5 umowa ulega rozwiązaniu lub zmianie w wyniku zmiany aktów prawnych regulujących zasady udzielania świadczeń zdrowotnych i funkcjonowania podmiotów leczniczych. .
ust 6 umowy każda ze stron może wypowiedzieć w formie pisemnej umowę bez podania przyczyn z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, którego bieg rozpoczyna się z początkiem miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono oświadczenie o wypowiedzeniu umowy. dowód: umowa nr (...) z dnia 24 lutego 2017 r. k. 16-19, 96-99, 100-103, 104-107 dane (...) k. 14 Na mocy § 6 ust. 1 pkt 1 umowy, udzielającemu zamówienie przysługują od przyjmującego zamówienie kary umowne w wysokości trzykrotności miesięcznego wynagrodzenia przyjmującego zamówienie za poprzedni miesiąc za odstąpienie przez przyjmującego zamówienie od wykonywania umowy z przyczyn niezależnych od udzielającego zamówienie. Sposób wynagrodzenia został ustalony ryczałtowo na kwotę 6 000 złotych miesięcznie, zaś kwota wynagrodzenia za zwykły dyżur została określona na poziomie 750 złotych, za dyżur świąteczny – 1 000 złotych. dowód: umowa nr (...) z dnia 24 lutego 2017 r. k. 16-19, 96-99, 100-103, 104-107 Pismem z dnia 25 września 2017 roku skierowanym przez (...) Wojewódzki Szpital (...) w S. do Dyrektora Wydziału (...) Urzędu Marszałkowskiego Województwa (...) wskazano, że w związku z koniecznością dokonania zmian związanych z reorganizacją przeprowadzana w celu zoptymalizowania i dopasowania striktury organizacyjnej do potrzeb funkcjonowania Szpitala w nowym kształcie oraz w celu dostosowania do nowych warunków kontraktowania z Narodowym Funduszem Zdrowia , w załączeniu przesyłany jest tekst jednolity Statutu zawierający zmiany dotyczące : m.in. połączenia Oddziału Chorób Wewnętrznych i Diabetologii z Oddziałem Endokrynologii i Chorób Wewnętrznych poprzez utworzenie pod Oddziałem Chorób Wewnętrznych i Diabetologii Pododdziału Endokrynologii. dowód: pismo z dnia 25 września 2017 r. k. 55-56 Z dniem 31 grudnia 2017 r. w Samodzielnym Publicznym Wojewódzkim Szpitalu (...) w S. w strukturze organizacyjnej przestał istnieć Oddział Endokrynologii i Chorób Wewnętrznych z numerem oddziału nr 13. Uchwalą Sejmiku Województwa (...) Nr XXVIII/443/17 z dnia 21 listopada 2017 r. w sprawie nadania statutu Samodzielnemu Publicznemu Wojewódzkiemu Szpitalowi (...) w S. nadano pozwanemu statut, w wyniku którego Oddział Endokrynologii i Chorób Wewnętrznych przestał istnieć, a powstała jednostka organizacyjna a w postaci Oddziału Chorób Wewnętrznych i Diabetologii z Pododdziałem Endokrynologii. Pierwotnie zamysł był taki aby pododdział endokrynologii posiadał pewnego rodzaju niezależność i nadal był kierowany przez dotychczasowego ordynatora. dowód : uchwała nr XXXVIII/443/17 k. 26-27 skład komórek organizacyjnych szpitala Wojewódzkiego w S. k. 28 strona internetowa szpitala z danymi jednostek szpitala k. 29, zeznania świadka J. O. – k. 81-84 zeznania H. F. k. 84-87, zeznania świadka M. P. k. 92-94, zeznania pozwanego – k. 120-123; Szpital rozpoczął z powodem i J. O. negocjacje dotyczące aneksu do umowy. Pierwsza propozycja została przedstawiona dnia 2 stycznia 2017 r. –zaoferowano pracę na Oddziale Diabetologii i Chorób Wewnętrznych z Pododdziałem Endokrynologii w (...) w S. oraz rozszerzenie obowiązków zawodowych. Powód wraz z J. O., lekarzem, który znalazł się w takiej samej sytuacji, pismem z dnia 5 stycznia 2018 r. przedstawiła swoje stanowisko dotyczące warunków pracy. M. M. jest lekarzem specjalistą endokrynologiem. Dnia 9 stycznia 2018 r. szpital przedstawił kolejne warunki, również niespełniające oczekiwań lekarzy. W związku z brakiem porozumienia lekarze M. M. i J. O. w dniu 10 stycznia 2018 r. przekazali dokumentację medyczną oraz informację o hospitalizowanych pacjentach lekarzom A. M.
noty nr 2/2018 zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 1 umowy-kontraktu nr 73/2017, a tym samym czy powstała wierzytelność pozwanego wobec powoda z tytułu zapłaty kary umownej, w dalszej kolejności czy nastąpiło skuteczne potrącenie wierzytelności pozwanego z wierzytelnością powódki, jako wierzytelnością niższą, czy też – jak twierdzi strona powodowa - umowa-kontrakt nr 73/2017 wygasła z dniem 31 grudnia 2017 r. na podstawie § 8 ust. 4 pkt 4 umowy. W tym miejscu wskazać należy, iż zgodnie z uregulowaniem zawartym w treści przepisu art. 498 § 1 i 2 k.c. gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej. Warunkiem skuteczności tego rodzaju oświadczeń jest jednak powstanie, istnienie i wymagalność obu wierzytelności. Z tego też u w celu ustalenia zasadności stanowiska procesowego pozwanego, a tym samym skuteczności podniesionego przezeń zarzutu potracenia koniecznym było ustalenie w niniejszej sprawie czy umowa łącząca strony wygasła czy też powód zaprzestał jej wykonywania. Podkreślić po raz kolejny należy, iż strony w zasadzie nie pozostawały w sporze co do tego, iż powód posiadał wierzytelność – z tytułu wynagrodzenia za miesiąc grudzień 2017 roku – wobec pozwanego. Spór dotyczył zasadności naliczenia kary umownej. W świetle § 8 ust. 4 pkt 4 umowy nr (...) umowa rozwiązuje się w trybie natychmiastowym, gdy nastąpiła likwidacja jednostki organizacyjnej udzielającego zamówienia. W umowie w § 8 wskazano również przypadki, kiedy umowa wygasa ( ust. 2), umowa ulega rozwiązaniu ( ust. 3), umowa rozwiązuje się w trybie natychmiastowym ( ust. 4 pkt 1-5), z zachowaniem jakich warunków można wypowiedzieć umowę ( ust. 6). Co istotne w § 8 ust. 4, a zatem odnoszącym się do rozwiązania umowy w trybie natychmiastowym w punkcie 5 wskazano, że umowa rozwiązuje się w trybie natychmiastowym w przypadku oświadczenia jednaj ze stron , bez zachowania okresu wypowiedzenia, w przypadku , gdy druga strona rażąco narusza istotne postanowienia umowy. Zatem w tym przypadku w umowie przewidziano złożenie oświadczenia woli jednej ze stron. W § 8 ust. 4 pkt 4, na który powoływał się powód takiego zapisu nie ma, a zatem nie sposób uznać, że dla przyjęcia rozwiązania umowy w trybie natychmiastowym z powodu likwidacji jednostki organizacyjnej niezbędne było złożenie przez stronę jakiegokolwiek oświadczenia. Literalne brzmienie zapisu umowy w § 8 ust. 4 pkt 4 implicite wskazuje, że „umowa rozwiązuje się”, a zatem samoistnie, bez konieczności składania oświadczeń którejkolwiek ze stron. Podkreślić w tym miejscu należy, iż gdyby intencją stron była konieczność złożenia oświadczenia, wówczas rozwiązanie umowy obwarowane zostałoby warunkiem jak w zapisie § 8 ust. 4 pkt 5 umowy. Jako, że zapisu takiego brak, nie było podstaw do przyjęcia konieczności złożenia oświadczenia o rozwiązaniu umowy przez powoda, jak oczekuje tego pozwany. Przechodząc do dalszej kwestii związanej z tym, czy nastąpiła likwidacja jednostki organizacyjnej udzielającego zamówienia, czyli pozwanego szpitala, dla możności uznania, że umowa uległa rozwiązaniu w trybie natychmiastowym, w ocenie Sądu Rejonowego, do takiej likwidacji jednostki organizacyjnej doszło z dniem 31 grudnia 2017 r. Za jednostkę organizacyjną rozumieć należy oddziały występujące w szpitalu, co z kolei wynika choćby z informacji znajdującej się na stronie pozwanego szpitala pod adresem (...) W tym miejscu podkreślić należy, iż
1 umowy, przedmiotem umowy nr (...) było udzielanie świadczeń zdrowotnych przez powódkę w Oddziale Endokrynologii i Chorób Wewnętrznych. W sprawie, pozwany podnosił, że ww. Oddział nadal istniał od 1 stycznia 2018 r. Tymczasem z dniem 1 stycznia 2018 r. został utworzony Oddział Chorób Wewnętrznych i Diabetologii z Pododdziałem Endokrynologii w miejsce dwóch Oddziałów: Oddziału Endokrynologii i Chorób Wewnętrznych (oznaczony nr XIII) oraz Oddziału Chorób Wewnętrznych i Diabetologii. Po pierwsze Oddział oznaczony nr XIII, a zatem określony w umowie nr (...) przestał istnieć, co nie było kwestionowane przez pozwanego. Pozwany nie wykazywał bowiem, że taki oddział nr XIII nadal istnieje. Po wtóre, z uchwały nr XXVIII/443/17 z dnia 21 listopada 2017 r. Sejmiku Województwa (...), wynika, że nadano pozwanemu statut w brzmieniu określonym w załączniku do uchwały, w którym wskazano, że w skład szpitala wchodzi komórka organizacyjna w postaci m.in. Oddziału Chorób Wewnętrznych i Diabetologii z Pododdziałem Endokrynologii. Zatem Oddziału Endokrynologii i Chorób Wewnętrznych jako jednostki organizacyjnej szpitala brak. Świadek M. P. zeznał wprost, że „strukturalnie Oddział Chorób Wewnętrznych i Endokrynologii został zlikwidowany” , ponadto wskazał, iż „oddział endokrynologii został przez nas przejęty (przez oddział wewnętrzny).. O tym, że Oddział został zlikwidowany świadczy dodatkowo fakt, że nowopowstały oddział liczył taką sama ilość łóżek - 53, co funkcjonujący do dnia 31 grudnia 2018 r. Oddział Chorób Wewnętrznych i Diabetologii, którego Ordynatorem był M. P.. Nadto Ordynatorowi Oddziałowi Chorób Wewnętrznych i Endokrynologii M. F. zaproponowano stanowisko zastępcy Ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych i Diabetologii z Pododdziałem Endokrynologii. Od 1 stycznia 2019 r. nie funkcjonował zatem jako Ordynator Oddziału Chorób Wewnętrznych i Endokrynologii, czy też kierownik tej jednostki, nadto Pododdział Endokrynologii nie miał wyodrębnionych środków na swoją działalność. Podkreślenia w tym miejscu wymaga również fakt, iż zmianie uległ zakres świadczonych przez oddziały usług. Oddział endokrynologii był bowiem nastawiony głownie na tego rodzaju pacjentów, którzy są pacjentami specyficznymi, wymagającymi specjalistycznej, czaso- i pracochłonnej diagnostyki. Przed likwidacją oddziału, która co należy podkreślić była rozciągnięta w czasie na oddziale endokrynologii był zatrudniony wykwalifikowany personel pomocniczy, który w dużej mierze zapewniał prawidłowość wykonywanych badań i gwarantował lepszą opiekę szpitalną. Wszelkie wskazane powyżej okoliczności, a w szczególności zmiana nazwy i zakresu świadczenia usług, zmiana osoby kierującej oddziałem (również w zakresie posiadanej przez nią specjalizacji), zmiana organizacji oddziału oraz struktur szpitala jednoznacznie wskazuje, iż doszło do likwidacji jednostki w której powód był zatrudniony. Dodatkowo nie sposób pominąć okoliczności, że jak zeznał świadek M. M. oraz świadek J. O., pozwany zamierzał z nimi podpisać aneksy do umów, w których zmianie miały ulec dane jednostki organizacyjnej, w której lekarze świadczyliby usługi medyczne, a mianowicie zmiana miała nastąpić w § 2 ust. 1 pkt 1 umowy na Oddział Chorób Wewnętrznych i Diabetologii z Pododdziałem Endokrynologii. Skoro, jak twierdzi pozwany nie doszło do likwidacji jednostki organizacyjnej, niezrozumiała jawi się propozycja zmiany danych jednostki w aneksie do umowy, pomijając już kwestię zmiany wynagrodzenia. Pozwany nie zdołał wykazać w świetle art. 6 k.c. w zw. z art. 232 k.p.c., że takiej propozycji nie było. Wszelkie wskazane powyżej okoliczności, a w szczególności zmiana nazwy i zakresu świadczenia usług, zmiana osoby kierującej oddziałem (również w zakresie posiadanej przez nią specjalizacji), zmiana organizacji oddziału oraz struktur szpitala jednoznacznie wskazuje, iż z dniem 31 grudnia 2017 r. doszło do likwidacji jednostki organizacyjnej pozwanego szpitala, a mianowicie Oddziału Endokrynologii i Chorób Wewnętrznych. W konsekwencji umowa (...) rozwiązała się w trybie natychmiastowym, a więc z dniem likwidacji. Powódka nie była zatem zobowiązana
1 umowy do udzielania świadczeń zdrowotnych w Oddziale Endokrynologii i Chorób Wewnętrznych, bowiem Oddział ten przestał funkcjonować. Skoro umowa rozwiązała się w trybie natychmiastowym, nie można przyjąć w świetle § 6 ust. 1 pkt 1 umowy – kontraktu nr 73/2017, że powód w styczniu 2018 r. odstąpiła od wykonywania umowy z przyczyn niezależnych od szpitala. Umowa nr (...) nie obowiązywała stron od 1 stycznia 2018 r. Tym samym nie było podstaw do nałożenia na stronę kary umownej wynikającej z zapisów omawianej umowy.
1 pkt 1 umowy kontraktu nr 73/2017, na który powoływał się pozwany w nocie obciążeniowej nr (...) udzielającemu zamówienie przysługują od przyjmującego zamówienie kary umowne w wysokości trzykrotności miesięcznego wynagrodzenia przyjmującego zamówienie za poprzedni miesiąc za odstąpienie przez przyjmującego zamówienie od wykonywania umowy z przyczyn niezależnych od udzielającego zamówienie. Zgodnie z art. 498 § 1 i 2 k.c., jako, że pozwany nie jest wierzycielem wobec powódki z tytułu noty obciążeniowej nr (...) z dnia 23 stycznia 2018 r., nie mogło dojść do skutecznego potrącenia jego wierzytelności z wierzytelnością powoda i umorzenia obu wierzytelności do wysokości wierzytelności dochodzonej przez powódkę. Zgodnie z art. 354 k.c. dłużnik winien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a jeżeli istnieją w tym zakresie ustalone zwyczaje – także w sposób odpowiadający tym zwyczajom. W świetle art. 355 k.c. dłużnik obowiązany jest do staranności ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju (należyta staranność). Przypomnieć należy, że pozwany nie kwestionował wysokości dochodzonego roszczenia wynikającego z wystawionej w związku ze świadczonymi usługami w miesiącu grudniu 2017 r. faktury nr (...) na kwotę 8 600 złotych. Pozwany wprost przyznawał istnienie roszczenia powódki lecz – jak się okazało mylnie - uznawał, że dokonał skutecznego potrącenia ze swoją wierzytelnością. Wobec tego żądanie powódki określone na podstawie faktury nr (...) na kwotę 8 600 złotych za usługi medyczne za miesiąc grudzień 2017 r. okazało się zasadne. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w punkcie I sentencji. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania znajdowało podstawę w treści art. 98 §1 i 3 k.p.c. Zauważyć należało, iż w rozpoznawanej sprawie powód okazał się stroną wygrywającą sprawę w całości, co dawało podstawę dla obciążenia pozwanego całością poniesionych przez stronę powodową kosztów postępowania. W punkcie II sentencji Sąd rozstrzygnął o kosztach procesu. Za podstawę przyjął treść art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz
stawek określonych w § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. Na koszty procesu składały się: wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 1800 zł, opłata od czynności cywilnoprawnych 17 zł, opata sądowa od pozwu 300 zł. Mając na uwadze poczynione rozważania orzeczono jak w sentencji. SSR Anna Dulska ZARZĄDZENIE 1. Odnotować. 2. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi pozwanego 3. Akta przedłożyć z pismami lub za 28 dni SSR Anna Dulska
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.