II AKa 231/19

Sygn. akt II AKa 231/19

1. 2.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 stycznia 2020 r. 4.Sąd Apelacyjny w Szczecinie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Andrzej Wiśniewski (spr.) Sędziowie: SA Andrzej Mania SO del. do SA Dorota Mazurek Protokolant: st. sekr. sądowy Karolina Pajewska 5.przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej Szczecin – Prawobrzeże w Szczecinie Wiesława Drabika
2. po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2020 r. sprawy 7.Z. P. 8.na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę skazanego i prokuratora 9.od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Szczecinie 10.z dnia 12 lipca 2019 r. sygn. akt III K 88/19 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od skazanego na rzecz Skarbu Państwa 1/2 wydatków za postępowanie odwoławcze, pozostałą częścią wydatków obciążając Skarb Państwa. SSO (del.) Dorota Mazurek SSA Andrzej Wiśniewski SSA Andrzej Mania UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 231/19 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1.CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.
3. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok łączny Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 12 lipca 2019r., sygn. III K 88/19 1.
4. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego 1.
5. Granice zaskarżenia 1.1.
6. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.
7. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
8. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.
9. rażąca niewspółmierność kary 3 lat pozbawienia wolności wyrażająca się w zastosowaniu przez Sąd I instancji metody asperacji, podczas gdy dyrektywy wymiaru kary, właściwości i warunki osobiste sprawcy, opinia o skazanym z zakładu karnego, jednorodność dóbr naruszonych przez skazanego przemawiają za zastosowaniem metody pełnej absorpcji ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Wymierzając karę łączną Sąd bierze pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, która kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Zasady te znacząco zmieniły się w 2015r., stąd przywoływanie orzecznictwa sądowego sprzed tej daty nie może być skuteczne. Sąd I instancji wymierzając karę łączną w dużym stopniu uwzględnił okoliczności przywoływane przez obrońcę związane z bliską czasową i rodzajową przestępstw, za które kary podlegały łączeniu. Nie można jednak tracić z pola widzenia okoliczności, iż czyny przypisane skazanemu godziły w dobra osobiste, a w obu wyrokach występowały inne osoby pokrzywdzone. To zaś sprzeciwiało się zastosowaniu pełnej absorpcji. Łącząc zatem kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 2 lat pozbawienia wolności i wymierzając karę łączną 3 lat pozbawienia wolności Sąd I instancji w wystarczającym stopniu uwzględnił okoliczności korzystne dla skazanego. Wniosek o wymierzenie kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności ewentualnie kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Podstaw do wymierzenia kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności nie było żadnych. W sytuacji wymierzenia kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności w wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 11 września 2018r., sygn. III K 60/18 ta kara była dolną granicą orzekania kary łącznej. W sytuacji zaś godzenia w dobra osobiste różnych pokrzywdzonych nie było podstaw do orzekania kary łącznej z zastosowaniem pełnej absorpcji. 1.OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1.ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.
10. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.
11. Przedmiot utrzymania w mocy Cały wyrok łączny Sądu I instancji. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy wobec niezasadności zarzutu i wniosku apelacji oraz przy braku podstaw uwzględnianych z urzędu należało wyrok utrzymać w mocy. 1.Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności punkt II Obie apelacje - prokuratora i obrońcy zostały uznane za bezzasadne, stąd połowę wydatków ponosi skazany, a połowę - Skarb Państwa. W przypadku wyroku łącznego nie pobiera się opłaty - art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych. 1.PODPIS Andrzej Mania Andrzej Wiśniewski Dorota Mazurek 1.
12. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca skazanego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wymiar kary łącznej pozbawienia wolności 1.3.
13. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
14. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
15. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.
16. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wysokość kary 1.3.
17. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
18. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
19. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana