III AUa 996/12

Sygn. akt III AUa 996/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 stycznia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Mirosław Szwagierczak (spr.) Sędziowie: SSA Urszula Kocyłowska SSA Roman Skrzypek Protokolant st.sekr.sądowy Małgorzata Leniar po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 r. na rozprawie sprawyz wniosku S. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R. o ustalenie kapitału początkowego na skutek apelacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 18 lipca 2012 r. sygn. akt IV U 1428/11 I. zmienia pkt II zaskarżonego wyroku o tyle, że zalicza S. P.do ustalenia wartości kapitału początkowego okres zatrudnienia w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w G. od 1 grudnia 1978 r. do 15 lutego 1979 r., II. dalej idącą apelację oddala, III. koszty postępowania apelacyjnego pomiędzy stronami wzajemnie znosi. Sygn. akt III AUa 996/12 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie zmienił decyzję z dnia 6 lutego 2012 r. Oddziału w R. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w ten sposób, że zobowiązał organ rentowy do uwzględnienia do ustalenia wartości kapitału początkowego wnioskodawcy S. P. okres zatrudnienia w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w G. od 1.01.1987 r. do 14.11.1991 r. Dalej idące odwołanie oddalił, a koszty postępowania między stronami wzajemnie zniósł. Sąd Okręgowy ustalił, że wnioskodawca w okresie od 1.01.1987 r. do 14.11.1991 r. był członkiem Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w G. i w w/w okresie przepracował rocznie co najmniej 270 dniówek, a co za tym idzie okres ten należało zaliczyć do okresu składkowego, przy ustalaniu wartości kapitału początkowego wnioskodawcy. Ustaleń tych Sąd dokonał na podstawie list płac oraz opinii biegłego z zakresu księgowości. Jednocześnie, z braku dowodów, Sąd I instancji nie znalazł podstaw uwzględnienia dalszego okresu pracy wnioskodawcy w RSP w G. – uznając w pozostałym zakresie twierdzenia wnioskodawcy za bezzasadne. Uwzględniając treść art. 174 ust. 1 i 2 p. 1 ustawy emerytalnej oraz art. 6 ust. 2 p. 12 tejże ustawy oraz art. 4 dekretu z 4 marca 1976 r. – przy zastosowaniu art. 477 14 § 1 kpc i art. 100 kpc – Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie orzekł jak w wyroku z dnia 18 lipca 2012 r. Wyrok ten w części oddalającej odwołanie, zaskarżył wnioskodawca i zarzucając sprzeczność ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz naruszenie art. 231 i 233 kpc – wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i zobowiązanie organu rentowego do uwzględnienia do wartości kapitału początkowego wnioskodawcy S. P. okresu zatrudnienia w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w G. od 1.12.1978 r. do 14.11.1991 r. Organ rentowy nie odniósł się do apelacji. Rozpoznając sprawę Sąd Apelacyjny ustalił i rozważył, co następuje: Apelacja wnioskodawcy jest zasadna o ile wskazuje na zasadność zaliczenia p. S. P. okresu zatrudnienia w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w G. w okresie od 1 grudnia 1978 r. do 15 lutego 1979 r. Sąd Apelacyjny już w uzasadnieniu swojego wyroku z dnia 17.II.2011 r. wskazywał na konieczność wyodrębnienia zatrudnienia wnioskodawcy w czasie od 1 grudnia 1978 r. do 16 lutego 1979 r. a to dlatego, że p. S. P. został członkiem Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w G. dopiero od 16 lutego 1979 r. (v. – informacja Regionalnego Związku S.P.R. z dnia 18.08.2009 r. – k. 45 akt ZUS). Zaś ze „świadectwa pracy” wystawionego przez R.S.P. w G. wynika (v. k – 23), że był zatrudniony w Spółdzielni od 1 XII 1978 r. do 31.VIII.1997 r. Z kolei w zaświadczeniu Rp-7 potwierdzono jego zatrudnienie dopiero od 1988 r. Sam odwołujący twierdzi, iż co najmniej w pierwszym okresie swego zatrudnienia pracował jako pracownik (v. – zeznania odwołującego k. 94 oraz k. 244). Organ rentowy w żaden sposób nie kwestionował w/w pracowniczego okresu zatrudnienia ubezpieczonego – jako okresu składkowego. Stąd konieczność częściowej zmiany orzeczenia oddalającego odwołanie (v. – pkt II zaskarżonego wyroku). Wypadnie przypomnieć, że zgodnie z art. 6 ust. 2 p. 12 lit.a ustawy o emeryturach i rentach z F.U.S. do okresów składkowych przed 15 listopada 1991 r. zalicza się okresy pracy w rolniczych spółdzielniach produkcyjnych objętych obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, za które opłacono składki na to ubezpieczenie. Stosownie zaś do art. 6 ust. 1 p. 2 tejże ustawy od 15 XI 1991 r. okresami składkowymi są okresy opłacania składek. Obowiązek ubezpieczenia społecznego z tytułu pracy w rolniczej spółdzielni produkcyjnej istniał w przypadku wypracowania czasookresów określonych w art. 4 dekretu z 4 marca 1976 r. o ubezpieczeniu społecznym członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych … (Dz. U. Nr 27, poz. 135 ze zm.). Mając powyższe na uwadze a nadto treść art. 174 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z F.U.S. w związku z art. 53 ust. 2 – 12 i art. 6 ust. 2 p. 12 tej ustawy – należy w całości podzielić ustalenia i wnioski Sądu I instancji odnośnie stwierdzenia, że brak podstaw faktyczno – prawnych do uwzględnienia p. S. P.okresu jego zatrudnienia w RSP w G. w czasie od 16 lutego 1979 r. do 31 grudnia 1986 r. Wbrew twierdzeniom apelacji zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie, że wnioskodawca w czasie od 16 lutego 1973 r. wykonywał pracę w RSP w G. w takim rozmiarze, który pozwalałby na zaliczenie tego okresu jako okresu składkowego. Nie zachowały się dowody rozliczeniowo – płacowe z tego okresu, brak wiarygodnych dowodów pośrednich czy chociażby osobowych. Nie można ustalić, że ubezpieczony wypracowywał dniówki obrachunkowe w pełnym, wymaganym wymiarze. Najdobitniej potwierdza to opinia księgowo – rozliczeniowa. Dokonując ustaleń sąd nie dopuścił się błędu w ocenie dowodów, czy też przekroczył ram swobodnej oceny tychże dowodów. Dlatego zarzuty apelacji w tej części są w całości pozbawione podstaw i jako takie powodują oddalenie apelacji – poza częścią uwzględnioną w pkt I sentencji. Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny na podstawie art. 386 § 1 kpc orzekł jak w pkt I sentencji, zaś uwzględniając treść art. 385 kpc w pozostałej części apelację oddalono. O kosztach procesu orzeczono na mocy art. 100 kpc. Reasumując orzeczono jak w sentencji. (...) (...)