2. w dniu 11 sierpnia 2019 r. w S. na ul. (...), woj. (...), działając umyślnie, publicznie, z oczywiście błahego powodu kopnął trzymany przez M. J. w ręku telefon marki H. (...) powodując jego upadek i zniszczenie w postaci pęknięcia i wygięcia wyświetlacza powodując straty w wysokości 300 zł a następnie uderzył kilkukrotnie pięścią w twarz pokrzywdzonego, czym spowodował u niego obrażenia ciała w postaci stłuczenia twarzoczaszki, które to spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej siedmiu dni i zniszczył w wyniku zadawanych uderzeń oprawki okularów pokrzywdzonego o wartości 240 zł, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, to jest o czyn z art. 157 § 2 k.k. i art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art.
I. oskarżonego M. T. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt 1 części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art.
i za to na podstawie art. 157 § 1 k.k. w zw. z art.
wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. oskarżonego M. T. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt 2 części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 157 § 2 k.k. i art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art.
i za to na podstawie art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i w zw. z art.
wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 85 § 1 i § 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy orzeczone wobec oskarżonego M. T. w pkt I i II kary pozbawienia wolności i wymierza mu karę łączną 6 (sześciu) pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 69 § 1 i § 2 i § 4 k.k. w związku z art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie kary pozbawienia wolności w stosunku do oskarżonego M. T. warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata; V. na podstawie art.
orzeka wobec oskarżonego M. T. nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego J. B. w kwocie 2000 złotych; VI. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego M. T. obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego M. J. kwoty 540 złotych; VII. na podstawie art. 72 § 1 pkt 2 k.k. zobowiązuje oskarżonego M. T. do przeproszenia pokrzywdzonych na piśmie w terminie miesiąca od uprawomocnienia się wyroku; VIII. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego M. T. od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1587/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
Pobił pokrzywdzonego powodując u niego dość poważne obrażenia, które skutkowały naruszeniem czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni. Jego zachowanie wypełniło znamiona przestępstwa z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art.
☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem II M. T. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony działał bez żadnego powodu, kierowany niechęcią do turystów, publicznie, na głównej ulicy (...), wśród innych osób, a zatem w sposób chuligański, o jakim mowa w art.
1 k.k. Pobił pokrzywdzonego powodując u niego obrażenia skutkujące naruszeniem czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni oraz niszcząc mu okulary. Kopnął także w trzymany przez pokrzywdzonego telefon, który upadł na podłoże i uległ uszkodzeniu. Łączna wartość szkód to 540 zł. Jego zachowanie wypełniło znamiona przestępstwa z art. 157 § 2 k.k. i art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art.
☐ 3.
Jako okoliczność łagodzącą sąd potraktował postawę M. T. polegającą na przyznaniu się do popełnienia zarzucanych czynów i wyrażeniu skruchy. W powiązaniu z dotychczasową niekaralnością postawa ta pozwala uznać, że był to incydent, którego oskarżony szczerze żałuje. Kara 6 miesięcy pozbawienia wolności stanowi właściwą reakcję na dokonane rażące naruszenie prawa i norm społecznych, jest dostosowana zarówno do stopnia społecznej szkodliwości, jak i winy oskarżonego. M. T. 2 II Aktualne pozostają powyższe ogólne uwagi odnoszące się do dotychczasowego trybu życia. Społeczna szkodliwość czynu przypisanego oskarżonemu w pkt II wyroku również jest wysoka. M. T. okazał rażące lekceważenie zasad, zaatakował pokrzywdzonego, który zachowywał się spokojnie. Skierował swoje działanie przeciwko zdrowiu (cios pięścią w twarz) i mieniu pokrzywdzonego (kopnięcie w telefon). Wyrządził szkodę o niewielkiej wartości, tj. 540 zł i lekkie obrażenia ciała. W tym wypadku sąd również uznał, że kara 6 miesięcy pozbawienia wolności jest karą słuszną. Nie można bowiem pobłażać sprawcom tego rodzaju przestępstw, popełnianych w publicznym miejscu, bez żadnego powodu, nacechowanych agresją. M. T. III Biorąc pod uwagę zbieżność czasową obu zdarzeń sąd ocenił, że kara łączna 6 miesięcy pozbawienia wolności stanowić będzie odpowiednią dolegliwość dla oskarżonego, uświadomi mu doniosłość popełnionych naruszeń i powstrzyma na przyszłość. M. T. IV Okoliczności popełnionych przestępstw i postawa oskarżonego, jak również jego dotychczasowy tryb życia uzasadniały warunkowe zawieszenie wykonania kary. Mimo że jest to instytucja wyjątkowa w odniesieniu do sprawcy występków o charakterze chuligańskim, sąd wyraża przekonanie, że M. T. będzie przestrzegał prawa, zaś orzeczone wobec niego środki kompensacyjne i obowiązek związany z okresem próby zmotywują do życia zgodnego z prawem. Dolegliwość kary z warunkowym zawieszeniem wykonania oraz dodatkowe rozstrzygnięcia odniosą wobec M. T. lepszy skutek wychowawczy niż osadzanie go w zakładzie karnym. Sąd uznał, że 2-letni okres próby jest wystarczający, żeby zweryfikować, czy założenie to było słuszne. M. T. V Pokrzywdzony J. B. oswiadczył, że zarabia 3200 zł, a przez 2 miesiące, w związku z przebywaniem na zwolnieniu lekarskim, otrzymywał 80% tej kwoty. Jest to więc szkoda, jaką poniósł, w kwocie 1280 zł, ponieważ w związku z obrażeniami nie mógł pracować. Ponadto opisał dolegliwości cielesne, jakie odczuwał w związku z urazem, podał, że miał 5-6 wizyt u lekarza, do którego musiał dojeżdżać z miejsca zamieszkania. Zasadą jest orzeczenie nawiązki w razie skazania za czyn o charaktrze chuligańskim, która obejmuje zarówno poniesioną szkodę, jak i krzywdę pokrzywdzonego. Kwota 2000 zł wynika z faktów przytoczonych przez J. B. oraz okresu, przez jaki borykał się z negatywnymi następstwami działania oskarżonego. M. T. VI M. J. poniósł wyłącznie szkodę materialną w kwocie 540 zł i dlatego orzeczono na jego rzecz obowiązek jej naprawienia. M. T. VII Charakter zdarzenia uzasadniał nałożenie na oskarżonego obowiązku przeproszenia obu pokrzywdzonych. Oskarżony jest zobowiązany uczynić to na piśmie, w terminie miesiąca od uprawomocnienia się wyroku, zgodnie z wymaganiami art. 74 § 1 k.k. 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VIII Oskarżony utrzymuje się z renty socjalnej w kwocie 925 zł, jest niezdolny do pracy, a zatem poniesienie przez niego kosztów postępowania byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe. 6. 1Podpis
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.