Sygn. akt XV GC 1269/14 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 14 czerwca 2013 roku powód (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. wn

§ 2lub w razie rozwiązania przez (...) sp.

z o.o. umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z przyczyn leżących po stronie Abonenta określonych w Regulaminie świadczenia usług telekomunikacyjnych, Abonent zobowiązany jest do zwrotu równowartości ulgi przyznanej podczas zawarcia umowy na czas określony. Kwota ulgi wskazana jest na umowie, której niniejszy aneks dotyczy i będzie ona pomniejszona o proporcjonalną jej wartość za okres od dnia zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania”. W związku z zawarciem Aneksu powindykacyjnego dla numeru (...) (Aneks II) i Umowy z dnia 13 maja 2011 roku wysokość udzielonej ulgi dla tego numeru wyniosła 659,81 złotych. Umowa z dnia 13 maja 2011 roku, która została zawarta do dnia 1 czerwca 2012 roku, została rozwiązana z dniem 13 stycznia 2012 roku. Przy zastosowaniu wzoru wskazanego w § 4 ust. 6 pkt 2 umowy z dnia 13 maja 2011 roku, łączna wartość roszczenia o zwrot przyznanych ulg dla w/w numerów abonenckich wyniosła 2.845,05 złotych. (dowód: okoliczność niesporna; : umowa z dnia 9 grudnia 2009 roku – k. 73-75; umowa z dnia 3 marca 2010 roku – k. 65-68v; umowa z dnia 13 maja 2011 roku – k. 69-72v; aneksy – k. 76-77) Na podstawie wyżej opisanej umowy (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wystawiła: - fakturę VAT nr (...) z dnia 14 października 2011 roku na kwotę 446,49 złotych z tytułu świadczenia usług telekomunikacyjnych za okres 14 września 2011 roku – 13 października 2011 roku z terminem płatności do dnia 28 października 2011 roku; - fakturę VAT nr (...) z dnia 14 listopada 2011 roku na kwotę 442,80 brutto z tytułu świadczenia usług telekomunikacyjnych za okres 14 października 2011 roku – 13 listopada 2011 roku z terminem płatności do dnia 28 listopada 2011 roku; - fakturę VAT nr (...) z dnia 14 grudnia 2011 roku na kwotę 442,80 złotych brutto z tytułu świadczenia usług telekomunikacyjnych za okres 14 listopada 2011 roku – 13 grudnia 2011 roku z terminem płatności do dnia 28 grudnia 2011 roku; - notę odsetkową nr (...) z dnia 14 listopada 2011 roku z tytułu opóźnienia płatności faktury VAT nr (...) (kwota faktury 442,80 złotych) z terminem płatności do dnia 29 sierpnia 2011 roku na kwotę 11,04 złotych; - notę odsetkową nr (...) z dnia 14 grudnia 2011 roku z tytułu opóźnienia płatności faktury VAT nr (...) (kwota faktury 452,64 złotych) z terminem płatności do dnia 28 września 2011 roku na kwotę 8,71 złotych; - notę obciążeniową nr (...) z dnia 19 lutego 2012 roku z tytułu zwrotu wartości przyznanej ulgi w związku z przedterminowym rozwiązaniem umowy na kwotę 2.845,05 złotych z terminem płatności do dnia 11 marca 2012 roku. (dowód: faktury VAT, noty odsetkowe i nota obciążeniowa – k. 59-64) Na podstawie umowy ramowej przelewu wierzytelności z dnia 26 marca 2012 roku oraz porozumienia z dnia 30 maja 2012 roku (...) spółka z o.o. w W. sprzedała na rzecz (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. wierzytelności opisane w załączniku do Protokołu Przekazania Wierzytelności, w tym wierzytelności przysługujące jej w stosunku do (...) spółki z o.o. w kwocie 4.352,54 złotych. (dowód: umowa ramowa przelewu wierzytelności wraz z porozumieniem z dnia 30 maja 2012 roku oraz załącznikiem – k. 52-57; ciąg pełnomocnictw – k. 58, 109, 110, 111; odpisy KRS-u – k. 112-127) Pismem z dnia 18 czerwca 2012 roku wezwano pozwanego do zapłaty kwoty 4.391,22 złotych oraz poinformowano o cesji wierzytelności na rzecz powoda. (dowód: pismo z dnia 18 czerwca 2012 roku wraz z potwierdzeniem nadania – k. 79-81) Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o dokumenty zgromadzone w aktach sprawy. Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2015 roku oddalono wniosek powoda o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia istnienia wymagalnej należności strony pozwanej względem powoda – na podstawie całości dokumentacji posiadanej przez powoda w jego siedzibie. Okoliczności wskazane jako teza dowodowa nie wymagały wiadomości specjalnych. Ponadto z uwagi na przebieg postępowania, dopuszczenie tego dowodu nie wpłynęłoby na treść rozstrzygnięcia. Sąd zważył, co następuje: Powództwo jako zasadne podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z ogólnymi regułami postępowania dowodowego obowiązek przedstawienia dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy spoczywa na stronach, a ciężar udowodnienia faktów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie spoczywa na stronie, która z tych faktów wywodzi skutki prawne – art. 6 k.c. w zw. z art.3 k.p.c. w zw. z art. 232 k.p.c. Zgodnie z art. 56 ust. 1 - 4 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 ze zm.)

Świadczenie usług telekomunikacyjnych odbywa się na podstawie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych.
Umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawiera się w formie pisemnej. Wymóg formy pisemnej nie dotyczy umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawieranej przez dokonanie czynności faktycznych obejmujących w szczególności umowy o świadczenie usług przedpłaconych świadczonych w publicznej sieci telefonicznej, usług telefonicznych świadczonych za pomocą aparatu publicznego lub przez wybranie numeru dostępu do sieci dostawcy usług.
Umowa o świadczenie publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych wymagają formy pisemnej, z zastrzeżeniem ust. 5, powinna określać w szczególności: 1) strony umowy, w tym nazwę (firmę), adres i siedzibę dostawcy usług; 2) rodzaj świadczonych usług; 3) termin oczekiwania na przyłączenie do sieci lub termin rozpoczęcia świadczenia usług; 4) okres, na jaki została zawarta umowa; 5) pakiet taryfowy, jeżeli na świadczone usługi obowiązują różne pakiety taryfowe; 6) sposób składania zamówień na pakiety taryfowe oraz dodatkowe opcje usługi; 7) okres rozliczeniowy; 8) tryb i warunki dokonywania zmian umowy oraz warunki jej przedłużenia; 9) zakres świadczonych publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, ze wskazaniem elementów składających się na opłatę abonamentową; 10) dane dotyczące jakości usług; 11) zakres obsługi serwisowej; 12) sposób i termin rozwiązania umowy; 13) zakres odpowiedzialności z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, wysokość odszkodowania oraz zasady i terminy jego wypłaty; 14) zasady, tryb i terminy składania oraz rozpatrywania reklamacji; 15) informację o polubownych sposobach rozwiązywania sporów; 16) sposób uzyskania informacji o aktualnym cenniku usług oraz kosztach usług serwisowych.
Umowa o zapewnienie przyłączenia do publicznej sieci telekomunikacyjnej poza elementami, o których mowa w ust. 3, powinna określać numer przydzielony abonentowi, a w przypadku przyłączenia do publicznej stacjonarnej sieci telefonicznej także adres zakończenia sieci. Zgodnie z art. 509 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgłaszane przez powoda wnioski dowodowe, wbrew twierdzeniom pozwanej spółki, nie były spóźnione. W pozwie powód wskazał na czym opiera swoje żądanie oraz przedstawił dokumenty potwierdzające istnienie oraz wysokość wierzytelności dochodzonej pozwem. Nowe wnioski dowodowe zgłaszane były w odpowiedzi na zarzuty pozwanej, które nie były podnoszone przed wytoczeniem powództwa. Ponadto wnioski te nie powodowały przedłużenia postępowania. Pozwana wnosząc o oddalenie powództwa podniosła brak zawiadomienia o cesji wierzytelności oraz nieważność umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z uwagi na brak należytego umocowania osób ją zawierających, a następnie po doręczeniu jej dokumentów stanowiących załączniki do pozwu i dalszych dokumentów, sprecyzowała, że nieważność umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych wynika z podpisania jej przez osobę, która nie była umocowana do reprezentowania pozwanej – J. K., a także zarzuciła nie poinformowanie o szczególnych warunkach umowy o świadczenie usług, a w szczególności o wysokości obowiązujących kar umownych. Odnosząc się do pierwszego zarzutu dotyczącego nie powiadomienia o cesji wierzytelności należy wskazać, że powód złożył pismo z dnia 18 czerwca 2012 roku zawierające informację o tej cesji oraz potwierdzenie nadania tego pisma przesyłką poleconą na adres rejestrowy siedziby pozwanej spółki (k. 79-82). Ponadto nie powiadomienie o cesji dłużnika nie wpływa na ważność i skuteczność umowy przelewu wierzytelności, lecz ma jedynie znaczenie w przypadku, gdyby dłużnik spełnił świadczenie do rąk cedenta. Zgodnie bowiem z art. 512 k.c. dopóki zbywca nie zawiadomił dłużnika o przelewie, spełnienie świadczenia do rąk poprzedniego wierzyciela ma skutek względem nabywcy, chyba że w chwili spełnienia świadczenia dłużnik wiedział o przelewie. Przepis ten stosuje się odpowiednio do innych czynności prawnych dokonanych między dłużnikiem a poprzednim wierzycielem. W związku z tym, zarzut ten okazał się bezzasadny. Drugi zarzut dotyczył nieważności umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Zdaniem pozwanej umowa została zawarta przez osobę nieuprawnioną do reprezentowania pozwanej spółki – (...). Wbrew twierdzeniom pozwanej, wszystkie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjne oraz aneksy do tych umów zostały podpisane nie przez J. K., lecz przez K. K.. Okoliczność ta wynika jednoznacznie z treści tych dokumentów, gdzie jako osobę reprezentującą pozwanego wskazano K. K.. Zgodnie ze złożonymi przez powoda odpisami KRS-u, był on umocowany do jednoosobowego reprezentowania pozwanej spółki. Odnosząc się do trzeciego zarzutu pozwanej, dotyczącego „nie poinformowania o szczególnych warunkach umowy o świadczenie usług, a w szczególności o wysokości obowiązujących kar umownych”, należy w pierwszej kolejności wskazać na jego lakoniczność i ogólnikowość. Pozwana nie wyjaśniła, czego dokładnie dotyczy ten zarzut i jakich dokumentów jej nie doręczono. W odpowiedzi na powyższy zarzut pełnomocnik powoda przeprowadził w piśmie z dnia 8 grudnia 2014 roku dokładny wywód wyjaśniający, co stanowi podstawę żądania pozwu z powołaniem na konkretne postanowienia umów, aneksów, regulaminu oraz cennika. Po doręczeniu odpisu pisma pozwana zarzutu tego w kolejnym piśmie z dnia 28 stycznia 2015 roku już nie powoływała. Ponadto z treści złożonych przez powoda umów telekomunikacyjnych wynika, że zostały one zawarte na czas określony, a pozwanej jako Abonentowi została udzielona ulga. Zgodnie z kolei z § 3 ust. 1 aneksów do umów z dnia 12 maja 2011 roku „w przypadku nie dotrzymania przez Abonenta

§ 2

lub w razie rozwiązania umowy przez operatora z przyczyn leżących po stronie Abonenta, zobowiązany jest on do zwrotu równowartości ulgi przyznanej podczas zawarcia umowy. Kwota ulgi wskazana jest w umowie, której niniejszy aneks dotyczy i będzie ona pomniejszona o proporcjonalną wartość, za okres od dnia zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania”. Sposób ustalenia wysokości tego roszczenia został wskazany w § 3 ust. 6 umowy z dnia 13 maja 2011 roku. Podstawę prawną dla tego rodzaju żądania stanowi art. 57 ust. 6 ustawy z dnia 16 lipca 2004 roku Prawo telekomunikacyjne, zgodnie z którym w przypadku zawarcia umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie przyłączenia do publicznej sieci telekomunikacyjnej, związanego z ulgą przyznaną abonentowi, wysokość roszczenia z tytułu jednostronnego rozwiązania umowy przez abonenta lub przez dostawcę usług z winy abonenta przed upływem terminu, na jaki umowa została zawarta nie może przekroczyć wartości ulgi przyznanej abonentowi pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość za okres od dnia zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania. Powód wskazał, w jakiej dacie umowy uległy rozwiązaniu oraz że nastąpiło to przed okresem na który zostały zawarte i wskutek okoliczności, za które odpowiedzialność ponosi pozwana (faktów tych pozwana nie kwestionowała). Odnosząc się z kolei do wysokości kwoty dochodzonej pozwem należy wskazać, że nie była ona kwestionowana przez stronę pozwaną, stąd na podstawie art. 230 k.p.c., okoliczności te zostały uznane za przyznane. Ponadto strona powodowa złożyła dokumenty w postaci faktur VAT, not odsetkowych oraz noty obciążeniowej, a także wyjaśniła podstawę zasądzenia każdej z kwot objętych pozwem. Legitymacja czynna powoda opiera się na treści art. 509 k.c., przy tym ważność i skuteczność umowy przelewu wierzytelności nie była przez pozwanego kwestionowana. Wynika ona również w sposób jednoznaczny ze złożonych przez powoda: umowy przelewu wierzytelności wraz z porozumieniem i załącznikiem oraz ciągiem pełnomocnictw wykazujących umocowanie osób podpisanych pod tą umową. Mając na uwadze powyższe, na podstawie wyżej powołanych przepisów oraz art. 481 k.c. i art. 482 k.c., orzeczono jak w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. Powód wygrał sprawę w całości. Koszty powoda obejmowały wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w wysokości 600 zł, ustalone w oparciu o § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, kwotę 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwotę 62 złotych tytułem opłaty od pozwu. O zwrocie uiszczonej zaliczki na koszty przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego orzeczono na podstawie art. 84 ust. 2 w zw. z art. 80 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.