III AUz 62/19

Sygnatura akt III AUz 62/19 POSTANOWIENIE Dnia 16 maja 2019 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Wiesława Stachowiak Sędziowie: SSA Małgorzata Aleksandrowicz del. SSO Renata Pohl /spr./ Protokolant: st. sekr. sądowy Beata Tonak po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy W. O. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. o podstawę wymiaru składek na skutek zażalenia W. O. na zarządzenie Przewodniczącego w VII Wydziale Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 26 lutego 2019 r. sygn. akt VII U 127/19 postanawia: oddalić zażalenie. del. SSO Renata Pohl SSA Wiesława Stachowiak SSA Małgorzata Aleksandrowicz UZASADNIENIE Zarządzeniem z 26 lutego 2019 r. Przewodniczący składu orzekającego w Wydziale VII Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Okręgowego w Poznaniu na podstawie art. 130 § 2 k.p.c. zwrócił odwołanie W. O. z 20 grudnia 2018 r. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. z 26 listopada 2018 r. w sprawie o wysokość podstawy wymiaru składek z powodu nieuzupełnienia braków formalnych odwołania. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że odwołanie zostało wniesione przez Z. G. – doradcę podatkowego i było obarczone brakami. Zarządzeniem z 5 lutego 2019 r. pełnomocnik odwołującego został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych odwołania poprzez: nadesłanie oryginału odwołania podpisanego oryginalnie przez pełnomocnika, względnie złożenie oryginalnego podpisu na odwołaniu poprzez Biuro (...), złożenie odpisu odwołania celem doręczenia płatnikowi składek oraz wykazanie, że pełnomocnik Z. G. może pełnić funkcję pełnomocnika procesowego odwołującego w toku postępowania przed sądem, jak też złożenie oryginału udzielonego pełnomocnictwa, podanie wartości przedmiotu sporu oraz sprecyzowanie żądania odwołania zgodnie z art. 477 14 k.p.c. w terminie tygodnia, pod rygorem zwrotu odwołania. Jednocześnie odwołujący został pouczony o treści art. 87 § 1 i 2 k.p.c. i art. 465 § 1 k.p.c. W zakreślonym na uzupełnienie braków formalnych terminie wpłynęło pismo z 13 lutego 2019 r., sporządzone i podpisane oryginalnie przez nowego pełnomocnika adwokata A. G. i załączone zostały do niego 4 jego odpisy oraz oryginał pełnomocnictwa udzielonego temu pełnomocnikowi przez odwołującego wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Przewodniczący przywołując treść art. 126 § 3 k.p.c., 130 § 1 i 2 k.p.c. stwierdził, że ustanowiony przez odwołującego nowy pełnomocnik nie dopełnił wymogów formalnych odwołania w ustawowym terminie, albowiem złożone pismo z 13 lutego 2019 r. zatytułowane odwołanie nie jest treściowo tożsame ze złożonym pierwotnie odwołaniem z 20 grudnia 2018 r. W konsekwencji wskazane braki formalne odwołania z 20 grudnia 2018 r. nie zostały skutecznie i poprawnie uzupełnione. Z uwagi na odmienność treści obu pism, pismo z 13 lutego 2019 r. nie może być bowiem uznane za uzupełnienie braków formalnych odwołania z 20 grudnia 2018 r., lecz za nowe odwołanie. Konsekwentnie, powyższe odwołanie z 13 lutego 2019 r. jako nowy środek zaskarżenia od decyzji organu rentowego z 26 listopada 2018 r., znak (...) zostanie zarejestrowane pod nową sygnaturą akt i następnie zostanie mu nadany dalszy bieg. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył w imieniu odwołującego pełnomocnik adwokat A. G. zarzucając naruszenie art. 130 § 2 k.p.c. poprzez jego błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że ubezpieczony nie uzupełnił braków formalnych odwołania wskazanych w zarządzeniu Przewodniczącego z 5 lutego 2019 r. poprzez brak wykazania, że osoba je składająca była umocowana do działania w charakterze pełnomocnika odwołującego, podczas gdy jego prawidłowe zastosowanie doprowadziłoby do uznania, że braki formalne odwołania zostały uzupełnione przez adwokata A. G., który przedłożył stosowne pełnomocnictwo w zakreślonym terminie. Wskazując na te zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od pozwanego zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik podniósł, że odwołujący uzupełnił w wyznaczonym terminie wszystkie braki formalne odwołania stosownie do wezwania, tj. wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia, nadesłał odpis odwołania oraz pełnomocnictwa dla A. G.. Podkreślił, że treść odwołania wniesionego na wezwanie do usunięcia braków formalnych była analogicznej treści, co odwołania wniesionego wcześniej i obarczonego brakami. Jedynymi merytorycznymi różnicami było usunięcie braków formalnych odwołania. Ponadto podniósł, że Z. G. posiadał pełnomocnictwo udzielone przez odwołującego do sporządzenia, a następnie skierowania do sądu przedmiotowego odwołania. Ponieważ jednak jako doradca podatkowy nie mógł być pełnomocnikiem procesowym w niniejszej sprawie, odwołujący zmuszony był do ustanowienia kolejnego pełnomocnika - adw. A. G., który w terminie wyznaczonym przez sąd złożył przedmiotowe odwołanie spełniające wymogi formalne. Zdaniem strony skarżącej należy uznać, że odwołujący konwalidował czynności podjęte przez doradcę podatkowego Z. G. w terminie do uzupełnienia braków formalnych odwołania, ponieważ udzielił kolejnego pełnomocnictwa w sprawie, tym razem adwokatowi A. G., czym zatwierdził czynności doradcy podatkowego Z. G.. Skarżący wskazał przy tym na uchwałę