zasługiwało na uwzględnienie. O kosztach procesu orzeczono w oparciu o przepis art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, zasądzając od ZUS na rzecz wnioskodawcy koszty zastępstwa procesowego w wysokości 180 zł. Apelację od powyższego wyroku złożył organ rentowy zarzucając naruszenie prawa materialnego, a to art. 10 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej, poprzez przyjęcie że wniosek o udzielenie interpretacji jest zasadny, naruszenie przepisów prawa procesowego, a to art.
kpc poprzez wydanie wyroku poza zakres określony w decyzji i art.
kpc poprzez bezpodstawne przyjęcie , że w sprawie zachodzą przesłanki do zmiany zaskarżonej decyzji. Przy tak sformułowanych zarzutach skarżący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na apelację wnioskodawca wnosił o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego według norm. Wnioskodawca podzielił w całości ocenę prawną dokonaną przez sąd pierwszej instancji. Sąd Apelacyjny zważył . Apelacja organu rentowego podlega uwzględnieniu. Sąd Apelacyjny rozpoznając apelację, zgodnie z art. 378 § 1 kpc w granicach zaskarżenia , nie jest związany wnioskami apelacji, w tym zgłoszonym wnioskiem o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie apelacji. Zaskarżonym wyrokiem Sad Okręgowy dokonał interpretacji przedmiotowego przepisu art. 9ust. 2 c ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. tj. 2015/121), w brzmieniu jak w pkt I sentencji wyroku. Zakres przedmiotowy sporu z zakresu ubezpieczeń społecznych określa zawsze treść zaskarżonej decyzji organu rentowego. W okolicznościach sprawy, uszło uwagi sądu pierwszej instancji, że organ rentowy nie dokonał przedmiotowej interpretacji przepisu art. 9ust. 2c ustawy systemowej, która to interpretacja byłaby niekorzystna dla wnioskodawcy. Strona pozwana odmówiła w ogóle dokonania owej interpretacji nie znajdując, w swojej ocenie, przesłanek warunkujących jej dopuszczalność. Strona pozwana wskazała, że w dacie kiedy zgłoszono sporny wniosek , przedmiotowy przepis nie wszedł jeszcze w życie, a w związku z tym interpretacja nie może dotyczyć zdarzeń wynikających ze stanu prawnego jeszcze nie obowiązującego. Powołany przepis art. 9ust. 2c ustawy systemowej stanowi, iż osoba, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4, której podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w danym miesiącu jest niższa od określonej w art. 18 ust. 4 pkt 5a, spełniająca warunki do objęcia obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi z innych tytułów podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym również z innych tytułów. Zasady tej nie stosuje się, jeżeli łączna podstawa wymiaru składek z tytułu wykonywania pracy na podstawie umowy, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4, lub z innych tytułów osiąga kwotę określoną w art. 18 ust. 4 pkt 5a.Przepis ten został wprowadzony art. 1 pkt 3 lit b ustawy z dnia 23.10.2014r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie z art. 6 ustawy zmieniającej, ustawa ta weszła w życie z dniem 1.01.2015r., a m.in. przepis art. 1 pkt 3 lit b wprowadzający art. 9 ust. 2 c ustawy systemowej wchodził w życie z dniem 1.01.2016r. Zgodnie z art.10 ust. 1i 2 ustawy z dnia 2.07.2004r. o swobodzie działalności gospodarczej przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu administracji publicznej lub państwowej jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie, wniosek o wydanie interpretacji może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Ostatnio wymienione zdarzenia przyszłe niewątpliwie wiązały się ze sposobem rozliczania składek w związku z wejściem w dniu 1.01.20916r. powołanego przepisu art. 9 ust. 2c ustawy systemowej. Wniosek o interpretację został zgłoszony w dniu 30.07.2015r. Sąd Apelacyjny, w składzie rozpoznającym sprawę, nie podziela stanowiska organu rentowego, iż nie było podstaw do wydania przedmiotowej interpretacji. Wejście w życie przepisu art. 9ust, 2c ustawy systemowej było zdarzeniem przyszłym, ale pewnym, bowiem ustawa wprowadzająca zmianę weszła w życie i jednoznacznie określała termin wejścia w życie tego jednostkowego m.in. przepisu. Zgodnie z art. 17 ustawy systemowej wnioskodawca jako płatnik składek ma obowiązek obliczyć i terminowo opłacić składki, w tej sytuacji, nie można w razie istniejących wątpliwości, pozbawić płatnika możliwości uzyskania interpretacji co do wchodzącego w życie przepisu. Wobec nadejścia terminów opłacenia składek za styczeń 2016r. płatnik mógł, zdaniem sądu apelacyjnego, skutecznie domagać się interpretacji, która byłaby wiążąca i pozwoliła na wykonanie obowiązku rozliczenia składek bez narażenia na jakiekolwiek konsekwencje, gdyby niewłaściwie zinterpretował przepisy. Z tych motywów Sąd Apelacyjny, nie podzielając stanowiska organu rentowego, nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku i oddalenia odwołania, bowiem oznaczałoby to, że podziela ocenę prawną organu rentowego. W niniejszej sprawie została wniesiona apelacja tylko organu rentowego, z tego względu zgodnie z art. 384 kpc Sad Apelacyjny nie może orzekać na niekorzyść strony wnoszącej apelację. W tej sytuacji, czy orzeczenie reformatoryjne, czy uchylający zaskarżony wyrok z przekazaniem do ponownego rozpoznania , czy to sądowi pierwszej instancji , czy po uchyleniu zaskarżonej decyzji – bezpośrednio organowi rentowemu byłoby orzeczeniem na niekorzyść strony wnoszącej apelację i naruszałoby przepis art. 384 kpc. Orzeczenie Sądu pierwszej instancji, w którym to sąd dokonał interpretacji, jest orzeczeniem ponad żądanie , do którego w sprawie nie było podstaw. Z tych motywów Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 355 § 1 kpc w zw. z art. 386 §3 kpc i art. 384 kp c. Orzeczenie w przedmiocie kosztów procesu znajduje uzasadnienie w przepisie art. 98 kpc w zw. z 9 ust. 2 i § 10ust. 1 pkt 2 kpc oraz § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2015/1804), przy czym stawka wynagrodzenia 360 zł. została obniżona do 75% z uwagi na działanie w obu instancjach tego samego pełnomocnika. SSA Barbara Pauter SSA Maria Pietkun SSA Danuta Rychlik-Dobrowolska
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.