I C 765/19

(1)o zapłatę I. zasądza od pozwanego M. B.

(1)na rzecz strony powodowej (...) S.A. w W. kwotę 7345,00 zł (siedem tysięcy trzysta czterdzieści pięć 00/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 29 sierpnia 2019 r.; II. dalej idące powództwo oddala; III. zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 1817 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania; IV. przyznaje Kancelarii Adwokackiej adw. M. B.

(2)tytułem kosztów zastępstwa procesowego i dojazdu z tytułu reprezentacji pozwanego ze środków Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Kłodzku kwotę 1566,27 zł. (...) UZASADNIENIE Powodowy (...) Zakład (...) ”S.A. w W. wniósł o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym na kwotę 7345 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 21 grudnia 2012 roku przeciwko pozwanemu M. B.

(3)sprawcy wypadku komunikacyjnego z dnia 16 lipca 2012 roku. Sąd Rejonowy w Ostrowcu Świętokrzyskim wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym 21 lipca 2015 roku. Pozwany wniósł sprzeciw od wydanego nakazu zapłaty 1 sierpnia 2018 roku , wskazując, ze nakaz nigdy nie został mu doręczony i dowiedział się o nim z korespondencji komornika. Pozwany zwrócił się o przekazanie sprawy do Sadu Rejonowego w Kłodzku , w okręgu którego aktualnie przebywa. Sąd Rejonowy w Ostrowcu Świętokrzyskim uznając, że sprzeciw wniesiony został w terminie i nakaz utracił moc i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Kłodzku. Sąd Rejonowy w Kłodzku na wniosek pozwanego ustanowił pełnomocnika adwokata . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wyrokiem z dnia 20 września 2012 roku Sąd Rejonowy w Starachowicach uznał pozwanego M. B.

(1)za winnego przestępstwa z art. 177 par. 1 w zw. z art.178 k.k polegającego na prowadzeniu pojazdu w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości i niezachowaniu należytej ostrożności w czasie wyprzedzania pojazdu, doprowadzając do zderzenia, w wyniku którego M. P. doznał obrażeń ciała w postaci złamania wyrostka łokciowego kości łokciowej lewej, skręcenia stopy lewej, skutkujących naruszenie czynności ciała na czas dłuższy niż 7 dni. Pozwany przyznał się do zarzucanego czynu i odmówił składania wyjaśnień. Dowód: wyrok K- 85 akt (...) SR w Starachowicach, protokół K- 83 odwrót Strona powodowa wypłaciła M. P. z tytułu odpowiedzialności cywilnej sprawcy wypadku pozwanego M. B.

(1)ubezpieczonego w (...), 7345 zł w dniu 12 listopada 2012 roku./ bezsporne/ M. P. w chwili wypadku był małoletni, stracił wakacje i leczył się oraz rehabilitował. Strona powodowa nie doręczyła pozwanemu decyzji dotyczącej wypłaty świadczenia i nie wezwała pozwanego do zwrotu tej kwoty. Dowód: decyzja, dokumentacja medyczna i zgłoszenie roszczeń matki K- 32-93, odpowiedź na pozew i protokół K- 161-162, 190 W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył co następuje: Roszczenie jest uzasadnione w oparciu o przepisy art. 828 k.c. Zgodnie z tym przepisem:” Jeżeli nie umówiono się inaczej, z dniem zapłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela roszczenie ubezpieczającego przeciwko osobie trzeciej odpowiedzialnej za szkodę przechodzi z mocy prawa na ubezpieczyciela do wysokości zapłaconego odszkodowania”. Stan faktyczny sprawy, fakt skazania pozwanego jako sprawcy szkody oraz ubezpieczenie pozwanego w powodowym (...) nie są sporne. Nie jest też sporna zasada wypłaconego świadczenia, a opisane w ustaleniach dokumenty wykazują zanalizowane fakty. Strona powodowa posiada uprawnienie żądania zwrotu wypłaconego odszkodowania z uwagi na opisany wyrok skazujący pozwanego za czyn popełniony w stanie nietrzeźwości, uzasadniający żądanie regresu wobec sprawcy szkody znajdującego się pod wpływem alkoholu. Zgodnie z Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 31 października 2017 r. I ACa 82/17:” Roszczenie regresowe, jako niewynikające z umowy ubezpieczenia lecz wprost z ustawy, a mianowicie z art. 43 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych ma autonomiczny charakter. Roszczenie regresowe nie jest roszczeniem deliktowym, mimo że niewątpliwie istnieje związek między roszczeniem z regresu nietypowego a czynem niedozwolonym. Spowodowanie wypadku stanowi tu przyczynę sprawczą określonego następstwa roszczeń. Następstwo to polega na tym, że poszkodowany ma prawo żądać naprawienia szkody wprost od ubezpieczyciela, a ten, po dokonaniu wypłaty świadczenia ubezpieczeniowego, może wystąpić - w przypadkach ściśle określonych w ustawie - z roszczeniem przeciwko kierującemu pojazdem o zwrot wypłaconego świadczenia. Związek między tymi roszczeniami ma jednak charakter czysto zewnętrzny w tym sensie, że nie jest wynikiem przejścia z mocy prawa na zakład ubezpieczeń roszczeń ubezpieczającego przeciwko sprawcy wypadku (art. 828 § 1 k.c.) ani wstąpieniem w prawa zaspokojonego wierzyciela (art. 518 k.c.), lecz stanowi realizację odrębnego roszczenia, przyznanego ubezpieczycielowi z mocy ustawy. Skoro zatem roszczenie regresowe nie jest roszczeniem deliktowym, lecz przysługującym ubezpieczycielowi z ustawy, zastosowanie dyspozycji art. 440 k.c., mającego zastosowanie przy orzekaniu przez sąd o odpowiedzialności odszkodowawczej wynikającej wyłącznie z czynu niedozwolonego, nie znajduje żadnego uzasadnienia. LEX nr 2484193 Pozwany M. B.

(1)i ustanowiony pełnomocnik pozwanego wskazali konieczność uwzględnienia przyczynienia się M. P. do zdarzenia. Stanowisko pozwanego nie jest uzasadnione. Pozwany i ustanowiony pełnomocnik nie wykazali tej okoliczności, a przepis art. Art. 11. K.p.c. wskazuje:” Ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd w postępowaniu cywilnym”. Mając na względzie, że pozwany nie wykazał zaspokojenia strony powodowej Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, w tym o kosztach na podstawie art.98 k.p.c. W zakresie odsetek Sąd wziął pod uwagę przepis art. 455 k.c. i wniosek powoda zasądzając odsetki od daty zapoznania się przez ustanowionego pełnomocnika powoda i powoda z wezwaniem do zapłaty związanym z doręczeniem pozwu, co miało miejsce 29 sierpnia 2019 roku.