II AKa 213/18 | Europaius

UZASADNIENIE M. M.

(1)oskarżony został oto, że I. W okresie od stycznia 2008r. do 24 marca 2009r. w D., H., C. i innych miejscowościach na terenie województwa (...) i Polski, kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w której skład wchodzili ponadto: K. M. ps. (...), P. O. ps. (...), J. S., M. P.

(1), K. C. ps. (...), D. P., P. Ł. ps. (...) i B. S. ps. (...) mającej na celu dokonywanie kradzieży samochodów osobowych, a następnie przerabianie ich pól numerycznych i legalizowanie tych pojazdów w urzędach komunikacji w celu dalszej ich sprzedaży tj. o przestępstwo z art. 258 § 3 kk. II. W okresie od stycznia 2008r. do 24 marca 2009r. w D., H., C. i innych miejscowościach na terenie Polski, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zorganizowanej grupie przestępczej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wspólnie i w porozumieniu z K. M. ps. (...) oraz P. O. ps. (...), w różnych kombinacjach osobowych, w ciągu pięciu lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w okresie od 21 listopada 2006r. do 05 grudnia 2007r. za przestępstwo podobne, orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Chodzieży o sygnaturze IIK 280/03 z dnia 29 kwietnia 2005r., pokonując zabezpieczenia pojazdów i wyłamując zamki, a następnie wmontowując własny moduł elektroniczny i przy użyciu dorobionego kluczyka, dokonał kradzieży, bądź usiłował dokonać w ten sam sposób kradzieży co najmniej 57 samochodów osobowych o łącznej wartości 1.340.998,65 zł., które następnie przekazywał J. S., D. P., M. P.

(1), K. C. ps. (...) i B. S. ps. (...) w celu przerobienia w nich numerów nadwozia i silnika, w celu ich dalszej odsprzedaży, i tak: [były to zdarzenia opisane w pkt II od 1 do 57 części historycznej wyroku], tj. o przestępstwo z art. 279 § 1 kk, art. 13 § 2 kk w zw. z art. 279 § 1 kk, art. 275 § 1 kk, i art. 276 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. III. W dniu 16 kwietnia 2008r. w K., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, w ciągu pięciu lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w okresie od 21 listopada 2006r. do 05 grudnia 2007r. za przestępstwo podobne, orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Chodzieży o sygn. II K280/03 z dnia 29 kwietnia 2005r. doprowadził T. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 25.000 zł. poprzez wprowadzenie go w błąd co do legalności pochodzenia pojazdu i posiadania prawa jego własności w ten sposób, że zbył mu pochodzący z dokonanej w 17 stycznia 2008r. we Francji kradzieży samochodu osobowego S. (...) o nr VIN (...) o wartości 25.000 zł. na szkodę F. S., a następnie wykorzystując dokumenty od tego pojazdu, w celu dokonania jego rejestracji przedłożył je w dniu 18 marca 2008r. urzędnikowi Starostwa Powiatowego w C. wyłudzając w ten sposób poświadczenie nieprawdy w dokumencie w postaci dowodu rejestracyjnego serii (...), tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk, art. 291 § 1 kk i art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. IV. W dniu 18 czerwca 2008r. w K., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, w ciągu pięciu lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w okresie od 21 listopada 2006r. do 05 grudnia 2007r. za przestępstwo podobne orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Chodzieży o sygn. II K280/03 z dnia 29 kwietnia 2005r. doprowadził T. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 32.000 zł. poprzez wprowadzenie go w błąd co do legalności pochodzenia pojazdu i posiadania prawa jego własności w ten sposób, że zbył mu pochodzący z dokonanej w nocy 16/ 17 kwietnia 2008r. w P. kradzieży samochodu osobowego S. (...) o nr VIN (...) o wartości 32.000 zł. na szkodę A. i A. S.

(1)oraz (...) Bank SA O/J., w którym następnie zostały przerobione przez inne ustalone osoby znaki identyfikacyjne pochodzące z uszkodzonego samochodu tej samej marki o nr VIN (...) zakupionego w dniu 28 listopada 2007r. w G. za kwotę 7.000 zł., a następnie wykorzystując dokumenty od tego pojazdu, w celu dokonania jego rejestracji, w dniu 28 kwietnia 2008r. przedłożył je urzędnikowi Starostwa Powiatowego w C. wyłudzając w ten sposób poświadczenie nieprawdy w dokumencie w postaci dowodu rejestracyjnego serii (...) tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk, art. 291 § 1 kk i art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. V. W dniu 07 listopada 2008r. w C., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., w celu uzyskania dowodu rejestracyjnego na pojazd V. (...), przedłożył urzędnikowi Starostwa Powiatowego dokumenty od zakupionego w dniu 26 sierpnia 2008r. za kwotę 600 Euro (co najmniej 1987,20zł.) pojazdu powypadkowego o nr VIN: (...), o nr rej. (...), przez co świadomie wprowadził go błąd co do okoliczności mającej znaczenie prawne i w ten sposób wyłudził poświadczenie nieprawdy w dokumencie w postaci dowodu rejestracyjnego serii (...) tj. o przestępstwo z art. 272 kk. VI. W dniu 14 listopada 2008r. w C., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, w ciągu pięciu lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w okresie od 21 listopada 2006r. do 05 grudnia 2007r. za przestępstwo podobne orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Chodzieży o sygn. II K280/03 z dnia 29 kwietnia 2005r. doprowadził M. O.

(1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 14.000 zł. poprzez wprowadzenie go w błąd co do legalności pochodzenia pojazdu i posiadania prawa jego własności w ten sposób, że zbył mu pochodzący z dokonanej w nocy z 16/17 października 2008r. w D. kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...), o nr VIN: (...), o wartości co najmniej 15.000 zł. na szkodę A. W.

(1), w którym zostały następnie przerobione przez inne ustalone osoby znaki identyfikacyjne pochodzące z uszkodzonego samochodu tej samej marki o nr VIN (...) zakupionego dniu 26 sierpnia 2008r. na terenie Niemiec za kwotę co najmniej 1.986 zł., a następnie wykorzystując dokumenty od tego pojazdu, w celu dokonania jego rejestracji przedłożył je najpóźniej do dnia 03 listopada 2008r. urzędnikowi Starostwa Powiatowego w C. wyłudzając w ten sposób poświadczenie nieprawdy w dokumencie w postaci dowodu rejestracyjnego serii (...) tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk, art. 291 § 1 kk i art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. VII. W dniu 30 stycznia 2009r. w B., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, w ciągu pięciu lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w okresie od 21 listopada 2006r. do 05 grudnia 2007r. za przestępstwo podobne orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Chodzieży o sygn. II K280/03 z dnia 29 kwietnia 2005r., doprowadził K. G.

(1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 18.300 zł. poprzez wprowadzenie go w błąd co do legalności pochodzenia pojazdu i posiadania prawa jego własności w ten sposób, że zbył mu pochodzący z dokonanej w nocy z 26/27 listopada 2008r. w G. kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...), nr VIN (...) o wartości 29.800 zł. na szkodę G. S., w którym zostały następnie przerobione przez inne ustalone osoby znaki identyfikacyjne pochodzące z uszkodzonego samochodu tej samej marki o nr VIN (...) zakupionego w dniu 26 sierpnia 2008r. na terenie Niemiec co najmniej za kwotę 3.972 zł., a następnie wykorzystując dokumenty od tego pojazdu, w celu dokonania jego rejestracji przedłożył je w dniu 16 stycznia 2009r. urzędnikowi Starostwa Powiatowego w C. wyłudzając w ten sposób poświadczenie nieprawdy w dokumencie w postaci dowodu rejestracyjnego serii (...) tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk, art. 291 § 1 kk i art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. VIII. W dniu 07 lutego 2009r. w C., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, w ciągu pięciu lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w okresie od 21 listopada 2006r. do 05 grudnia 2007r. za przestępstwo podobne orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Chodzieży o sygn. II K280/03 z dnia 29 kwietnia 2005r., doprowadził J. R. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 26.000 zł. poprzez wprowadzenie go w błąd co do legalności pochodzenia pojazdu i posiadania prawa jego własności w ten sposób, że zbył mu pochodzący z dokonanej w nocy z 07/08 kwietnia 2008r. w Ś. kradzieży samochodu S. (...) o nr rej. (...), o nr VIN (...) o wartości 40.000 zł, na szkodę R. G., w którym następnie, przez inne ustalone osoby zostały przerobione znaki identyfikacyjne pochodzące z uszkodzonego samochodu tej samej marki o nr VIN (...) zakupionego w dniu 11 kwietnia 2008r. w C. za kwotę 6.000 zł. od M. W., a następnie wykorzystując dokumenty od tego pojazdu, w celu dokonania jego rejestracji w dniu 28 kwietnia 2008r. przedłożył je urzędnikowi Starostwa Powiatowego w C. wyłudzając w ten sposób poświadczenie nieprawdy w dokumencie w postaci dowodu rejestracyjnego serii (...) tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk, art. 291 § 1 kk i art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. IX. W nieustalonym czasie i miejscu, ale najpóźniej do 07 lutego 2009r., w celu użycia za autentyczny, podrobił na umowie kupna - sprzedaży samochodu S. (...) o nr rej. (...) z dnia 07 lutego 2009r. zawartej w C. pomiędzy Z. M. (sprzedającym), a J. R. (kupującym) znajdujący się w pozycji „podpis sprzedającego” - podpis o treści (...) tj. o przestępstwo z art. 270 § 1 kk. X. W dniu 10 lutego 2009r. w K., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, w ciągu pięciu lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w okresie od 21 listopada 2006r. do 05 grudnia 2007r. za przestępstwo podobne orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Chodzieży o sygn. II K280/03 z dnia 29 kwietnia 2005r., doprowadził T. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 35.000 zł. poprzez wprowadzenie go w błąd co do legalności pochodzenia pojazdu i posiadania prawa jego własności w ten sposób, że zbył mu samochód osobowy V. (...) o nr rej. (...), o nr VIN (...) o wartości 47.239,63 zł., pochodzący z dokonanej w nocy z 27/28 grudnia 2008r. w D. kradzieży na szkodę A. S.

(2), w którym następnie, przez inne ustalone osoby przerobione zostały znaki identyfikacyjne pochodzące z uszkodzonego samochodu tej samej marki o nr VIN (...) zakupionego w dniu 26 sierpnia 2008r. na terenie Niemiec za kwotę co najmniej 6.289 zł., a następnie wykorzystując dokumenty od tego pojazdu, w celu dokonania jego rejestracji, w dniu 16 stycznia 2009r. przedłożył je urzędnikowi Starostwa Powiatowego w C. wyłudzając w ten sposób poświadczenie nieprawdy w dokumencie w postaci dowodu rejestracyjnego serii (...) tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk, art. 291 § 1 kk i art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. XI. W dniu 27 lutego 2009r. w C., dokonując rejestracji samochodu osobowego A. (...) o nr rej. (...), przedłożył pracownikowi Starostwa Powiatowego w C. upoważnionego do zarejestrowania pojazdu wniosek i kartę informacyjną dot. w/w pojazdu, na których to dokumentach zostały podrobione podpisy w pozycji „podpis właściciela pojazdu o treści (...) tj. o przestępstwo z art. 272 kk. XII. W dniu 12 marca 2009r. w C., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., w celu uzyskania dowodu rejestracyjnego na pojazd V. (...), przedłożył urzędnikowi Starostwa Powiatowego dokumenty od zakupionego w dniu 09 grudnia 2008r. za kwotę 1.100 Euro (co najmniej 4325,53zł) pojazdu powypadkowego o nr VIN: (...), o nr rej. (...), przez co świadomie wprowadził go błąd co do okoliczności mającej znaczenie prawne i w ten sposób wyłudził poświadczenie nieprawdy w dokumencie w postaci dowodu rejestracyjnego serii (...) tj. o przestępstwo z art. 272 kk. XIII. W dniu 20 marca 2009r. w B., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, w ciągu pięciu lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w okresie od 21 listopada 2006r. do 05 grudnia 2007r. za przestępstwo podobne orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Chodzieży o sygn. II K280/03 z dnia 29 kwietnia 2005r., doprowadził M. B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 29.300 zł. poprzez wprowadzenie go w błąd co do legalności pochodzenia pojazdu i posiadania prawa jego własności w ten sposób, że zbył mu pochodzący z dokonanej w nocy z 14/15 maja 2008r. w C. kradzieży samochodu V. (...) nr rej. (...)BB, nr (...), o wartości 40.000 zł. na szkodę E. S., w którym następnie, przez inne ustalone osoby przerobione zostały znaki identyfikacyjne pochodzące z uszkodzonego samochodu tej samej marki o nr VIN (...), zakupionego w dniu 14 lipca 2008r. na terenie Niemiec za kwotę co najmniej 11.375 zł. oraz wykorzystana do wmontowania skrzynia biegów pochodząca z dokonanej w nocy z 03/04 listopada 2008r. w C. kradzieży z włamaniem do samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...), o wartości 26.000 zł. na szkodę M. G.

(1), a następnie wykorzystując dokumenty od tego pojazdu, w celu dokonania jego rejestracji, przedłożył je w dniu 17 grudnia 2008r. urzędnikowi Starostwa Powiatowego w C. wyłudzając w ten sposób poświadczenie nieprawdy w dokumencie w postaci dowodu rejestracyjnego serii (...) tj. o przestępstwo z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. XIV. W dniu 24 marca 2009r. w C., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii posiadał środek psychotropowy w postaci 0,98 gram amfetaminy tj. o przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii. K. M. oskarżony został o to, że XV. W okresie od stycznia 2008r. do 24 marca 2009r. w D., H., C. i innych miejscowościach na terenie Polski, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez M. M.

(1)ps. (...), w której skład wchodzili ponadto: P. O. ps. (...), J. S., M. P.

(1), K. C. ps. (...) , D. P., P. Ł. ps. (...) i B. S. ps. (...):” mającej na celu dokonywanie kradzieży samochodów osobowych, a następnie przerabianie ich pól numerycznych i legalizowanie tych pojazdów w urzędach komunikacji w celu ich dalszej sprzedaży tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 kk. XVI. W okresie od stycznia 2008r. do 24 marca 2009r. w D. H., C. i innych miejscowościach na terenie Polski, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zorganizowanej grupie przestępczej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)ps. (...) oraz P. O. ps. (...), w różnych kombinacjach osobowych, pokonując zabezpieczenia pojazdów i wyłamując zamki, a następnie wmontowując własny moduł elektroniczny i przy użyciu dorobionego kluczyka, dokonał kradzieży, bądź usiłował dokonać w ten sam sposób kradzieży co najmniej 58 samochodów osobowych o łącznej wartości 1.356.998,65 zł., które następnie przekazywał J. S., D. P., M. P.

(1), K. C. ps. (...) i B. S. ps. (...) w celu przerobienia w nich numerów nadwozia i silnika, w celu ich dalszej odsprzedaży, i tak: [były to zdarzenia opisane w pkt XVI od 1 do 58 części historycznej wyroku], tj. o przestępstwo z art. 279 § 1 kk, art. 13 § 2 kk w zw. z art. 279 § 1 kk, art. 275 § 1 kk i art. 276 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw, z art. 65 § 1 kk XVII. W dniu 16 kwietnia 2008r. w K., działając wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, w ciągu pięciu lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w okresie od 21 listopada 2006r. do 05 grudnia 2007r. za przestępstwo podobne, orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Chodzieży o sygn. II K280/03 z dnia 29 kwietnia 2005r. doprowadził T. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 25.000 zł. poprzez wprowadzenie go w błąd co do legalności pochodzenia pojazdu i posiadania prawa jego własności w ten sposób, że zbył mu pochodzący z dokonanej w 17 stycznia 2008r. we Francji kradzieży samochodu osobowego S. (...) o nr VIN (...) o wartości 25.000 zł. na szkodę F. S., a następnie wykorzystując dokumenty od tego pojazdu, w celu dokonania jego rejestracji przedłożył je w dniu 18 marca 2008r. urzędnikowi Starostwa Powiatowego w C. wyłudzając w ten sposób poświadczenie nieprawdy w dokumencie w postaci dowodu rejestracyjnego serii (...) tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk, art. 291 § 1 kk i art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk. XVIII. W dniu 18 czerwca 2008r. w K., działając wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1), w celu uzyskania dowodu rejestracyjnego na pojazd V. (...), przedłożył urzędnikowi Starostwa Powiatowego dokumenty od zakupionego w dniu 26 sierpnia 2008r. za kwotę 600 Euro (co najmniej 1987,20zł.) pojazdu powypadkowego o nr VIN: (...), o nr rej. (...), przez co świadomie wprowadził go błąd co do okoliczności mającej znaczenie prawne i w ten sposób wyłudził poświadczenie nieprawdy w dokumencie w postaci dowodu rejestracyjnego serii (...) tj. o przestępstwo z art. 272 kk. XX. W dniu 14 listopada 2008r. w C., działając wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 14.000 zł. poprzez wprowadzenie go w błąd co do legalności pochodzenia pojazdu i posiadania prawa jego własności w ten sposób, że zbył mu pochodzący z dokonanej w nocy z 16/17 października 2008r. w D. kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) 17, o nr VIN: (...), o wartości co najmniej 15.000 zł. na szkodę A. W.

(1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, w ciągu pięciu lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w okresie od 21 listopada 2006r. do 05 grudnia 2007r. za przestępstwo podobne orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Chodzieży o sygn. II K280/03 z dnia 29 kwietnia 2005r., doprowadził J. R. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 26.000 zł. poprzez wprowadzenie go w błąd co do legalności pochodzenia pojazdu i posiadania prawa jego własności w ten sposób, że zbył mu pochodzący z dokonanej w nocy z 07/08 kwietnia 2008r. w Ś. kradzieży samochodu S. (...) o nr rej. (...), o nr VIN (...) o wartości 40.000 zł, na szkodę R. G., w którym następnie, przez inne ustalone osoby zostały przerobione znaki identyfikacyjne pochodzące z uszkodzonego samochodu tej samej marki o nr VIN (...) zakupionego w dniu 11 kwietnia 2008r. w C. za kwotę 6.000 zł. od M. W., a następnie wykorzystując dokumenty od tego pojazdu, w celu dokonania jego rejestracji w dniu 28 kwietnia 2008r. przedłożył je urzędnikowi Starostwa Powiatowego w C. wyłudzając w ten sposób poświadczenie nieprawdy w dokumencie w postaci dowodu rejestracyjnego serii (...) tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk, art. 291 § 1 kk i art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk. XXIII. W dniu 10 lutego 2009r. w K., działając wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1), w celu uzyskania dowodu rejestracyjnego na pojazd V. (...), przedłożył urzędnikowi Starostwa Powiatowego dokumenty od zakupionego w dniu 09 grudnia 2008r. za kwotę 1.100 Euro (co najmniej 4325,53zł) pojazdu powypadkowego o nr VIN: (...), o nr rej. (...), przez co świadomie wprowadził go błąd co do okoliczności mającej znaczenie prawne i w ten sposób wyłudził poświadczenie nieprawdy w dokumencie w postaci dowodu rejestracyjnego serii (...) tj. o przestępstwo z art. 272 kk. XXV. W dniu 20 marca 2009r. w B., działając wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, w ciągu pięciu lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w okresie od 21 listopada 2006r. do 05 grudnia 2007r. za przestępstwo podobne orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Chodzieży o sygn. II K280/03 z dnia 29 kwietnia 2005r., doprowadził M. B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 29.300 zł. poprzez wprowadzenie go w błąd co do legalności pochodzenia pojazdu i posiadania prawa jego własności w ten sposób, że zbył mu pochodzący z dokonanej w nocy z 14/15 maja 2008r. w C. kradzieży samochodu V. (...), nr VIN (...), o wartości 40.000 zł. na szkodę E. S., w którym następnie, przez inne ustalone osoby przerobione zostały znaki identyfikacyjne pochodzące z uszkodzonego samochodu tej samej marki o nr VIN (...), zakupionego w dniu 14 lipca 2008r. na terenie Niemiec za kwotę co najmniej 11.375 zł. oraz wykorzystana do wmontowania skrzynia biegów pochodząca z dokonanej w nocy z 03/04 listopada 2008r. w C. kradzieży z włamaniem do samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...), o wartości 26.000 zł. na szkodę M. G.

(1)ps. (...), w której skład wchodzili ponadto: K. M. ps. (...), P. O. ps. (...), M. P.

(1), J. S., D. P. ps. (...), P. Ł. i B. S. ps. (...), mającej na celu dokonywanie kradzieży poprzez włamanie samochodów osobowych, następnie przerabianie ich pól numerycznych i legalizowanie tych pojazdów w urzędach komunikacji w celu dalszej ich sprzedaży tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 kk. XXIX. W dniu 15 stycznia 2009r. w F., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i w zorganizowanej grupie przestępczej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu przyjął od M. M.

(1)i pomógł w ukryciu 2 samochody osobowe o łącznej wartości 40.000 zł. wiedząc, że zostały one uzyskane za pomocą czynu zabronionego, i tak:

samochód osobowy V. (...) nr rej. (...) o wartości 20.000 zł., do którego w nocy z 13/14 stycznia 2009r. dokonano włamania, a następnie kradzieży na szkodę S. i M. T.;
samochód osobowy V. (...) nr rej. (...) o wartości 20.000 zł., do którego w nocy z 13/14 stycznia 2009r. dokonano włamania, a następnie kradzieży na szkodę M. O.

(2)i R. K.

(1)tj. o przestępstwo z art. 291 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk. M. P.

(1)oskarżony został o to, że: XXX. W okresie od stycznia 2008r. do 06 grudnia 2008r. w C. i innych miejscowościach na terenie województwa (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez M. M.

(1)ps. (...), w której skład wchodzili ponadto: K. M. ps. (...), P. O. ps. (...), J. S., K. C. ps. (...), D. P., P. Ł. ps. (...) i B. S. ps. (...) mającej na celu dokonywanie kradzieży samochodów osobowych, następnie przerabianie ich pól numerycznych i legalizowanie tych pojazdów w urzędach komunikacji w celu dalszej ich sprzedaży tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 kk. XXXI. W okresie od 06 października 2008r. do 06 grudnia 2008r. w N., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, biorąc udział w zorganizowanej grupie przestępczej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, przyjął od M. M.

(1), K. M. i P. O., a następnie przechowywał silnik pochodzący od samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o nr VIN (...) o wartości 26.000 zł. stanowiący własność R. i P. U. wiedząc, że pochodzi on z czynu zabronionego dokonanego w nocy z 05/06 grudnia 2008r. tj. o przestępstwo z art. 291 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 12 kk . Sąd Okręgowy w Poznaniu, po rozpoznaniu przytoczonego oskarżenia, wyrokiem z dnia 18 grudnia 2018 r. w sprawie o sygn. akt III K 149/10, orzekł w ten sposób, że: 1. Oskarżonego M. M.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie I tj. przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 258 § 3 kk i za przestępstwo to na podstawie art. 258 § 3 kk wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności. 2. Oskarżonego M. M.

(1)uznaje za winnego tego, że w okresie od stycznia 2008 roku do 24 marca 2009 roku w D., H., C. i innych miejscowościach na terenie Polski, działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, w zorganizowanej grupie przestępczej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, sam lub wspólnie i w porozumieniu z K. M. oraz inną ustaloną osobą, w różnych konfiguracjach osobowych, w ciągu pięciu lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w okresie od 21 listopada 2006 roku do 5 grudnia 2007 roku za przestępstwo podobne, orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sadu Rejonowego w Chodzieży sygn. akt II K 280/03 z dnia 29 kwietnia 2005 roku, pokonując zabezpieczenia pojazdów i wyłamując zamki, a następnie wmontowując własny moduł elektroniczny i przy użyciu dorobionego kluczyka, dokonał kradzieży, bądź usiłował dokonać kradzieży co najmniej 42 samochodów osobowych, które następnie przekazywał innym osobom w celu przerobienia w nich numerów nadwozia i silnika, w celu ich dalszej odsprzedaży i tak: - w nocy z 1 na 2 stycznia 2008 roku w W., usiłował dokonać kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości co najmniej 29.000 zł. w ten sposób, że przy pomocy nieustalonego narzędzia wyłamał wkładkę zamka drzwi od strony kierowcy, a następnie dostał się do wnętrza, gdzie uszkodził stacyjkę pojazdu powodując w ten sposób straty o wartości 1.000 zł. na szkodę J. K., lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zabezpieczenia pojazdu; - w nocy z 1 na 2 stycznia 2008 roku w W., dokonał kradzieży samochodu osobowego S. (...) o nr rej. (...) o wartości 20.000 zł. na szkodę I. i P. R.; - w nocy z 1 na 2 stycznia 2008 roku w P., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 20.000 zł. i kradzieży z wnętrza pojazdu karty bankomatowej (...), prawa jazdy i dowodu osobistego na nazwisko K. K.

(1), a także dowodów rejestracyjnych od w/w pojazdu oraz samochodu ciężarowego (...), łącznej wartości 22.000 zł. na szkodę K. K.

(1); - w nocy z 3 na 4 stycznia 2008 roku w W., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 20.000 zł. na szkodę A. M.

(1); - w nocy 4 stycznia 2008 roku w K. W.. dokonał kradzieży samochodu osobowego A. (...) o nr rej. (...) o wartości 30.000 zł. na szkodę M. R.; - w nocy 4 stycznia 2008 roku w W., dokonał kradzieży samochodu osobowego A. (...) o nr rej. (...) o wartości 38.000 zł. na szkodę K. K.

(2); - w nocy z 7 na 8 lutego 2008 roku w P., usiłował dokonać kradzieży samochodu osobowego S. (...) o nr rej. (...) o wartości co najmniej 22.000 zł. w ten sposób, że przy pomocy nieustalonego narzędzia wyłamał wkładki zamków drzwi przednich lewych od strony kierowcy oraz w klapie bagażnika, po czym dostał się do wnętrza, gdzie rozerwał obudowę kolumny kierowniczej, osłonę maskującą lewą stronę kokpitu, obudowę dźwigni zmiany biegów oraz osłonę słupka przedniego, a następnie dokonał kradzieży mienia w postaci dwóch wkładów lusterek zewnętrznych oraz czterech oryginalnych kołpaków z logo firmy powodując w ten sposób uszkodzenia o wartości 5.000 zł. na szkodę P. i M. G.

(2), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zabezpieczenia pojazdu; - w nocy z 7 na 8 lutego 2008 roku w P., dokonał kradzieży samochodu osobowego S. (...) o nr rej. (...) o wartości 24.500 zł. na szkodę M. i W. N. oraz (...) Bank SA O/J.; - w nocy z 19 na 20 lutego 2008 roku w W., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 20.000 zł. na szkodę K. i A. P.; - w nocy z 17 na 18 marca 2008 roku w P., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 30.000 zł. wraz z radioodtwarzaczem (...) bez panela o wartości co najmniej 1.000 zł., skrzynią basową firmy (...) i wzmacniaczem łącznej wartości 32.000 zł. na szkodę M. L.; - w nocy z 17 na 18 marca 2008 roku we W., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 21.360 zł. wraz z fotelikiem dla dziecka nieustalonej wartości na szkodę R. K.

(2); - w zakresie czynu opisanego w punkcie II zdarzenie 15 i punkcie IV części wstępnej wyroku ustala, że w nocy z 16 na 17 kwietnia 2008 roku w P., wspólnie i w porozumieniu z K. M. dokonał kradzieży samochodu osobowego S. (...) o nr rej. (...) o wartości 32.000 zł. na szkodę (...) Bank SA O/J., a nadto kradzieży 4 segregatorów z dokumentacją za 2007r. firmy (...) oraz 2 strojów do pływania na desce o wartości 850 zł., trapezu damskiego siodełkowego o wartości 850 zł., pokrowca na deskę o wartości 600 zł. i okularów korekcyjnych o wartości 500 zł., łącznej wartości 34.800 zł. na szkodę A. i A. S.

(1)oraz (...) Bank SA O/J., a następnie w dniu 18 czerwca 2008 roku w K., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., doprowadził T. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 32.000 zł. poprzez wprowadzenie go w błąd co do legalności pochodzenia pojazdu i posiadania prawa jego własności w ten sposób, że zbył mu pochodzący z dokonanej w nocy 16/ 17 kwietnia 2008 roku w P. kradzieży samochód osobowy S. (...), w którym następnie zostały przerobione przez inne ustalone osoby znaki identyfikacyjne pochodzące z uszkodzonego samochodu tej samej marki o nr VIN (...) zakupionego w dniu 28 listopada 2007 roku w G. za kwotę 7.000 zł., a następnie wykorzystując dokumenty od tego pojazdu, w celu dokonania jego rejestracji, w dniu 28 kwietnia 2008 roku przedłożył je urzędnikowi Starostwa Powiatowego w C. wyłudzając w ten sposób poświadczenie nieprawdy w dokumencie w postaci dowodu rejestracyjnego serii (...), przy czym zdarzenie opisane w punkcie IV części wstępnej wyroku stanowi czyn współukarany następczy; - w nocy z 21 na 22 lipca 2008 roku w P., dokonał kradzieży samochodu osobowego S. (...) o nr rej. (...), o wartości 40.000 zł. na szkodę M. S.; - w nocy z 31 lipca na 1 sierpnia 2008 roku w Z., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 23.000 zł. wraz radiem (...), dwoma fotelikami dziecięcymi i fotelem od samochodu osobowego V. (...) o nieustalonej wartości na szkodę A. W.

(2); - w nocy z 10 na 11 sierpnia 2008 roku w S., wspólnie i w porozumieniu z K. M. dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 37.000 zł. na szkodę I. Ł.; - w nocy 13 sierpnia 2008 roku w S., dokonał kradzieży samochodu osobowego A. (...) o nr rej. (...) o wartości 20.000 zł. na szkodę P. K.; - w nocy 13 sierpnia 2008 roku w U., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 15.000 zł. na szkodę I. Z.; - w nocy z 14 na 15 października 2008 roku w C., wspólnie i w porozumieniu z K. M. i inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 30.000 zł. na szkodę S. K.; - w zakresie czynu opisanego w punkcie II zdarzenie 33 i punktu VI części wstępnej wyroku ustala, że w nocy z 16 na 17 października 2008 roku w D., wspólnie i w porozumieniu z K. M. i inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...), VIN: (...) o wartości co najmniej 15.000 zł. na szkodę A. W.

(1), a następnie w dniu 14 listopada 2008 roku w C., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził M. O.

(1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 14.000 zł. poprzez wprowadzenie go w błąd co do legalności pochodzenia pojazdu i posiadania prawa jego własności w ten sposób, że zbył mu pochodzący z dokonanej w nocy z 16 na 17 października 2008r. w D. kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) 17, o nr VIN: (...), o wartości co najmniej 15.000 zł. na szkodę A. W.

(1), w którym zostały następnie przerobione przez inne ustalone osoby znaki identyfikacyjne pochodzące z uszkodzonego samochodu tej samej marki o nr VIN (...) zakupionego dniu 26 sierpnia 2008 roku na terenie Niemiec za kwotę co najmniej 1.986 zł., a następnie wykorzystując dokumenty od tego pojazdu, w celu dokonania jego rejestracji przedłożył je najpóźniej do dnia 3 listopada 2008 roku urzędnikowi Starostwa Powiatowego w C. wyłudzając w ten sposób poświadczenie nieprawdy w dokumencie w postaci dowodu rejestracyjnego serii (...), przy czym zdarzenie opisane w punkcie VI stanowi czyn współukarany następczy; - w dniu 17 października 2008 roku w D., wspólnie i w porozumieniu z K. M. i inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) nr rej. (...): (...) o wartości co najmniej 15.000 zł. na szkodę R. B.; - w nocy z 21 na 22 października 2008 roku w R., wspólnie i w porozumieniu z K. M., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 25.000 zł. na szkodę P. W.; - w nocy z 21 na 22 października 2008 roku w S., wspólnie i w porozumieniu z K. M., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 16.000 zł. na szkodę M. i M. K.

(1), a także znajdujących się w jego wnętrzu przedmiotów w postaci: radioodtwarzacza (...) wartości 750 zł., portfela z zawartością pieniędzy w kwocie 180 zł., dowodu osobistego, prawa jazdy i karty bankomatowej (...) na nazwisko M. K.

(2), dowodu rejestracyjnego od w/w pojazdu łącznej wartości 16.930 zł. na szkodę M. i M. K.

(1); - w nocy z 3 na 4 listopada 2008 roku w C., wspólnie i w porozumieniu z K. M., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 26.000 zł. na szkodę D. i M. G.

(1)oraz (...) Bank S.A w G.; - w nocy z 6 na 7 listopada 2008 roku w S., wspólnie i w porozumieniu z K. M., usiłował dokonać kradzieży samochodu osobowego S. (...) o nr rej. (...) o wartości 22.000 zł. w ten sposób, że po uprzednim uszkodzeniu nieustalonym narzędziem zamka drzwi od strony kierowcy dostał się do jego wnętrza, a następnie dokonał uszkodzenia stacyjki oraz komputera sterującego w/w pojazdu powodując w ten sposób straty w kwocie 1.000 zł. na szkodę A. W.

(3), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zabezpieczenia pojazdu; - w nocy z 6 na 7 listopada 2008 roku w S., wspólnie i w porozumieniu z K. M., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 18.000 zł. wraz z zawartością w postaci kurtki męskiej, telefonu komórkowego S. (...) wartości 300 zł., fotelikiem dziecięcym o wartości 800 zł., radioodtwarzaczem Pioneer o wartości 400 zł., płytami CD, kosmetykami samochodowymi i narzędziami budowlanymi o wartości 200 zł., łącznej wartości 19.700 zł. na szkodę R. W.; - w dniu 15 listopada 2008 roku w D., wspólnie i w porozumieniu z K. M. i inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...), VIN: (...) o wartości co najmniej 32.000 zł. na szkodę S. S.; - w zakresie czynu opisanego w punkcie II zdarzenie 41 i punkcie VII części wstępnej wyroku ustala, że w nocy z 26 na 27 listopada 2008 roku w G., wspólnie i w porozumieniu z K. M., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 29.800 zł. na szkodę G. S., a następnie dniu 30 stycznia 2009 roku w B., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., doprowadził K. G.

(1); - w nocy z 5 na 6 grudnia 2008 roku w P., wspólnie i w porozumieniu z K. M., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 26.000 zł. na szkodę R. i P. U.; - w zakresie czynu opisanego w punkcie II zdarzenie 45 i punkcie X części wstępnej wyroku ustala w nocy z 27 na 28 grudnia 2008 roku w D., wspólnie i w porozumieniu z K. M. i inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) nr rej. (...) o nr VIN: (...) o wartości co najmniej 11.514,84 Euro, co stanowi 47.239,63 zł. na szkodę A. S.

(2), a następnie w dniu 10 lutego 2009 roku w K., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M. doprowadził T. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 35.000 zł. poprzez wprowadzenie go w błąd co do legalności pochodzenia pojazdu i posiadania prawa jego własności w ten sposób, że zbył mu ten pojazd, w którym następnie, przez inne ustalone osoby przerobione zostały znaki identyfikacyjne pochodzące z uszkodzonego samochodu tej samej marki o nr VIN (...) zakupionego w dniu 26 sierpnia 2008 roku na terenie Niemiec za kwotę co najmniej 6.289 zł., a następnie wykorzystując dokumenty od tego pojazdu, w celu dokonania jego rejestracji, w dniu 16 stycznia 2009 roku przedłożył je urzędnikowi Starostwa Powiatowego w C. wyłudzając w ten sposób poświadczenie nieprawdy w dokumencie w postaci dowodu rejestracyjnego serii (...) , przy czym zdarzenie opisane w punkcie X stanowi czyn współukarany następczy; - w nocy z 29 na 30 grudnia 2008 roku w S., dokonał kradzieży samochodu osobowego S. (...) o nr rej. (...) o wartości 30.000 zł. wraz z pompką do kół, podnośnikiem hydraulicznym i parasolem łącznej wartości 30.110 zł. na szkodę P. i J. M.; - w nocy z 7 na 8 stycznia 2009 roku w T. P., wspólnie i w porozumieniu z K. M., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 25.000 zł. na szkodę (...) Bank w O/ J. oraz P. B.

(1)wraz z kartami płatniczymi (...) i (...) na nazwisko K. S.; - w dniu 8 stycznia 2009 roku w D., wspólnie i w porozumieniu z K. M. i inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 18.000 zł. na szkodę P. i W. M., wraz z zawartością fotelika dziecięcego G. o nieustalonej wartości na szkodę T. K.

(2); - w nocy z 13 na 14 stycznia 2009 roku we W., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 22.000 zł. na szkodę M. O.

(2)i R. K.

(1); - w lutym 2009 roku w G., wspólnie i w porozumieniu z K. M. i inną ustaloną osobą, usiłował dokonać kradzieży samochodu osobowego S. (...) o nr rej. (...) o wartości 30.000 zł. w ten sposób, że po uprzednim otwarciu nieustalonym narzędziem zamka drzwi i uszkadzając go, dostał się do wnętrza pojazdu, gdzie następnie uszkodził wkład stacyjki powodując w ten sposób straty w kwocie 100 zł. na szkodę D. M., lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zabezpieczenia pojazdu; - w lutym 2009 roku w G., wspólnie i w porozumieniu z K. M. i inną ustaloną osobą, usiłował dokonać kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 30.000 zł. w ten sposób, że po uprzednim otwarciu nieustalonym narzędziem drzwi od strony kierowcy dostał się do jego wnętrza, a następnie dokonał uszkodzenia stacyjki w/w pojazdu powodując w ten sposób straty w kwocie 450 zł. na szkodę A. B.

(1), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zabezpieczenia pojazdu; - w lutym 2009 roku w G., wspólnie i w porozumieniu z K. M. i inną ustaloną osobą, usiłował dokonać kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 15.000 zł. w ten sposób, że po uprzednim otwarciu nieustalonym narzędziem drzwi od strony kierowcy dostał się do jego wnętrza, a następnie dokonał uszkodzenia stacyjki w/w pojazdu powodując w ten sposób straty w kwocie 400 zł. na szkodę D. D.

(2)i A. M.

(2), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zabezpieczenia pojazdu; - w nocy z 17 na 18 lutego 2009 roku w G., wspólnie i w porozumieniu z K. M. i inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 15.000 zł. na szkodę D. D.

(2)i A. M.

(2); - w nocy z 26 na 27 lutego 2009 roku w D., wspólnie i w porozumieniu z K. M. i inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...): (...) o wartości co najmniej 18.000 zł. oraz dowodu tożsamości o nr (...), prawa jazdy nr (...), laptopu A. (...) nr (...) o wartości co najmniej 2.000 zł. telefonu komórkowego (...) nr (...) wartości co najmniej 100 zł. oraz telefonu komórkowego (...) o nr (...) o wartości co najmniej 200 zł. co stanowi łączną wartość co najmniej 20.300 zł. na szkodę M. i J. B.; - w nocy z 10 na 11 marca 2009 roku w H., wspólnie i w porozumieniu z K. M. i inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...): (...) o wartości co najmniej 19.500 zł. na szkodę A. A.; - w nocy z 17 na 18 marca 2009 roku w D., wspólnie i w porozumieniu z K. M. i inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...), VIN: (...) o wartości co najmniej 11.572,69 Euro co stanowi kwotę 52.439,33 zł. wraz z płytami CD, lampą do mocowania na czole oraz tenisówkami o wartości 150 Euro - 679,69 zł., co stanowi łączne straty w kwocie 53.119,02 zł. na szkodę G. M.; tj. przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk, art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk, art. 275 § 1 kk i art. 276 kk w zw. z art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. i za przestępstwo to na podstawie art. 11 § 3 kk w zw. z art. 279 § 1 kk wymierza mu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 1, 2 i 3 kk karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda. 3. W zakresie czynu opisanego w punkcie II zdarzenie 14 i czynu opisanego w punkcie VIII części wstępnej wyroku, oskarżonego M. M.

(1)uznaje za winnego tego, że w nieustalonym bliżej czasie, w kwietniu 2008 roku wspólnie i w porozumieniu z K. M. przekazał B. S., celem zbycia, samochód marki S. (...) nr rej. (...), o którym wiedział, ż pochodzi z kradzieży dokonanej w nocy z 7 na 8 kwietnia 2008 roku na szkodę R. G., przy czym przestępstwa tego dokonał w ciągu pięciu lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w okresie od 21 listopada 2006 roku do 5 grudnia 2007 roku za przestępstwo podobne, orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Chodzieży o sygn. II K 280/03 z dnia 29 kwietnia 2005 roku, tj. przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 291 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. 4. W zakresie czynu opisanego w punkcie II zdarzenie 50 oskarżonego M. M.

(1)uznaje za winnego tego, że okresie między 14 a 16 stycznia 2009 roku, przekazał K. C., celem zbycia, samochód marki V. (...) nr rej. (...), o którym wiedział, ż pochodzi z kradzieży dokonanej w nocy z 13 na 14 stycznia 2009 roku na szkodę S. i M. T., przy czym przestępstwa tego dokonał w ciągu pięciu lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w okresie od 21 listopada 2006 roku do 5 grudnia 2007 roku za przestępstwo podobne, orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Chodzieży o sygn. II K 280/03 z dnia 29 kwietnia 2005 roku, tj przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 291 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i uznaje, że czyny przypisane oskarżonemu M. M.

(1)w punktach 3 i 4 stanowią ciąg przestępstw z art. 291 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk i za to na podstawie art. 11 § 3 kk w zw. z art. 291 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk wymierza mu jedną karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 1, 2 i 3 kk karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda. 5. Oskarżonego M. M.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie III tj. przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk, art. 291 § 1 kk i art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. 6. Oskarżonego M. M.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie V tj. przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 272 kk. 7. Oskarżonego M. M.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie IX części wstępnej wyroku tj przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 270 § 1 kk i za przestępstwo to na podstawie art. 270 § 1 kk wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. 8. Oskarżonego M. M.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie XI tj przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 272 kk. 9. Oskarżonego M. M.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie XII tj przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 272 kk i uznaje, że czyny przypisane oskarżonemu M. M.

(1)w punktach 6, 8 i 9 stanowią ciąg przestępstw z art. 272 kk w zw. z art. 91 § 1 kk i za to na podstawie art. 272 kk w zw. z art. 91 § 1 kk wymierza mu jedną karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności. 10. Oskarżonego M. M.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie XIII tj przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk, art. 291 § 1 kk i art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. i uznaje, że czyny przypisane oskarżonemu M. M.

(1)w punktach 5 i 10 stanowią ciąg przestępstw z art. 286 § 1 kk, art. 291 § 1 kk i art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk i za to na podstawie art. 11 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk wymierza mu jedną karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 1, 2 i 3 kk karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda. 11. Oskarżonego M. M.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie XIV tj przestępstwa z art. 62 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 62 ust. 1 cyt. wyżej ustawy wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności. 12. Na podstawie art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 85 k.k., art. 86 § 1 § 2 k.k. oraz art. 91 § 2 k.k. łączy orzeczone wyżej w pkt. 1, 2, 4, 7, 9, 10 i 11 kary pozbawienia wolności oraz orzeczone w pkt. 2, 4 i 10 grzywny łączy i wymierza oskarżonemu M. M.

(1)karę łączną 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności oraz grzywny w wysokości 350 (trzystu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda. 13. Na podstawie art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 63 § 1 k.k. na poczet wymierzonej oskarżonemu M. M.

(1)w punkcie 12 kary łącznej pozbawienia wolności zalicza mu okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 24 marca 2009 roku do dnia 7 marca 2011 roku.

Oskarżonego K. M. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XV części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 258 § 1 kk i za przestępstwo to na podstawie art. 258 § 1 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.
Oskarżonego K. M. uznaje za winnego tego, że w okresie od marca 2008 roku do 24 marca 2009 roku w D., H., C. i innych miejscowościach na terenie Polski, działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, w zorganizowanej grupie przestępczej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, sam lub wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)oraz inną ustaloną osobą, w różnych konfiguracjach osobowych, pokonując zabezpieczenia pojazdów i wyłamując zamki, a następnie wmontowując własny moduł elektroniczny i przy użyciu dorobionego kluczyka, dokonał kradzieży, bądź usiłował dokonać kradzieży co najmniej 39 samochodów osobowych, które następnie przekazywał innym osobom w celu przerobienia w nich numerów nadwozia i silnika, w celu ich dalszej odsprzedaży i tak: - w nocy z 27 na 28 marca 2008 roku w Ś., dokonał kradzieży samochodu osobowego S. (...) o nr rej. (...) o wartości 15.000 zł., w którym znajdował się fotelik dziecięcy, karta do parkowania dla niepełnosprawnych i legitymacja rencisty na nazwisko K. F., a także piłka do siatkówki, opakowanie od telefonu komórkowego S. (...) wraz z umową zakupu i kartą gwarancyjną na szkodę K. F.; - w nocy z 27 na 28 marca 2008 roku w B., usiłował dokonać kradzieży samochodu osobowego S. (...) o nr rej. (...) o wartości co najmniej 12.000 zł. w ten sposób, że przy pomocy nieustalonego narzędzia podważył klamki przednich drzwi od strony kierowcy i pasażera uszkadzając ich zamki, a następnie dostał się do wnętrza pojazdu, gdzie dokonał uszkodzenia stacyjki wyświetlacza radioodtwarzacza poprzez rozlanie kwarcu oraz powyrywał kable instalacji elektrycznej powodując łączne straty w kwocie 1.000 zł. na szkodę A. B.

(2), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zabezpieczenia pojazdu; - w zakresie czynu opisanego w punkcie XVI zdarzenie 15 i punkcie XVIII części wstępnej wyroku ustala, że w nocy z 16 na 17 kwietnia 2008 roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)dokonał kradzieży samochodu osobowego S. (...) o nr rej. (...) o wartości 32.000 zł. na szkodę (...) Bank SA O/J., a nadto kradzieży 4 segregatorów z dokumentacją za 2007r. firmy (...) oraz 2 strojów do pływania na desce o wartości 850 zł., trapezu damskiego siodełkowego o wartości 850 zł., pokrowca na deskę o wartości 600 zł. i okularów korekcyjnych o wartości 500 zł., łącznej wartości 34.800 zł. na szkodę A. i A. S.

(1)oraz (...) Bank SA O/J., a następnie w dniu 18 czerwca 2008 roku w K., działając wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1), doprowadził T. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 32.000 zł. poprzez wprowadzenie go w błąd co do legalności pochodzenia pojazdu i posiadania prawa jego własności w ten sposób, że zbył mu pochodzący z dokonanej w nocy z 16 na 17 kwietnia 2008 roku w P. kradzieży samochód osobowy S. (...), w którym następnie zostały przerobione przez inne ustalone osoby znaki identyfikacyjne pochodzące z uszkodzonego samochodu tej samej marki o nr VIN (...) zakupionego w dniu 28 listopada 2007 roku w G. za kwotę 7.000 zł., a następnie wykorzystując dokumenty od tego pojazdu, w celu dokonania jego rejestracji, w dniu 28 kwietnia 2008 roku przedłożył je urzędnikowi Starostwa Powiatowego w C. wyłudzając w ten sposób poświadczenie nieprawdy w dokumencie w postaci dowodu rejestracyjnego serii (...), przy czym zdarzenie opisane w punkcie XVIII części wstępnej wyroku stanowi czyn współukarany następczy; - w nocy z 21 na 22 kwietnia 2008 roku w B., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...)- (...) o wartości 18.000 zł. na szkodę M. H.; - w nocy 4 czerwca 2008 roku w M., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 29.500 zł. na szkodę (...) Bank SA O/J.; - w nocy z 5 na 6 czerwca 2008 roku w W., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości co najmniej 35.000 zł. wraz z zawartością w postaci dwóch zestawów domofonów F. o wartości każdy po 600 zł. i siedziska dla dziecka o wartości co najmniej 40.00 zł., łącznej wartości 36.240 zł. na szkodę P. K.; - w nocy z 9 na 10 czerwca 2008 roku w C., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości co najmniej 30.000 zł. z zawartością odzieży oraz i dokumentacji na szkodę I. i J. G.; - w nocy z 12 na 13 czerwca 2008 roku w S., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 26.000 zł. na szkodę B. D.; - w nocy z 15 na 16 czerwca 2008 roku w R., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 25.500 zł. na szkodę K. L.; - w nocy z 16 na 17 czerwca 2008 roku w P., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 25.000 zł. na szkodę J. C.; - w nocy z 18 na 19 czerwca 2008 roku w L., dokonał kradzieży samochodu osobowego S. (...) o nr rej. (...) o wartości 23.000 zł. wraz z dyplomem ukończenia Akademii Obrony Narodowej oraz dokumentem ukończenia kursu (...) na szkodę D. K.; - w nocy z 6 na 7 lipca 2008 roku w P., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 30.000 zł. wraz z mieniem znajdującym się wewnątrz w postaci kawy J. i T., słodyczy M. oraz 2 teczek - aktówek o wartości 750 zł. łącznej wartości 30.750 zł. na szkodę K. G.

(2); - w nocy z 10 na 11 sierpnia 2008 roku w S., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1), dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 37.000 zł. na szkodę I. Ł.; - w nocy z 13 na 14 sierpnia 2008 roku w Ś., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 35.000 zł. na szkodę D. S.; - w okresie od 3 do 5 września 2008 roku w C., wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 16.000 zł. na szkodę B. W. oraz kradzieży z jego wnętrza dowodu osobistego, prawa jazdy, karty bibliotecznej, pływackiej i bankomatowej na nazwisko K. W.; - w nocy z 6 na 7 października 2008 roku w R., dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 26.000 zł. na szkodę P. B.

(2); - w nocy z 14 na 15 października 2008 roku w C., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)i inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 30.000 zł. na szkodę S. K.; - w zakresie czynu opisanego w punkcie XVI zdarzenie 34 i punktu XX części wstępnej wyroku ustala, że w nocy z 16 na 17 października 2008 roku w D., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)i inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...), VIN: (...) o wartości co najmniej 15.000 zł. na szkodę A. W.

(1), a następnie w dniu 14 listopada 2008 roku w C., działając wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził M. O.

(1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 14.000 zł. poprzez wprowadzenie go w błąd co do legalności pochodzenia pojazdu i posiadania prawa jego własności w ten sposób, że zbył mu pochodzący z dokonanej w nocy z 16 na 17 października 2008 roku w D. kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) 17, o nr VIN: (...), o wartości co najmniej 15.000 zł. na szkodę A. W.

(1)i inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...): (...) o wartości co najmniej 15.000 zł. na szkodę R. B.; - w nocy z 21 na 22 października 2008 roku w R., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 25.000 zł. na szkodę P. W.; - w nocy z 21 na 22 października 2008 roku w S., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 16.000 zł. na szkodę M. i M. K.

(2), dowodu rejestracyjnego od w/w pojazdu łącznej wartości 16.930 zł. na szkodę M. i M. K.

(1); - w nocy z 3 na 4 listopada 2008 roku w C., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 26.000 zł. na szkodę D. i M. G.

(1)oraz (...) Bank S.A w G.; - w nocy z 6 na 7 listopada 2008 roku w S., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)usiłował dokonać kradzieży samochodu osobowego S. (...) o nr rej. (...) o wartości 22.000 zł. w ten sposób, że po uprzednim uszkodzeniu nieustalonym narzędziem zamka drzwi od strony kierowcy dostał się do jego wnętrza, a następnie dokonał uszkodzenia stacyjki oraz komputera sterującego w/w pojazdu powodując w ten sposób straty w kwocie 1.000 zł. na szkodę A. W.

(3), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zabezpieczenia pojazdu; - w nocy z 06 na 7 listopada 2008 roku w S., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 18.000 zł. wraz z zawartością w postaci kurtki męskiej, telefonu komórkowego S. (...) wartości 300 zł., fotelikiem dziecięcym o wartości 800 zł., radioodtwarzaczem Pioneer o wartości 400 zł., płytami CD, kosmetykami samochodowymi i narzędziami budowlanymi o wartości 200 zł., łącznej wartości 19.700 zł. na szkodę R. W.; - w dniu 15 listopada 2008 roku w D., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)i inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...), VIN: (...) o wartości co najmniej 32.000 zł. na szkodę S. S.; - w zakresie czynu opisanego w punkcie XVI zdarzenie 42 i czynu opisanego w punkcie XXI części wstępnej wyroku ustala, że w nocy z 26 na 27 listopada 2008 roku w G., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 29.800 zł. na szkodę G. S., a następnie dniu 30 stycznia 2009 roku w B., działając wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1), doprowadził K. G.

(1)dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 40.000 zł. wraz z dowodem rejestracyjnym od w/w pojazdu, nawigacją P. M. wartości 2.000 zł., (...) wartości 1.000 zł., lornetką M. pod statyw wartości 1.700 zł. łącznej wartości 44.700 zł. na szkodę M. U.; - w nocy z 05 na 6 grudnia 2008 roku w C., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 24.000 zł. na szkodę T. K.

(1); - w nocy z 5 na 6 grudnia 2008 roku w P., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 26.000 zł. na szkodę R. i P. U.; - w zakresie czynu opisanego w punkcie XVI zdarzenie 46 i punkcie XXIII części wstępnej wyroku ustala w nocy z 27 na 28 grudnia 2008 roku w D., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)i inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) nr rej. (...) o nr VIN: (...) o wartości co najmniej 11.514,84 Euro, co stanowi 47.239,63 zł. na szkodę A. S.

(2), a następnie w dniu 10 lutego 2009 roku w K., działając wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)doprowadził T. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 35.000 zł. poprzez wprowadzenie go w błąd co do legalności pochodzenia pojazdu i posiadania prawa jego własności w ten sposób, że zbył mu ten pojazd, w którym następnie, przez inne ustalone osoby przerobione zostały znaki identyfikacyjne pochodzące z uszkodzonego samochodu tej samej marki o nr VIN (...) zakupionego w dniu 26 sierpnia 2008 roku na terenie Niemiec za kwotę co najmniej 6.289 zł., a następnie wykorzystując dokumenty od tego pojazdu, w celu dokonania jego rejestracji, w dniu 16 stycznia 2009 roku przedłożył je urzędnikowi Starostwa Powiatowego w C. wyłudzając w ten sposób poświadczenie nieprawdy w dokumencie w postaci dowodu rejestracyjnego serii (...) , przy czym zdarzenie opisane w punkcie XXIII stanowi czyn współukarany następczy; - w nocy z 7 na 8 stycznia 2009 roku w T. P., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 25.000 zł. na szkodę (...) Bank w O/ J. oraz P. B.

(1)wraz z kartami płatniczymi (...) i (...) na nazwisko K. S.; - w dniu 8 stycznia 2009 roku w D., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)i inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 18.000 zł. na szkodę P. i W. M., wraz z zawartością fotelika dziecięcego G. o nieustalonej wartości na szkodę T. K.

(2); - w lutym 2009 roku w G., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)i inną ustaloną osobą, usiłował dokonać kradzieży samochodu osobowego S. (...) o nr rej. (...) o wartości 30.000 zł. w ten sposób, że po uprzednim otwarciu nieustalonym narzędziem zamka drzwi i uszkadzając go, dostał się do wnętrza pojazdu, gdzie następnie uszkodził wkład stacyjki powodując w ten sposób straty w kwocie 100 zł. na szkodę D. M., lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zabezpieczenia pojazdu; - w lutym 2009 roku w G., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)i inną ustaloną osobą, usiłował dokonać kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 30.000 zł. w ten sposób, że po uprzednim otwarciu nieustalonym narzędziem drzwi od strony kierowcy dostał się do jego wnętrza, a następnie dokonał uszkodzenia stacyjki w/w pojazdu powodując w ten sposób straty w kwocie 450 zł. na szkodę A. B.

(1), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zabezpieczenia pojazdu; - w lutym 2009 roku w G., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)i inną ustaloną osobą, usiłował dokonać kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 15.000 zł. w ten sposób, że po uprzednim otwarciu nieustalonym narzędziem drzwi od strony kierowcy dostał się do jego wnętrza, a następnie dokonał uszkodzenia stacyjki w/w pojazdu powodując w ten sposób straty w kwocie 400 zł. na szkodę D. D.

(2)i A. M.

(2), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zabezpieczenia pojazdu; - w nocy z 17 na 18 lutego 2009 roku w G., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...) o wartości 15.000 zł. na szkodę D. D.

(2)i A. M.

(2); - w nocy z 26 na 27 lutego 2009 roku w D., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)i inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...): (...) o wartości co najmniej 18.000 zł. oraz dowodu tożsamości o nr (...), prawa jazdy nr (...), laptopa A. (...) nr (...) o wartości co najmniej 2.000 zł. telefonu komórkowego (...) nr (...) wartości co najmniej 100 zł. oraz telefonu komórkowego (...) o nr (...) o wartości co najmniej 200 zł. co stanowi łączną wartość co najmniej 20.300 zł. na szkodę M. i J. B.; - w nocy z 10 na 11 marca 2009 roku w H., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)i inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...): (...) o wartości co najmniej 19.500 zł. na szkodę A. A.; - w nocy z 17 na 18 marca 2009 roku w D., wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)i inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży samochodu osobowego V. (...) o nr rej. (...), VIN: (...) o wartości co najmniej 11.572,69 Euro, co stanowi wartość 52.439,33 zł. warz z płytami CD, lampą do mocowania na czole oraz tenisówkami wartości 150 Euro – 679,69 zł. na szkodę G. M. tj. przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk, art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk, art. 275 § 1 kk i art. 276 kk w zw. z art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 11 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 1, 2 i 3 kk karę grzywny w wysokości 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda. 16. W zakresie czynu opisanego w punkcie XVI zdarzenie 14 i czynu opisanego w punkcie XXII części wstępnej wyroku, oskarżonego K. M. uznaje za winnego tego, że w nieustalonym bliżej czasie, w kwietniu 2009 roku wspólnie i w porozumieniu z M. M.

(1)przekazał B. S., celem zbycia, samochód marki S. (...) nr rej. (...), o którym wiedział, ż pochodzi z kradzieży dokonanej w nocy z 7 na 8 kwietnia 2008 roku na szkodę R. G., tj. przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 291 § 1 kk. i za przestępstwo to na podstawie art. 291 § 1 kk wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 1, 2 i 3 kk karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda.

Oskarżonego K. M. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie XVII tj przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk, art. 291 § 1 kk i art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk.
Oskarżonego K. M. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie XIX tj. przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 272 kk.
Oskarżonego K. M. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie XXIV tj. przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 272 kk uznając, że czyny opisane wyżej w punktach 18 i 19 stanowią ciąg przestępstw z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 272 kk w zw. z art. 91 § 1 kk i za to na podstawie art. 272 kk w zw. z art. 91 § 1 kk wymierza mu jedną karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.
Oskarżonego K. M. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie XXV tj. przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk, art. 291 § 1 kk i art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk uznając, że czyny opisane wyżej w punktach 17 i 20 stanowią ciąg przestępstw z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk, art. 291 § 1 kk i art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 11 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk wymierza mu jedną karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 1, 2 i 3 kk karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda.
Na podstawie art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 85 k.k., art. 86 § 1 § 2 k.k. oraz art. 91 § 2 k.k. łączy orzeczone wyżej w pkt. 14, 15, 16, 19 i 20 kary pozbawienia wolności i łączy grzywny orzeczone w pkt. 15, 16 i 20 i wymierza oskarżonemu K. M. karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 170 (stu siedemdziesięciu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda.
Na podstawie art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 63 § 1 k.k. na poczet wymierzonej oskarżonemu K. M. w punkcie 21 kary łącznej pozbawienia wolności zalicza mu okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 26 marca 2009 roku do dnia 7 marca 2011 roku. […]
Oskarżonego K. C. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie XXVIII tj. przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 258 § 1 kk i za przestępstwo to na podstawie art. 258 § 1 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.
Oskarżonego K. C. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie XXIX tj przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 291 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk z tą zmianą, iż przyjmuje, że oskarżony nie uczynił sobie z jego popełnienia stałego źródła dochodu i za przestępstwo to na podstawie art. 291 § 1 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 1, 2 i 3 kk karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda.
Na podstawie art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. orzeczone wyżej w pkt. 28 i 29 kary pozbawienia wolności łączy i wymierza oskarżonemu K. C. karę łączną 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawie art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 69 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 pkt. 1 k.k. wykonanie orzeczonej wyżej kary pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie 30 warunkowo zawiesza oskarżonemu K. C. na okres 5 (pięciu) lat tytułem próby, oddając go na podstawie art. 73 § 1 k.k. pod dozór kuratora sądowego.
Na podstawie art. 4 § 1 kk w zw. z art. 45 § 1 kk orzeka przepadek korzyści majątkowej w kwocie 2.000 złotych uzyskanej w wyniku przestępstwa przypisanego w punkcie 28 wyroku.
Oskarżonego M. P.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie XXX tj. przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 258 § 1 kk i za przestępstwo to na podstawie art. 258 § 1 kk wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności. 34. Oskarżonego M. P.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie XXXI tj przestępstwa z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 291 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk z tą zmianą, iż ustala, że oskarżony nie uczynił sobie z jego popełnienia stałego źródła dochodu i że oskarżony przyjął w/w silnik nie wcześniej niż od 5 grudnia 2008 roku i za przestępstwo to na podstawie art. 291 § 1 kk wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 1, 2 i 3 kk karę grzywny w wysokości 25 (dwudziestu pięciu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda. 35. Na podstawie art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. orzeczone wyżej w pkt. 33 i 34 kary pozbawienia wolności łączy i wymierza oskarżonemu M. P.

(1)karę łączną 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności. 36. Na podstawie art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 69 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 pkt. 1 k.k. wykonanie orzeczonej wyżej kary pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie 35 warunkowo zawiesza oskarżonemu M. P.

(1)na okres 2 (dwóch) lat tytułem próby, oddając go na podstawie art. 73 § 1 k.k. pod dozór kuratora sądowego. Opisywanym wyrokiem rozstrzygnięto także kwestię odpowiedzialności karnej piątego oskarżonego w sprawie, jak również orzeczono w przedmiocie obowiązku naprawienia szkody, który nałożono na oskarżonych M. M.

(1)K. M. w pkt 37 części rozstrzygającej wyroku, zobowiązując: a. oskarżonego M. M.

(1)do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym wyżej w punkcie 2 (pkt II zdarzenie 28 części wstępnej wyroku) poprzez uiszczenie kwoty 20.000 (dwudziestu tysięcy) złotych na rzecz P. K. , b. oskarżonych M. M.

(1)i K. M. do naprawienia solidarnie szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym wyżej w punktach odpowiednio 2 i 16 ( pkt II zdarzenie 36 i pkt XVI zdarzenie 37 części wstępnej wyroku) poprzez uiszczenie kwoty 17.700 (siedemnastu tysięcy siedmiuset) złotych na rzecz M. i M. K.

(3), c. oskarżonych M. M.

(1)i K. M. do naprawienia solidarnie szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym wyżej w punktach odpowiednio 2 i 16 (pkt II zdarzenie 35 i pkt XVI zdarzenie 36 części wstępnej wyroku) poprzez uiszczenie kwoty 25.000 (dwudziestu pięciu tysięcy) złotych na rzecz P. W., d. oskarżonych M. M.

(1)i K. M. do naprawienia solidarnie szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym wyżej w punktach odpowiednio 2 i 16 (pkt II zdarzenie 33 i punkt VI oraz pkt XVI zdarzenie 34 i punkt XX części wstępnej wyroku) poprzez uiszczenie kwoty 14.000 (czternastu tysięcy) złotych na rzecz M. O.

(1), e. oskarżonego M. M.

(1)do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym wyżej w puncie 2 (pkt II zdarzenie 29 części wstępnej wyroku) poprzez uiszczenie kwoty 15.000 (piętnastu tysięcy) złotych na rzecz I. Z. , f. oskarżonego K. M. do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym wyżej w punkcie 16 (pkt XVI zdarzenie 30 części wstępnej wyroku) poprzez uiszczenie kwoty 6.800 (sześciu tysięcy ośmiuset) złotych na rzecz D. S., g. oskarżonych M. M.

(1)i K. M. do naprawienia solidarnie szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym wyżej w punktach odpowiednio 2 i 16 (pkt II zdarzenie 37 i pkt XVI zdarzenie 38 części wstępnej wyroku) poprzez uiszczenie kwoty 25.000 (dwudziestu pięciu tysięcy) złotych na rzecz (...) S.A. z siedzibą w W., h. oskarżonego K. M. do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym wyżej w punkcie 16 (pkt XVI zdarzenie 24 części wstępnej wyroku) poprzez uiszczenie kwoty 23.600 (dwudziestu trzech tysięcy sześciuset) złotych na rzecz (...) S.A. V. (...), i. oskarżonych M. M.

(1)i K. M. do naprawienia solidarnie szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym wyżej w punktach odpowiednio 2 i 16 (pkt II zdarzenie 47 i pkt XVI zdarzenie 48 części wstępnej wyroku) poprzez uiszczenie kwoty 20.000 (dwudziestu tysięcy) złotych na rzecz (...) S.A. V. (...), j. oskarżonych M. M.

(1)i K. M. do naprawienia solidarnie szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym wyżej w punktach odpowiednio 2 i 16 (pkt II zdarzenie 42 i pkt XVI zdarzenie 43 części wstępnej wyroku) poprzez uiszczenie kwoty 29.700 (dwudziestu dziewięciu tysięcy siedmiuset) złotych na rzecz M. U., k. oskarżonego M. M.

(1)do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym wyżej w punkcie 2 (pkt II zdarzenie 5 części wstępnej wyroku) poprzez uiszczenie kwoty 30.000 (trzydziestu tysięcy) złotych na rzecz M. R., l. oskarżonego M. M.

(1)do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym wyżej w punkcie 2 (pkt II zdarzenie 8 części wstępnej wyroku) poprzez uiszczenie kwoty 24.300 (dwudziestu czterech tysięcy trzystu) złotych na rzecz (...) S.A. , m. Oskarżonego K. M. do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym wyżej w punkcie 16 (pkt XVI zdarzenie 17 części wstępnej wyroku) poprzez uiszczenie kwoty 26.197 (dwudziestu sześciu tysięcy stu dziewięćdziesięciu siedmiu złotych ) na rzecz (...) S.A., n. Oskarżonego K. M. do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym wyżej w punkcie 16 (pkt XVI zdarzenie 22 części wstępnej wyroku) poprzez uiszczenie kwoty 20.000 (dwudziestu tysięcy złotych ) na rzecz (...) S.A., o. oskarżonych M. M.

(1)i K. M. do naprawienia solidarnie szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym wyżej w punktach odpowiednio 2 i 16 (pkt II zdarzenie 27 i pkt XVI zdarzenie 27 części wstępnej wyroku) poprzez uiszczenie kwoty 32.100 (trzydziestu dwóch tysięcy stu) złotych na rzecz (...) S.A., p. Oskarżonego K. M. do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym wyżej w punkcie 16 (pkt XVI zdarzenie 30 części wstępnej wyroku) poprzez uiszczenie kwoty 22.000 (dwudziestu dwóch tysięcy złotych ) na rzecz (...) S.A., q. oskarżonych M. M.

(1)i K. M. do naprawienia solidarnie szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym wyżej w punktach odpowiednio 2 i 16 (pkt II zdarzenie 38 i pkt XVI zdarzenie 39 części wstępnej wyroku) poprzez uiszczenie kwoty (...).83 (tysiąca trzystu dziewięciu złotych 83/100) na rzecz (...) S.A., r. oskarżonego M. M.

(1)do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym wyżej w punkcie 2 (pkt II zdarzenie 46 części wstępnej wyroku) poprzez uiszczenie kwoty 30.300 (trzydziestu tysięcy) złotych na rzecz (...) S.A., s. oskarżonego M. M.

(1)do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym wyżej w punkcie 2 (pkt II zdarzenie 49 części wstępnej wyroku) poprzez uiszczenie kwoty 9.825 (dziewięciu tysięcy ośmiuset dwudziestu pięciu) złotych na rzecz (...) S.A., t. oskarżonego M. M.

(1)do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem wskazanym wyżej w punkcie 4 (pkt II zdarzenie 50 części wstępnej wyroku) poprzez uiszczenie kwoty 1.987, 37 (tysiąca dziewięciuset osiemdziesięciu siedmiu złotych 37/100) na rzecz (...) S.A. Nadto w pkt 38 opisywanego wyroku, zwolniono oskarżonych w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, a na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983r., Nr 49, poz. 223 ze zmianami) nie wymierzono żadnemu z nich opłaty. Apelacje od powyższego wyroku wnieśli obrońcy 4 oskarżonych oraz prokurator. Obrońca oskarżonego M. M.

(1), adwokat M. I., w swojej apelacji wyrok Sądu I instancji zaskarżyła w całości, zarzucając: 1) obrazę przepisów prawa materialnego tj. art. 64 § 1 k.k. poprzez jego błędne zastosowanie w realiach niniejszej sprawy, i przyjęcie że oskarżony działał warunkach recydywy zwykłej w sytuacji gdy kara wymierzona oskarżonemu wyrokiem Sądu Rejonowego w Chodzieży z dnia 29 kwietnia 2005 roku sprawie o sygn. akt II K 280/03 uległa zatarciu z mocy prawa, tym samy oskarżony w niniejszym postępowaniu miał status osoby niekaranej i nie mogło być mowy o przyjęciu, że działał on w warunkach recydywy, co w każdym razie powinno wpłynąć na wymiar kary; 2) obrazę przepisów prawa materialnego tj. art. 19 ust. 1 pkt. 2 ustawy o Policji poprzez oparcie sprawstwa i winy oskarżonego za popełnienie przestępstw z art. 279 § 1 kk na dowodach z kontroli operacyjnej polegającej na uzyskiwaniu i utrwalaniu treści rozmów w sytuacji gdy czyny z art. 279 k.k. i inne nie należą do zamkniętego katalogu czynów zabronionych, w odniesieniu do których możliwe jest wykorzystanie dowodów z kontroli operacyjnej natomiast norma zawarta w art. 168a k.p.k. określająca, iż nie można dowodu uznać za niedopuszczalny wyłącznie na tej podstawie, że został uzyskany z naruszeniem przepisów postępowania lub za pomocą czynu zabronionego oraz norma art. 168b k.p.k. w zakresie w jakim zezwala na wykorzystania kontroli operacyjnej do ścigania przestępstw nie znajdujących się w katalogu określonym przez art. 19 ustawy o Policji, nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, co oznacza, że kontrola operacyjna była nielegalna i nie stanowi wartościowego dowodu w sprawie, a zatem niemożliwym jest wykorzystanie jej w niniejszym postępowaniu, 3) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia o oskarżonego za czyn z art. 258 § 3 k.k. w zw. z. z art. 64 § 1 k.k., przy czym, błąd ten w szczególności polegał na:

a)uznaniu za udowodnione, że oskarżony od stycznia 2008- marca 2009 kierował zorganizowaną grupą przestępczą mając na celu popełnienia przestępstw samochodowych, gdy tymczasem: - nie zostało wykazane, że w tym okresie istniała grupa przestępcza o wspomnianym charakterze - nie wykazano jaką rolę miał ewentualnie pełnić oskarżony w zorganizowanej grupie przestępczej oraz by oskarżony swą świadomością obejmował działanie jakiekolwiek grupy przestępczej, - nie wykazano i nie omówiono ponadto aby oskarżony miał świadomość działania w jej strukturach i by strukturom tym a także ewentualnej hierarchii takiej grup - był podporządkowany albo podporządkowywał sobie inne osoby, - Sąd nie wskazał na czym miałaby polegać rzekoma trwałość struktur wykreowanej w ten sposób grupy, - nie zostało wykazane, ani omówione przez Sąd aby poszczególne osoby wymieniane jako członkowie grupy przestępczej mieli świadomość wykonywania zadań zleconych na rzecz tej grupy oraz by w ogóle zadania na rzecz takiej grupy były przez kogokolwiek realizowane, egzekwowane i koordynowane,
b)braku wskazania ewentualnych różnic na tle przepisów o współsprawstwie oskarżonych w ramach popełnienia czynu z art. 279 kk oraz popełnienia tego przestępstwa w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, 4) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 424 k.p.k., 410 k.p.k. poprzez zaniechanie przedstawienia w treści pisemnych motywów wyroku, rozważań dotyczących istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności, przy czym rozważania te powinny dotyczyć istoty pojęcia zorganizowanej grupy przestępczej w odniesieniu do realiów niniejszej sprawy a w szczególności w odniesieniu poszczególnych osób, czego Sąd I instancji zaniechał a to oznacza, że okoliczności nie były przedmiotem analizy przed wydaniem wyroku, a zatem zostały przez Sąd pominięte, przy czym doszło zarazem do obrazy art. 7 k.p.k., poprzez dowolną, a nie swobodną, sprzeczną z zasadami prawidłowe rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego ocenę głównych dowodów w sprawie tj. logowań z telefonów komórkowych masztach (...), gdzie często określenie pozycji telefonu w przestrzeni gęsto zabudowanej jest błędne, gdyż logowanie następuje do masztu o najsilniejszy sygnale, a nie do masztu najbliższego, ponadto same logowania nie mogą stanowić o popełnieniu przestępstwa, gdyż potrzebne do tego są inne dowody okoliczności, które te poszlaki połączą się i spowodują, iż bez żadnych budzących wątpliwości będzie możliwość przypisania oskarżonym zarzucanych czynów; 5) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 167 k.p.k. poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu wywiadu u operatora sieci komórkowej obsługujące numery telefonów typowanych jako telefony należące do oskarżonych, które, jednocześnie miały logować się w miejscach kradzieży poszczególnych pojazdów na okoliczność związaną z zasięgiem stacji bazowych (...), możliwością pokrywania się sygnału, możliwością przekazywania sygnałów pomiędzy stacjami bazowymi itp. w sytuacji gdy w odniesieniu do 35 zarzutów informacje dotyczące logowań stanowią jedyny dowód winy w oparciu o który doszło do skazania oskarżonego, co wymagało pogłębionej analizy technicznych aspektów przesyłania sygnału do masztów (...); 6) błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia mający wpływ na treść orzeczenia poprzez przyznanie waloru wiarygodności w pełni zeznań świadka P. O. na okoliczności, których ten świadek wiedzy nie miał bądź nie uczestniczył w zdarzeniach będących przedmiotem czynu zabronionego tj. kradzieży samochodów marek (S. (...), S. (...), V. (...), V. (...) innych), a co więcej w swoich zeznaniach świadek nie jest w stanie przyporządkować samochodu do właściciela i zdarzenia wskazanego granicach zakreślonych przez akt oskarżenia, co oznacza że wątpliwym jest zindywidualizowanie pojazdów wskazywanych przez świadka i tym sam przyjęcie trafności typowania pojazdów dokonywanych przez Policję. Podnosząc te zarzuty, apelująca obrońca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów oraz zwolnienie w całości oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowaniu przed Sądem Odwoławczym, ewentualnie zaś o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego K. M. , adwokat P. M.

(1), w swojej apelacji wyrok Sądu I instancji zaskarżył w całości, zarzucając:

obrazę przepisy prawa materialnego - art. 258 § 1 k.k. poprzez : - błędną interpretację przesłanek materialnych warunkujących byt w/w czynu zabronionego. - niewłaściwe zastosowanie w/w przepisu prawa materialnego poprzez uznanie, iż elementy sprawcze dotyczące K. M. wypełniają znamiona ww. przestępstwa;
rażące naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia - art. 4 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k. oraz art.410 k.p.k. poprzez jednostronną i dowolną ocenę materiału dowodowego, całkowicie sprzeczną z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego; brak wszechstronnego zbadania wszystkich okoliczności sprawy; nie uwzględnienie okoliczności korzystnych dla oskarżonego, a także: - rozstrzygnięcie istniejących wątpliwości na niekorzyść oskarżonego K. M., poprzez przyjęcie, iż dopuścił się on kradzieży z włamaniem lub usiłował dokonać kradzieży części pojazdów przypisanych mu w punkcie 15 wyroku, tylko i wyłącznie na podstawie faktu, iż numer telefonu użytkowany przez oskarżonego logował się na stacjach (...) w czasookresie kradzieży, oraz w pobliżu jej miejsca; (art. 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k), - rozstrzygnięcie istniejących wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, poprzez przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się kradzieży w włamaniem lub usiłował dokonań kradzieży część pojazdów przypisanych mu w punkcie 15 wyroku, na podstawie dowodu z rozmów zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej, (art. 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k); - rozstrzygnięcie istniejących wątpliwości na niekorzyść oskarżonego wskutek bezzasadnego przyjęcia, iż zeznania złożone przez P. O. pomawiające K. M. o udział w przestępczym procederze są całkowicie wiarygodne, mimo ich ogólności, niespójności oraz braku jakiejkolwiek korelacji tychże zeznań z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, (art. 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k.); - całkowicie dowolną i jednostronną ocenę zeznań oraz wyjaśnień P. O. w zakresie sprawstwa oskarżonego K. M. (art. 7 k-p.k.); - całkowicie dowolną i jednostronną ocenę wyjaśnień współoskarżonych B. S., M. P.

(2)i K. C.; (art. 7 k.p.k.); - całkowicie dowolną i jednostronną ocenę zeznań J. S., D. P. i P. Ł. ( art. 7 k.p.k.); 3. błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść wydanego orzeczenia poprzez: - błędne i dowolne ustalenie, iż oskarżony K. M. dopuścił się przypisanych mu czynów, - błędne i dowolne ustalenie stanu faktycznego w oparciu o logowania się numeru telefonicznego użytkowanego przez oskarżonego K. M. na stacjach (...), - błędne i dowolne ustalenie stanu faktycznego w oparciu o dowód z rozmów zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej; - błędne i dowolne ustalenie stanu faktycznego w oparciu o zeznania i wyjaśnienia P. O., - pominięcie przy ustalaniu stanu faktycznego zeznań J. S., D. P. i P. Ł.; - pominięcie przy ustalaniu stanu faktycznego wyjaśnień współoskarżonych B. S., M. P.

(2), złożonych przed Sądem wyjaśnień K. C.. Podnosząc te zarzuty, apelujący obrońca wniósł o zmianę wyroku Sądu I Instancji poprzez uniewinnienie oskarżonego K. M. od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji. Obrońca oskarżonego K. C. , adwokat M. P.

(3), w swojej apelacji wyrok Sądu I instancji zaskarżył w całości, zarzucając: I. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść wyroku tj.: 1. przepisu art. 7 kpk w zw. z art. 4 kpk polegającą na przekroczeniu granic swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i wkroczenie w sferę dowolności tych ocen bez dokonania kompleksowej i wzajemnej jego analizy, w szczególności bez uwzględnienia wskazań doświadczenia życiowego, wyrażające się m.in. w błędnej ocenie wyjaśnień złożonych przez K. C. i pozostałych współoskarżonych i błędne przyjęcie ich za niewiarygodne: a. w zakresie dotyczącym relacji łączących K. C. z pozostałymi współoskarżonymi, w szczególności błędne przyjęcie, iż działał i mógł działać w zorganizowanej grupie przestępczej, pomimo faktu, że z wyjaśnień wszystkich oskarżonych wynika, że przed dniem przekazania pojazdów K. C. poznał on M. M.

(1)na krótko przed przyjęciem tych pojazdów i brak było innych sytuacji wskazujących na istnienie dłuższej współpracy między K. C. i współoskarżonymi, b. w zakresie w jakim sąd ocenił stronę podmiotową czynu z art. 291 § 1 kk przypisanego K. C., podczas gdy przy prawidłowej analizie pierwszych wyjaśnień oskarżonego, uznanych za Sąd przez wiarygodne, wynika, że pomimo przyznania się do popełnienia czynu z art. 291 § 1 kk w toku tego przesłuchania, oskarżony K. C. nie był świadomy przyjęcia do przechowania pojazdu pochodzącego z przestępstwa, o czym oskarżony informował w późniejszych etapach postępowania karnego,

przepisu art. 410 kpk polegającą na pominięciu przez Sąd okoliczności wynikających ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego ujawnionego przez Sąd i uznanego za wiarygodny, m. in. protokołów przesłuchań oskarżonego K. C. i współoskarżonych, protokołów oględzin telefonów (karty 20-33, 49-50, 61-62, 133-135, 159- 172 teczki osobowej nr 8 dotyczącej K. C.) zatrzymanych przy przeszukaniu K. C. i przeszukaniu budynków położonych przy ul. (...) w P. i F. oraz akt kontroli korespondencji (...) w zakresie w jakim z dowodów tych wynika, że nie istniała trwała korespondencja i komunikacja pomiędzy K. C., a co za tym idzie, nie istniała trwała współpraca pomiędzy K. C. a współoskarżonymi i K. C. nie był osobą działającą w strukturze zorganizowanej grupy przestępczej,
przepisu art. 5 § 2 kpk w zw. z art. 410 kpk, art. 7 kpk i art. 4 kpk polegającą na nierozstrzygnięciu na korzyść oskarżonego okoliczności dotyczących faktu i okresu rzekomego działania w zorganizowanej grupie przestępczej przez K. C.; II. w konsekwencji naruszenia przepisów postępowania – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na:
błędnym ustaleniu że K. C. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od stycznia 2008 roku do dnia 24 marca 2009 roku wraz z pozostałymi współoskarżonymi, podczas gdy w materiale dowodowym brak jest jakichkolwiek dowodów uzasadniających przyjęcie udziału przez K. C. w zorganizowanej grupie przestępczej, w szczególności brak połączeń telefonicznych między K. C. a pozostałymi współoskarżonymi, choć sposób działania grupy przestępczej wskazywał na wysoką częstotliwość takiej formy komunikacji między jej członkami oraz brak dowodów na rzekomy okres działania w tej grupie przestępczej poza jednorazowym przyjęciem dwóch pojazdów w dniu 15 stycznia 2009 roku,
błędnym ustaleniu, że K. C. był świadomy, że przyjęte przez niego w dniu 15 stycznia 2009 roku pojazdy były pojazdami pochodzącymi z przestępstwa,
nieustaleniu przez Sąd kiedy i w jakich okolicznościach K. C. poznał się z M. M.

(1), III. niezależnie od powyższych zarzutów, w świetle ustalonego przez Sąd I instancji stanu faktycznego – obrazę przepisów prawa materialnego, tj.:

art. 258 § 1 kk polegającą na błędnym zastosowaniu tego przepisu, podczas gdy zachowanie oskarżonego K. C. nie wypełnia znamion tego czynu, albowiem jednorazowe przyjęcie pojazdów do przechowania, nawet w przypadku uznania tego zachowania jako przestępstwo paserstwa, nie uzasadnia przyjęcia świadomości działania w zorganizowanej grupie przestępczej, posiadania przez oskarżonego wiedzy o istnieniu takiej grupy przestępczej, nadto zachowanie jednorazowe nie może zostać uznane za udział w zorganizowanej grupie przestępczej,
art. 65 § 1 kk polegającą na błędnym zastosowaniem tego przepisu w zakresie w jakim przyjęto działanie oskarżonego w zorganizowanej grupie przestępczej, podczas gdy obiektywnie w świetle ustalonego stanu faktycznego nie można przyjąć udziału oskarżonego K. C. w zorganizowanej grupie przestępczej. Podnosząc te zarzuty, apelujący obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie K. C. od zarzucanych mu czynów. Obrońca oskarżonego M. P.

(1), adwokat K. A., w swojej apelacji, wyrok Sądu I instancji zaskarżył w całości, zarzucając: I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść wyroku poprzez: 1) błędne przyjęcie, że oskarżony M. P.

(1)miał świadomość istnienia i zamiar uczestniczenia w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu dokonywanie kradzieży samochodów osobowych a następnie przerabianie ich pól numerycznych i legalizowanie tych pojazdów w urzędach komunikacji w celu ich dalszej sprzedaży, 2) błędne przyjęcie, że przy ul. (...) w N. oskarżony M. P.

(1)posiadał „dziuplę”, 3) błędne przyjęcie, że oskarżony M. P.

(1)wiedział, że M. M.

(1)i K. M. zajmują się kradzieżami samochodów, 4) błędne przyjęcie, że oskarżony M. P.

(1)przyjął od 5 grudnia 2008 r. od oskarżonych M. M.

(1), K. M. i P. O. silnik ze skradzionego z 5 na 6 grudnia 2008 r. samochodu V. (...) nr rej. (...), gdyż po godzinie 8.00 telefony w/w oskarżonych logowały się w N. tj. w miejscu zamieszkania oskarżonego M. P.

(1), 5) błędnym przyjęciu, że M. P.

(1)przygotowywał tzw. „kości” do uruchamiani; t kradzionych samochodów, 6) błędne przyjęcie, że oskarżony M. P.

(1)instruował M. M.

(1)w jak sposób należy podłączyć przewody do urządzenia („kości”) umożliwiającego uruchomienie kradzionych samochodów, 7) błędnym przyjęciu, że oskarżony M. P.

(1)przyjął od M. M.

(1)i K. M. samochody, co do których miał wiedzę, ze pochodzą z przestępstwa. II. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku tj.: 1) art. 7 k.p.k. poprzez błędną ocenę dowodu, sprzeczną z zasadami doświadczenia życiowego polegającą na uznaniu za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonego M. P.

(1), 2) art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez brak wszechstronnej analizy zgromadzonych dowodów w kontekście innych powiązanych z nimi dowodami oraz wykazania uznanych dowodów, na których sąd oparł rozstrzygnięcie w kontekście zarzutów przypisywanych oskarżonemu M. P.

(1). Ewentualnie: III. rażącą surowość kary w stosunku do stopnia winy oskarżonego. Podnosząc te zarzuty, apelujący obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego M. P.

(1)od zarzucanych mu czynu; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji; ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu M. P.

(1)łagodniejszej kary. Prokurator w swojej apelacji, wyrok Sądu I instancji zaskarżył w części dotyczącej orzeczenia o karze wobec oskarżonych M. M.

(1)i K. M. – na ich niekorzyść, zarzucając: - rażącą niewspółmierność kar pozbawienia wolności wymierzonych oskarżonym M. M.

(1)i K. M., wskutek niedostatecznego uwzględnienia stopnia szkodliwości społecznej czynów im zarzucanych oraz celów zapobiegawczych i wychowawczych kary, a w szczególność potrzeb kształtowania świadomości karnej społeczeństwa, które okoliczności we wzajemnym ze sobą powiązaniu uzasadniają wymierzenie oskarżonym kary surowszej, aniżeli orzeczona przez Sąd Okręgowy. Podnosząc te zarzuty, apelujący prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu: - M. M.

(1): - za czyn opisany w pkt. I aktu oskarżenia kary 2 lat pozbawienia wolności - za czyn opisany w pkt. II aktu oskarżenia kary 8 lat pozbawienia wolności za czyn opisany w pkt. III aktu oskarżenia kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn opisany w pkt. IV aktu oskarżenia kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, za czyn opisany w pkt. V aktu oskarżenia kary 4 miesięcy pozbawienia wolności - za czyn opisany w pkt. VI aktu oskarżenia kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn opisany w pkt. VII aktu oskarżenia kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności - za czyn opisany w pkt. VIII aktu oskarżenia kary 1 roku i (6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn opisany w pkt. IX aktu oskarżenia kary 4 miesięcy pozbawienia wolności - za czyn opisany w pkt. X aktu oskarżenia kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności - za czyn opisany w pkt. XI aktu oskarżenia kary 4 miesięcy pozbawienia wolności - za czyn opisany w pkt. XII aktu oskarżenia kary 4 miesięcy pozbawienia wolności - za czyn opisany w pkt. XIII aktu oskarżenia kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności - za czyn opisany w pkt. XIV aktu oskarżenia kary 4 miesięcy pozbawienia wolności, a w konsekwencji kary łącznej 14 lat pozbawienia wolność w zamian za karę łączną 6 lat pozbawienia wolności; w pozostałym zakresie pozostawienie kar grzywny oraz środków karnych bez zmian; - K. M.: - za czyn opisany w pkt. XV aktu oskarżenia kary 1 roku pozbawienia wolności, - za czyn opisany w pkt. XVI aktu oskarżenia kary 5 lat pozbawienia wolności, - za opisany w pkt. XVII aktu oskarżenia kary 1 roku pozbawienia wolności, - za czyn opisany w pkt. XVIII aktu oskarżenia kary 1 roku pozbawienia wolności, - za czyn opisany w pkt. XIX aktu oskarżenia na kary 4 miesięcy pozbawienia wolności, - za czyn opisany w pkt. XX aktu oskarżenia na kary 1 roku pozbawienia wolności, - za czyn opisany w pkt. XXI aktu oskarżenia na kary 1 roku pozbawienia wolności, - za czyn opisany w pkt. XXII aktu oskarżenia na kary 1 roku pozbawienia wolności, - za czyn opisany w pkt. XXIII aktu oskarżenia na kary 1 roku pozbawienia wolności, - za czyn opisany w pkt. XXIV aktu oskarżenia na kary 4 miesięcy pozbawienia wolności, - za czyn opisany w pkt. XXV aktu oskarżenia na kary 1 roku pozbawienia wolności, a w konsekwencji kary łącznej 8 lat pozbawienia wolność w zamian za karę łączną 4 lat pozbawienia wolność: w pozostałym zakresie pozostawienie kar grzywny oraz środków karnych bez zmian. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacje obrońców oskarżonego M. M.

(1)i K. M. okazały się częściowo zasadne; w całości niezasadne były zaś apelacje obrońców oskarżonych K. C. oraz M. P.

(1); za częściowo zasadną uznano także apelację prokuratora dotyczącą rozstrzygnięcia o karze. Rację mieli zatem apelujący obrońcy oskarżonych M. M.

(1)i K. M., zarzucając naruszenie przepisów art. 19 ustawy o policji , a w konsekwencji także reguły zawartej w art. 5 § 2 k.p.k., poprzez oparcie ustaleń faktycznych dotyczących przypisanego oskarżonym w punktach 2 i 15 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku, przestępstwa polegającego na kradzieży samochodów – na dowodach z materiałów z kontroli operacyjnej. Oboje apelujący słusznie wytknęli przy tym, że Sąd I instancji – na co jednoznacznie wskazywała lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku – de facto poniechał analizy tej kwestii, poprzestając na konstatacji, że materiał zgromadzony w toku kontroli operacyjnej, dostarczał dowodów potwierdzających sprawstwo oskarżonych w zakresie czynu wypełniającego znamiona ustawowe przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. Tymczasem, jak trafnie zauważyli apelujący obrońcy, materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej może stanowić dowód wyłącznie w odniesieniu do przestępstw tzw. katalogowych, tj. ujętych w katalogu art. 19 ustawy o Policji. Tylko w odniesieniu do tej kategorii przestępstw, kontrola operacyjna może być zarówno w pełni legalnie zarządzona, jak i objęta tzw. zgodą następczą. Przestępstwo zaś z art. 279 § 1 k.k. z całą pewnością do wspomnianych przestępstw katalogowych nie należy. Słusznie przy tym wywodziła apelująca obrońca oskarżonego M. M.

(1), że wskazanej powyżej zasady nie zmieniło wejście w życie przepisów art. 168b k.p.k. Przypomnieć należało, że w doktrynie i orzecznictwie podniesiono istotne wątpliwości co do konstytucyjności art. 168b k.p.k., dotyczące możliwości rozszerzenia zgody na przestępstwa inne, niż ujęte we wspomnianym katalogu. Wątpliwości te wyjaśniła uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. I KZP 4/18, w której stwierdzono, że użyte w art. 168b k.p.k. sformułowanie "innego przestępstwa ściganego z urzędu lub przestępstwa skarbowego innego niż przestępstwo objęte zarządzeniem kontroli operacyjnej" obejmuje swoim zakresem wyłącznie te przestępstwa, co do których sąd może wyrazić zgodę na zarządzenie kontroli operacyjnej, w tym te, o których mowa w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2017 r. poz. 2067 t.j. z późn. zm.). Stwierdzić zatem należało, że w sytuacji procesowej zaistniałej w niniejszej sprawie, brak było przesłanek, które umożliwiałyby objęcie zgodą na zarządzenie kontroli operacyjnej lub wydanie tzw. zgody następczej na wykorzystanie materiałów z prowadzonej kontroli operacyjnej w sprawie przeciwko oskarżonym M. i M. w zakresie zarzuconego im czynu wypełniającego znamiona przestępstwa z art. 279 § 1 k.p.k. Wykluczało to możliwość wykorzystania wymienionych materiałów, jako podstaw dowodowych ustaleń faktycznych dotyczących wymienionego czynu. Stanowisko apelujących obrońców oskarżonych M. i M. należało podzielić także w tym zakresie, w jakim wywodzili, że wystarczającym łącznikiem osób M. M. i K. M. z konkretnymi czynami objętymi zarzutem z art. 279 § 1 k.k. nie był – jak mylnie przyjął Sąd I instancji był fakt zbieżności miejsca logowania aparatów telefonicznych użytkowanych przez wymienionych i miejsc dokonania poszczególnych kradzieży samochodów. Apelujący ponownie słusznie wytknęli przy tym, że Sąd I instancji poprzestał w tym wypadku na prostej afirmacji stanowiska oskarżyciela publicznego, że wspomniana zbieżność miejsc była wystarczająca do potwierdzenia sprawstwa oskarżonych M. i M. w zakresie poszczególnych kradzieży samochodów, nie poddając tego stanowiska należytej analizie. Tymczasem przebywanie oskarżonych w pobliżu miejsca dokonania kradzieży – z punktu widzenia zasad wykazywania winy, z całą pewnością nie stanowiło dowodu wystarczającego dla potwierdzenia ich sprawstwa. Okoliczność ta – oceniana natomiast w kategorii poszlak mogących ich sprawstwo potwierdzać – w odniesieniu do części zarzuconych oskarżonym zachowań sprawczych, jawiła się jako odosobniona i niepoparta żadnymi innymi przesłankami dowodowymi, ani innymi poszlakami, nadającymi się do powiązania oskarżonych z owymi zachowaniami. Jako taka nie dostarczała ona informacji wystarczających do stworzenia zamkniętego łańcucha poszlak wskazujących jednoznacznie na sprawstwo oskarżonych. Podkreślenia wymagało także, że – wbrew przekonaniu, które zdawał się żywić oskarżyciel publiczny oraz uwzględniający jego stanowisko Sąd I instancji – sam fakt (będący również przedmiotem osądu w niniejszej sprawie karnej) istnienia przestępczych powiązań oskarżonych i innych sprawców w zakresie dokonywania kradzieży samochodów, popełnianymi wedle określonego, powtarzającego się modus operandi, nie był żadną miarą wystarczający do powiązania oskarżonych M. i M. z wszystkimi ujawnionymi w toku postępowania przygotowawczego przestępstwami, popełnionymi wedle tego samego schematu w rejonie działań oskarżonych. Okoliczności przestępczego działania oskarżonych w ramach innych zarzuconych im kradzieży samochodów, należycie – jak będzie o tym mowa poniżej – wykazanych dowodowo, nie stanowiły bowiem logicznej przesłanki pozwalającej stwierdzić i to jednoznacznie, że to oskarżeni M. i M. działali przy popełnianiu wszystkich czynów będących przedmiotem postawionego im zarzutów z art. 279 § 1 k.k. Dodać należało, że dla przyjęcia konkluzji – że poszlaka w postaci zbieżności miejsca logowania aparatów telefonicznych użytkowanych przez oskarżonych M. i M. z miejscami dokonania poszczególnych kradzieży samochodów, sama w sobie nie stanowiła wystarczającej podstawy dowodowej do stwierdzenia sprawstwa oskarżonych – nie było konieczne prowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego w zakresie postulowanym przez apelującą obrońcę oskarżonego M.. Sąd odwoławczy dał temu wyraz w toku rozprawy apelacyjnej w dniu 27 lutego 2019 r., oddalając – na podstawie art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k. – zgłoszony przez apelującą wniosek dowodowy o przeprowadzenie dowodu z informacji uzyskanych od operatora sieci T Mobil na okoliczność funkcjonowania stacji (...) w latach 2008-2009 w zakresie możliwości: - przekazywania informacji dotyczących użytkowania telefonu komórkowego pomiędzy stacjami bazowymi; - realizowania przez różne stacje zbliżone do miejsc kradzieży pojazdów, połączeń wykonywanych w tym samym miejscu; - pokrywania się sygnałów różnych stacji w zależności od zasięgu i odległości. Wobec stwierdzenia, że sama wspomniana zbieżność miejsc logowań telefonów i miejsc kradzieży ze swej istoty w ogóle nie dostarcza podstaw wystarczających dla stwierdzenia sprawstwa oskarżonych, prowadzenie dalszego postępowania dowodowego na okoliczność, w jakim dokładnie miejscu mogły przebywać osoby w chwili logowania na konkretnych stacjach przekaźnikowych – było w niniejszej sprawie zbędne. Okoliczności objęte wnioskiem dowodowym obrońcy nie miały zatem wpływu na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, zaś podstawowa wiedza na temat funkcjonowania stacji przekaźnikowych – w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy – jak wskazano w powołanym postanowieniu wydanym w trakcie rozprawy apelacyjnej, nie stanowi wiadomości specjalnych, ale jest wiedzą powszechnie dostępną i jako taka również nie wymaga prowadzenia dodatkowych dowodów. Wyrażona ocena czyniła jednocześnie niezasadnym podniesiony przez apelującą zarzut naruszenia art. 167 k.p.k., poprzez poniechanie przez Sąd I instancji przeprowadzenia wskazanego wyżej dowodu. Uwzględniając omawianą konkluzję o niewystarczającym charakterze poszlaki dotyczącej miejsc logowania, stwierdzić należało, że oskarżyciel publiczny w tych przypadkach, w których jedynym potwierdzeniem sprawstwa oskarżonych M. i M. miała być wspomniana poszlaka (ewentualnie w połączeniu z niedopuszczalnym w odniesieniu do czynu z art. 279 § 1 k.k. materiałem z kontroli operacyjnej), nie dysponował materiałem dowodowym, ani też poszlakami, na podstawie których możliwym byłoby ustalenie okoliczności dających wystarczającą podstawę faktyczną skazania. W przedmiotowej sprawie brak było zatem podstaw faktycznych – brak dostatecznych dowodów – do uznania sprawstwa oskarżonego M. M.

(1)w zakresie zachowań sprawczych, przypisanych mu w pkt 2 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku, dotyczących kradzieży samochodów: - V. (...) o nr (...), w nocy z 1 na 2 stycznia 2008 r. w W. (opisane w tiret pierwszym), - S. (...) o nr (...), w nocy z 1 na 2 stycznia 2008 r. w W. (opisane w tiret drugim), - V. (...) o nr (...), w nocy z 1 na 2 stycznia 2008 r. w P. (opisane w tiret trzecim), - V. (...) o nr (...), w nocy z 3 na 4 stycznia 2008 r. w W. (opisane w tiret czwartym), - A. (...) o nr (...), w nocy 4 stycznia 2008 r. w K. W.. (opisane w tiret piątym), - A. (...) o nr (...), w nocy 4 stycznia 2008 r. w W. (opisane w tiret szóstym), -S. (...) o nr (...), w nocy z 7 na 8 lutego 2008 r. w P. (opisane w tiret siódmym), -V. (...) o nr (...), w nocy z 19 na 20 lutego 2008 r. w W. (opisane w tiret dziewiątym), - V. (...) o nr (...), w nocy z 17 na 18 marca 2008 r. we W. (opisane w tiret jedenastym), - S. (...) o nr (...), w nocy z 21 na 22 lipca 2008 r. w P. (opisane w tiret trzynastym), - V. (...) o nr (...), w nocy z 31 lipca na 1 sierpnia 2008 r. w Z. (opisane w tiret czternastym), -V. (...) o nr (...), w nocy z 10 na 11 sierpnia 2008 r. w S. (opisane w tiret piętnastym), - A. (...) o nr (...), w nocy 13 sierpnia 2008 r. w S. (opisane w tiret szesnastym), - V. (...) o nr B- (...), w nocy 13 sierpnia 2008 r. w U. (opisane w tiret siedemnastym), - V. (...) o nr (...), w nocy z 21 na 22 października 2008 r. w S. (opisane w tiret dwudziestym drugim), - S. (...) o nr (...), w nocy z 6 na 7 listopada 2008 r. w S. (opisane w tiret dwudziestym czwartym), - V. (...) o nr (...), w nocy z 7 na 8 stycznia 2009 r. w T. (opisane w tiret trzydziestym trzecim), - V. (...) o nr (...), w nocy z 17 na 18 lutego 2009 r., w G. (opisane w tiret trzydziestym dziewiątym). Podobnie, w przypadku oskarżonego K. M., brak było podstaw dowodowych potwierdzających jego sprawstwo w zakresie przypisanych mu w pkt 15 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku, w ramach czynu z art. 279 § 1 k.k., zachowań, dotyczących kradzieży samochodów: - S. (...) o nr (...), w nocy z 27 na 28 marca 2008 r. w Ś. (opisane w tiret pierwszym), - S. (...) o nr (...), w nocy z 27 na 28 marca 2008 r. w B. (opisane w tiret drugim), - V. (...) o nr (...), w nocy z 21 na 22 kwietnia 2008 r. w B. (opisane w tiret czwartym), - V. (...) o nr (...), w nocy z 4 czerwca 2008 r. w M. (opisane w tiret piątym), - V. (...) o nr (...), w nocy z 9 na 10 czerwca 2008 r., w C. (opisane w tiret siódmym), - V. (...) o nr (...), w nocy z 12 na 13 czerwca 2008 r., w S. (opisane w tiret ósmym), - V. (...) o nr (...), w nocy z 15 na 16 czerwca 2008 r., w R. (opisane w tiret dziewiątym), - V. (...) o nr(...), w nocy z 16 na 17 czerwca 2008 r., w P. (opisane w tiret dziesiątym), - S. (...) o nr PL (...), w nocy z 18 na 19 czerwca 2008 r., w L. (opisane w tiret jedenastym), - V. (...) o nr (...), w nocy z 6 na 7 lipca 2008 r., w P. (opisane w tiret dwunastym), - V. (...) o nr (...), w nocy z 10 na 11 sierpnia 2008 r., w S. (opisane w tiret trzynastym), - V. (...) o nr (...), w nocy z 13 na 14 sierpnia 2008 r., w Ś. (opisane w tiret czternastym), - V. (...) o nr (...), w nocy z 21 na 22 października 2008 r., w S. (opisane w tiret dwudziestym pierwszym), - S. (...) o nr (...), w nocy z 6 na 7 listopada 2008 r., w S. (opisane w tiret dwudziestym trzecim), - V. (...) o nr (...), w nocy z 7 na 8 stycznia 2009 r., w T. (opisane w tiret trzydziestym pierwszym), - V. (...) o nr (...), w nocy z 17 na 18 lutego 2009 r., w G. (opisane w tiret trzydziestym szóstym). Apelujący obrońcy oskarżonych M. M.

(1)i K. M. nie mieli jednakże racji kwestionując prawidłowość dowodowego wykazania sprawstwa tych oskarżonych w zakresie pozostałych – poza wymienionymi powyżej – przypisanych im zachowań sprawczych w ramach czynu z art. 279 § 1 k.k. W tych bowiem przypadkach – w odróżnieniu od wymienionych powyżej – istniały prawidłowe, miarodajne i właściwie przez Sąd I instancji ocenione, dowody potwierdzające sprawstwo i winę oskarżonych M. i M.. W tych przypadkach zatem, wykazanie sprawstwa oskarżonych nie bazowało na jedynej (niewystarczającej) poszlace, tudzież niedopuszczalnym procesowo materiale z kontroli operacyjnej. W omawianych przypadkach, obejmujących pozostałe 24 (poza wymienionymi powyżej) zachowania sprawcze przypisane oskarżonemu M. M.

(1)w pkt 2 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku oraz 23 takie zachowania przypisane oskarżonemu K. M. w pkt 15, sprawstwo oskarżonych – wbrew stanowisku ich obrońców – zostało jednoznacznie potwierdzone co najmniej jednym z dowodów w postaci: - zeznań P. O. , współdziałającego (jako złodziej) z oskarżonymi M. i M. w ramach zarzuconego im przestępczego procederu, potwierdzających sprawstwo tych oskarżonych w zakresie zachowń przypisanych im przez Sąd I instancji w pkt 2 tiret: 12, 18, 19, 20, 23, 26, 31, 34, 36, 37, 38, 40, 41 i 42 oraz w pkt 15 tiret: 3, 15, 17, 18, 19, 25, 26, 30, 32, 33, 34, 35, 37, 38 i 39), - wyjaśnień oskarżonego K. C. – współdziałającego (w charakterze pasera) z oskarżonymi M. i M. w ramach zarzuconego im przestępczego procederu, potwierdzających sprawstwo oskarżonego M. w zakresie zachowń przypisanych mu przez Sąd I instancji w pkt 2 tiret: 35, - zeznań pokrzywdzonych, w tym P. K., W. N., M. L., M. U., P. M.

(2)– którzy utracili w wyniku kradzieży samochody, a następnie rozpoznali należące do siebie przedmioty wśród rzeczy zabezpieczonych w toku śledztwa, w tym zabezpieczonych w wynajmowanych przez oskarżonych M. i M. garażach, potwierdzających sprawstwo tych oskarżonych w zakresie zachowń przypisanych im przez Sąd I instancji w pkt 2 tiret: 8, 10, 28 i 32 oraz w pkt 15 tiret: 6 i 27, - zeznań świadków J. S. i D. P. – lakiernika i blacharza, właścicieli warsztatów, z którymi współpracowali oskarżeni, potwierdzających sprawstwo oskarżonych M. i M. w zakresie zachowń przypisanych im przez Sąd I instancji w pkt 2 tiret: 21, 25, 29 i 30 oraz w pkt 15 tiret: 16, 20, 24, 28, 29 i 37, - zeznań świadków T. W., M. B., M. O.

(1)i K. G.

(1), którzy nabyli od oskarżonych samochody pochodzące z kradzieży, potwierdzających sprawstwo tych oskarżonych w zakresie zachowń przypisanych im przez Sąd I instancji w pkt 2 tiret: 12, 19, 23, 27 i 31 oraz w pkt 15 tiret: 18, 22, 26 i 30, - opinii mechanoskopijnych dotyczących pojazdów i ich części (potwierdzających dokonywanie określonych przeróbek), wskazujących na sprawstwo tych oskarżonych w zakresie zachowń przypisanych im przez Sąd I instancji w pkt 2 tiret: 12 i 23 oraz w pkt 15 tiret: 3 i 22, - a także wyników przeszukania wynajmowanych prze oskarżonych garaży w C., przy ul. (...) oraz w B. przy ul. (...), w których zabezpieczono części kradzionych pojazdów, jak również analizy dokumentów rejestracji pojazdów, potwierdzających sprawstwo tych oskarżonych w zakresie zachowń przypisanych im przez Sąd I instancji w pkt 2 tiret: 23, 40, 41 i 42 oraz w pkt 15 tiret: 22, 27, 37 i 38. Wbrew zatem przekonaniu apelujących w przypadku owych pozostałych kradzieży samochodów Sąd I instancji dysponował wystarczająco kompletnym, wzajemnie potwierdzającym się materiałem dowodowym, z którego wynikały okoliczności jednoznacznie potwierdzające sprawstwo oskarżonych M. i M.. Przy czym apelujący obrońcy, mimo podjętych prób, nie zdołali wykazać wadliwości w zakresie dokonanej przez Sąd I instancji oceny wymienionych dowodów. I tak, obrońcy oskarżonego M. M.

(1)i oskarżonego K. M. nie mieli racji kwestionując prawidłowość dokonanej przez Sąd I instancji oceny dowodu z zeznań świadka P. O.. Przede wszystkim, nie sposób zgodzić się z pierwszą z wymienionych, jakoby świadek ten nie miał wystarczającej wiedzy o czynach oskarżonego M. i M. – skoro sam był współsprawcą części przypisanych im kradzieży samochodów, za co zresztą został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z 16 listopada 2010 r., sygn. III K 237/10. Podkreślenia wymagało przy tym – czego oboje apelujący zdawali się nie dostrzegać – że brak było jakichkolwiek podstaw do przypisania wymienionemu świadkowi czytelnej i racjonalnej motywacji do tego by oskarżonych obciążać fałszywie. Wprost przeciwnie, fakt, że świadek podając okoliczności obciążające oskarżonych M. i M., jednocześnie obciążał sam siebie jako współsprawcę kradzieży, nakazywał przyjąć, że zeznania te były wiarygodne. Nadto – jak wynikało z przytoczonego powyżej zestawienia dowodów wskazujących na sprawstwo oskarżonych M. i M. – zeznania świadka P. O. w odniesieniu do części zdarzeń kradzieży, znajdowały potwierdzenie w innych zgromadzonych dowodach, dostarczając wzajemnie potwierdzających się informacji o okolicznościach owych zdarzeń. Podkreślenia wymagało zaś, że apelujący obrońcy oskarżonych M. i M. do większości z owych wymienionych wyżej dowodów w ogóle się nie odnieśli, w sposób nieuprawniony ignorując tym samym fakt, że pochodzące z tych dowodów informacje obciążające oskarżonych wzajemnie się potwierdzały. Podkreślić należy, że świadek P. O. wyjaśniając jako oskarżony, a następnie występujący w charakterze świadka nie tylko opisał okoliczności popełnionych czynów kradzieży lub usiłowania kradzieży kilkunastu samochodów ale także wskazał na rolę oskarżonych M. M.

(1)i K. M. w dokonywaniu tych przestępstw, ich wzajemne relacje oraz przewodnią postawę oskarżonego M. M.

(1)ale także wskazał miejsca przechowywanych części samochodowych. W toku postępowania określił garaże, w których oskarżeni przechowywali skradzione samochody a następnie ich części, ale t

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.