z art.14 ust.1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2013r. poz.392 z późn.zm.), ustalając wymagalność tych odsetek od dnia następnego po upływie trzydziestodniowego, ustawowego terminu do zapłaty tej należności tj. po upływie tego terminu od dnia zgłoszenia stronie pozwanej szkody w postępowaniu likwidacyjnym, - co do kwoty 683,91 zł odszkodowania z tytułu poniesionych przez powoda kosztów leczenia zgodnie z art.481§
z art.455 kc, uznając, że strona pozwana powinna spełnić to świadczenie niezwłocznie po wezwaniu, a więc w terminie 14 dni od dnia doręczenia pozwu tj. do dnia 19 grudnia 2014r. i od dnia 20 grudnia 2014r. świadczenie to było już wymagalne i od tego dnia należne powodowi były od tej należności odsetki ustawowe określone przepisami prawa, - co do kwoty 523 zł dalszej części odszkodowania z tytułu poniesionych przez powoda kosztów leczenia zgodnie także z art.481§
z art.455 kc, gdyż także to świadczenie strona pozwana powinna była spełnić niezwłocznie po wezwaniu przez powoda, a więc w terminie 14 dni od doręczenia jej pisma procesowego z dnia 26 lipca 2016r., które zostało doręczone w dniu 7 października 2016r., a więc strona pozwana pozostawała w opóźnieniu z zapłatą tej należności wobec powoda od dnia 22 października 2016r. Sąd orzekł także jak w punkcie II sentencji niniejszego wyroku zgodnie z art.189 kc ustalając odpowiedzialność strony pozwanej wobec powoda na przyszłość, za skutki dla zdrowia powoda zdarzenia drogowego z dnia 25 stycznia 2014r. W pozostałym zakresie Sąd powództwo oddalił jako niezasadne z przyczyn wskazanych we wcześniejszych rozważaniach jak w punkcie III sentencji niniejszego wyroku. Orzeczenie o kosztach procesu jak w punkcie IV sentencji wyroku Sąd wydał zgodnie z art.100 kpc, stosunkowo rozdzielając te koszty między stronami, obciążając tymi kosztami powoda w 25,76 %, a stronę pozwaną w 74,24 %, według udziałów w jakich strony uległy co do swych żądań. Koszty procesu poniesione przez strony w niniejszym postępowaniu wyniosły łącznie kwotę 4.255,64 zł. Na te koszty składała się kwota łączna 2.518 zł poniesiona przez powoda, na którą składały się: opłata sądowa od pozwu w kwocie łącznej 701 zł, wynagrodzenie pełnomocnika powoda w kwocie 1.200 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł i zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłych sądowych w kwocie 600 zł. Na te koszty składała się także kwota łączna 1.737,64 zł poniesiona przez stronę pozwaną na którą składały się: wynagrodzenie pełnomocnika strony pozwanej w kwocie 1.200 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, zaliczka na poczet wynagrodzeń biegłych sądowych w kwocie 520,64 zł. Dlatego też, Sąd zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.421,75 zł tytułem poniesionych kosztów procesu, jako różnicę między kosztami faktycznie poniesionymi, a należnymi od powoda w przedmiotowej sprawie (kwota 2.518 zł – kwota 1.096,25 zł stanowiąca 25,76% z całości poniesionych przez strony kosztów procesu w kwocie 4.255,64 zł). Sąd przy tym ustalił wynagrodzenia pełnomocników stron w stawce podstawowej obowiązującej w dniu wniesienia pozwu, mając także na uwadze fakt, że wyższa stawka kosztów udziału w sprawie pełnomocników z uwagi na rozszerzenie powództwa i zmianę przepisów prawa w toku postępowania byłaby ewentualnie należna stronom dopiero za postępowanie przed sądem kolejnej instancji. O nie uiszczonych kosztach sądowych w zakresie częściowo wypłaconego przez Skarb Państwa wynagrodzenia biegłego sądowego z zakresu psychiatrii w kwocie 79,55 zł jak w punktach V i VI sentencji niniejszego wyroku Sąd orzekł na podstawie art.113 ust.1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jednolity Dz.U. z 2014r. poz.1025 z późn.zm.) w zw. z art.100 kpc, także tymi kosztami obciążając strony w zakresie w jakim uległy co do swych żądań tj. powoda w 25,76% tj. w kwocie 20,49 zł i stronę pozwaną w 74,24% tj. w kwocie 59,06 zł.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.