doszedł do wniosku, iż adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości czynu i zawinienia sprawcy będzie zaproponowana kara trzech miesięcy pozbawienia wolności. Jako podstawę przyjętego rozumowania, Sąd z jednej strony jako okoliczności obciążające sprawcę przyjął, iż przypisany oskarżonemu czyn zawiera wysoki stopień społecznej szkodliwości z uwagi na fakt, że przestępstwo, którego dopuścił się oskarżony godzi tak w nienaruszalne i zagwarantowane konstytucyjnie każdemu mieszkańcowi naszego kraju prawo poszanowania jego godności, jak i jednocześnie podważa zaufanie obywateli do działań wymiaru sprawiedliwości, utrudniając je. Poza tym do okoliczności obciążających Sąd zaliczył fakt, iż oskarżony działał z niskich pobudek – chęci uniknięcia odpowiedzialności za swoje zachowanie. Nadto do okoliczności obciążających Sąd zaliczył niezwykłą determinację przejawiającą się w tym, iż oskarżony dążąc do uniknięcia odpowiedzialności nie zrezygnował z podejmowania działań niezgodnych z prawem, nawet po jego obezwładnieniu oraz to, że nawet w obecności policji nie bał się on wypowiada w przestępczy sposób. Za okoliczność obciążającą uznano również stale rosnącą na terenie kognicji tutejszego Sądu liczbę tego typu przestępstw, co uzasadnia surowszą reakcję karną. Jako okoliczności łagodzące Sąd zaliczył fakt przyznania się do dokonania zarzucanego mu czynu, już na etapie postępowania przygotowawczego, złożenie szczerych wyjaśnień oraz wyrażenie szczerej – zdaniem Sądu – skruchy i chęć przeproszenia policjantów, nieutrzymywanie kontaktów ze środowiskiem przestępczym. M. F. II II Odnosząc się do wymiaru kary wskazać należy, iż to sami oskarżeni zdecydowali się skorzystać z dobrodziejstwa art. 387 k.p.k. i dobrowolnie poddali karzę. Sąd poddając analizie złożony wniosek, uznał, że zaproponowane przez oskarżonych kary i środki karne są odpowiednie i wnioski oskarżonych podzielił, co skutkowało wydaniem wyroku w trybie art. 387 k.p.k., czyli trybie o którym wspomina art. 424 § 3 k.p.k., co znajduje odzwierciedlenie w zakresie sporządzonego przez Sąd uzasadnienia. Przechodząc do omówienia kwestii karz, Sąd kierując się dyrektywami zawartymi w art.
doszedł do wniosku, iż adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości czynu i zawinienia sprawcy będzie zaproponowana kara trzech miesięcy pozbawienia wolności. Jako okoliczności obciążające Sąd uwzględnił znaczny stopień społecznej szkodliwości czynów z uwagi na fakt, że przestępstwo, których dopuścił się oskarżony godzi z jednej strony we wiarę obywateli w skuteczność przepisów prawa w tym zakazów posiadania określonych substancji, a z drugiej godzi również w podstawowe zagwarantowane konstytucyjnie każdemu obywatelowi prawo do poszanowania jego życia i zdrowia. Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył również stale rosnącą liczbę tego typu przypadków na terenie kognicji Sądu orzekającego. Do okoliczności łagodzących Sąd zaliczył natomiast prowadzenie przez oskarżonego ustabilizowanego trybu życia, nie utrzymywanie przez niego kontaktów ze środowiskiem przestępczym, oraz jego dotychczasową niekaralność. M. P.
doszedł do wniosku, iż adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości czynu i zawinienia sprawcy będzie zaproponowana kara trzech miesięcy pozbawienia wolności. Jako podstawę przyjętego rozumowania, Sąd z jednej strony jako okoliczności obciążające sprawcę przyjął, iż przypisany oskarżonemu czyn zawiera wysoki stopień społecznej szkodliwości z uwagi na fakt, że przestępstwo, którego dopuścił się oskarżony godzi tak w nienaruszalne i zagwarantowane konstytucyjnie każdemu mieszkańcowi naszego kraju prawo poszanowania jego godności, jak i jednocześnie podważa zaufanie obywateli do działań wymiaru sprawiedliwości, utrudniając je. Poza tym do okoliczności obciążających Sąd zaliczył fakt, iż oskarżony działał z niskich pobudek – chęci uniknięcia odpowiedzialności za swoje zachowanie. Nadto do okoliczności obciążających Sąd zaliczył niezwykłą determinację przejawiającą się w tym, iż oskarżony dążąc do uniknięcia odpowiedzialności nie zrezygnował z podejmowania działań niezgodnych z prawem, nawet po jego obezwładnieniu oraz to, że nawet w obecności policji nie bał się on wypowiada w przestępczy sposób. Za okoliczność obciążającą uznano również stale rosnącą na terenie kognicji tutejszego Sądu liczbę tego typu przestępstw, co uzasadnia surowszą reakcję karną. Jako okoliczności łagodzące Sąd zaliczył fakt przyznania się do dokonania zarzucanego mu czynu, już na etapie postępowania przygotowawczego, złożenie szczerych wyjaśnień oraz wyrażenie szczerej – zdaniem Sądu – skruchy i chęć przeproszenia policjantów, nieutrzymywanie kontaktów ze środowiskiem przestępczym. M. F. III III Art. 85 k.k. stanowi, iż jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Art. 86 § 1 k.k. przewiduje z kolei, iż Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności; Działając w oparciu o podane przepisy Sąd wymierzone oskarżonemu w pkt. I i II wyroku jednostkowe kary pozbawienia wolności połączył i jako karę łączną pozbawienia wolności orzekł karę czterech miesięcy pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu kara łączna w takiej wysokości z jednej strony spełni cele prewencji szczególnej, da bowiem oskarżonemu czas na przemyślenie własnego postępowania i prezentowanych postaw społecznych, z drugiej zaś strony spełni również cele prewencji ogólnej i da innym osobom wyraźny sygnał, iż takie działania polegające na naruszaniu godności ludzi, którzy poświęcili się służbie publicznej nie będzie przez organy Państwa traktowane pobłażliwie. Z drugiej strony kara łączna orzeczona w wymiarze zbliżonym do minimalnego nie może być uznana za karę rażąco surową. Wniosek taki jest tym bardziej uzasadniony, jeżeli uwzględni się fakt, iż to sam oskarżony wnioskował o orzeczenie takiej właśnie kary. M. F. M. P.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.