← Polska

I ACa 716/19

Sygn. akt I ACa 716/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 stycznia 2020 roku Sąd Apelacyjny w Szczecinie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Halina Zarzeczna

szkolenia dzieci i młodzieży oraz prowadzenia drużyny seniorskiej. Kwota którą uzgodniono stanowiła jedno wynagrodzenie za wszystkie świadczenia wynikające z porozumienia i umowy. Przy jej uzgadnianiu nie kalkulowano jaka część tej kwoty będzie stanowić wynagrodzenie za poszczególne świadczenia. Ustalono że płatność tej kwoty będzie płatna w ratach, a w każdego roku przez 5 lat zostanie zapłacona kwota 700 000 zł, która odpowiadała wysokością rocznemu budżetowi utrzymania drużyny seniorskiej przez (...). W dniu 19 czerwca 2013 r. podpisany został akt zawiązania spółki akcyjnej pod firmą Klub (...) „ (...)” Spółka Akcyjna z (...) w P.. Założycielem spółki była Fundacja (...) z siedzibą w P. reprezentowana przez prezesa M. P.

(2). Jednocześnie ustalony został statut spółki, który stanowił, że celem działania spółki jest w szczególności upowszechnianie i rozwijanie sportu kwalifikowanego oraz uczestnictwo we współzawodnictwie sportowym krajowym i międzynarodowym w piłce siatkowej kobiet. Kapitał zakładowy spółki wynosił 100 000 zł i dzielił się na 100 akcji o wartości nominalnej 1 000 zł. Założyciel objął 100 akcji imiennych w zamian za wkład pieniężny w kwocie 100 000 zł. Organami spółki są: Walne Zgromadzenie, Rada Nadzorcza i Zarząd. W skład Zarządu pierwszej kadencji powołana została J. Ż.
(1)jako prezes zarządu, natomiast w skład Rady Nadzorczej: A. K.
(1)(przewodniczący), T. S. i M. P.
(1). Zgodnie ze statutem do kompetencji Walnego Zgromadzenia należą wszelkie sprawy zastrzeżone w przepisach prawa, w tym udzielanie zgody na rozporządzanie prawem lub zaciąganie zobowiązania do świadczenia o wartości powyżej 1 000 000 zł, jeżeli inne postanowienia statutu nie stanowią inaczej. Rada Nadzorcza sprawuje stały nadzór nad działalnością spółki we wszystkich dziedzinach jej działalności a do szczególnych kompetencji Rady należy udzielanie zgody Zarządowi na rozporządzenie prawem lub zaciągnięcie zobowiązania do świadczenia o wartości przekraczającej jednorazowo 600 000 zł, ale nie większej niż 1 000 000 zł, jeżeli inne postanowienia statutu nie stanowią inaczej. Zarząd spółki pod kierownictwem prezesa, kieruje całokształtem działalności spółki i reprezentuje ją na zewnątrz, zarządza jej majątkiem i sprawami, odpowiada za należyte prowadzenie księgowości spółki oraz ściśle przestrzega postanowień statutu, regulaminów i uchwał organów spółki. Wszelkie sprawy związane z prowadzeniem spółki, niezastrzeżone ustawą albo statutem do właściwości innych organów należą do kompetencji Zarządu. W razie jednoosobowego Zarządu wystarcza działanie jednego członka Zarządu lub dwóch prokurentów (prokura łączna). W dniu 18 lipca 2013 r. pomiędzy (...) Stowarzyszeniem (...) w P. a Klubem (...) Spółka Akcyjna w organizacji z siedzibą w P. zawarte zostało porozumienie dotyczące przekazania drużyny piłki siatkowej. W imieniu Stowarzyszenia porozumienie podpisali wiceprezes Zarządu W. S. i członek Zarządu A. B.
(1). Spółka była natomiast reprezentowana przez prezesa jednoosobowego Zarządu J. Ż.
(1), która w tym czasie była również prezesem zarządu Stowarzyszenia. W preambule do porozumienia wskazano: zważywszy że pierwsza drużyna piłki siatkowej kobiet, występująca pod nazwą „ (...)”, w sezonie 2012/2013 w wyniku rywalizacji sportowej awansowała do najwyższej klasy rozgrywkowej - (...), a zgodnie z § 10 ust 1 pkt 8) Regulaminu Rozgrywek (...) udział w rozgrywkach (...) biorą wyłącznie drużyny prowadzone przez kluby spełniające wymóg działania w formie prawnej spółki akcyjnej, nadto z uwagi na to, iż zgodnie z § 11 Przepisów Sportowo — Organizacyjnych Polskiego Związku Piłki Siatkowej na sezon 2013/14, klub w którym jeden z zespołów przekształcił się w spółkę akcyjną na potrzeby (...) może podpisać porozumienie o współpracy pomiędzy klubem będącym spółką akcyjną a klubem z którego się wywodzi zamiarem stron porozumienia jest nadanie drużynie formy prawnej spółki akcyjnej oraz ustalenie zasad ścisłej współpracy pomiędzy stronami. W § 1 porozumienia (...) oświadczyło, że na mocy niniejszego porozumienia i na warunkach z niego wynikających przekazuje spółce:
  1. miejsce drużyny „ (...)” w rozgrywkach (...), uzyskane w wyniku awansu w sezonie 2012/2013,
  2. zawodniczki drużyny wraz ze sztabem szkoleniowym, wskazane imiennie w załączniku nr 1 do porozumienia, zgodnie z postanowieniami kontraktów sportowych tych osób i innych umów, według których w przypadku przekształcenia organizacyjnego (...), względnie przekazania miejsca w (...) Lidze spółce akcyjnej powstałej zgodnie z przepisami dotyczącymi prowadzenia rozgrywek w najwyższej klasie rozgrywkowej, wszelkie prawa i obowiązki wynikające z ich kontraktów sportowych i innych umów miały przejść na spółkę akcyjną, wstępującą w miejsce (...) w lidze;
  3. sprzęt sportowy i składniki majątkowe wskazane w załączniku nr 2 do porozumienia,
  4. prawo do używania nazwy drużyny;
  5. prawo do objęcia 36 akcji zwykłych imiennych serii C, spółki (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. za łączną cenę emisyjną 94 248 zł, a spółka zobowiązała się w przypadku objęcia powyższych akcji do zapłaty ceny i wraz z prawem do akcji przejęła na siebie zobowiązanie do zapłaty ceny. Spółka w zamian za przeniesienie na jej rzecz przez (...) praw o których mowa w pkt 1 –
  6. miała dofinansowywać (...) kwotami po 700 000 zł brutto rocznie, przez okres ustalony między stronami w umowie, o której mowa w ust. 7 §
  7. Należności te miały być przeznaczone przez (...) na jego działalność statutową, w tym w szczególności na szkolenie młodzieży i prowadzenie drużyny II ligi piłki siatkowej kobiet, jako zaplecza sportowego dla drużyny (...) prowadzonej przez spółkę. Szczegółowe warunki finansowania określać miała zawarta pomiędzy stronami umowa o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników, stanowiąca załącznik nr 3 do porozumienia. W treści porozumienia nie została wpisana data tej umowy, lecz pozostawiono puste miejsce. Zgodnie z § 2 w okresie 5 lat od dnia zawarcia porozumienia spółka zobowiązała się do:
  8. niezmieniania nazwy drużyny, której jednym z elementów będzie zawsze wyraz (...),
  9. nieprzenoszenia swojej siedziby oraz rozgrywek ligowych poza teren miasta P., pod warunkiem, że hala na której miały być prowadzone rozgrywki spełniałaby wymagania licencyjne odpowiedniej federacji dotyczące rozgrywek,
  10. niezbywania miejsca w Lidze. Ponadto spółka przejęła wszelkie dotychczasowe zobowiązania (...), związane z drużyną, w tym w szczególności dotyczące zawodniczek oraz członków sztabu szkoleniowego, o których mowa w załączniku nr 1 do porozumienia, powstałe do dnia zawarcia porozumienia i zobowiązała się do ich terminowego regulowania. Spółka przejęła spłaty ewentualnych przyszłych zobowiązań (...), w tym w szczególności wynikających z kontraktów sportowych zawartych z osobami wskazanymi w załączniku nr 1 do porozumienia. Spółka przejęła nadto wszelkie prawa i obowiązki wynikające z umów najmu lokali mieszkalnych oraz innych umów, wyszczególnionych w załączniku nr 4 i zobowiązała się uzyskać w tym zakresie zgodę drugiej strony takich umów. Strony ustaliły, że w Radzie Nadzorczej spółki będzie zasiadał jeden przedstawiciel (...), a w zarządzie (...) jeden przedstawiciel spółki lub fundacji. Strony ustaliły, że w okresie 5 lat od dnia zawarcia porozumienia będą współpracowały ze sobą w ramach działalności sportowej oraz będą w tym okresie nieodpłatnie (bez dodatkowego wynagrodzenia), przekazywały zawodniczki na podstawie umowy. Strony miały korzystać z prawa pierwszeństwa przy przekazywaniu zawodniczek. (...) oświadczyło, że nazwa drużyny nie jest nazwą zastrzeżoną na rzecz (...) i nie posiada wiedzy, aby była zastrzeżona na rzecz innych podmiotów. Pozostałe działające w ramach (...) zespoły, w tym: grupy naborowe, młodziczki, kadetki, juniorki oraz zespół seniorek występujący wówczas w rozgrywkach II Ligi, miały nadal startować w barwach (...). Porozumienie nie obejmowało przekazania jakichkolwiek praw dotyczących tych drużyn. W § 5 strony uzgodniły, że porozumienie obowiązuje w okresie od dnia jego obustronnego podpisania, przy czym nie wskazano daty końcowej jego obowiązywania. Dalej strony postanowiły, że porozumienie ulega automatycznemu przedłużenia na kolejne lata bez konieczności składania dodatkowych oświadczeń, w przypadku, gdy żadna ze stron nie dokonała rażącego naruszenia postanowień porozumienia. Zapisy porozumienia miały obowiązywać bezterminowo i mogły być zmieniane wyłącznie za zgodą obu stron, wyrażoną w formie pisemnej pod rygorem nieważności. Załącznik nr 1 do o porozumienia stanowił wykaz imienny zawodniczek i sztabu szkoleniowego przekazywanych do Klubu (...) S.A. oraz kopie porozumień o przejściu praw i obowiązków z umów zawartych z zawodniczkami i członkami sztabu szkoleniowego na Klub (...) S.A. Na liście zawodniczek wymieniono następujące osoby: L. M., I. K.
(1), J. M.
(1), J. R., K. M.
(1), A. K.
(2), A. S.
(1), D. S., I. Ś., M. O., A., A. W.
(1), A. K.
(3), K. A., A. G.. Na liście członków sztabu szkoleniowego wymieniono następujące osoby: M. W.
(1)– I trener, M. M.
(1)– II trener, J. K.
(1)– statystyk, R. A.
(1)– fizjoterapeuta, A. O. – fizjoterapeuta, M. S.
(1)– asystent trenerów, R. A.
(2)– manager klubu. Załącznik nr 4 do porozumienia zawierał wykaz umów najmu i umów o świadczenie usług, z których prawa i obowiązki przechodzą na Klub (...) S.A. Wśród nich znalazły się następujące umowy: - umowa najmu z dnia 18.07.2013 zawarta z A. B.
(2)dotycząca lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w S.; - umowa najmu z dnia 18.07.2013 zawarta z A. B.
(2)dotycząca lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w S.; - umowa najmu z dnia 02.08.2013 zawarta z G. J.
(1)dotycząca domu przy ul. (...) w S.; - umowa najmu z dnia 31.07.2013 zawarta z B. S. dotycząca lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w S.; - umowa najmu z dnia 01.08.2013 zawarta z J. i L. G. dotycząca domu przy ul. (...) w P.; - umowa najmu z dnia 03.07.2013 zawarta z A. K.
(4)dotycząca lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w S.; - umowa najmu z dnia 3.07.2013 zawarta z D. P. dotycząca lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w S.; - umowa najmu z dnia 10.10.2012 zawarta z K. F.
(1)dotycząca lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w S.; - umowa najmu z dnia 24.06.2013 zawarta z J. N. dotycząca lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w S.; - umowa najmu z dnia 03.12.2012 zawarta z A. F. dotycząca lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w S.; - umowa najmu z dnia 26.06.2012 zawarta z W. G. dotycząca lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w P.. Załącznik nr 3 do porozumienia z 18 lipca 2013 r. stanowiła zawarta tego samego dnia pomiędzy (...) Stowarzyszeniem (...) w P., reprezentowanym przez członków zarządu: W. S. i A. B.
(1), a Klubem (...) S.A. w P., reprezentowanym przez prezesa zarządu J. Ż.
(1), umowa o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników. W umowie tej strony uzgodniły, że Stowarzyszenie będzie zajmowało się na zlecenie Spółki szkoleniem młodzieży i prowadzeniem drużyny II lub I ligi piłki siatkowej kobiet, jako zaplecza sportowego dla drużyny (...) prowadzonej przez Spółkę. Przedmiotem umowy była współpraca stron w powyższym zakresie, w tym szkolenie i wzajemne korzystanie przez strony z zawodników w ramach prowadzonych drużyn pitki siatkowej kobiet oraz świadczenie przez Stowarzyszenie na rzecz Spółki usług

:

  1. szkolenia dzieci i młodzieży na potrzeby drużyny prowadzonej przez Spółkę,
  2. szkolenia zawodniczek rekomendowanych przez Spółkę, w ramach prowadzonych drużyn,
  3. wypożyczania, na potrzeby Spółki, zawodniczek Stowarzyszenia do udziału w treningach lub innych zajęciach,
  4. współpracy trenerskiej i organizacyjnej (rozwój myśli szkoleniowej, udział zawodniczek (...) w szkoleniach grup młodzieżowych),
  5. upowszechniania piłki siatkowej wśród dzieci i młodzieży. Stowarzyszenie oświadczyło, że posiada wykwalifikowaną kadrę z odpowiednimi uprawnieniami, wiedzą i umiejętnościami potrzebnymi do wykonania przedmiotu umowy. Stowarzyszenie zobowiązało się wykonywać przedmiot umowy z należytą starannością i rzetelnością zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, przy uwzględnieniu charakteru i zakresu działań Stowarzyszenia oraz zwyczajów powszechnie respektowanych w środowisku siatkarskim i przepisów PZPS. W § 2 przedmiotowej umowy Spółka zobowiązała się do zabezpieczenia finansowych warunków szkolenia dzieci i młodzieży oraz zawodniczek rekomendowanych przez Spółkę oraz prowadzonej przez Stowarzyszenie drużyny seniorskiej. Stowarzyszenie zobowiązało się natomiast do:
  6. prowadzenia i zgłaszania do rozgrywek drużyn młodziczek, kadetek, juniorek oraz zespołu seniorek,
  7. przedstawienia do akceptacji Spółce planu szkolenia dzieci i młodzieży, a następnie realizacji zaakceptowanego planu, w tym zapewnienia na każdym szczeblu szkolenia wykwalifikowanej kadry trenerskiej, o której doborze miało decydować Stowarzyszenie,
  8. szkolenia zawodniczek rekomendowanych przez Spółkę, w ramach prowadzonych drużyn, po akceptacji ich kandydatur przez Stowarzyszenie,
  9. wypożyczania na potrzeby Spółki zawodniczek Stowarzyszenia do udziału w treningach lub innych zajęciach, jeżeli nie kolidowało to z działalnością zawodniczek na rzecz Stowarzyszenia,
  10. składania po zakończeniu sezonu sprawozdania z realizacji przedmiotu umowy. W § 3 strony postanowiły, iż w ramach niniejszej umowy mogą przez okres 5 lat od jej zawarcia wzajemnie korzystać z zawodników występujących w danym klubie (Stowarzyszeniu i Spółce) od początku każdego kolejnego sezonu po zawarciu umowy, z zachowaniem zasady 10- osobowego trzonu opisanego w § 23 oraz § 24 Przepisów Sportowo - Organizacyjnych Polskiego Związku Piłki Siatkowej, z zastrzeżeniem wykonania § 4 ust. l umowy. W myśl § 4 z tytułu wykonania umowy Spółka miała zapłacić na rzecz Stowarzyszenia w okresie, o którym mowa w § 3 umowy (tj. 5 lat od zawarcia umowy), wynagrodzenie w wysokości 700.000 zł brutto rocznie, w 12 miesięcznych ratach, płatnych z dołu, przy czym pierwsza rata wyniesie 150 000 zł brutto, a pozostałe raty 50 000 zł brutto. Pierwsza rata płatna będzie do 1 miesiąca od daty rejestracji Spółki lecz nie później niż miesiąc przed rozpoczęciem rozgrywek ligowych w sezonie 2013/
  11. Raty wynagrodzenia płatne będą na podstawie prawidłowo wystawionej i doręczonej Spółce faktury VAT przelewem bankowym na rachunek Stowarzyszenia wskazany na fakturze, w terminie 7 dni od daty doręczenia prawidłowo wystawionej faktury. Kwota wynagrodzenia netto miała być powiększona o podatek od towarów i usług VAT w stawce obliczonej zgodnie zobowiązującymi przepisami prawa w dniu wystawienia faktury VAT. W umowie ustalono, że strona nie może przenieść wierzytelności wynikających i umowy na jakikolwiek inny podmiot bądź osobę trzecią bez uprzedniej, pisemnej zgody drugiej strony. Strony ponadto uznały możliwość współpracy, po uprzednim podpisaniu odpowiednich porozumień, w takich obszarach, jak: - sprzęt sportowy, - suplementacja i woda dla zawodników, - usługi medyczne, - usługi transportowe, - usługi księgowe, usługi poligraficzne i drukarskie. Zgodnie z § 5 umowy, każdej ze stron przysługiwało prawo pierwszeństwa w przypadku zamiaru przekazania przez drugą stronę zawodniczek do innego klubu. Strona zamierzająca przekazać zawodniczkę do innego klubu była zobowiązana pisemnie zawiadomić drugą stronę umowy z podaniem warunków przekazania, wyznaczając termin 7 dni na odpowiedź. Skorzystanie z prawa pierwszeństwa miało następować poprzez złożenie oświadczenia o zaakceptowaniu warunków na jakich zawodniczka miała być przekazana do innego klubu i podpisanie na takich warunkach odpowiedniej umowy w terminie 3 dni od złożenia przez stronę oświadczenia o skorzystaniu z prawa pierwszeństwa. Po bezskutecznym upływie terminów prawo pierwszeństwa wygasało. W § 6 strony umowy zobowiązały się do: - poszanowania swoich interesów i udzielania sobie wszelkich informacji niezbędnych do prawidłowego wykonania umowy: - powstrzymania od wszelkich działań, które mogłyby narazić dobre imię podmiotów umowy; - utrzymania w tajemnicy i nie przekazywania osobom trzecim informacji o warunkach umowy oraz wszelkich danych o działalności drugiej ze stron uzyskanych w ramach realizacji umowy, o ile informacje takie nie są powszechnie znane, ich ujawnienie nie wynika z przepisów prawa lub strona nie uzyskała uprzednio pisemnej zgody drugiej strony; - w dowolnym czasie, bez względu na postęp rokowań, nie ujawniać, nie kopiować lub nie udostępniać w inny sposób podmiotom trzecim bez pisemnej zgody drugiej strony, żadnych informacji oraz danych uzyskanych od drugiej strony. Strony w § 7 postanowiły, że w celu należytego zabezpieczenia wykonania umowy zostają wprowadzone kary umowne: - w przypadku uniemożliwienia drugiej stronie korzystania z zawodniczek w sposób i w okresie wskazanym w § 3, wówczas strona dopuszczająca się takiego naruszenia miała zapłacić drugiej stronie karę umowną w wysokości 10% wartości umowy brutto za każdy dzień naruszenia; - w przypadku naruszenia prawa pierwszeństwa przy przekazywaniu zawodników, o którym mowa w § 5, strona dopuszczająca się naruszenia w tym zakresie miała zapłacić drugiej stronie karę umowną w wysokości 10% wartości umowy brutto za każdy przypadek takiego naruszenia; - w przypadku naruszenia tajemnicy, o której mowa w § 6, strona dopuszczająca się naruszenia w tym zakresie miała zapłacić drugiej stronie karę umowną w wysokości 1% wartości umowy brutto za każdy przypadek naruszenia tej tajemnicy. W myśl § 8 w przypadku rażącego naruszenia przez stronę istotnych postanowień umownych, drugiej stronie przysługiwało prawo rozwiązania umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia po uprzednim pisemnym wezwaniu drugiej strony do zaniechania naruszeń i wyznaczeniu w tym celu 7-dniowego terminu. Przez naruszenie istotnych postanowień umowy strony rozumiały naruszenie zapisów § 1, § 2 ust. 1 i 2, § 4 ust. 1, § 6 ust. 2 umowy. Dalej w § 9 i 10 ustalono, że w sprawach nieregulowanych umową mają zastosowanie przepisy PZPS oraz powszechnie obowiązujące przepisy prawa. Zmiana postanowień umowy wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności. Porozumienie i umowa z dnia 18 lipca 2013 r. zostały przez (...) Stowarzyszenie (...) wykonane. Zgodnie z ich treścią doszło do przekazania na rzecz pozwanego miejsca w rozgrywkach (...), zawodniczek i prawa do nabycia akcji (...) S.A. Klub (...) „ (...)” S.A. był spółką w organizacji w momencie zgłaszania drużyny do rozgrywek w (...) w sezonie 2013/2014 i rozpoczęcia sezonu przygotowawczego w sierpniu 2013 r. Spółka została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym w dniu 9 września 2013 r. Do czasu zarejestrowania spółki stroną kontraktów sportowych z zawodniczkami i członkami sztabu szkoleniowego było (...) Stowarzyszenie (...), które ponosiło koszty związane z realizacją tych kontraktów. Ponadto powód w tym okresie ponosił koszty pozyskania nowych zawodniczek dla przyszłej drużyny (...)” S.A, promocji i najmu lokali dla zawodniczek. Koszty te wyniosły w sumie 532 069,91 zł i zostały przez pozwanego zwrócone na podstawie wystawionych przez powoda refaktur w 2013 r. w kwocie 364 517,21 zł i w 2014 r. w kwocie 167 552,70 zł. Kwoty te obejmowały należności z następujących faktur: - FV (...) na kwotę 83 640 zł – refaktura M. usługi za pozyskanie zawodniczek: B., W., G., G. – zapłacona w dniu 24 października 2013 r.; - FV (...) na kwotę 7 382,10 zł – refaktura za transfer za M. – zapłacona w dniu 24 października 2013 r.; - FV (...) na kwotę 100 000 zł – refaktura za pozyskanie zawodniczek: K., S. – zapłacona w dniu 24 października 2013 r.; - FV (...) na kwotę 20 000 zł – refaktura za promocję zawodniczki G. – zapłacona w dniu 24 października 2013 r.; - FV (...) na kwotę 14 671,36 zł – refaktura za transfer A. B. i M. O. – zapłacona w dniu 24 października 2013 r.; - FV (...) na kwotę 3 551,80 zł – refaktura za czynsz za 10/2013 zawodniczka B. – zapłacona 6 listopada 2013 r.; - FV (...) na kwotę 2 980 zł zatytułowana: „Refaktura za czynsz za 10/2013 zawodniczek O., B.” – zapłacona w dniu 6 listopada 2013 r.; - FV (...) na kwotę 1 718,40 zł zatytułowana: „Refaktura za czynsz za 10/2013 dla A. O.” – zapłacona w dniu 29 października 2013 r.; - FV (...) na kwotę 2 650 zł zatytułowana refaktura za czynsz za 10/2013 zawodniczki A. W. – zapłacona w dniu 30 października 2013 r.: - FV na kwotę 1 000 zł – zwrot zaliczki dot. Hotel (...) – zapłacona w dniu 5 listopada 2013 r.; - FV (...) na kwotę 96,60 zł – refaktura za internet w 10/2013 w mieszkaniu zawodniczki K. M. – zapłacona w dniu 6 listopada 2013 r.; - FV (...) na kwotę 60 024 zł – refaktura usługi PR dla M., M., W. – zapłacona 19 listopada 2013 r.; - FV (...) na kwotę 30 442,50 zł – refaktura za wynajem hali w m-cu 09/2013” – zapłacona w dniu 1 grudnia 2013 r.; - FV (...) na kwotę 591,55 zł – refaktura za czynsz za 10/2013 dla J. K.

(1)– zapłacona w dniu 11 grudnia 2013 r.; - FV (...) na kwotę 21 714 zł – refaktura za odzież sportową dla zawodniczek i kadry szkoleniowej (...) - FV (...) na kwotę 14 000 zł – refaktura za czynsz za 10/2013 dla zawodniczek i kadry: M., W., S., M., G. – zapłacona w dniu 4 grudnia 2013 r.; - FV (...) na kwotę 55 zł – refaktura za internet w 10/2013 w mieszkaniu zawodniczki A. O. – zapłacona w dniu 4 grudnia 2013 r.; - FV (...) na kwotę 129 371,78 zł – sprzedaż sprzętu sportowego i składników majątku – zapłacona w dniu 14.04.2014 r. (20 000 zł) i 7.05.2014 r. (109 371,78 zł); - (...) na kwotę 456,92 zł – refaktura za usługi telekomunikacyjne dla M. W., L. M., J. M. – zapłacona w dniu 12 maja 2014 r.; - nota obciążeniowa nr (...) na kwotę 37 724 zł – zwrot kaucji z tytułu najmu lokali mieszkalnych dla zawodniczek i sztabu szkoleniowego (...) – zapłacona w dniu 3 stycznia 2014 r. Ponadto w 2014 r. na podstawie wystawionych refaktur pozwany Stowarzyszenie nie zaliczało wymienionych kwot na poczet wynagrodzenia płatnego zgodnie z § 4 porozumienia z dnia 18 lipca 2013 r. W dniu 1 marca 2014 r. (...) Stowarzyszenie (...) w P. i Klub (...) „ (...)” S.A zawarły aneks nr (...) do umowy z 18 lipca 2013 r. o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników. W aneksie strony zgodnie oświadczyły, że w dniu 18 lipca 2013 r. w P. zawarły umowę o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników, na mocy której m.in. został ustalony tytuł wykonania tej umowy tj. wynagrodzenie, które zapłaci Spółka na rzecz Stowarzyszenia w wysokości 700 000 zł brutto rocznie w okresie o jakim mowa w § 3 umowy (tj. 5 lat), poczynając od sezonu 2013/2014. Strony zgodnie postanowiły, że w związku ze wsparciem finansowym przez Fundację Grupy (...) na rzecz rozwoju piłki statkowej kobiet z siedzibą w P., na rzecz Stowarzyszenia zmieniają § 4.1 przedmiotowej umowy, który otrzymuje w odniesieniu do sezonu 2013/2014 następujące brzmienie: z tytułu wykonania niniejszej umowy Spółka zapłaci na rzecz Stowarzyszenia: - w sezonie 2013/2014 wynagrodzenie w wysokości 500 000 zł brutto w 8 ratach płatnych z dołu w miesiącach: - październiku 2013 r. 150 000 zł, - listopadzie 2013 r. 50 000 zł, - grudniu 2013 r. 50 000 zł, - styczniu 2014 r. 50.000,00 zł, - lutym 2014 r. 50 000 zł, - lipcu 2014 r. 50 000 zł, - sierpniu 2014 r. 50 000 zł, - wrześniu 2014 r. 50 000 zł przy czym pierwsza rata będzie płatna od pierwszego miesiąca od daty rejestracji Spółki, lecz nie później niż miesiąc przed rozpoczęciem rozgrywek ligowych w sezonie 2013/2014, - wynagrodzenie w pozostałych kolejnych czterech sezonach w wysokości 700 000 zł brutto za każdy sezon, w 12 ratach płatnych z dołu, przy czym pierwsza rata wyniesie 150 000 zł brutto, a pozostałe raty po 50 000 zł brutto, przy czym pierwsza rata będzie płatna nie później niż miesiąc przed rozpoczęciem rozgrywek ligowych w danym sezonie. W marcu 2014 r. J. Ż.
(1)i J. Ż.
(2)zostały wykreślone w Krajowym Rejestrze Sądowym ze składu zarządu (...) Stowarzyszenia (...) w P.. (...) Stowarzyszenie (...) w P. po zawarciu umów z 18 lipca 2013 r. kontynuowało swoją działalność

szkolenia dzieci i młodzieży w ramach prowadzonych drużyn piłki siatkowej w różnych kategoriach wiekowych (grupy naborowe, juniorki, kadetki i młodziczki). W sezonach 2013/2014, 2014/2015, 2015/2016, 2016/2017 drużyny (...) brały udział w rozgrywkach wojewódzkich we wszystkich kategoriach wiekowych (juniorki, kadetki, młodziczki). Ponadto (...) organizowało turnieje siatkarskie w których brały udział drużyny młodzieżowe. W sezonie 2014/2015 (...) szkoliła 146 zawodniczek we wszystkich kategoriach wiekowych. Zajmowała się tym pięcioosobowa kadra szkoleniowa, mająca do dyspozycji trzyosobowy sztab pomocniczy. W sezonie tym prowadzone były dwie grupy naborowe obejmujące szkoleniem 45 dziewcząt. Pierwsza grupa to klasy 3 i 4 szkoły podstawowej prowadzone przez instruktorkę – trenerkę W. Ś.. Grupę drugą (uczennice klas 5 i 6) prowadziła N. G.. Młodzież ta brała udział w Turniejach Dwójek, Trójek i Czwórek oraz w ogólnopolskim Turnieju KINDER CUP, gdzie reprezentowały woj. (...). Zajęcia prowadzone były trzy razy w tygodniu po dwie godziny w sali gimnastycznej Szkoły Podstawowej nr (...) w P. oraz w hali OSiR przy ul. (...). W sezonie 2014/2015 prowadzona była również grupa młodziczek licząca 18 osób. Trenerem tej grupy był S. W.. Zajęcia treningowe oraz mecze rozgrywek wojewódzkich odbywały się w hali OSiR przy w P.. Zajęcia treningowe prowadzone były po dwie godziny trzy razy w tygodniu. W rozgrywkach wojewódzkich tej kategorii wiekowej, drużyna młodziczek zajęła czwarte miejsce i nie awansowała do dalszych rozgrywek centralnych. Grupę kadetek (15 osób) prowadził Ł. J.. Zajęcia treningowe i mecze ligi wojewódzkiej rozgrywane były w hali OSiR w P.. Zajęcia treningowe trwały po dwie godziny trzy razy w tygodniu. W rozgrywkach województwa (...) drużyna kadetek zajęła pierwsze miejsce i reprezentowała województwo w ćwierćfinałowym turnieju ogólnopolskim. Tam zajęła trzecie miejsce. Ponadto drużyna zwyciężyła w Festiwalu Piłki Siatkowej o Puchar Marszałka Województwa (...). Grupa juniorek liczyła 19 osób. Trenerem był Ł. J., który prowadził treningi i rozgrywał mecze ligi wojewódzkiej w hali OSiR w P.. Treningi odbywały się trzy razy w tygodniu po 2 godziny. W zakończonych rozgrywkach ligi wojewódzkiej drużyna juniorek zajęła drugie miejsce i awansowała do ćwierćfinałowego turnieju zajmując w nim miejsce trzecie. Ł. J. był także trenerem trzecioligowej drużyny liczącej 14 zawodniczek. Zawodniczki te trenowały i rozgrywały mecze ligowe w hali OSiR w P.. W rundzie zasadniczej rozgrywek III Ligi drużyna zajęła drugie miejsce, jednak w dalszych turniejach zespół nie uczestniczył, gdyż do wyższej klasy rozgrywkowej nie mógłby awansować ze względu na uczestnictwo w niej pierwszej drużyny (...). W sezonie 2015/2016 w (...) Stowarzyszeniu (...) P. szkoleniem objętych było 107 zawodniczek we wszystkich kategoriach wiekowych, a zajmowała się nimi 5-osobowa kadra szkoleniowa i jeden fizjoterapeuta. W sezonie tym prowadzone były dwie grupy naborowe liczące 40 dziewcząt. Pierwsza grupa to dzieci z klasy 3 i 4 szkoły podstawowej prowadzone przez instruktorkę – trenerkę W. Ś.. Grupę drugą, w której były uczennice klas 5 i 6 prowadziła N. G.. Młodzież ta brała udział w Turniejach Dwójek, Trójek i Czwórek oraz w ogólnopolskim Turnieju KINDER CUP. Grupa kategorii młodziczek liczyła 18 zawodniczek trenowanych przez S. W.. Zajęcia treningowe prowadzone były po dwie godziny trzy razy w tygodniu. W rozgrywkach wojewódzkich tej kategorii wiekowej drużyna młodziczek zajęła czwarte miejsce i nie awansowała do dalszych rozgrywek centralnych. Piętnastoosobową grupę kadetek prowadziła M. Z.. Zajęcia treningowe trwały po dwie godziny trzy razy w tygodniu. W rozgrywkach województwa (...) drużyna kadetek zajęła pierwsze miejsce i reprezentowała województwo w ćwierćfinałowym turnieju ogólnopolskim. Tam zajęła trzecie miejsce. Dwie zawodniczki z tej grupy reprezentowały także drugoligową drużynę Szkoły Mistrzostwa Sportowego P.. Grupa juniorek liczyła 19 zawodniczek. Trenowane były przez Ł. J.. Treningi odbywały się trzy razy w tygodniu po 2 godziny. W zakończonych rozgrywkach ligi wojewódzkiej drużyna juniorek zajęła pierwsze miejsce i awansowała do Ćwierćfinałowego Turnieju zajmując w nim drugie miejsce, a tym samym wywalczyły awans do półfinałów Mistrzostw Polski. Podobnie jak w przypadku kadetek, juniorki stanowiły trzon drugoligowej drużyny SMS P.. Niektóre zawodniczki (...) uczęszczały do Szkoły Mistrzostwa Sportowego w P.. Ponadto (...) opłacał pobyt w internacie dla niektórych zawodniczek z tej szkoły, które były w trudnej sytuacji finansowej. W sezonie 2017/2018 szkoleniem w (...) Stowarzyszeniu (...) P. objętych było ok. 110 zawodniczek we wszystkich kategoriach wiekowych wraz z grupami naborowymi. Prowadzone były 2 grupy naborowe liczące ok. 60 dziewcząt z klas 3-4 oraz 5-6 szkoły podstawowej, którymi zajmowali się trenerzy N. G., W. Ś. i M. B.

(1). Młodzież z tych grup brała udział w Turniejach Dwójek, Trójek i Czwórek na terenie województwa (...). Zajęcia odbywały się trzy razy w tygodniu po 2 godziny w sali gimnastycznej szkoły Podstawowej nr (...) w P.. Grupa młodziczek liczyła 18 zawodniczek, ich trenerem była J. G.
(1)a zajęcia odbywały się trzy razy w tygodniu po 2 godziny. Drużyna młodziczek brała udział w rozgrywkach wojewódzkich, gdzie zajęła piąte miejsce. Ponadto najlepsze zawodniczki z kategorii młodziczek zostały wypożyczone do B. G., który zajął siódme miejsce w Mistrzostwach Polski. Grupa kadetek liczyła 18 zawodniczek trenowanych przez M. Z. (w sezonie 2016/2017) a następnie przez J. G.
(1)i E. W. ze Szkoły Mistrzostwa Sportowego, albowiem większość drużyny stanowią uczennice SMS. Zajęcia treningowe odbywały się trzy razy w tygodniu po 2 godziny. Drużyna kadetek wywalczyła tytuł Mistrza woj. (...) i brała udział w rozgrywkach centralnych w Turnieju Ćwierćfinałowym. Grupa juniorek liczyła 17 osób. W sezonie 2016/2017 trenowana była przez M. Z., a w kolejnym przez K. F.
(2). W sezonie 2016/2017 drużyna juniorek wygrała rozgrywki ligi wojewódzkiej a następnie Turniej Ćwierćfinałowy na szczeblu centralnym. W Turnieju Półfinałowym zajęły 3 miejsce. W sezonie 2017/2018 drużyna juniorek również dotarła do Turnieju Półfinałowego w rozgrywkach centralnych. Ponadto najlepsze juniorki (...) reprezentowały (...) P. i z tą drużyną dotarły do Finału Mistrzostw Polski, gdzie zdobyły brązowy medal. (...)” S.A. nigdy nie rekomendował (...) Stowarzyszeniu (...) konkretnych zawodniczek do szkolenia w ramach prowadzonych przez (...) drużyn. Zawodniczki i trenerzy pozwanego nie uczestniczyli w szkoleniach grup młodzieżowych prowadzonych przez powoda, natomiast zawodniczki z grup młodzieżowych drużyn (...) dostawały wejściówki i chodziły na mecze (...)” S.A. Ponadto (...) Stowarzyszenie (...) w P. prowadziło drużynę seniorską piłki siatkowej kobiet (...) P., która brała udział w rozgrywkach na szczeblu centralnym w sezonach: 2013/2014 (w II Lidze), 2014/2015 (w II Lidze), 2015/2016 (w I Lidze). W sezonie 2014/2015 trenerem 20-osobowej grupy zawodniczek II Ligi był Z. G.. Zajęcia treningowe oraz mecze rozgrywek centralnych odbywały się w hali sportowej Zespołu Szkół im. (...) w P.. Treningi odbywały się sześć razy w tygodniu po dwie i pół godziny oraz w dni wyznaczone przez trenera na treningi indywidualne i siłownię. Rundę zasadniczą drużyna zakończyła na drugim miejscu, a po meczach play-off z pierwszego miejsca awansowała do Turnieju Półfinałowego o wejście do I Ligi. Turniej, który odbył się w P., drużyna (...) wygrała i awansowała do Turnieju Finałowego, który rozegrany został w J. koło P.. Zawodniczki zajęły trzecie miejsce, lecz ze względu na wycofanie się z rozgrywek jednej z drużyn (...) uzyskało awansem do I Ligi Siatkówki Kobiet. W sezonie 2015/2016 trenerem 15-to osobowej grupy zawodniczek I Ligi w rozgrywkach centralnych był M. B.
(2). Zajęcia treningowe oraz mecze rozgrywek centralnych odbywały się w hali sportowej przy ul (...). Treningi odbywały się sześć razy w tygodniu po dwie i pół godziny oraz w dni wyznaczone przez trenera dla treningów indywidualnych i siłowni. Rundę zasadniczą drużyna zakończyła na szóstym miejscu. Zawodniczki i trenerzy (...)” S.A. nigdy nie uczestniczyli w treningach drużyny seniorskiej prowadzonej przez (...). Nie dochodziło też nigdy do wymiany zawodniczek pomiędzy drużynami (...)” S.A. i (...) P., albowiem poziom sportowy tych dwóch drużyn znacznie się różnił. W drużynie (...) P. grały zawodniczki na poziomie II a potem I Ligii natomiast w drużynie pozwanego grały zawodniczki reprezentujące najwyższy poziom siatkarski w Europie. Jedynie w okresie przygotowawczym przed sezonami 2014/2015 i 2016/2017 zdarzało się, że zawodniczki (...) P. były wypożyczane do (...)” S.A na treningi wówczas gdy część zawodniczek pozwanego uczestniczyła w zgrupowaniu kadry narodowej. Spośród zawodniczek (...)u wypożyczane były K. B. i G. J.
(2). Uzgodnienia dotyczące wypożyczenia zawodniczek na potrzeby treningów prowadzone były pomiędzy przedstawicielami stron ustnie. W sezonach od 2013 do 2016 r. z (...) P. nie odeszła do innego klubu żadna zawodniczka będąca wychowanką (...), lecz zdarzało się że zawodniczki brały udział w rozgrywkach na zasadzie wypożyczeń okresowych do innych klubów. W sezonie 2014/2015 organizator rozgrywek (...) wprowadził wymóg, że każdy zespół ekstraklasowy ma obowiązek utrzymywania drużyny młodzieżowej, która brała udział w młodzieżowych rozgrywkach siatkarskich – Młodej Lidze Kobiet (MLK). W lidze tej mogły występować zawodniczki, które nie ukończyły 23 lat. W pierwszym sezonie MLK pozwany zorganizował swoją drużynę młodzieżową we współpracy z powodem. W dniu 25 września 2014 r. strony zawarły umowę o współpracy. Przedmiotem umowy było ustalenie zasad współpracy

reprezentowania Klubu (...) „ (...)” S.A. w rozgrywkach Młodej Lidze Kobiet w P. Siatkowej przez zawodniczki (...) Stowarzyszenia (...) w sezonie 2014/2015 zwanych Zespołem (...). W umowie tej Klub (...) „ (...)” S.A. zobowiązał się do:

  1. zgłoszenia Zespołu (...) do rozgrywek Młodej Ligi Kobiet w Pitce Siatkowej,
  2. zapewnienia Zespołowi (...) strojów sportowych meczowych i treningowych spełniających wymogi określone w Regulaminie Rozgrywek Młodej Ligi Kobiet w Piłce Siatkowej,
  3. zapewnienia przejazdów, wyżywienia i zakwaterowania dla Zespołu (...) podczas rozgrywek Młodej Ligi Kobiet w Piłce Siatkowej,
  4. zapewnienia i pokrycia kosztów II Trenera Zespołu (...) S.A. na sezon 2014/2015 w osobie J. M.

(1),
  1. pokrycia kosztów obsługi statystycznej podczas spotkań na potrzeby Młodej Ligi Kobiet w Piłce Siatkowej (laptop, program, opłata statystyka),
  2. wypełnienia wymogów organizatora zawodów (gospodarza spotkania) określonych w Regulaminie,
  3. pomoc

opieki medycznej i odnowy biologicznej (masażysta),

  1. zabezpieczenia świadczeń związanych z ubezpieczeniem zawodników,
  2. zabezpieczenie bazy treningowej (hala sportowa, siłowania, zaplecze),
  3. zabezpieczenie w podstawowy i specjalistyczny sprzęt sportowy gwarantujący wysoką jakość realizowanego programu szkoleniowego. (...) Stowarzyszenie (...) zobowiązało się w umowie do:
  4. zapewnienia udziału zawodniczek wyszczególnionych w załączniku Nr 1 do niniejszej umowy w rozgrywkach Młodej Ligi Kobiet w Piłce Siatkowej, pod szyldem Klubu (...) „ (...)” S.A. w sezonie 2014/2015,
  5. zapewnienia i pokrycia kosztów I Trenera Zespołu (...) S.A, na sezon 2014/2015 w osobie Z. G.,
  6. uzyskania i przekazania przez Klub (...) S.A. w terminie umożliwiającym zgłoszenie do rozgrywek pisemnej zgody klubu macierzystego zawodniczek na udział w rozgrywkach Młodej Ligi Kobiet w Piłce Siatkowej,
  7. uzyskania i przekazania Klubowi (...) „ (...)” S.A. w terminie umożliwiającym zgłoszenie do rozgrywek pisemnej zgody przedstawicieli ustawowych na uczestnictwo w rozgrywkach Młodej Ligi Kobiet w Piłce Siatkowej zawodniczek, które w chwili zgłoszenia nie ukończyły 18 roku życia,
  8. sumiennego, aktywnego i pełnego zaangażowania udziału zawodniczek w treningach i rozgrywkach Młodej Ligi Kobiet w Piłce Siatkowej,
  9. aktywnego udziału zawodniczek we wszystkich przedsięwzięciach służących kształtowaniu w opinii publicznej korzystnego wizerunku Klubu (...) „ (...)” S.A. oraz jego sponsorów, reklamodawców oraz innych podmiotów na rzecz których klub świadczy usługi o podobnym charakterze przez telewizję, radio i prasę,
  10. pokrycia części kosztów ustalanych co roku dotyczących organizacji zgrupowania szkoleniowego w celu jak najlepszego przygotowania się do rozgrywek Młodej Ligi Kobiet w Piłce Siatkowej,
  11. pokrycia kosztów uchybień wynikających z Regulaminu Rozgrywek Młodej Ligi Kobiet w Piłce Siatkowej, związanych z działaniami (...) Stowarzyszenia (...). W umowie ustalono, że przedstawicielem (...)” S.A.

realizacji umowy jest J. M.

(1), natomiast przedstawicielem (...) W. K.. Umowę podpisali w imieniu powoda prezes zarządu – W. S. i wiceprezes – W. K., natomiast w imieniu pozwanego – prezes zarządu J. Ż.
(1). Zajęcia treningowe zespołu (...) S.A. odbywały się w Hali Sportowej Zespołu Szkół im. (...) w P. przy ul (...) wspólnie z drugoligową drużyną (...). Treningi prowadzili Z. G. i J. M.
(1). W drużynie MLK występowały zarówno zawodniczki (...) (E. O., K. Z., K. B., M. B.
(3)) jak i zawodniczki ze Szkoły Mistrzostwa Sportowego w P., które miały różną przynależność klubową. W grupie eliminacyjnej zespół (...) „ (...)” zajął drugie miejsce i awansował do grupy walczącej o Młodzieżowe Mistrzostwo Polski. Ostatecznie w premierowych rozgrywkach Młodej Ligi Kobiet drużyna (...)” zajęła piąte miejsce. W następnym sezonie - 2015/2016 (...)” organizował swoją drużynę MLK bez współpracy z (...). Później powstała idea by w kolejnym sezonie ponownie podjąć współpracę w tym zakresie. W dniu 1 czerwca 2016 r. pomiędzy Klubem Piłki Siatkowej „ (...)” S.A. a (...) Stowarzyszeniem (...) w P. została zawarta kolejna umowa współpracy. W preambule do tej umowy wskazano, że zostaje ona zawarta w związku z wykonywaniem umowy z 18 lipca 2013 r. oraz mając na uwadze fakt że w sezonie rozgrywkowym 2016/2017 (...)” S.A. zamierza prowadzić własną, żeńską drużynę siatkarskiej biorącą udział w rozgrywkach Młodej Ligi Kobiet Profesjonalnej Ligi Piłki Siatkowej drużyna MLK) a (...) w sezonie rozgrywkowym 2016/2017 zamierza prowadzić własną żeńską drużynę siatkarską biorącą udział w rozgrywkach I Ligi Polskiego Związku Piłki Siatkowej (drużyna I Ligi) celem ustalenia zasad współpracy pomiędzy stronami w sezonie rozgrywkowym 2016/2017 dotyczących zakresu finansowania, organizacji procesów treningowych, uczestnictwa w rozgrywkach oraz prowadzenia przez strony drużyn MLK i I Ligi. Przedmiotem umowy było ustalenie zasad współpracy stron

organizacyjnym procesów treningowych, organizacji rozgrywek, prowadzenia oraz finansowania żeńskich drużyn siatkarskich występujących w rozgrywkach Młodej Ligi Kobiet Profesjonalnej Ligi Piłki Siatkowej i I Ligi Polskiego Związku Piłki Siatkowej. Celem prawidłowego wykonania niniejszej umowy strony zobowiązały się podjąć następujące działania:

  1. (...)” S.A. zobowiązał się ponosić koszty wynajmu hali sportowej położonej w P. przy ul. (...) w wymiarze określonym w umowie zawartej przez Klub Gimnazjum (...) w P. z dnia l czerwca 2016 r.
  2. w ramach własnych możliwości i posiadanych środków finansowych (...) zobowiązał się wykonać doświetlenie hali oraz założyć kotary zasłaniające wszystkie okna na hali.
  3. (...)” S.A. zagwarantował zawodniczkom: a. A. W.

(3)b. N. A. c. P. S. d. M. S.
(2)e. S. L. f. E. K.
(1)g. M. W.
(3)h. E. B.
(2)i. Z. B.
(1)j. A. D. występującym w drużynie MLK oraz I Ligi wynagrodzenie i zakwaterowanie przez okres obowiązywania niniejszej umowy.
  1. (...) zobowiązał się uzyskać zgodę macierzystych klubów zawodniczek wymienionych wyżej na grę tych zawodniczek w drużynie MLK w sezonie rozgrywkowym 2016/2017 oraz ponieść wszelkie koszty z tym związane,
  2. strony zobowiązały się ponieść koszty obozu przygotowawczego w sezonie 2016/2017 proporcjonalnie do ilości zawodniczek drużyny danej strony biorących udział w obozie;
  3. strony zobowiązały się ponieść w sezonie 2016/2017 po połowie koszty wody pitnej oraz odżywek i suplementów niezbędnych zawodniczkom drużyny MLK i drużyny I Ligi,
  4. strony zobowiązały się zapewnić zawodniczkom własnych drużyn usługi fizjoterapeuty. Koordynatorem fizjoterapeutów miał być fizjoterapeuta Klubu i on miał podejmować decyzję o sposobie leczenia urazów zawodniczek, a zawodniczki obu drużyn miały obowiązek w pierwszej kolejności z każdym medycznym problemem zgłaszać się do niego. Fizjoterapeuta Klubu zobowiązany był natychmiast powiadamiać o tym fakcie trenera MLK - J. M.
(1)oraz trenera (...) M. B.
(2),
  1. (...) zobowiązał się pokryć koszty niezbędnych do udziału w rozgrywkach badań lekarskich wspólnych zawodniczek czyli zawodniczek występujących w drużynie MLK i w drużynie I Ligi,
  2. strony na własny rachunek zobowiązały się sfinansować koszt odzieży sportowej dla zawodniczek własnych drużyn,
  3. strony zgodnie ustaliły, że w sezonie 2016/2017 będą wspólnie korzystać ze sprzętu sportowego niezbędnego do przeprowadzenia prawidłowego treningu własnej drużyny.
  4. (...) zobowiązało się ponieść w sezonie 2016/2017 koszty siłowni dla wszystkich zawodniczek drużyn MLK i I Ligi.
  5. Klub zobowiązał się zapewnić raz w miesiącu odnowę biologiczną w sezonie 2016/2017 dla wszystkich zawodniczek drużyn MLK i I Ligi.
  6. strony zgodnie ustaliły, że trenerzy drużyn MLK i I Ligi w terminie do dnia 1 sierpnia 2016 r., wspólnie ułożą plan treningowy na sezon 2016/2017,
  7. strony zgodnie ustaliły, że trenerzy drużyn MLK i I Ligi samodzielnie będą prowadzić mecze tych drużyn, w ten sposób, że trener J. M.
(1)miała samodzielnie prowadzić mecze drużyny MLK a trener M. B.
(2)– mecze drużyny I Ligi.
  1. strony zgodnie ustaliły, że proporcjonalnie do ilości zawodniczek występujących we własnej drużynie pokryją koszty ubezpieczenia zawodniczek i własnych sztabów szkoleniowych,
  2. strony zgodnie ustaliły, że jeżeli rozgrywki MLK skończą się wcześniej niż rozgrywki I Ligi to zobowiązania finansowe Klubu, o których mowa w pkt 1, 3 i 6, dotyczące wspólnych zawodniczek występujących w MLK i I Lidze przejmie (...). (...) podpisze też umowę czasową z zawodniczkami, które będą w kręgu zainteresowań na poziomie finansowym nie zmiennym w stosunku do pierwotnie podpisanej umowy. Przy podpisywaniu powyższej umowy (...) Stowarzyszenie (...) reprezentowali prezes zarządu W. S. oraz wiceprezes A. B.
(1). W imieniu pozwanego umowę podpisał A. K.
(1), któremu Rada Nadzorcza powierzyła pełnienie funkcji Prezesa Zarządu po rezygnacji J. Ż.
(1)został oddelegowany do pełnienia funkcji prezesa zarządu. Umowa z 1 czerwca 2016 r. nie była realizowana, albowiem pozwany kwestionował kompetencje A. K.
(1)do zawarcia tej umowy. W sezonie 2016/2017 zawodniczka E. B.
(1)po ukończeniu Szkoły Mistrzostwa Sportowego w P. była w kręgu zainteresowania (...)” do drużyny Młodej Ligii. Rozmowy w tej sprawie z zawodniczką prowadzone były przez J. Ż.
(1)oraz W. S. z (...), lecz ostatecznie pozwany zrezygnował z tej zawodniczki. W sezonie 2016/2017 E. B.
(1)została wypożyczona z (...) do klubu (...). W listopadzie 2016 r. prezes Zarządu pozwanego zwracał się do (...) o wyrażenie zgody na grę zawodniczki O. B. w rozgrywkach MLK w barwach (...)” S.A. i zgodę taką uzyskał. Zawodniczka ta od 2013 r. związana była z klubem (...) P.. We wrześniu 2013 r. rodzice zawodniczki, która była osobą małoletnią zawarli z powodem umowę dotyczącą wyrażenia zgodny na zmianę barw klubowych i reprezentowanie (...) P.. Umowa obowiązywała przez okres nauki zawodniczki w gimnazjum i szkole średniej w P. do czasu uzyskania przez zawodniczkę pełnoletności. Ponadto uzgodniono, że O. B. po uzyskaniu pełnoletności wznowi umowę z (...) P. na okres minimum 3 lat. W okresie 5 lat od zawarcia umowy o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodniczek, żadna z zawodniczek (...) nie przeszła do (...)”. W sierpniu 2016 r. prezes zarządu pozwanego P. F.
(1)rozmawiał z matką zawodniczki O. P. na temat możliwości rozwiązania umowy łączącej zawodniczkę z (...) i przejścia do drużyny (...)” w MLK. Rozmowa ta odbyła się z inicjatywy matki zawodniczki a pozwany w tamtym czasie nie był zainteresowany pozyskaniem O. P., która była jeszcze bardzo młodą zawodniczką i trudno było ocenić jaki poziom będzie reprezentować w przyszłości. P. F.
(1)poinformował matkę zawodniczki, że musi do końca trwania umowy pozostać w drużynie (...). W kwietniu 2018 r. zarząd (...) zwrócił się do prezesa zarządu pozwanego z pytaniem czy (...)” jest zainteresowany pozyskaniem młodej zawodniczki O. P. i jednocześnie wskazał, że o tę zawodniczkę ubiega się jeden z polskich klubów. Ponadto w piśmie tym wskazano, że jeśli do 10 maja 2018 r. powód nie otrzyma odpowiedzi to uzna że pozwany nie jest zainteresowany pozyskaniem tej zawodniczki. Kolejnym pismem z dnia 4 czerwca 2018 r. zarząd Stowarzyszenia zwrócił się do prezesa zarządu pozwanego z zapytaniem czy Klub jest zainteresowany pozyskaniem zawodniczki O. B., o którą również ubiega się inny klub a sama zawodniczka prosi o nieprzedłużanie umowy z (...). Pismo to zostało doręczone pozwanemu w dniu 7 czerwca 2018 r. a termin na udzielenie odpowiedzi został wyznaczony do 18 czerwca 2018 r. W odpowiedzi z 12 czerwca 2018 r. pozwany wskazał, że jest zainteresowany pozyskaniem tej zawodniczki na podstawie transferu definitywnego. O. B. nie była jednak zainteresowana przejściem do (...)” S.A i w dniu 1 lipca 2018 r. pomiędzy (...) Stowarzyszeniem (...) w P. a Stowarzyszeniem (...) doszło do podpisania umowy transferu definitywnego, na podstawie której O. B. przeszła do klubu (...) z dniem 1 lipca 2018 r. Kwota za transfer definitywny którą klub przyjmujący zapłacił powodowi wynosiła 16 000 zł. W związku z prowadzeniem drużyny seniorskiej i drużyn młodzieżowych (...) Stowarzyszenie (...) w P. ponosiło wydatki na wynajem sal, basenu i siłowni, usługi autokarowe, usługi noclegowe, wyjazdy na obozy sportowe, turnieje, sprzęt i odzież sportową, wynagrodzenia dla trenerów, fizjoterapeutów. Koszty te finansowane były z dotacji otrzymywanych od Gminy P., kwot przekazywanych przez (...)” S.A. oraz Fundację Grupy (...) na rzecz rozwoju piłki siatkowej kobiet oraz darowizn od innych podmiotów ( w tym 1% z podatku). W latach 2015 – 2016 (...) otrzymywało darowizny od Fundacji Grupy (...) na rzecz rozwoju piłki siatkowej kobiet na realizację celów statutowych Stowarzyszenia, w tym propagowanie piłki siatkowej kobiet. W dniu 29 kwietnia 2015 r. Stowarzyszenie otrzymało 15 000 zł, w dniu 6 lipca 2015 r. – 70 000 zł, zaś 19 maja 2016 r. – 10 000 zł. W latach 2014-2016 Gmina P. przyznała (...) Stowarzyszeniu (...) w P. dotacje

realizacji zadań pożytku publicznego „Wspieranie, upowszechnianie kultury fizycznej i sportu

piłki siatkowej kobiet”. W 2014 r. kwota dotacji wyniosła 88 000 zł, w 2015 r. – 101 000 zł a w 2016 r. – 95 000 zł. Na podobnych zasadach realizowana była współpraca

finansowania ww. projektu w dalszym okresie. W okresie od 2013 r. do sierpnia 2016 r. Klub (...) S.A. regulował na rzecz (...) kwoty określone w umowie z dnia 18 lipca 2013 r. zgodnie z wystawianymi przez Stowarzyszenie fakturami. W fakturach jako nazwę usługi wskazywano „świadczenie usług zgodnie z § 4 umowy zawartej w dniu 18.07.2013 r. pomiędzy (...) a Klubem (...) S.A.” i dodatkowo wskazywano jakiego miesiąca i roku dotyczy rata. Po wystawieniu faktur przez księgową były one podpisywane przez prezesa zarządu (...) a następnie przesyłane pozwanemu. W okresach gdy pozwany zalegał z zapłatą powód zwracał się do Prezesa Fundacji Grupy (...) na rzecz rozwoju piłki siatkowej kobiet w P. o wsparcie finansowe, które zobowiązywał się przeznaczyć na swoją działalność statutową: - pismem z 24 czerwca 2015 r. zwrócił się do Fundacji o wsparcie finansowe w lipcu 2015 r. w kwocie 50 000 zł. Jednocześnie poinformował, że zwalnia w lipcu 2015 r. Klub (...) „ (...)” S.A. z obowiązku wynikającego z umowy o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników z dnia 18 lipca 2013 r.

§ 4

pkt 1; pismo to przesłane zostało również do wiadomości pozwanego; - pismem z 23 lipca 2015 r. zwrócił się do Fundacji o wsparcie finansowe w sierpniu 2015 r. w kwocie 50 000 zł. Jednocześnie poinformował, że zwalnia w sierpniu 2015 r. Klub (...) „ (...)” S.A. z obowiązku wynikającego z umowy o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników z dnia 18 lipca 2013 r.

§ 4

pkt 1; pismo to przesłane zostało również do wiadomości pozwanego; - pismem z 27 sierpnia 2015 r. zwrócił się do Fundacji o wsparcie finansowe w sierpniu 2015 r. w kwocie 50 000 zł. Jednocześnie poinformował, że zwalnia w sierpniu 2015 r. Klub (...) „ (...)” S.A. z obowiązku wynikającego z umowy o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników z dnia 18 lipca 2013 r.

§ 4

pkt 1; pismo to przesłane zostało również do wiadomości pozwanego; - pismem z 6 października 2015 r. powód zwrócił się do Fundacji o wsparcie finansowe w październiku 2015 r. w kwocie 100 000 zł i jednocześnie poinformował, że zwalnia w październiku 2015 r. Klub (...) „ (...)” S.A. z obowiązku wynikającego z umowy o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników z dnia 18 lipca 2013 r.

§ 4

pkt 1; pismo to przesłane zostało również do wiadomości pozwanego; - pismem z dnia 30 października 2015 r. powód zwrócił się do Fundacji o wsparcie finansowe w listopadzie 2015 r. w kwocie 50 000 zł i jednocześnie poinformował, że zwalnia w listopadzie 2015r. Klub (...) „ (...)” S.A. z obowiązku wynikającego z umowy o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników z dnia 18 lipca 2013 r.

§ 4

pkt 1; pismo to przesłane zostało również do wiadomości pozwanego; - pismem z 2 grudnia 2015 r. powód zwrócił się do Fundacji o wsparcie finansowe w grudniu 2015r. w kwocie 50 000 zł i jednocześnie poinformował, że zwalnia w grudniu 2015 r. Klub (...) „ (...)” S.A. z obowiązku wynikającego z umowy o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników z dnia 18 lipca 2013 r.

§ 4

pkt 1; pismo to przesłane zostało również do wiadomości pozwanego; - pismem z 5 stycznia 2016 r. powód zwrócił się do Fundacji o wsparcie finansowe w styczniu 2016r. w kwocie 50 000 zł i jednocześnie poinformował, że zwalnia w styczniu 2016 r. Klub (...) „ (...)” S.A. z obowiązku wynikającego z umowy o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników z dnia 18 lipca 2013 r.

§ 4

pkt 1, pismo to przesłane zostało również do wiadomości pozwanego; - pismem z 1 lutego 2016 r. powód zwrócił się do Fundacji o wsparcie finansowe w lutym 2016 r. w kwocie 50 000 zł i jednocześnie poinformował, że zwalnia w lutym 2016 r. Klub (...) „ (...)” S.A. z obowiązku wynikającego z umowy o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników z dnia 18 lipca 2013 r.

§ 4

pkt 1; pismo to przesłane zostało również do wiadomości pozwanego; - pismem z 29 lutego 2016 r. powód zwrócił się do Fundacji o wsparcie finansowe w marcu 2016 r. w kwocie 50 000 zł i jednocześnie poinformował, że zwalnia w marcu 2016 r. Klub (...) „ (...)” S.A. z obowiązku wynikającego z umowy o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników z dnia 18 lipca 2013 r.

§ 4

pkt 1; pismo to przesłane zostało również do wiadomości pozwanego; - pismem z 4 kwietnia 2016 r. powód zwrócił się do Fundacji o wsparcie finansowe w kwietniu 2016r. w kwocie 50 000 zł i jednocześnie poinformował, że zwalnia w kwietniu 2016 r. Klub (...) „ (...)” S.A. z obowiązku wynikającego z umowy o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników z dnia 18 lipca 2013 r.

§ 4

pkt 1; pismo to przesłane zostało również do wiadomości pozwanego; Fundacja Grupy (...) na rzecz rozwoju piłki siatkowej kobiet w P. dokonała wpłat powyższych kwot na rzecz (...) Stowarzyszenia (...) w P.. Każdorazowa wpłata zaliczana była na poczet zobowiązań pozwanego wynikających z umowy z dnia 18 lipca 2013 r. o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników. Od września 2016 r. Klub (...) S.A. przestał uiszczać na rzecz (...) Stowarzyszenia (...) w P. kolejne raty wynagrodzenia wynikające z umowy z 18 lipca 2013 r. ze względu na to, że znacznie zmniejszyło się finansowanie Klubu ze strony głównego sponsora Grupy (...) S.A. W dniu 22 września 2016 r. odbyło się Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie (...) Stowarzyszenia (...), podczas którego przeprowadzono dyskusję na temat nieregulowania przez (...) S.A. należności z tytułu umowy z dnia 18 lipca 2013 r. Na zebraniu przeprowadzono również wybory uzupełniające do Zarządu (...). Nowy zarząd ukonstytuował się w składzie: W. K. – prezes Zarządu, W. S. – wiceprezes Zarządu, A. B.

(1)– wiceprezes Zarządu, M. P.
(1)– członek Zarządu, R. R. – członek Zarządu. Pismem z 21 października 2016 r. nowy Prezes Zarządu (...), w związku ze zmianami w Zarządzie Stowarzyszenia oraz rozpoczęciem prac związanych z weryfikacją planu finansowego zwrócił się do Klubu (...) „ (...)” S.A. z prośbą o możliwie szybkie potwierdzenie poziomu aktualnych zobowiązań Klubu wobec (...) (wzajemne saldo). Według danych dostępnych w Stowarzyszeniu aktualny poziom wymagalnych zobowiązań pozwanego wynosił 200 000 zł, a zobowiązania te dotyczyły wystawionych i przedłożonych w siedzibie (...)” S.A. faktur z dnia:
  1. a)01.09.2016r na kwotę 50 000 zł
  2. b)03.10.2016r na kwotę 150 000 zł Dalej prezes (...) zwrócił uwagę na konieczność weryfikacji budżetu w celu jego dostosowania do aktualnych możliwości finansowych powoda, głównie możliwości spłaty zaległych zobowiązań wobec Skarbu Państwa, zabezpieczenia środków na realizację procesu szkoleniowego poprzez uczestnictwo w rozgrywkach PZPS oraz wypłaty zaległych zobowiązań wobec zawodniczek, sztabu szkoleniowego i innych wierzycieli. W reakcji na powyższe pismo Prezes Zarządu (...) S.A. P. F.
(1)zwrócił się do powoda o informację czy suma 200 000 zł jest na tamten dzień jedynym zobowiązaniem Klubu wobec Stowarzyszenia. Odpowiedzią na wiadomość e-mail było pismo z dnia 26 października 2016 r. (...) Stowarzyszenia (...) w P. skierowane do P. F.
(1), w którym podkreślono, że to Stowarzyszenie wystosowało do pozwanego pismo w sprawie ustalenia salda celem uzyskania informacji, czy salda po obu stronach podmiotów są prawidłowe. Ponadto wskazano, że według danych na dzień sporządzenia pisma poziom wymagalnych zobowiązań (...)” S.A. wynosi 200 000 zł, które wynikają z faktur z 01.09.2016 i 03.10.2016 r., przy czym wraz z wystawianiem kolejnych faktur zobowiązania będą sukcesywnie wzrastać. W dniu 3 listopada 2016 r. (...) Stowarzyszenie (...) w P. złożyło pozwanemu sprawozdania dotyczące realizacji umowy o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodniczek datowane na 22 maja 205 r. i 22 września 2016 r. Pismem z 8 listopada 2016 r. adresowanym do powoda Prezes Zarządu pozwanego zwrócił uwagę, że z umowy zawartej w dniu 18 lipca 2013 r. wynika, iż (...)” S.A. powinien do końca października 2016 r. przelać na rzecz (...) kwotę 2 250.000 zł a suma przelewów dokonanych przez Klub i Fundację wynosi 2 711 520,48 zł, wobec czego istnieje nadpłata w kwocie 461 520,48 zł. W odpowiedzi na przedmiotowe pismo powód nie uznał wyliczeń pozwanego i wskazał, że rzekoma nadpłata wynika ze zbilansowania pozycji wynikających z refakturowania faktur z 2013 r. na kwoty 364 517,21 zł (zapłacone w 2013 r.) oraz 167 522,70 zł (zapłacone w 2014 r.). Na koniec podtrzymał żądanie zapłaty zaległych rat wynikających z umowy z dnia 18 lipca 2013 r. Kolejne sprawozdanie z działalności (...) za sezon 2017/2018 powód skierował do pozwanego pismem z dnia 4 czerwca 2018 r. Odkąd Klub (...) „ (...)” S.A. przestał regulować na rzecz powoda kwoty wynikające z umowy z 18 lipca 2013 r. sytuacja finansowa (...) Stowarzyszenia (...) uległa pogorszeniu. Z tego względu wypłaty dla trenerów i zawodniczek następowały z opóźnieniem. Początkowo wypłaty były częściowe a po pewnym czasie niektóre zawodniczki w ogóle nie otrzymywały żadnych środków. Zarząd (...) informował zawodniczki, że z uwagi na to, iż (...)” S.A. przestał płacić kolejne raty na rzecz (...) w budżecie Stowarzyszenia nie ma środków na wypłatę wynagrodzeń dla siatkarek i trenerów. Łączna kwota zadłużenia powstała w okresie od 1 sierpnia 2015 r. do dnia 31 maja 2016 r. to 22 300,06 zł. Po 2016 roku trenerzy zaczęli otrzymywać wynagrodzenia ze środków z dotacji Urzędu Gminy w P.. Zawodniczki otrzymały zapewnienie, że wraz z wpływem środków od (...)” S.A. otrzymają zaległe wypłaty. Pomimo trudnej sytuacji finansowej (...) w 2016 roku prowadził swoją statutową działalność, która generowała koszty. Stowarzyszenie ponosiło wydatki zakupu: usług transportowych, strojów siatkarskich, wyżywienia i zakwaterowania, wynajmu lokali mieszkalnych, bieżących opłat za media. Stowarzyszenie ponosiło również koszty z tytułu zobowiązań podatkowych oraz wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W związku z utratą finansowania ze strony pozwanego Stowarzyszenie nie było w stanie regulować w pełni swoich zobowiązań z tytułu czynszów najmu. Na dzień 30 listopada 2016 r. zadłużenie z tego tytułu wynosiło 8.700,41 zł. W grudniu 2016 r. powód zawarł ugodę z wierzycielem dotyczącą spłaty tego zadłużenia. Ponadto Stowarzyszenie zalegało z zapłatą podatku od towarów i usług za III kwartał 2016 roku. Zobowiązanie to, powiększone o odsetki za zwłokę i koszty upomnienia wg stanu na dzień 1 grudnia 2016 r. wynosiło 28.159,60 zł. (...) Stowarzyszenie (...) zwracało się do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego o rozłożenie zobowiązania podatkowego na raty, lecz organ nie uwzględnił tego wniosku. Zaległości powoda wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wynosiły natomiast 22 927,60 zł. Z uwagi na utratę finansowania ze strony (...) S.A. (...) wycofało drużynę seniorską (...) P. z rozgrywek I Ligi w sezonie 2016/
  1. Według stanu na dzień 15 lipca 2017 r. zadłużenie powoda wobec trenerów i zawodniczek I Ligi wynosiło łącznie 139 252,80 zł. Zadłużenie Klubu (...) „ (...)” S.A. wobec (...) Stowarzyszenia (...) z tytułu umowy z dnia 18 lipca 2013 r. o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników wynosi 1 400 000 zł. Na kwotę tę składają się następujące należności z faktur wystawianych przez powoda w okresie od września 2016 r. do sierpnia 2018 r.:
  2. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 1 września 2016 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 2 września 2016r.,
  3. kwota 150 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 3 października 2016 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową” doręczoną pozwanemu w dniu 3 października 2016r.,
  4. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 2 listopada 2016 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 4 listopada 2016r.,
  5. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 1 grudnia 2016 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 2 grudnia 2016r.,
  6. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 9 stycznia 2017 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 9 stycznia 2017 r.,
  7. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 3 lutego 2017 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 8 lutego 2017 r.,
  8. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 15 marca 2017 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 16 marca 2017 r.,
  9. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 5 kwietnia 2017 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 7 kwietnia 2017 r.,
  10. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 8 maja 2017 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 9 maja 2017 r.,
  11. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 2 czerwca 2017 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 2 czerwca 2017 r.,
  12. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 15 lipca 2017 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 19 lipca 2017 r.,
  13. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 9 sierpnia 2017 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 22 listopada 2017 r.,
  14. kwota 150 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 7 września 2017 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 11 września 2017 r.,
  15. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 3 października 2017 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 12 października 2017 r.,
  16. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 6 listopada 2017 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 7 lutego 2018 r.,
  17. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 7 grudnia 2017 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 15 grudnia 2017 r.,
  18. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 12 stycznia 2018 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 7 lutego 2018 r.,
  19. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 5 lutego 2018 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 8 lutego 2018 r.,
  20. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 5 marca 2018 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 19 marca 2018 r.,
  21. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 11 kwietnia 2018 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 13 kwietnia 2018 r.,
  22. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 7 maja 2018 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 14 maja 2018 r.,
  23. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 15 czerwca 2018 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 14 września 2018 r.,
  24. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 4 lipca 2018 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 30 lipca 2018 r.,
  25. kwota 50 000 zł objęta fakturą nr (...) z dnia 8 sierpnia 2018 r. i terminem zapłaty „zgodnie z umową”, doręczoną pozwanemu w dniu 19 września 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2016 r. (...) Stowarzyszenie (...) w P. wezwało Klub (...) „ (...) S.A. do zapłaty kwoty 300 000 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma. W wezwaniu wskazano, że na powyżej określoną kwotę składają się kwoty z faktur nr: (...), (...), (...), (...) a źródłem roszczenia jest porozumienie dotyczące przekazania pozwanemu drużyny piłki siatkowej oraz umowa o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników z dnia 18 lipca 2013 r. Wezwanie do zapłaty zostało nadane w dniu 7 grudnia 2016 r. i zwrócone nadawcy z adnotacją poczty „nie podjęto w terminie”. Pismem z dnia 29 czerwca 2017 r. pozwany zwrócił powodowi 10 faktur wystawionych w okresie od września 2016 r. do czerwca 2017 r. wskazując, że w związku niewykonywaniem świadczenia usług uznaje te faktury za bezzasadne. W 2018 r. strony podjęły rozmowy w sprawie podpisania aneksu do umowy z 18 lipca 2013 r. o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników oraz trójstronnego porozumienia pomiędzy powodem, pozwanym i Fundacją (...) w P. lecz do podpisania tych aktów nie doszło. Prezes Zarządu Klubu (...) „ (...)” S.A. P. F., działając w imieniu wymienionej spółki, w dniu 3 marca 2017 r. złożył do Prokuratury Regionalnej w Szczecinie zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa niegospodarności z art. 296 k.k. na szkodę pozwanego na kwotę łączną nie mniejszą niż 9 562 100,98 zł przez J. Ż.
(1), A. K.
(1)i inne osoby działające w porozumieniu. W uzasadnieniu zawiadomienia pozwany podniósł następujące zarzuty: - kwota 3 500 000 zł za przekazanie drużyny zgodnie z porozumieniem jest znacząco wygórowana i nieodpowiadająca wartości przedmiotu porozumienia, czyli przekazania miejsca w (...); W tekstach obu umów, opatrzonych datą 18 lipca 2013 r. wbrew przepisom Kodeksu Spółek Handlowych użyto sformułowań „spółka” zamiast „spółka w organizacji”; Data zawarcia tych umów również jest wątpliwa; zawierając wyżej wymienione umowy prezes zarządu spółki J. Ż.
(1)nie uzyskała zgody ani Rady Nadzorczej ani Walnego Zgromadzenia Spółki na ich zawarcie zgodnie z wymogami statutu Spółki; umowa zatytułowana „Umowa o współpracę” nigdy nie została wykonana przez (...), ponieważ od 18 lipca 2013 roku do dnia złożenia zawiadomienia (...) nie prowadziło żadnej z grup zawodniczek wymienionych w tej umowie, ani też nie świadczyło na rzecz Spółki usług wymienionych w tej umowie; J. Ż.
(1)pełniła jednocześnie funkcję prezesa zarządu spółki akcyjnej (...)” S.A. oraz funkcję prezesa zarządu (...) Stowarzyszenia (...), okoliczność ta w połączeniu z faktem, iż (...) nie świadczył na rzecz spółki żadnych usług uzasadnia przypuszczenie, że wskazane umowy zostały zawarte jedynie pozornie, celem wyprowadzenia ze spółki (...) „ (...)” S.A. środków pieniężnych o wielkiej wartości; - kolejnymi umowami zakwestionowanymi przez pozwanego, co do których podniesiono zarzut, że zostały zawarte wbrew postanowieniem statutu i służyły wyprowadzeniu ze spółki znacznych środków finansowych lub naraziły spółkę na szkody były: umowa o współpracy nr (...) z R. M. na kwotę 633.960 zł netto (779 770 zł brutto); umowę na wymianę dwóch okien i ścianki aluminiowej w kontenerze budowlanym (kasy biletowej) za kwotę 41.278,00 zł brutto zawarta w dniu 5 marca 2014 roku z (...) Sp. z o. o.; umowa z zawodniczką H. H. na sezon 2015/2016 na kwotę nie mniejszą niż 2 038 129,57 zł; umowa zawarta z S. C.
(1)na sezon rozgrywkowy 2016/2017 i 2017/2018 na kwotę nie mniejszą niż 773 589,04 zł brutto; umowa zawarta z zawodniczką M. K. na sezon rozgrywkowy 2016/2017 i 2017/2018 na kwotę 668 800 zł brutto; umowa z M. M.
(2)zawarta na dwa sezony rozgrywkowe: 2015/2016 i 2016/2017 na kwotę nie mniejszą niż 974 311,32 zł brutto; umowa zawarta z I. T. (umowa wizerunkowa J. B.
(1)) na sezon rozgrywkowy 2016/2017 na kwotę nie mniejszą niż 712 570,73 zł brutto; umowa darowizny kwoty 50 000 zł na rzecz Fundacji (...); umowa darowizny kwoty 20 000 zł na rzecz K. M.
(3); - A. K.
(1)nie mając umocowania do reprezentowania Spółki, pomimo tego, że Spółka posiadała ubezpieczenie zawodniczek pierwszej drużyny i drużyny M. Ligi na podstawie umowy zawartej z w (...) S.A. (polisa nr (...)) zawarł kolejną umowę ubezpieczenia z (...) S.A. (polisa nr (...)) ze składką w kwocie 40.317 zł; zawarcie kolejnej umowy ubezpieczenia zawodniczek i zdublowanie tego ubezpieczenia w okresie od dnia 01.08.2016 r. do dnia 06.10.2016 r. stanowiło wyrządzenie szkody w majątku spółki na kwotę 7 290,20 zł, a uwagi na 66 dni zdublowanego ubezpieczenia. - w dniu 1 czerwca 2016 roku A. K.
(1), nie mając umocowania do reprezentowania Spółki, zawarł z (...) kolejną umowę; z treści tej umowy i okoliczności jej zawarcia wynika, że została ona antydatowana; umowa ta nigdy nie została wykonana przez (...); poza tym brak było jakiegokolwiek uzasadnienia faktycznego i ekonomicznego na zawarcie tej umowy. Pozwany w zawiadomieniu podkreślił, że zawarcie wymienionych wyżej umów doprowadziło zawiadamiającą Spółkę do niewypłacalności w październiku 2015 roku. Dodał, że J. Ż.
(1)jako prezes zarządu Spółki była obowiązana na podstawie umowy do zajmowania się sprawami majątkowymi spółki i do zajmowania się jej działalnością gospodarczą, a przez nadużycie udzielonych jej uprawnień i niedopełnienie ciążącego na niej obowiązku rzetelnego działania wyrządziła Spółce znaczną szkodę majątkową. Zawiadomienie to zostało przekazane do rozpoznania Prokuraturze Okręgowej w Szczecinie. Dokonując prawnej oceny powództwa w świetle przedstawionej jego podstawy faktycznej Sąd Okręgowy wyjaśnił, że powód domagał się ostatecznie od pozwanego zapłaty kwoty 1 400 000 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwot i dat wskazanych w pozwie oraz kolejnych pismach procesowych. Roszczenie swoje powód wywodził z postanowień porozumienia dotyczącego przekazania drużyny piłki siatkowej zawartego pomiędzy stronami w dniu 18 lipca 2013 r. oraz datowanej na ten sam dzień umowy o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników. Sąd przyjął, że powodowe Stowarzyszenie (...) w P. zawarło w dniu 18 lipca 2013 r. z Klubem (...) Spółką Akcyjną w organizacji z siedzibą w P. porozumienie, na mocy którego powód przekazał tworzonej wówczas spółce miejsce drużyny siatkarskiej kobiet występującej pod nazwą „ (...)” w rozgrywkach (...), zawodniczki drużyny wraz ze sztabem szkoleniowym, sprzęt sportowy i inne składniki majątkowe, prawo do używania nazwy drużyny oraz prawo do objęcia akcji podmiotu prowadzącego (...) tj. (...) Spółki Akcyjnej w W.. W zamian za przeniesienie tych praw pozwana spółka zobowiązała się natomiast do dofinansowania (...) kwotami po 700 000 zł brutto rocznie przez okres ustalony pomiędzy stronami w odrębnej umowie o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników, która stanowiła załącznik do powyższego porozumienia. Poza sporem była również okoliczność, że doszło do podpisania takiej umowy, natomiast spór dotyczył ważności tej umowy, daty jej zawarcia oraz wykonania przez powoda wzajemnych świadczeń wynikających z treści umowy. W pierwszej kolejności Sąd poddał ocenie podniesione przez pozwanego zarzuty dotyczące skuteczności i ważności zawartych umów z 18 lipca 2013 r. Pozwany w toku postępowania twierdził bowiem, że umowa i porozumienie, na które powołuje się powód są pozorne i zawarte zostały jedynie celem wyprowadzenia z pozwanej spółki środków pieniężnych o wielkiej wartości, a nie realizacji celów określonych w tych dokumentach i nie mają one związku ze statutową działalnością Stowarzyszenia. Pozwany poddawał w wątpliwość datę zawarcia obu umów i wskazywał, że czynności te nie zostały poprzedzone wymaganą zgodą organów spółki. Zdaniem Sądu w świetle zebranych dowodów nie ulega wątpliwości, że w dacie 18 lipca 2013 r. pozwany miał status prawny spółki akcyjnej w organizacji. Akt zawiązania spółki akcyjnej pod firmą Klub (...) „ (...)” Spółka Akcyjna z siedzibą w P. został bowiem podpisany w dniu 19 czerwca 2013 r., natomiast spółka została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym w dniu 9 września 2013 r., co potwierdzają akt notarialny i odpis z KRS na kartach 214 – 231. Stosownie do art. 323 § 1 ksh z chwilą zawiązania spółki powstaje spółka akcyjna w organizacji. Spółka w organizacji działa pod własną firmą. Do konstruowania firmy spółki ma odpowiednio zastosowanie art. 305 ksh. Oznacza to, że może być ona dobrana dowolnie, byleby zawierała dodatek "spółka akcyjna" oraz dodatkowe oznaczenie "w organizacji" (art. 11 § 3 ksh). Rację ma pozwany, że w umowie o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników (k.58-62) w oznaczeniu spółki pominięto oznaczenie „w organizacji”, co jednak pozostaje bez wpływu na status prawny tego podmiotu oraz ważność zawartej umowy. Status prawny spółki uzależniony był bowiem od zajścia określonych zdarzeń prawnych, tj. podpisania aktu założycielskiego, statutu i objęcia akcji, w wyniku czego powstała spółka w pierwszej fazie ustrojowej – spółka kapitałowa w organizacji. Z tym momentem spółka stała się podmiotem prawa, który dla wyróżnienia swojego szczególnego charakteru, swoistej atypowości, określany jest mianem spółki w organizacji. Jest ona podmiotem stosunków cywilnych, gdyż od momentu jej zawiązania ma zdolność prawną, zdolność do czynności prawnych i zdolność sądową oraz upadłościową, posiada wyodrębnienie organizacyjne i majątkowe, działa pod własną firmą. Jest podmiotem odpowiadającym w stosunku do osób trzecich za zobowiązania (art. 13 k.s.h. z pewnymi wyjątkami). Dodatek „w organizacji” w nazwie spółki znajdującej się na tym etapie powstawania pełni funkcję informacyjną o stanie przejściowym, w jakim spółka się znajduje. Kontrahent powinien wiedzieć, z jakim podmiotem ma do czynienia, albowiem może to stanowić zarówno ostrzeżenie, jak i zachętę do pierwszeństwa kooperacji na rynku. Natomiast brak wskazania w firmie spółki w organizacji tego dodatku, w relacjach z innymi podmiotami, może być poczytywany jako posługiwanie się firmą wprowadzającą w błąd w rozumieniu art. 43
(3)§ 2 k.c. i rodzić odpowiedzialność przewidzianą w ustawie z dnia 16 kwietnia 1993r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.). W niniejszej sprawie taka sytuacja jednak nie zachodzi. W porozumieniu dotyczącym przekazania drużyny piłki siatkowej z dnia 18 lipca 2013 r. jednoznacznie wskazano, że spółka Klub (...) „ (...)” S.A. jest spółką w organizacji a fakt, iż dodatek ten pominięto w umowie stanowiącej załącznik do porozumienia uznać należy po prostu za przeoczenie. Również okoliczności zawarcia przedmiotowych umów sprzeciwiają się przyjęciu tezy o celowym zatajeniu przed kontrahentem statusu prawnego pozwanej spółki. Zarówno porozumienie z dnia 18 lipca 2013 r. jak i umowę o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników podpisywała w imieniu pozwanego prezes zarządu (...)” S.A. w organizacji J. Ż.
(1), która w tym czasie była jednocześnie prezesem zarządu (...) Stowarzyszenia (...) w P.. Z tego względu Sąd przyjął, że (...) miało wiedzę co do tego, że spółka z którą podpisuje umowy jest jeszcze w fazie organizacyjnej. Brak jest przy tym podstaw do przyjęcia, wbrew sugestiom pozwanego, że pominięcie w oznaczeniu strony umowy o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników dodatku „spółka akcyjna w organizacji” świadczy o tym, że umowa ta podpisana została w innym czasie aniżeli 18 lipca 2013 r. Po pierwsze przeczy temu treść tej umowy gdzie w tytule jednoznacznie jako datę zawarcia wskazano 18 lipca 2013r. Po drugie z zeznań osób które podpisały się pod treścią porozumienia i umowy (W. S., A. B.
(1)) oraz osób uczestniczących w negocjacjach poprzedzających ich podpisanie (W. K.) wynika, że oba dokumenty podpisywane były w tym samym czasie. Odmienne w tym zakresie zeznania świadka J. Ż.
(2)nie są w ocenie Sądu wiarygodne. Świadek podawała, że umowa o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników została podpisana w pewnym odstępie czasowym – dłuższym niż kilka dni – od podpisania porozumienia o przekazaniu drużyny piłki siatkowej. Świadek nie potrafiła jednak wskazać konkretnej daty kiedy to miało nastąpić a nadto zeznała, że z uwagi na inne obowiązki służbowe osobiście nie była obecna przy podpisywaniu tych dokumentów. Swoją wiedzę na temat daty podpisania umowy o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników świadek J. Ż.
(2)opierała na relacji jaką rzekomo miała jej przekazać J. Ż.
(1), lecz ta ostatnia w swoich zeznaniach nie potwierdziła, że obie umowy podpisywane były w różnym czasie. Faktem jest, że w dołączonym do pozwu egzemplarzu porozumienia z dnia 18 lipca 2013 r. (k.52-55) w § 1 ust. 7, w którym mowa jest o umowie o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników nie została wskazana data zawarcia tej umowy, a w miejscu przeznaczonym na wpisanie tej daty pozostawiono puste miejsce, natomiast na egzemplarzu umowy złożonym do akt przez stronę pozwaną (k.232-235) wpisana została odręcznie data „1.10.2013”. Strona powodowa zaprzeczyła jednak, by dopisek ten istniał w momencie składania podpisów pod treścią umowy a strona powodowa nie przedstawiła żadnych dowodów na potwierdzenie tej okoliczności. Świadek J. Ż.
(1), która przyznała się do autorstwa tego dopisku nie potrafiła jednoznacznie wyjaśnić skąd w jednym egzemplarzu porozumienia pojawiła się ta data i wiązała to z terminem podpisywania innych umów których stronami byli powód, pozwany i zawodniczki przekazywanej drużyny. Świadek nie potrafiła też wskazać czy przedmiotowe porozumienie i umowa podpisywane były w tym samym czasie ani wytłumaczyć rozbieżności pomiędzy datą 1 października 2013 r. wpisaną odręcznie na egzemplarzu umowy będącej w posiadaniu pozwanego a datą 18 lipca 2013 r. wskazaną w tytule umowy o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników. Jednocześnie świadek zeznała, że najpierw podpisywane było porozumienie i umowa o współpracy a potem w październiku trójstronne porozumienia pomiędzy (...), (...) i zawodniczkami. Ponadto zeznała, że zarówno rozmowy jak i podpisanie porozumienia i umów miało miejsce w czasie gdy pozwana spółka znajdowała się jeszcze w fazie organizacji, a zatem musiało to być przed 9 września 2013. Kiedy to spółka została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego. Z powyższego wynika zdaniem Sądu, że nieuzasadnione są twierdzenia pozwanego jakoby umowa o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników podpisana została w dacie dopisanej odręczne na egzemplarzu umowy znajdującym się w posiadaniu pozwanego tj. 1 października 2013 r. Znamiennym jest, że dokonany przez J. Ż.
(1)dopisek nie został opatrzony parafą żadnej z osób, które brały udział w podpisywaniu porozumienia, jak to miało miejsce w przypadku odręcznej korekty postanowienia zawartego w §1 ust.5 gdzie przekreślono cyfrę „5” i w to miejsce wpisano „7”. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyjęcia, że wskazanie daty 1 października 2013 r. jako daty zawarcia umowy o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników objęte było zgodnym zamiarem obu stron tym bardziej, że strona powodowa dysponuje egzemplarzem umowy bez dopisanej odręcznie daty „1.10.2013”. W konsekwencji brak jest podstaw do przyjęcia, że umowa o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników została zawarta w innej dacie aniżeli wskazana w jej tytule data 18 lipca 2013 r. Sąd wskazał zarazem, że kwestia daty zawarcia tej umowy pozostaje irrelewantna dla oceny ważności tej czynności prawnej. Nie budzi wątpliwości zaś fakt, że umowa o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników jest umową o jakiej mowa w § 1 ust. 7 porozumienia, która stanowiła załącznik nr 3 do tego porozumienia i określała szczegółowe warunki finansowania. Fakt ten potwierdzili świadkowie W. S., A. B.
(1), M. P.
(1)J. Ż.
(1)i prezes zarządu powoda W. K.. Również świadek J. Ż.
(2), która poddawała w wątpliwość datę zawarcia umowy o współpracy potwierdziła, że umowa dołączona do pozwu (k.58-62) to jest umowa, która miała być uszczegółowieniem porozumienia. Dodatkowo wszyscy świadkowie, którzy brali udział w rozmowach poprzedzających zawarcie obu umów, bądź w samym akcie ich podpisania zgodnie potwierdzili, że w 2013 r. pomiędzy stronami zawarta została tylko jedna umowa o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników. W tym stanie rzeczy uzasadniona jest konkluzja, że umowa o której mowa w § 1 ust. 7 porozumienia z dnia 18 lipca 2013 r. dotyczącego przekazania drużyny piłki siatkowej to jest właśnie umowa o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników datowana na 18 lipca 2013 r. Za chybione Sąd uznał zarzuty co do skuteczności zawarcia obu umów z uwagi na brak zgody właściwych organów (...)” S.A. w organizacji na zaciągnięcie zobowiązania stanowiącego przedmiot tych umów. Reprezentacja spółki w organizacji odbywa się na zasadach ogólnych, tj. przez członków zarządu działających w sposób przyjęty w statucie. W myśl § 25 ust. 1 i § 26 ust. 1 statutu Zarząd spółki pod kierownictwem prezesa, kieruje całokształtem działalności spółki i reprezentuje ją na zewnątrz, zarządza jej majątkiem i sprawami, odpowiada za należyte prowadzenie księgowości spółki oraz ściśle przestrzega postanowień statutu, regulaminów i uchwał organów spółki. Wszelkie sprawy związane z prowadzeniem spółki, niezastrzeżone ustawą albo statutem do właściwości innych organów należą do kompetencji Zarządu. W razie jednoosobowego Zarządu wystarcza działanie jednego członka Zarządu lub dwóch prokurentów (prokura łączna). Jak wynika z treści aktu zawiązania spółki (§3) w skład Zarządu pierwszej kadencji powołana została J. Ż.
(1)jako prezes zarządu. Powyższe oznacza, że osoba ta uprawniona była do składania w imieniu Klubu (...) „ (...)” S.A. w organizacji oświadczeń woli, w tym również do zawierania umów których przedmiotem było zaciągnięcie zobowiązań. Co prawda zaciągniecie zobowiązania do świadczenia o wartości powyżej 1 000 000 zł wymagało zgody Walnego Zgromadzenia (§15 pkt 14 statutu) a rozporządzenie prawem lub zaciągnięcie zobowiązania do świadczenia o wartości przekraczającej jednorazowo 600 000 zł, ale nie większej niż 1 000 000 zł, wymagało zgody Rady Nadzorczej (§ 19 pkt j statutu) to jednak brak zgody powyższych organów na zawarcie porozumienia i umowy z dnia 18 lipca 2013 r. pozostaje zdaniem Sądu bez wpływu na ważność tych umów oraz skuteczność zobowiązania zaciągniętego wobec kontrahenta spółki. Sąd wskazał, że art. 17 § 1 ksh przewiduje sankcję nieważności w przypadku czynności dokonanych bez uchwały wspólników albo walnego zgromadzenia bądź rady nadzorczej tylko wówczas gdy wymóg takiej zgody wynika z ustawy. W przypadku natomiast gdy wymóg uzyskania zgody właściwego organu wynika, tak jak w niniejszej sprawie, wyłącznie ze statutu spółki to czynność prawna dokonana bez wymaganej zgody jest ważna i skuteczna, jednakże nie wyklucza to odpowiedzialności członków zarządu wobec spółki z tytułu naruszenia umowy spółki albo statutu (art. 17 § 3 ksh). Odnosząc się do zarzutów pozorności umów z 18 lipca 2013 r. i ich zawarcia jedynie celem wyprowadzenia z pozwanej spółki środków pieniężnych o wielkiej wartości Sąd stwierdził, że pozwany wskazywał w uzasadnieniu tego zarzutu, że umowa o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodniczek nigdy nie była przez powoda wykonywana. (...) nie prowadziło żadnej z grup zawodniczek wymienionych w umowie oraz nie świadczyło na rzecz pozwanego żadnych usług. Kwota 3 500 000 zł uzgodniona w porozumieniu była zdaniem pozwanego znacząco wygórowana i nie odpowiadała wartości przedmiotu porozumienia. Pozwany zwrócił też uwagę na fakt, że w dacie zawierania obu umów prezes zarządu Stowarzyszenia – J. Ż.
(1)pełniła jednocześnie funkcję prezesa zarządu pozwanej spółki. Sąd wziął pod uwagę to, że J. Ż.
(1)znalazła się w zarządzie (...) Stowarzyszenia (...) jako przedstawiciel głównego sponsora pierwszoligowej drużyny (...)” – Grupy (...) S.A., który w tamtym czasie swoją strategię marketingową opierał na promowaniu siatkówki. Po wywalczeniu przez drużynę awansu do (...) i podjęciu decyzji o utworzeniu nowego klubu w formie spółki akcyjnej J. Ż.
(1)brała udział w negocjacjach warunków porozumienia i umowy jako przedstawiciel sponsora i prezes zarządu nowo powstającego klubu a nie przedstawiciel (...). Negocjując umowy reprezentowała zatem przede wszystkim interes sponsora, z którym związana była kontraktem pracowniczym oraz tworzonej spółki (...) „ (...)” S.A., w której objęła stanowisko prezesa zarządu. Wbrew gołosłownym sugestiom pozwanego nie miała ona zatem interesu w tym, aby wynegocjować warunki finansowe niekorzystne dla spółki, którą miała przecież kierować przez następne lata. W tym miejscu podkreślenia wymaga również fakt, że zespół negocjujący warunki porozumienia i umowy składał się z kilku osób. Oprócz J. Ż.
(1)pozwany klub reprezentowany był przez prezesa zarządu fundacji, która jest założycielem spółki (...) „ (...)” S.A. M. P.
(1)oraz przedstawiciela sponsora J. Ż.
(2)– księgową z Grupy (...) S.A. Zadaniem tych osób było dbanie o to, by interesy pozwanego oraz sponsora angażującego środki finansowe w działalność nowego klubu były należycie zabezpieczone. W tych okolicznościach brak jest podstaw do przyjęcia, że czynności podejmowane przez J. Ż.
(1)przy podpisywaniu umów z 18 lipca 2013 r. miały inny cel aniżeli przekazanie drużyny (zawodniczek, sztabu szkoleniowego, nazwy), sprzętu sportowego, miejsca w rozgrywkach (...) i prawa do objęcia akcji (...) S.A. oraz ustalenie warunków finansowych przeniesienia tych składników majątku przez (...) na pozwanego. Sąd nie znalazł też podstaw do przyjęcia, że kwota 3 500 000 zł płatna w okresie 5 lat po 700 000 zł rocznie była znacząco wygórowana i nie odpowiadała wartości przedmiotu porozumienia. Zgodnie z § 1 ust. 5 porozumienia kwota ta stanowiła „wynagrodzenie” za miejsce wywalczone w sezonie 2012/2013 przez drużynę „ (...)” w rozgrywkach (...), przejście zawodniczek wraz ze sztabem szkoleniowym oraz sprzęt sportowy. W wyniku zawartej umowy pozwany zyskał możliwość gry w najwyższej klasie rozgrywkowej w Polsce, 15 zawodniczek, 7 członków sztabu szkoleniowego oraz sprzęt sportowy. Z przejściem powyższych praw związane było również prawo do objęcia akcji imiennych podmiotu prowadzącego (...) oraz prawo do używania nazwy drużyny. Sąd zwrócił uwagę, że gra w ekstraklasie niewątpliwie wiązała się z dodatkowymi profitami w postaci większego zainteresowania mediów i sponsorów. Pozwany nie przedstawił przy tym żadnych dowodów, które pozwoliłyby oszacować wartość tego rodzaju składników majątkowych i praw ograniczając się do gołosłownych twierdzeń, że wartość ustalona w umowie stron była znacząco wygórowana. Pozwany nie przedstawił też żadnej własnej wyceny tych składników ani sposobu kalkulacji. Nawet gdyby prawdziwość twierdzeń pozwanego w tym zakresie została dowiedziona (co jednak nie miało miejsca) to i tak nie byłoby to wystarczające do sformułowania wniosku, że umowy z 18 lipca 2013 r. są pozorne. Autonomia woli stron nie wyklucza zawarcia takiej umowy, w której nie występuje pełna ekwiwalentność świadczeń stron umowy. W ramach tej autonomii, na gruncie wyrażonej w art. 353 1 k.c. zasady swobody umów takie ukształtowanie treści stosunku prawnego byłoby dopuszczalne pod warunkiem, że dysproporcja w wysokości zobowiązań stron umowy nie byłaby rażąca, a strona słabsza z definicji w zawartej umowie obejmowała swoją świadomością ów brak ekwiwalentności. W rozpoznawanej sprawie warunki te niewątpliwie zostały zachowane. Sąd podkreślił też, że pozwany, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 6 kc nie przedstawił dowodów które pozwoliłyby przyjąć, że wzajemne świadczenia stron cechowała rażąca dysproporcja w wartości. W okolicznościach niniejszej sprawy nie może być również mowy o tym, że jedna ze stron stosunku prawnego była słabsza. Obaj kontrahenci to podmioty posiadające zaplecze finansowe i organizacyjne, które przy negocjowaniu warunków umów reprezentowane były przez zespół osób dbających o interesy tych podmiotów. Jak wynika z zeznań M. P.
(1)(prezesa zarządu Fundacji będącej założycielem spółki (...) „ (...)” S.A.) jego zadaniem przy negocjowaniu warunków porozumienia było równoważenie budżetu nowopowstającego klubu i interesów (...) i jednocześnie zadbanie o to, by uzgodnione kwoty mieściły się w granicach środków przeznaczonych na wsparcie klubu przez głównego sponsora – Grupę (...) S.A. W ustalaniu warunków porozumienia uczestniczyła też J. Ż.
(2), która była w Grupie (...) S.A. zatrudniona na stanowisku księgowej a później weszła w skład Rady Nadzorczej pozwanego. Wprawdzie J. Ż.
(2)zeznając w charakterze świadka umniejszała swoją rolę w tych rozmowach wskazując, że nie brała w nich udziału z uwagi na obowiązki zawodowe, jednakże inni świadkowie, którzy również w tych rozmowach uczestniczyli (M. P.
(1), J. Ż.
(1), A. B.
(1), W. S.) zgodnie podawali, że była ona członkiem zespołu negocjacyjnego z ramienia spółki (...) S.A. w organizacji. Powyższe okoliczności wyłączają zdaniem Sądu możliwość przyjęcia, że umowy z 18 lipca 2013 r. są nieważne, albowiem dotknięte są wadą pozorności. Sąd wyjaśnił, że o pozorności danej umowy decydują okoliczności wynikające z art. 83 § 1 k.c., okoliczności które muszą występować w momencie składania przez strony oświadczeń woli. Czynność prawna pozorna charakteryzuje się trzema elementami, które muszą wystąpić łącznie: oświadczenie woli musi być złożone tylko dla pozoru, oświadczenie woli musi być złożone drugiej stronie, adresat oświadczenia woli musi zgadzać się na dokonanie czynności prawnej jedynie dla pozoru. Złożenie oświadczenia woli dla pozoru oznacza, że osoba oświadczająca wolę w każdym wypadku nie chce, aby powstały skutki prawne, jakie zwykle prawo łączy ze składanym przez nią oświadczeniem. Brak zamiaru wywołania skutków prawnych oznacza, że osoba składająca oświadczenie woli, albo nie chce w ogóle wywołać żadnych skutków prawnych, albo też chce wywołać inne, niż wynikałoby ze złożonego przez nią oświadczenia woli. Ponadto, aby uznać czynność prawną za pozorną adresat oświadczenia woli musi zgadzać się na złożenie tego oświadczenia jedynie dla pozoru. Nie można przyjmować pozorności oświadczenia woli, gdy jedna strona umowy podjęła i wykonywała pracę, a druga strona świadczenie to przyjmowała. Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe wykazało bezsprzecznie, że sporne umowy były w znacznym zakresie realizowane przez obie strony. (...) Stowarzyszenie (...) w P. wywiązało się, co bezsporne, ze zobowiązań określonych w § 1 porozumienia z dnia 18 lipca 2013r., a mianowicie przekazało pozwanemu miejsce drużyny „ (...)” w rozgrywkach (...) uzyskane w wyniku awansu w sezonie 2012/2013, 15 zawodniczek, 7 członków sztabu szkoleniowego, sprzęt sportowy i inne składniki majątkowe, prawo do używania nazwy drużyny, prawo do objęcia 36 akcji zwykłych imiennych (...) S.A. w W.. Powodowe Stowarzyszenie częściowo wywiązało się również z obowiązków wynikających z umowy o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników. Zgodnie z postanowieniami umowy (§ 1 ust. 1, ust. 2 pkt 3, 4, 5, § 2 ust. 2 pkt 1, 4 i 5) Stowarzyszenie prowadziło seniorską drużynę piłki siatkowej kobiet biorącą udział początkowo w rozgrywkach II a potem I ligi, szkoliło grupy młodzieżowe w rożnych kategoriach wiekowych (grupy naborowe, młodziczki, kadetki, juniorki), zgłaszało drużyny z poszczególnych kategorii wiekowych do turniejów i rozgrywek na szczeblu wojewódzkim oraz ogólnopolskim, upowszechniało piłkę siatkową wśród dzieci i młodzieży. Okoliczności te potwierdzają niemal wszyscy przesłuchani w sprawie świadkowie oraz dowody z dokumentów w postaci pisma z dnia 22.05.2015 r. (k.308-310), pisma z dnia 22.09.2016 r. (k.311-312), zaświadczenia (...) Związku (...) (k.283 – 286), sprawozdania z dnia 04.06.2018 r. (k.785-787). Elementem współpracy pomiędzy stronami było również wspólne organizowanie drużyny Młodej Ligi Kobiet w sezonie 2014/2015 kiedy to organizator rozgrywek (...) wprowadził wymóg, że każdy zespół ekstraklasowy ma obowiązek utrzymywania drużyny młodzieżowej. Z zeznań świadków J. Ż.
(1), N. G., K. B., M. B.
(3), K. Z., E. O., L. P., J. K.
(2)i Z. G. wynika, że w pierwszym sezonie MLK pozwany zorganizował swoją drużynę młodzieżową we współpracy z powodem, a szczegóły tej współpracy zostały określone w kolejnej umowie zawartej pomiędzy stronami w dniu 25 września 2014 r. Zajęcia treningowe zespołu (...) S.A. odbywały się w Hali Sportowej Zespołu Szkół im. (...) w P. przy ul (...) wspólnie z drugoligową drużyną (...). Treningi prowadzili Z. G. (trener z (...)) i J. M.
(1)(trener z (...)). W drużynie MLK występowały zarówno zawodniczki (...) (E. O., K. Z., K. B., M. B.
(3)) jak i zawodniczki ze Szkoły Mistrzostwa Sportowego w P., które miały różną przynależność klubową. W następnym sezonie - 2015/2016 (...)” organizował swoją drużynę MLK bez współpracy z (...), a idea stworzenia wspólnej drużyny MLK pojawiła się ponownie w 2016, lecz pomimo zawarcia kolejnej umowy o współpracy ostatecznie nie została zrealizowana. Faktem jest, że wymóg prowadzenia drużyny MLK nałożony został odgórnie przez organizatora (...) i to już po zawarciu przez strony umów z 2013 r., co jednak nie sprzeciwia się przyjęciu, że współpraca stron w tym aspekcie była elementem realizowania szerszego projektu jakim była umowa o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników z 18 lipca 2013 r. W ramach drużyny MLK realizowana była współpraca trenerska szkoleniowców z (...) i (...) Z. G. i J. M.
(1)a nadto (...) udostępniała swoje zawodniczki na potrzeby pozwanej spółki, które w MLK reprezentowały barwy klubowe (...)”. Kolejnym przejawem współpracy stron był udział (na zasadzie wypożyczenia) niektórych zawodniczek (...) P. w treningach (...)” S.A. wówczas gdy część zawodniczek pozwanego uczestniczyła w zgrupowaniu kadry narodowej. Sytuacje takie miały miejsce w okresie przygotowawczym przed sezonami 2014/2015 i 2016/2017 i dotyczyły zawodniczek: K. B. i G. J.
(2). Okoliczności te potwierdzili w swoich zeznaniach świadkowie K. B., M. B.
(3), Ł. J., J. G.
(1), E. O., J. Ż.
(1)i M. P.
(1), a zatem odmienne twierdzenia pozwanego w tym zakresie uznać należy za niewiarygodne. Za prawdziwe Sąd uznał natomiast twierdzenia pozwanego, że zawodniczki i trenerzy (...)” S.A. nigdy nie uczestniczyli w treningach drużyny seniorskiej prowadzonej przez (...). Nie dochodziło też nigdy do wymiany zawodniczek pomiędzy drużynami (...)” S.A. i (...) P., co było spowodowane tym, że poziom sportowy tych dwóch drużyn znacznie się różnił. W drużynie (...) P. grały zawodniczki na poziomie II a potem I ligi natomiast w drużynie pozwanego grały zawodniczki reprezentujące najwyższy poziom siatkarski w Europie. Stowarzyszenie nie szkoliło również nigdy żadnych zawodniczek rekomendowanych przez pozwanego ale też pozwany nigdy żadnej zawodniczki nie rekomendował do szkolenia, a zatem nie może stawiać powodowi zarzutu, że nie wywiązał się ze zobowiązania w tym zakresie. W toku niniejszej sprawy pozwany mocno akcentował to, że powód wbrew zapisom umowy o współpracy i wzajemnym korzystaniu z zawodników, nie stanowił zaplecza sportowego dla drużyny (...) prowadzonej przez Spółkę. Sąd wskazał w związku z tym że z uwagi na znaczne różnice w poziomach sportowych zawodniczek z obu drużyn, przejście zawodniczki z (...) do drużyny (...)” było w praktyce nierealne, jednakże opisaną w umowie mianem „zaplecza sportowego” formułę współpracy należy rozumieć znacznie szerzej. Z zeznań świadków L. P., J. Ż.
(1)i M. P.
(2)wynika, że chodziło o stworzenie szerokiej platformy wielostopniowego szkolenia dzieci i młodzieży tak, by w połączeniu z predyspozycjami i talentem sportowym wykreować zawodniczkę wyróżniającą się, która po wielu latach szkolenia mogłaby osiągnąć poziom pozwalający na grę w drużynie takiej jak (...)”. Bardzo obrazowo założenia tej formuły współpracy opisał świadek L. P. – dyrektor Szkoły Mistrzostwa Sportowego w P., który współpracuje zarówno z (...) jak i (...) S.A. oraz utrzymuje relacje koleżeńskie z przedstawicielami obu stron. Świadek ten wskazał, że miała zostać zbudowana piramida, której podstawą miała być Szkoła Mistrzostwa Sportowego, następnym etapem – (...) w którym grały absolwentki tej szkoły i który prowadził drużynę siatkówki w I lidze a szczytem tej piramidy miał być (...)” do którego mogły trafić jedna lub dwie dziewczyny, które przeszły taką drogę szkoleniową. W praktyce idea ta była trudna do realizacji i niewątpliwie wymagała czasu. Chociaż ostatecznie nie doszło do przekazania żadnej zawodniczki z (...) do (...)” to było kilka takich zawodniczek, co do których pozwany wyraził zainteresowanie transferem. Dotyczyło to zawodniczki E. B.
(1), którą pozwany chciał pozyskać do swojej drużyny M. L. w sezonie 2016/2017, lecz ostatecznie z tego zrezygnował oraz zawodniczki O. B., którą w listopadzie 2016 r. pozwany chciał pozyskać do drużyny MLK, na co uzyskał zgodę powoda a następnie w czerwcu 2018 r. pozwany poinformował powoda że jest zainteresowany pozyskaniem tej zawodniczki na podstawie transferu definitywnego lecz ostatecznie do tego nie doszło, albowiem zawodniczka nie była zainteresowana przejściem do (...)” S.A. (...) okoliczności świadczą o tym, że założenia idei współpracy pomiędzy stronami z czasem zaczęły przynosić efekty w postaci wyszkolenia zawodniczek do poziomu, którym był zainteresowany pozwany. Ze strony (...)” S.A. porozumienie oraz umowa z dnia 18 lipca 2013 r. do pewnego momentu również były realizowane. Poza sporem jest, że pozwany przejął od powoda drużynę „ (...)” i prowadził tę drużynę w ramach rozgrywek (...), czym wypełnił zobowiązanie z § 1 ust. 4 umowy. Ponadto pozwany zachował nazwę drużyny, siedzibę na terenie miasta P., miejsce w lidze oraz przeją

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.