I C 919/19

Sygn. akt: I C 919/19 upr. Na rozprawie dnia 10 stycznia 2020 r. nie stawił się pełnomocnik powoda (...) S.A. z siedzibą w W., zawiadomiony o terminie, wniósł o rozpoznanie sprawy pod jego nieobecność. Pozwana I. T. nie stawiła się pomimo należytego zawiadomienia o terminie rozprawy, nie złożyła żadnych wyjaśnień, ani też nie żądała przeprowadzenia rozprawy w swojej nieobecności. Odstąpiono od nagrywania na podstawie art. 157§2 KPC. Przewodnicząca ogłosiła wyrok zaoczny. Przewodniczący: Protokolant: WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 stycznia 2020 r. Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Kłek Protokolant: p. o. sekretarza sądowego Emilia Strzelczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2020 r. w K. sprawy z powództwa (...) S.A. z siedzibą w W. przeciwko I. T. (poprzednio W.) o zapłatę powództwo oddala. Sygn. akt I C 919/19 upr UZASADNIENIE Powód, (...) S.A. z siedzibą w W. wniósł o zasądzenie od pozwanej I. T. (poprzednio W.) kwoty 297,82 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od wskazanych w pozwie kwot za okres od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Ponadto wniósł o zasądzenie od pozwanej zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu żądania powód wskazał, iż wierzytelność wynika z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartych przez stronę pozwaną z (...) S.A. z siedzibą w W. . Przedmiotowa wierzytelność została zbyta na rzecz powoda w ramach umowy cesji z dnia 06.03.2018 r. Pozwana I. T. zawiadomiona o terminie rozprawy, nie stawiła się na rozprawie i nie zajęła stanowiska w sprawie. Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Powód nie udowodnił tego, iż przysługuje mu jakiekolwiek roszczenie względem pozwanego, w szczególności nie wykazał nabycia przedmiotowej wierzytelności, powód nie przedstawił bowiem dokumentów wykazujących swoje następstwo prawne. Przedłożona przez powoda umowa sprzedaży wierzytelności z dnia 06.03.2018 r. zawarta pomiędzy (...) S.A. z siedzibą w W. a powodem (k. 14) może stanowić dowód wyłącznie tego, że do zawarcia takiej umowy doszło, nie wykazuje ona natomiast, iż obejmowała m. in. wierzytelność wskazaną w pozwie. Z przedłożonej przez powoda umowy przelewu wierzytelności nie wynika jakie wierzytelności były tą umową objęte, miały one zostać wymienione w załączniku nr 1 do umowy. Załącznika takiego powód nie przedłożył. Do pozwu dołączono jedynie wydruk (k. 16) , który nie wiadomo czy stanowi załącznik nr 1 do umowy sprzedaży wierzytelności, nie wiadomo w jakim trybie został sporządzony. Należy podzielić w tym zakresie stanowisko Sądu Apelacyjnego w Białymstoku wyrażone w wyroku z dnia 15.10.2015 r. w sprawie I ACa 492/15, zgodnie z którem nabycia wierzytelności w drodze cesji nie można domniemywać i okoliczność ta powinna wynikać wprost z dokumentów. W żaden sposób nie da się wywieść faktu nabycia przedmiotowej wierzytelności z wydruku zawierającego tabelkę, który nie wiadomo do jakiej umowy się odnosi . Z wydruku nie wynika aby był załącznikiem do umowy cesji i w żaden sposób nie potwierdza, że przedmiotem przelewu wierzytelności była także wierzytelność przysługująca względem pozwanej wierzycielowi pierwotnemu z tytułu umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Skoro zatem nie wykazano tego, że doszło do nabycia przez powoda wierzytelności przeciwko pozwanej, powództwo podlegało oddaleniu z uwagi na brak legitymacji czynnej po stronie powoda. Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 kpc), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 kc). W myśl wskazanych przepisów to strony obowiązane są przedstawiać dowody, a Sąd nie jest władny tego obowiązku nawet wymuszać, ani – poza zupełnie wyjątkowymi sytuacjami – zastępować stron w jego wypełnieniu. Ciężar udowodnienia spoczywa na stronie, a ów ciężar rozumieć należy z jednej strony jako obarczenie strony procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o słuszności swoich twierdzeń, a z drugiej konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku, lub jego nieskuteczności. Tą konsekwencją jest zazwyczaj niekorzystny dla strony wynik procesu. Nie można było również w przedmiotowej sprawie uznać, że pozwana nie przedstawiając swojego stanowiska w rzeczywistości uznała powództwo. Powód reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego, winien przejawiać staranność w wykazaniu zasadności powództwa. Brak merytorycznego zaprzeczenia jego twierdzeń przez pozwaną nie zwalniał go od wykazania podstawowych okoliczności wskazujących na zasadność żądania. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 7.11.2007 r. (II CSK 293/07), ciężar udowodnienia faktu należy rozumieć nie tylko jako obarczenie jednej ze stron procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o prawdziwości swoich twierdzeń, ale również konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku lub jego nieskuteczności. Sąd jest zobligowany do uznania twierdzeń powoda przy bezczynności pozwanej jedynie w przypadku braku wątpliwości co do zasadności pozwu. W niniejszej sprawie natomiast powód nie przedłożył dowodów dostatecznie uzasadniających, że doszło do nabycia przez powoda wierzytelności przeciwko pozwanej. Mając na względzie powyższe okoliczności, powództwo należało oddalić.