udzielenia zabezpieczenia roszczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania przed sądem powszechnym lub sądem polubownym, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia, przy czym, zgodnie z § 2 cytowanego przepisu
k.p.c., interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi bądź poważnie utrudni wykonywanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Zgodnie z art.
udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. § 2 wymienionego przepisu stanowi, że interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Z kolei wymóg uprawdopodobnienia roszczenia oznacza konieczność uprawdopodobnienia faktów, z których jest ono wywodzone. Zgodnie z art. 736 § 1 k.p.c. wniosek o udzielenie zabezpieczenia powinien odpowiadać wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego, a nadto zawierać wskazanie sposobu zabezpieczenia, przy czym sąd rozpoznaje wniosek w jego granicach (art. 738 k.p.c.). Sąd związany jest wskazanym we wniosku sposobem zabezpieczenia, musi przy tym być to sposób przewidziany w przepisach prawa. W myśl art.
przy wyborze sposobu zabezpieczenia sąd uwzględni interesy stron lub uczestników postępowania w takiej mierze, aby uprawnionemu zapewnić należytą ochronę prawną, a obowiązanego nie obciążać ponad potrzebę. Warunkiem udzielenia zabezpieczenia jest w świetle przywołanych przepisów konieczność jednoczesnego spełnienia obu wskazanych wyżej kumulatywnych przesłanek zabezpieczenia, a więc zarówno uprawdopodobnienia istnienia roszczenia podlegającego zabezpieczeniu, jak i uprawdopodobnienia, że brak zabezpieczenia może uniemożliwić lub poważnie utrudnić wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwić lub poważnie utrudnić osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Wniosek powodów, powyższych przesłanek nie spełnia, gdyż w ocenie Sądu, nie można stwierdzić, żeby powodowie uprawdopodobnili swoje roszczenie. Na obecnym etapie powodowie uprawdopodobnili jedynie fakt zawarcia przez strony umowy kredytu nr (...) z 28 lutego 2006 r. Ocena ważności zawartej przez powodów umowy będzie wymagała jednak wyjaśnienia w dalszym toku postępowania. Odnosząc się do zarzutów powodów, że pozwany bank w sposób dowolny kształtował wysokość raty kredytowej na obecnym etapie można wskazać, że z treści § 6 ust. 3 zawartej przez strony umowy kredytu wynika, że zasady, terminy zmian oprocentowana oraz odsetki karne określane było przez pozwany bank na podstawie „Regulaminu”, stanowiącego integralną cześć umowy (§ 1 ust. 1), którego treści strona powoda nie złożyła do akt sprawy. Zaznaczyć również należy, że w większości wypadków w umowach kredytowych (również złotówkowych) ustalana jest zmienna stopa procentowa, co powoduje, że w chwili zawierania umowy nie jest znana ostateczna kwota rat, które będą podlegały spłacie. Na obecnym etapie postępowania strona powodowa nie zaoferowała dowodów, z których wynikałoby, że pozwany w sposób sprzeczny z powołanym zapisem i dowolny ustalał wysokość rat kredytu. Powodowie na obecnym etapie postępowania nie uprawdopodobnili również, by ustalone przez bank kursy stanowiące podstawę przeliczenia rat nie były kursami rynkowymi. Odnośnie zarzutu dotyczącego udzielenia powodom przez pozwanego kredytu w CHF a jego wypłatę w polskich złotych, wskazać należy, że możliwość taką przewidywał § 1 ust. 1 umowy i już w chwili jej podpisywania powodowie mieli świadomość, że otrzymają złotówki, mogli zatem podjąć decyzję, że nie podpisują umowy. W § 2 ust. 2 umowy zawarto wyjaśnienie na jakiej podstawie ustalany jest kurs CHF, po którym przeliczany jest kredyt w przypadku jego wypłaty w złotych polskich lub w innej walucie. Warto też podkreślić, że zgodnie z § 4 ust. 3 umowy powodowie (Kredytobiorca) oświadczyli, że są świadomi ryzyka kursowego, związanego ze zmianą kursu waluty indeksacyjnej w stosunku do złotego, w całym okresie kredytowania i akceptują to ryzyko. Na obecnym etapie postepowania brak jest podstaw do dokonania oceny czy kwestionowane przez powodów klauzule były z nimi indywidualnie uzgodnione i czy kwestia ryzyka kursowego została im wyjaśniona w sposób dostateczny. Wobec powyższego w ocenie Sądu, strona powodowa na obecnym etapie nie przedstawiła dostatecznej argumentacji by uznać działanie banku polegające na obliczeniu zadłużenia powodów za nieprawidłowe. W ocenie Sądu powodowie nie zdołali również uprawdopodobnić interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Nie uprawdopodobnił bowiem, że brak zabezpieczenia, skutkować może utrudnieniem, bądź niemożnością osiągnięcia celu postępowania w niniejszej sprawie. Zdaniem Sądu sam fakt, że brak zabezpieczenia spowoduje ewentualną konieczność podjęcia dodatkowych czynności w celu dochodzenia praw przez powodów, w sytuacji gdy realizacja roszczeń nie jest zagrożona, nie stanowi interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Brak zawieszenia wykonywania przez powodów spłat kredytu, zmusi powodów, w razie uwzględnienia niniejszego powództwa, do wystąpienia z pozwem o zwrot wyegzekwowanych świadczeń, nie uczyni jednak niemożliwym uzyskania zaspokojenia. Podnieść przy tym należy, iż kapitał zakładowy (...) Bank SA na chwilę obecną wynosi (...)zł (w pełni wpłacony - odpis KRS pozwanego z 3 października 2019 r.). Nawet jeśli dojdzie do uwzględnienia powództwa w całości lub w części to wysokość kapitału zakładowego banku pozwala stwierdzić, że powodowie będą mogli dochodzić należności od pozwanego i w chwili obecnej nic nie wskazuje na to, żeby dochodzenie roszczeń miało być utrudnione. Reasumując wskazać należy, że powodowie nie uprawdopodobnili przesłanek udzielenia zabezpieczenia. Ponadto należy wskazać, że wnioskowany przez powodów sposób zabezpieczenia roszczenia poprzez unormowanie praw i obowiązków stron postępowania na czas jego trwania, jest niedopuszczalny. Powodowie we wniosku wskazali, że domagają się zabezpieczenia roszczenia wskazanego w pozwie, a zatem roszczenia o zapłatę. Sposoby zabezpieczenia roszczeń pieniężnych, którym niewątpliwie jest roszczenie dochodzone przez powodów w pozwie w niniejszej sprawie, do których ma zastosowanie art. 747 k.p.c. stanowi katalog zamknięty, w którym nie zawarto sposobu zabezpieczenia żądanego przez powodów. Sąd jest związany granicami wniosku i nie może udzielić zabezpieczenia w inny niż żądany sposób (art. 738 k.p.c.). Skoro powodowie wnosili o udzielenie zabezpieczenia przez unormowanie praw i obowiązków stron postępowania na czas jego trwania polegające na wstrzymaniu obowiązków powodów dokonywania spłat rat kredytu, a przepisy nie przewidują takiej możliwości, wniosek strony powodowej o zabezpieczenie należało oddalić także z tego powodu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 730 § 1 k.p.c. w zw. z art.
k.p.c., art. 747 pkt 1 k.p.c. i art. 738 § 1 k.p.c., orzekł jak w sentencji. SSO Katarzyna Waseńczuk ZARZĄDZENIE (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.