Sygnatura akt VII K 2/15 WYROK NAKAZOWY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 marca 2015 roku Sąd Rejonowy w Opolu w VII Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Sądu Rejonowego Marzena Drozdowska Protokolant - Lena Merkel po rozpoznaniu w postępowaniu nakazowym na posiedzeniu w dniu 19 marca 2015 roku sprawy z oskarżenia Prokuratury Rejonowej w Opolu przeciwko: D. L., synowi A. i B. z domu F., urodzonemu (...) w P., Oskarżonemu o to, że : I. w okresie od lipca 2010 r. do 4 marca 2011 r. w O. przy ul. (...) na terenie placówki firmy (...) działając wspólnie i w porozumieniu z R. K. będąc pracownikiem firmy na stanowisku kierownika do spraw handlowych, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w/w firmę w kwocie 29 756,23 zł poprzez wprowadzenie w błąd, w ten sposób, że wystawił fakturę VAT o nr (...) na nazwisko M. B., którą następnie skorygował fakturami korygującymi VAT o nr (...) z adnotacją „źle wystawione" oraz fakturą VAT nr (...) z adnotacją „źle wypisane" wystawionymi w dniu 28 lutego 2011 r., celem ukrycia niedoboru towaru w systemie księgowym firmy, powodując straty w wysokości 29 756,23 zł, działając na szkodę M. Sp z o.o., to jest o czyn z art. 286 § 1 kk w związku z art. 270 § 1 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk II. w okresie od dnia 28 października 2010 r. do dnia 4 marca 201 lr. W O. przy ul. (...) na terenie placówki firmy (...) będąc pracownikiem firmy na stanowisku kierownika do spraw handlowych działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził w/w firmę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 25 697,19 zł poprzez wprowadzenie w błąd w ten sposób, że w dniu 28 października 2010 r. wystawił fakturę (...) z terminem płatności na 90 dni na Zakład Usługowy (...) na kwotę 25 697,19 wydając towar na tę kwotę, a następnie z powodu braku płatności wystawił nieistniejący dokument KW (...) z dnia 24 lutego 2011 r. bez niczyjego podpisu z adnotacją „mylnie obliczone faktury z dnia 21 lutego 2011 r. K., działając na szkodę (...) Sp. z o.o., to jest o czyn z art. 286 § 1 kk R. K. , synowi S. i H. z domu B., urodzonemu (...) we W., Oskarżonemu o to, że: III. w okresie od lipca 2010 r. do 4 marca 2011 r. w O. przy ul. (...) na terenie placówki firmy (...) działając wspólnie i w porozumieniu z D. L. będąc klientem firmy (...) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 29 756,23 zł poprzez wprowadzenie w błąd w ten sposób, iż pobrał towar oraz fakturę VAT o nr (...) na nazwisko M. B., która to następnie została skorygowana prze z D. L. jako kierownika do spraw handlowych fakturami korygującymi VAT o nr (...) z adnotacją „źle wystawione" oraz fakturą VAT nr (...) z adnotacją „źle wypisane" wystawionymi w dniu 28 lutego 2011 r., celem ukrycia niedoboru towaru w systemie księgowym firmy, powodując straty w wysokości 29 756,23 zł, działając na szkodę M. Sp z o.o., to jest o czyn z art. 286 § 1 kk w związku z art. 270 § 1 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk A. K., synowi J. i J. z domu W., urodzonemu (...) w L., Oskarżonemu o to, że: IV. w okresie od 28 października 2010 r. do 21 lutego 2011 r. w O. w zamiarze aby D. L. jako osoba uprawniona w imieniu Przedsiębiorstwa Handlowo - Usługowego (...) Sp. z o.o. do wystawienia faktur dopuścił się popełnienia przestępstwa poświadczenia nieprawdy w fakturze VAT nr (...) z dnia 28 października 2010 r. na kwotę 25 697,19 zł udzielił mu pomocnictwa w ten sposób, iż wyraził zgodę na wystawienie w/w faktury na Zakład Usługowo - Produkcyjny (...) oraz złożył na niej swój podpis poświadczając, iż dokonał zakupu towaru widniejącego na fakturze, mimo iż nie polegało to na prawdzie oraz na wystawienie dokumentu KP/615 z dnia 21 lutego 2011 r., z którego wynikało, iż dokonał zapłaty za w/w fakturę w kwocie 24 775,99 zł, mimo iż w rzeczywistości faktura ta nie została zapłacona, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, to jest o czyn z art. 18 § 3 kk w związku z art. 271 § 2 kk na podstawie materiału zgromadzonego w postępowaniu przygotowawczym, Sąd uznał, iż przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne, a opierając się o zebrane w sprawie dowody przyjął, iż okoliczności czynu i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości, na podstawie art. 500 §1 i 3 kpk
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.