Sygn. akt III K 918/17 UZASADNIENIE wyroku z dnia 08 sierpnia 2019 roku Sąd ustalił, co następuje: A. W. wraz z żoną E. W. od wielu lat mieszkali i pracowali na terenie Irlandii. W 2009 roku, kiedy ma

§ 17

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (2 x 300 złotych); -840 złotych za posiedzenie w sprawie wniosku złożonego w trybie 335 § 1 k.p.k. sygn. akt III K 930/15 w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 3 i ust.

§ 17

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (2 x 420 złotych); - 1 680 złotych za postępowanie pierwsze przed sądem rejonowym w postępowaniu zwyczajnym w oparciu o § 11 ust. 2 pkt. 3 i ust.

§ 17

pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (2 x 840 złotych); - 1 680 złotych za postępowanie przed sądem okręgowym jako drugą instancją w oparciu o § 11 ust. 2 pkt. 4 i ust.

§ 17

pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (2 x 840 złotych); - 4 032 złotych za postępowanie drugie przed sądem rejonowym w postępowaniu zwyczajnym w oparciu o § 11 ust. 2 pkt. 3 i ust.

§ 17

pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (2 x 840 złotych plus 7 x 20% kwoty 840 złotych = 7 x 168 złotych = 1 176 za siedem dodatkowych terminów rozpraw). Zaznaczyć przy tym należy, że od skazanego w sprawach z oskarżenia publicznego Sąd zasądza wydatki na rzecz oskarżyciela posiłkowego, nie przewidując możliwości zwolnienia tej osoby od ich ponoszenia. Jednocześnie na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił oskarżoną z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. W ocenie Sądu uiszczenie kosztów sądowych byłoby dla oskarżonej zbyt uciążliwe, a ważniejsze jest również to, by oskarżona naprawiła wyrządzoną swoim działaniem szkodę pokrzywdzonym.