kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze VIII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w Kamiennej Górze z dnia 26 lipca 2013 r. sygn. akt VIII K 435/13 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego E. B. w pkt 4 części dyspozytywnej w ten sposób, że na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych zalicza okres od dnia 19 czerwca 2013r., II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 506/13 UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze VIII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w Kamiennej Górze z dnia 26.VII.2013r. (sygn. akt VIIIK 435/13) E. B.uznany został za winnego tego, że w dniu 15 maja 2013r. w K.prowadził pojazd mechaniczny m-ki S. (...)o nr rej. (...)w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości mając 3,1 promila alkoholu we krwi, tj. występku z art.
k i na podstawie tego przepisu skazany został na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 3-letni okres próby; w wyroku Sąd Rejonowy na podstawie art. 42§2kk orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres dwóch lat i – na podstawie art. 63§2kk – na poczet tegoż środka zaliczył okres pozbawienia oskarżonego prawa jazdy od dnia 15.V.2013r., orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej, zasądził od oskarżonego koszty sądowe, wymierzył opłatę. Apelację od powyższego wyroku wywiódł prokurator, zarzucając: obrazę przepisu prawa materialnego, tj. art.
k poprzez jego błędne niezastosowanie jako kwalifikacji prawnej czynu, którego popełnienie zarzucono, a sprawstwo przypisano oskarżonemu E. B., w sytuacji, w której z treści ogłoszonego oskarżonemu zarzutu sformułowanego aktu oskarżenia oraz okoliczności faktycznych sprawy wynika wprost, iż oskarżony kierował w stanie nietrzeźwości w ruchu lądowym pojazdem mechanicznym, a zatem popełnił występek z art.
k, nie zaś – jak wadliwie przyjął to w zapadłym wyroku Sąd – czynu z art.
k, błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść zapadłego orzeczenia a polegający na niezasadnym przyjęciu – wbrew zgromadzonym w aktach sprawy dowodom – iż zatrzymanie prawa jazdy oskarżonego miało miejsce w dniu 15 maja 2013r., skutkujący zaliczeniem takiego okresu na poczet orzeczonego środka karnego w sytuacji, gdy zatrzymanie takie nastąpiło faktycznie dopiero w dniu 19 czerwca 2013r. Stawiając powyższe zarzuty prokurator wniósł o zmianę wyroku poprzez: przyjęcie w jego części wstępnej oraz w punkcie 1 części dyspozytywnej, iż czyn zarzucony i przypisany oskarżonemu wypełniał znamiona występku z art.
k i przyjęcie tego przepisu jako podstawy prawnej wymierzonej oskarżonemu kary, przyjęcie w punkcie 4 części dyspozytywnej, iż zaliczeniu na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych wobec oskarżonego podlega okres zatrzymania jego prawa jazdy liczony od dnia 19 czerwca 2013r. przy jednoczesnym utrzymaniu w mocy zaskarżonego wyroku w pozostałym jego zakresie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Niezasadny jest pierwszy z zarzutów podniesionych w apelacji prokuratora, słusznym zarzut wskazany, jako drugi. Prokurator zarzucił E. B. popełnienie przestępstwa z art.
w żaden sposób opisu przypisanego oskarżonemu czynu wskazał, iż czyn ten stanowi przestępstwo z art.
Oczywista omyłka pisarska w przyjętej w wyroku kwalifikacji prawnej uległa sprostowaniu postanowieniem Sądu I instancji z dnia 13.IX.2013r. (k. 51 akt), postanowienie to nie zostało przez żadną ze stron zaskarżone i stało się prawomocne z dniem 27.VIII.2013r. Podniesiony w apelacji prokuratora zarzut obrazy zaskarżonym wyrokiem przepisu art.
Sąd Rejonowy błędnie w wyroku zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych okres pozbawienia go prawa jazdy od dnia 15.V.2013r., podczas gdy dokument ten został zatrzymany w dniu19.VI.2013r. co wynika z pokwitowania zawartego na k. 18 akt. W czasie popełnienia przypisanego zaskarżonym wyrokiem przestępstwa oskarżony E. B. nie posiadał dokumentu w postaci prawa jazdy, za co został ukarany mandatem karnym ( k. 16). Błędne orzeczenie zapadłe w Sądzie Rejonowym zostało skorygowane orzeczeniem sądu odwoławczego w ten sposób, że na poczet orzeczonego wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych zaliczono oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 19 czerwca 2013r. Słuszny wyrok w pozostałym zakresie został utrzymany w mocy. Względy słuszności przesądziły o zwolnieniu oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i obciążenie tymi kosztami Skarb Państwa. uk.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.