§ pkt 5Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163 poz. 1349 z póź. zmianami); - po stronie pozwanego: opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 2.
§ pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163 poz. 1349 z póź. zmianami); - zaliczka na biegłego w kwocie 334,00 zł. Ponieważ powód G. S. poniósł koszty w wysokości 2.417,00 zł, a powinien je ponieść w kwocie 1.705,44 zł (33% x 5.168,00,00 zł), to zgodnie z treścią art. 100 k.p.c. pozwany (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W. powinien mu zwrócić kwotę 712,00 złotych tytułem zwrotu poniesionych kosztów procesu (2.417,00 zł – 1.705,44 zł ). Mając na uwadze zasadę stosunkowego rozłożenia kosztów oraz przepis art. ust.1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2016 poz. 623) Sąd orzekł jak w punkcie 12 wyroku, nakazując pobrać na rzecz Skarbu Państwa- Sądu Rejonowego w Tomaszowie Maz. : - od pozwanego (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.005,00 zł tytułem nieuiszczonej opłaty sądowej od pozwu i kwotę 1.027,00 zł tytułem zwrotu wydatków na opinie biegłych od uwzględnionej części powództwa, - od powoda G. S. kwotę 495,00 zł tytułem nieuiszczonej opłaty sądowej od pozwu i kwotę 506,00 zł tytułem zwrotu wydatków na opinie biegłych od oddalonej części powództwa. Podstawę prawną rozstrzygnięcia punktu 11 wyroku stanowił przepis art. 102 k.p.c. Podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach, o których mowa w punkcie 16 wyroku stanowił natomiast przepis art. 100 k.p.c., który przewiduje zasadę stosunkowego rozłożenia kosztów. Polega ona na rozłożeniu kosztów miedzy stronami odpowiednio do wysokości, w jakiej zostały poniesione oraz stosownie do wyniku sprawy tj. stopnia uwzględnienia i nieuwzględnienia żądań. Z porównania łącznej kwoty dochodzonej przez powoda A. S. w niniejszej sprawie (30.000 zł) z kwotą zasądzoną (20.000 zł) wynika, iż powód wygrał sprawę w 67%. Łącznie koszty postępowania w sprawie wyniosły 5.168,00 zł, a złożyły się na nie: po stronie powoda: opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 2.
§ pkt 5Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163 poz. 1349 z póź. zmianami); - po stronie pozwanego: opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 2.
§ pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163 poz. 1349 z póź. zmianami); - zaliczka na biegłego w kwocie 334,00 zł. Ponieważ powód A. S. poniósł koszty w wysokości 2.417,00 zł, a powinien je ponieść w kwocie 1.705,44 zł (33% x 5.168,00,00 zł), to zgodnie z treścią art. 100 k.p.c. pozwany (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W. powinien mu zwrócić kwotę 712,00 złotych tytułem zwrotu poniesionych kosztów procesu (2.417,00 zł – 1.705,44 zł ). Mając na uwadze zasadę stosunkowego rozłożenia kosztów oraz przepis art. ust.1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2016 poz. 623) Sąd orzekł jak w punkcie 12 wyroku, nakazując pobrać na rzecz Skarbu Państwa- Sądu Rejonowego w Tomaszowie Maz. : - od pozwanego (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.005,00 zł tytułem nieuiszczonej opłaty sądowej od pozwu i kwotę 1.027,00 zł tytułem zwrotu wydatków na opinie biegłych od uwzględnionej części powództwa, - od powoda A. S. kwotę 495,00 zł tytułem nieuiszczonej opłaty sądowej od pozwu i kwotę 506,00 zł tytułem zwrotu wydatków na opinie biegłych od oddalonej części powództwa. Podstawę prawną rozstrzygnięcia punktu 17 wyroku stanowił przepis art. 102 k.p.c. Z tych wszystkich względów, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.