VIII U 2806/18

Sygn. akt VIII U 2806/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 stycznia 2019 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Teresa Kalinka Protokolant: Ewa Grychtoł po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2019 r. w Gliwicach sprawy J. P. (P.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania J. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 15 października 2018 r. nr (...)

1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje J. P. prawo do emerytury od 6 listopada 2018 roku;
2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. na rzecz odwołującego kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego. (-) SSO Teresa Kalinka Sygn. akt. VIII U 2806/18 UZASADNIENIE Decyzją z 15 października 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu J. P. prawa do emerytury w niższym wieku w oparciu o art. 184 w związku z art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2018r., poz. 1270 z późn. zm.) w związku z tym, iż nie udowodnił on 15 – letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach przy pracach wymienionych w wykazie A. ZUS nie zaliczył mu żadnego okresu takiej pracy. W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony domagał się jej zmiany poprzez przyznanie mu prawa do wcześniejszej emerytury. Podniósł, że zgodnie z przedłożonymi przez niego świadectwami i zaświadczeniami oraz zeznaniami świadków, o przesłuchanie których wnosił, wykonywał pracę w warunkach szczególnych i tym samym spełnia warunki do przyznania prawa do emerytury. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazał, że nie uwzględnił żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych, ze względu na rozbieżności w przedłożonych przez niego dokumentach. Sąd ustalił co następuje: Ubezpieczony J. P., urodzony (...) w dniu 8 października 2018r. złożył wniosek o emeryturę w wieku niższym niż 65 lat z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach. Ubezpieczony 60 lat ukończył (...) Skarżący, na dzień 1 stycznia 1999r., legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym w wymiarze ponad 25 lat, z tym, że w ocenie ZUS nie udowodnił żadnego okresu pracy w szczególnych warunkach. Po przeanalizowaniu sprawy ZUS w dniu 15 października 2018r. wydał zaskarżoną decyzję. Organ rentowy wydając zaskarżoną decyzję nie uznał za pracę w warunkach szczególnych pracy w okresie od 13 maja 1982r. do 31 grudnia 1997r. na stanowisku ślusarza i spawacza w (...) S.A. KWK (...) w P., z uwagi na rozbieżności w dokumentacji. ZUS podkreślał bowiem, że w zaświadczeniu pracodawca potwierdził ubezpieczonemu, że od 13 maja 1982r. do 30 listopada 1982r. był zatrudniony jako spawacz, zaś od 1 grudnia 1982r. do 31 grudnia 1997r., na stanowisku ślusarza na powierzchni. Przy czym pierwszy z tych okresów pracodawca zaliczył do prac wymienionych pod poz. 12, dział XIV wykazu A, natomiast pracę w drugim okresie do prac wymienionych pod poz. 5, dział XIV wykazu A. W postępowaniu przed Sądem ubezpieczony domagał się uznania za pracę w warunkach szczególnych zatrudnienia od 13 maja 1982r. do 31 grudnia 1997r. W toku procesu Sąd ustalił, iż ubezpieczony kurs spawacza elektrycznego ukończył bezpośrednio po zakończeniu nauki w szkole, tj. w roku 1979 i jako spawacz pracował już w trakcie odbywania służby wojskowej w okresie od 25 października 1979r. do 7 kwietnia 1982r. Następnie od 13 maja 1982r. do 31 grudnia 1997r. był zatrudniony w KWK (...) w P.. W okresie tym stale pracował na wydziale mechanicznym, który zajmował się naprawami i remontami stalowych konstrukcji urządzeń używanych na kopalni. Odwołujący przez cały okres zatrudnienia w tym wydziale, bez względu na nazwę stanowiska pracy, faktycznie pracował jako spawacz. W wydziale tym na jedną zmianę pracowało do 40 osób, 2 – 3 z nich było spawaczami elektrycznymi, kolejnych 5 – 6 spawaczami gazowymi, natomiast pozostali byli ślusarzami. Spawacze elektryczni wykonywali wyłącznie główne spawy. Wykonywaniem elementów składowych przyszłych konstrukcji zajmowali się ślusarze. Były to konstrukcje stalowe, zatem ich montaż odbywał się wyłącznie w technologii spawalniczej. Były również elementy wycinane z blach. Z tego względu konieczne było ich wycinanie przy użyciu palników acetylenowych, następnie wyrównanie i zeskosowanie krawędzi przy użyciu szlifierki mechanicznej. Po przygotowaniu elementów należało je złożyć w całość. Czynność ta wykonywana była przez zastosowanie spawów punktowych, czyli tzw. sczepienie. Następnie tak wstępnie poskładany element otrzymywał spawacz i zajmował się on wyłącznie wykonywaniem spawów głównych, które podlegały kontroli jakości. W konsekwencji odwołujący jako spawacz zajmował się spawaniem przez pełne dniówki robocze. W trakcie tego okresu zatrudnienia, odwołujący uzyskał również uprawnienia spawacza gazowego i sukcesywnie wykonywał coraz więcej prac jako spawacz gazowy. Praca ta od spawacza elektrycznego różniła się wykonywaniem wycinania elementów stalowych z większych arkuszy lub zużytych elementów z całych maszyn, przy użyciu palnika acetylenowego. Następnie zaś na dospawaniu nowych elementów, przeważnie rur stalowych. Również jako spawacz gazowy, odwołujący nie zajmował się innymi pracami niż przy użyciu palnika acetylenowego. Odwołujący w całym okresie zatrudnienia u tego pracodawcy, stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał wyłącznie prace spawalnicze związane z wycinaniem palnikiem elementów z arkuszy blach oraz ze spawaniem poszczególnych elementów spawami głównymi. Sytuacja ta była związana z tym, że był niedobór spawaczy i nie byli oni kierowani do innych prac. W roku 1989, odwołujący został przeniesiony z warsztatu mechanicznego do wydziału kotłowni, na stanowisku spawacza – ślusarza. Był to wydział zajmujący się produkcją i dystrybucją ciepła – ciepłej wody i pary, na użytek kopalni i sąsiadującego z nią osiedla, jak również montażem i wykonawstwem instalacji ciepłowniczych. W całym tym okresie odwołujący zajmował się wyłącznie pracami spawalniczymi przy remontach, naprawach i rozbudowie instalacji centralnego ogrzewania i kotłów przemysłowych pracujących w kotłowni. Pracę wykonywał przez pełne dniówki robocze w pomieszczeniach kotłowni, a także we wszystkich miejscach gdzie wystąpiły awarie i konieczność wymiany części instalacji doprowadzającej gorącą wodę, w wymiennikowniach i rozdzielniach. Elementy składowe naprawianych kotłów, czy też rury do instalacji grzewczej, przygotowywali ślusarze i dostarczali je na miejsce ich spawania. W tym czasie nie był kierowany do innych prac. Pracownicy mieli przez pracodawcę przypisywane stanowiska, takie jakie przewidywał taryfikator wewnątrzzakładowy, co nie zawsze odpowiadało charakterowi faktycznie wykonywanej pracy. Przeważnie przypisywanie kolejnych stanowisk było związane z chęcią podniesienia pracownikowi wynagrodzenia o kolejną stawkę w taryfikatorze. Pracodawca nie wystawił ubezpieczonemu, za ten okres, świadectwa pracy w warunkach szczególnych. Niezależnie od powyższego Sąd ustalił, że w okresie od 3 lipca 1991r. do 18 sierpnia 1991r. i od 6 lipca 1993r. do 16 sierpnia 1993r., był czasowo oddelegowany do pracy w ośrodku kolonijnym w G., gdzie wykonywał pracę palacza CO. Razem z odwołującym w spornych okresach pracowali świadkowie: H. Z. – ślusarz w dziale kotłowni i (...) – ślusarz w dziale mechanicznym. Ubezpieczony nie przystąpił do OFE. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: akt organu rentowego, zeznań świadków: H. Z. i P. P.