymienione wyżej okoliczności Sąd uznał, iż wymierzenie kary pozbawienia wolności, byłoby niewspółmierne do popełnionego przez oskarżonego przestępstwa, a wymierzenie kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania jest niemożliwe w świetle art. 69 § 1 kk albowiem T. W. był już uprzednio karany na karę pozbawienia wolności. Z kolei orzeczenie kary ograniczenia wolności byłoby niecelowe z uwagi na stan zdrowia oskarżonego, który jest na rencie chorobowej. Przy wymiarze wysokości stawki dziennej grzywny, na podstawie art. 33 § 3 k.k. Sąd uwzględnił sytuację majątkową, rodzinną i osobistą oskarżonego ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20 złotych. Z uwagi na fakt, iż oskarżony dopuścił się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji i prowadził pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości, Sąd na podstawie art. 42 § 2 k. k. orzekł w stosunku do T. W. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat. Ustalając okres trwania orzeczonego zakazu Sąd wziął pod uwagę stan nietrzeźwości oskarżonego. W związku ze skazaniem oskarżonego za czyn z art.

§ 1kk, na podstawie art.

43a§2 k.k., sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu radcy prawnemu B. D. kwotę 600 złotych podwyższoną o 23% podatku od towarów i usług (...) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu. Na podstawie art. 624 § 1 kpk, uwzględniając sytuację rodzinną i majątkową, sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 500 złotych tytułem kosztów sądowych i zwolnił go od ich ponoszenia w pozostałej części oraz od ponoszenia opłaty. SSR Marta Przybylska