w zw. z art.
I. M. O. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym, że z jego opisu czynu eliminuje, że oskarżony dopuścił się go będąc uprzednio skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 27 września 2016 roku w sprawie II K 455/16, a przyjmuje jedynie, ze nie stosował się do zakazu prowadzenia pojazdów orzeczonego tym wyrokiem i za to na podstawie art.
skazuje go na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. , art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemu tytułem próby na 2 (dwa) lata, III. na podstawie art. 42 § 3 k.k. orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, IV. na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych; V. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK243/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
KK nie może stanowić podstawy przypisania oskarżonemu przestępstwa zakwalifikowanego z art.
jest to pogląd wielokrotnie wyrażany w orzecznictwie zwłaszcza Sądu Najwyższego i nie budzi żadnych wątpliwości; w sprawie IIK 455/16, gdzie oskarżony został skazany za czyn z art.
k bez wątpienia nastąpiło już zatarcie skazania co sąd orzekający w sprawie w pełni uwzględnił i wyeliminował z opisu czynu to znamię kwalifikujące; odmiennie przedstawia się natomiast kwestia popełnienia rozpatrywanego czynu z art. 178§4 kk w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów orzeczonego tym wyrokiem; tu sąd najwyższe wielokrotnie i wyraźnie odróżniał zatarcie skazania w dacie wyrokowania przez sąd jako uniemożliwiające przyjęcie kwalifikacji z art.
k, a jednocześnie wskazywał na konieczność wręcz takiego kwalifikowania czynu w sytuacji, gdy mimo, że doszło do zatarcia skazania to czyn został popełniony w okresie obowiązywania orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów; w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2017 r. IV KK 31/17 (www.sn.pl) Sąd ten przyjmował, że "zatarcie skazania za przestępstwo, którego częścią jest także orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, w sytuacji kiedy będący przedmiotem osądu czyn określony w art.
KK został popełniony w okresie obowiązywania tego zakazu, nie stanowi przeszkody do przyjęcia odpowiedzialności z art.
KK"; w uzasadnieniu tego wyroku, wręcz wskazywał, że "prawidłowo Sąd Okręgowy w K. zmienił wyrok sądu I instancji, eliminując z opisu przypisanego M. S. czynu z art.
KK, zwrot „będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w K., z dnia 13 października 2014 roku, sygn. akt II K (...) za prowadzenie pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości” - to jednak błędny jest wyrażony przez Sąd Okręgowy w K. pogląd, iż zatarcie skazania w dacie orzekania przez Sąd II instancji, spowodowało dekompletację znamion występku z art.
S. wyrokiem sądu I instancji" a przyjmował przez to, że " wyrok Sądu Okręgowego jest wadliwy, albowiem zapadł z rażącym naruszeniem przepisu prawa materialnego wskazanego w zarzucie kasacji, co miało wpływ na treść orzeczenia, gdyż skutkowało błędnym zakwalifikowaniem przypisanego M. S. czynu z art.
KK, oraz niezasadnym złagodzeniem kary wymierzonej wyrokiem I instancji." Jak dalej wskazuje Sąd Najwyższy "Warunkiem poniesienia przez sprawcę czynu polegającego na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości surowszej odpowiedzialności, o jakiej mowa w § 4 art.
KK, jest zatem nie tylko ustalenie, aby sprawca takiego czynu był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, art. 174, art. 177 lub art. 335 § 2 KK popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, ale także ustalenie, iż dopuścił się tego czynu w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, orzeczonego w związku ze skazaniem za to przestępstwo. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 28 października 2009 r., sygn. akt I KZP 24/09, wyraził pogląd, że w sytuacji gdy prawomocnym wyrokiem orzeczono wobec sprawcy przestępstwa jeden ze środków karnych wymienionych w treści art. 244 KK, i w czasie stosowania tego środka sprawca ten do niego się nie stosuje, fakt, że w dacie orzekania za przestępstwo z art. 244 KK nastąpiło zatarcie skazania, którym środek karny nałożono, nie oznacza, iż zespół znamion przestępstwa z art. 244 KK został zdekompletowany. Przepisy Kodeksu karnego nie stwarzają bowiem żadnej podstawy normatywnej, aby będąca treścią instytucji zatarcia skazania, fikcja prawna niekaralności znosiła (eliminowała) te ustawowe znamiona innych czynów zabronionych (np. art. 148 § 3 KK czy art. 244 KK), które wynikają z poprzedniej karalności, w sytuacji, gdy czyny te zostały popełnione przed zatarciem tego skazania i w czasie obowiązywania określonego zakazu (tak jak w przypadku art. 244 KK). Za takim poglądem wypowiedział się również Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 23 czerwca 2009 r., sygn. akt II KK 21/09.Odmienne rozumienie w opisanym przypadku, skutków zatarcia skazania oznaczałoby ewidentną kolizję z interesem publicznym oraz funkcją ochronną prawa karnego, w sytuacji gdy ustawodawca słusznie zdecydował się na penalizowanie zachowania polegającego na niestosowaniu się do orzeczenia sądu."; analogiczny pogląd był wyrażany także w w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2018 r. III KK 36/18 (Prok. i Pr. 2018 nr 7-8, poz. 4, Legalis, www.sn.pl, KZS 2018 nr 9, poz. 9), gdzie sąd ten wyraził ponownie pogląd, że "do przyjęcia surowszej odpowiedzialności karnej z art.
KK nie stanowi przeszkody zatarcie w dacie wyrokowania skazania, którego częścią było orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, jeżeli będący przedmiotem osądu czyn określony w art.
KK został popełniony w okresie obowiązywania tego zakazu"; pozostaje oczywiście problem techniczny jak ustalić fakt orzeczenia w wyroku i obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów skoro skazanie objęte wyrokiem uległo zatarciu; rzecz jednak w tym, że zatarcie skazania z istoty jest fkcją prawną niekaralności i wydany wyrok pozostaje w pewien sposób w obrocie prawnym, bo przecież nastąpienie zatarcia skazania z mocy prawa uniemożliwiałoby badanie tego faktu w odniesieniu do treści samego wyroku a to prowadziłoby do wykładni absurdalnej; tu oskarżony prowadząc w dniu 12 stycznia 2019 roku w stanie nietrzeźwości pojazd mechaniczny i znajdując się w stanie nietrzeźwości faktycznie czynił to w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 27 września 2016 roku w sprawie IIK 455/16, który obowiązywał do 5 maja 2019 roku; uzasadniało to wobec tego przyjęcie, że jego zachowanie o znamionach czynu z art.
kk ale w typie kwalifikowanym w rozumieniu art.
4 kk; ☐ 3.
42§2kk zakazu prowadzenie wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio M. O. IV. I. okoliczności jak w pkt I wyroku, oraz fakt, że oskarżony uzyskuje dochody na poziomie 1000zł oraz posiada dom w G. i samochody sprawiały, że wysokość obligatoryjnie orzekanego świadczenia pieniężnego została określona na minimalnym poziomie ustawowym 10000zł.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.