Sygn. akt: I C 464/19 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 stycznia 2020 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Anna Kurzynowska - Drzażdżewska Protokolant: p.o. sekretarz sądowy Paulina Warchoł po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2020 r. w Giżycku na rozprawie sprawy z powództwa (...) A. Ś., M. Ś. sp. j. z/s w B. przeciwko (...) S.A w W. o zapłatę
- Zasądza od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powoda (...) A. Ś., M. Ś. sp. j. z/s w B. kwotę 1.510,00 zł (jeden tysiąc pięćset dziesięć złotych 00/100) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 5.02.2018 r. do dnia zapłaty.
- Zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3.719,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
- Nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 77,36 zł tytułem kosztów sądowych. Sędzia Anna Kurzynowska – Drzażdżewska Sygn. akt I C 464/19 upr UZASADNIENIE Powódka B. A. Ś., M. (...) spółka jawna w B. wniosła przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W. pozew o zapłatę kwoty 1510zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 5 lutego 2018 r. do dnia zapłaty tytułem częściowego odszkodowania za szkodę majątkową powstałą w wyniku zdarzenia komunikacyjnego w dniu 5 stycznia 2018 r. Nadto domagała się zasądzenia na swoją rzecz kosztów procesu. Powódka w uzasadnieniu pozwu podała, że w zdarzeniu drogowym w tym dniu uległ uszkodzeniu samochód W. i J. S. zaś sprawcą zdarzenia był kierowca posiadający polisę OC w pozwanym zakładzie. W toku postępowania likwidacyjnego ubezpieczyciel przyznał odszkodowanie w kwocie 1078,70zł zaniżając tym samym koszty naprawy poprzez przyjęcie stawki roboczogodziny za prace blacharskie i lakiernicze na kwotę 49zł gdy tymczasem wynosi ona 123-128zł w zakładach nieautoryzowanych ponadto potrącając 40% na materiale lakierniczym. W wyniku umowy przelewu powodowa spółka nabyła całość praw do odszkodowania w wysokości odpowiadającej kosztom profesjonalnej naprawy bez znaczenia czy naprawa została wykonana i w jaki sposób. (pozew – k. 3-5, pismo procesowe z 10.09.2018 r. – k. 40) Pozwany (...) S.A. w W. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. Pozwany twierdził, że zapłacona kwota jest w pełni wystarczająca na pokrycie kosztów naprawy uszkodzonego auta i została ustalona w oparciu o kosztorys bowiem poszkodowani nie przedstawili rachunków z naprawy pojazdu. (odpowiedź na pozew – k. 67-69) Sąd Rejonowy w. (...) na mocy wyroku z dnia 30.XI.2018 r. oddalił powództwo w całości i zasądził od powódki na rzecz pozwanego kwotę 917 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sąd Rejonowy uznał, że skoro auto zostało naprawione, co wynika z zeznań świadka W. S. i koszt naprawy nie przekroczył w istocie wypłaconego przez ubezpieczyciela odszkodowania , to żądanie wypłaty większego odszkodowania jest bezzasadne. Sąd ten pominął także wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego aczkolwiek wynika to tylko z uzasadnienia wyroku bowiem formalnej decyzji procesowej sąd nie wydał. W apelacji od powyższego wyroku powódka domagała się jego zmiany poprzez uwzględnienie roszczenia w całości po przeprowadzeniu dowodu z opinii biegłego sądowego. Wyrokiem z dnia 18.02.2019 r. Sąd Okręgowy w. (...) uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego do ponownego rozpoznania . Z uzasadnienia orzeczenia wynika, że sprawa powinna być rozpoznana z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym z uwagi na konieczność zasięgnięcia wiadomości specjalnych. Sąd ustalił, co następuje: W dnu 5 stycznia 2018r. w wyniku kolizji drogowej uszkodzeniu uległ samochód a. o nr rejestracyjnym (...) stanowiący własność W. i J. S.. Sprawca szkody posiadał umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej w pozwanym (...) SA. Z tytułu odszkodowania, na pokrycie kosztów naprawy, ubezpieczyciel wypłacił poszkodowanym odszkodowanie w kwocie 1078,70zł oraz kwotę 200zł na pokrycie kosztów pojazdu zastępczego. Po otrzymaniu odszkodowania na podstawie umowy cesji zawartej 15 czerwca 2018r. poszkodowani zawarli umowę cesji z (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością spółką komandytową –akcyjną w P., na podstawie której scedowali swoje wszystkie obecne i przyszłe roszczenia związane ze szkodą z wyłączeniem kwoty 1078,70zł wypłaconej poszkodowanym, która według ich oświadczenia złożonego w umowie nie pokryła całości roszczeń. W dniu 20 czerwca 2018r. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa –akcyjna w P. scedowała uprawnienia wynikające z umowy zawartej z poszkodowanymi na rzecz powodowej spółki. ( okoliczności niesporne między stronami, umowy cesji k.9 i 10). W sporządzonym na zlecenie powódki kosztorysie koszty naprawy zostały ustalone na kwotę 3045,70zł brutto ( dowód: kosztorys eurotax k.17-19) Pokrzywdzeni po zawarciu umowy cesji i otrzymaniu z tego tytułu kwoty 500zł dokonali we własnym zakresie naprawy samochodu. W ramach tej naprawy W. S.
(2)zakupił za kwotę 300zł używane drzwi, wyklepał i zaszpachlował błotnik oraz polakierował na co przeznaczył również 300zł. W. S.
(2)słuchany w charakterze świadka zeznał także, że wszystkie prace wykonał we własnym zakresie na co przeznaczył około 30 godzin i wskazał, że stawka roboczogodziny za tego rodzaju prace w dużych miastach wynosi około100zł. (dowód: zeznania świadka W. S.
(2)k.54) Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy w. (...) wykonując wskazówki Sądu Okręgowego w. (...) dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej na okoliczność ustalenia wysokości kosztów naprawy pojazdu w oparciu o oryginalne części . Teza dowodowa była odzwierciedleniem wniosku dowodowego strony powodowej zawartej w uzasadnieniu pozwu. Biegły w sporządzonej opinii ustalił , iż koszt takiej naprawy tj . z użyciem części oryginalnych wyniósłby 10 921, 78 zł i w ten sposób przekroczyłby wartość pojazdu w stanie nieuszkodzonym na dzień szkody tj. 7 000 zł. W związku z treścią opinii powód zakwestionował stanowisko biegłego ,że nastąpiła szkoda całkowita bowiem pojazd W. S. został naprawiony i nadal jeździ , zaś całkowity koszt naprawy nie przekroczył kwoty 3 500 zł , przy wartości wyjściowej pojazdu oscylującej wokół kwoty 6 500 zł. ( zob. pismo k. 171). Dodatkowo wniósł o zobowiązanie biegłego do wyliczenia kosztów naprawy pojazdu z pominięciem części oryginalnych. W sporządzonej opinii biegły wyliczył te koszty na kwotę 4 421,96 zł. , przy czym z uwagi na kalkulację własną powoda zamykającą się kwotą niższą tj. 3 045,96 zł - biegły uznał tę właśnie kwotę za odpowiednią. ( zob. opinia uzupełniająca konkluzja k. 199 akt). Po doręczeniu odpisu opinii pełnomocnikom stron nie wpłynęły do niej żadne zastrzeżenia. Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. Ustalenia faktyczne w sprawie Sąd poczynił w przeważającej części na podstawie okoliczności bezspornych pomiędzy stronami. Bezsporne pomiędzy stronami były okoliczności zdarzenia, które spowodowało szkodę, w tym wina za jego spowodowanie, która leżała po stronie osoby ubezpieczonej od odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego w pozwanym (...) S.A. z siedzibą w W.. Pozwany nie kwestionował przy tym istnienia uszczerbku w postaci uszkodzenia pojazdu i zakresu przedmiotowego uszkodzenia. Kwestię sporną stanowiła natomiast wysokość szkody majątkowej, do której naprawienia zobowiązany jest pozwany ubezpieczyciel w oparciu o przepisy ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym, Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2060) oraz przepisy art. 822 i nast. k.c. W tym kontekście należy wskazać, iż w przypadku ubezpieczenia majątkowego, jakim jest ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej, świadczenie ubezpieczyciela ogranicza się do wypłaty określonego odszkodowania w pieniądzu (art. 822 § 1 k.c. i art. 805 § 2 pkt 1 k.c.). Art. 361 § 2 k.c. reguluję zasadę pełnej kompensacji szkody, która przemawia za tym, że odszkodowanie powinno przywrócić w majątku poszkodowanego stan rzeczy naruszony zdarzeniem wyrządzającym szkodę. Szkodę w rozumieniu art. 361 k.c. stanowi bowiem różnica między stanem majątkowym poszkodowanego, który powstał po nastąpieniu zdarzenia powodującego uszczerbek, a stanem, jaki by w jego majątku istniał, gdyby zdarzenie nie nastąpiło. Jak wynika z zeznań świadka W. S.
(2), koszt naprawy samochodu poprzez zakup części i materiałów do naprawy wyniósł 650zł, w tym koszt zakupu używanych drzwi -300zł i koszt związany z lakierowaniem auta- 350zł. Świadek wykonał naprawę we własnym zakresie i potrzebował na to około 30 godz. W ocenie sądu w przedmiotowej sprawie fakt ten jest istotny ale z punktu widzenia zakresu odpowiedzialności pozwanego bez znaczenia. Nie ulega wątpliwości ,że naprawa została faktycznie wykonana a jej koszt został faktycznie poniesiony przez poszkodowanego. Wynika to wprost z powołanych wcześniej zeznań W. S.
(2). Wynika z nich także ,że auto jest w dalszym ciągu wykorzystywane zgodnie ze swoim przeznaczeniem. Okoliczność ,że poszkodowany sam własnymi środkami dokonał naprawy auta pozostaje jednak bez wpływu na zakres materialnej odpowiedzialności ubezpieczyciela. Szkoda jakiej doznał uprawniony została w sposób nie budzący wątpliwości ustalona przez biegłego w opinii , której strony nie kwestionowały. Nie stanowi przedmiotu kontrowersji stanowisko judykatury, że obowiązek naprawienia szkody przez wypłatę odpowiedniej sumy pieniężnej powstaje z chwilą wyrządzenia szkody i nie jest uzależniony od tego , czy poszkodowany naprawił rzecz i czy w ogóle zamierza ją naprawić. Odszkodowanie bowiem ma wyrównać uszczerbek majątkowy powstały w wyniku zdarzenia wyrządzającego szkodę. Powyższe rozważania doprowadziły tutejszy sąd do konkluzji ,że dotychczas wypłacone odszkodowanie w wysokości 1 078,70 zł nie rekompensuje w pełni zaistniałej szkody w pojeździe z dnia 05.01.2018 r. Uwzględniając zgromadzony w aktach materiał dowodowy , w szczególności opinię biegłego sądowego , Sąd uznał roszczenie powoda za uzasadnione w całości i orzekł jak w pkt 1 wyroku. O odsetkach orzeczono na podstawie art.481§1 kc., na mocy którego, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Powstanie tego prawa wynika z samego faktu opóźnienia, a dłużnik nie może się zwolnić z obowiązku zapłaty odsetek ani przez ekskulpację, ani powołując się na okoliczności egzoneracyjne. Termin spełnienia świadczenia wyznacza przepis art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczeń Komunikacyjnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 z późn. zm.), zgodnie z którym zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni licząc od dnia zgłoszenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie. W przedmiotowej sprawie myli się pełnomocnik pozwanego twierdząc, że szkodę zgłoszono dopiero w czerwcu 2018 r. Z akt szkody wynika bowiem, że korespondencja w formie elektronicznej między stronami tj. pokrzywdzoną współwłaścicielką pojazdu, a ubezpieczycielem sprawcy toczyła się już w lutym 2018 r. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Pozwany proces przegrał w całości, zatem winien ponieść koszty z nim związane. Na koszty procesu należne powódce złożyły się: 76 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu, 917 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika (§ 2 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie), 76 zł tytułem opłaty sądowej od wniesionej apelacji, 2200 zł tytułem zaliczek na opinie biegłego oraz 450 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed sądem drugiej instancji (§ 10 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie). O powyższym orzeczono jak w pkt 2 sentencji. Na podstawie art. 113 ust.1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz.1025 ze zm.) w zw. z art. 98 k.p.c. Sąd nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w. (...)kwotę 77,36 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa. W związku z tym Sąd orzekł jak w pkt 3 sentencji.