UZASADNIENIE wyroku z dnia 29 listopada 2019 r. w części dotyczącej kary i odnośnie oskarżonego który złożył wniosek o uzasadnienie, zgodnie z treścią art. 424 § 3 k.p.k. i art. 423 § 1a k.p.k. Formul

§1i 4 k.k.

M. S. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Dyspozycja art.

§1i4 k.k.

stanowi, że popełnia przestępstwo kto znajdując się w stanie nietrzeźwości, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub dopuścił się czynu określonego w art.

§ 1k.k.

w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za w/w przestępstwo i podlega wówczas karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Analizując realia przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że oskarżony M. S. swoim działaniem wyczerpał znamiona przypisanego mu przestępstwa albowiem w dniu 17 lutego 2019 roku o godzinie 17.30 w L. na ul. (...) prowadził pojazd mechaniczny marki O. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości I badanie 1,51 mg/l II badanie 1,47 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dokonał będąc wcześniej prawomocnie skazanym wyrokami Sądu Rejonowego w Legionowie II Wydział Karny sygn. akt II K 511/18 z dnia 30.08.2018 roku oraz II K 610/18 z dnia27.09.2018roku za przestępstwa z art.

§1k.k.

M. S. przyznał się do zarzucanego mu czynu i złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze. Z tych względów zarówno okoliczności jak i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości.

1. KARY, Środki Karne, Przepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. S.
2. II. III. Kara 10 miesięcy pozbawienia wolności; Na podstawie art. 42§3 k.k. Sąd orzekł dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych; Na podstawie art. 43a§2 k.k. Sąd orzekł Stopień winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego jest niewątpliwie znaczny, ze względu na umyślne działanie, rodzaj naruszonego dobra, okazane lekceważenie porządku prawnego jego wcześniejszą karalność i niepoprawność. Oskarżony ma 48 lat, jest rozwiedziony, nie posiada nikogo na utrzymaniu, ma wykształcenie zawodowe, z zawodu jest mechanikiem, pracuje jako dekarz i osiąga dochód 4700 złotych netto miesięcznie, był 10- krotnie karany (k.54-55) w tym 3 krotnie z art.

§1k.k.

Wymierzona wobec niego kara powinna przekonać oskarżonego i ogół społeczeństwa, że popełnianie przestępstw nie jest opłacalne i zamiast spodziewanych korzyści przynosi dolegliwości. Celem kary jest również kształtowanie w społeczeństwie szacunku dla norm prawnych, dlatego w ocenie Sądu uwzględniając stopień społecznej szkodliwości jego czynu oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze jakie kara ta winna spełnić karą adekwatną do stopnia zawinienia powinna być kara 10 miesięcy pozbawienia wolności. W ocenie Sądu orzeczenie tego rodzaju kary należycie skłoni oskarżonego do refleksji nad swoim zachowaniem i powstrzyma w przyszłości od popełnienia podobnych przestępstw. Do okoliczności obciążających w sprawie należy zaliczyć przede wszystkim nagminność przestępstw z art.

§1i4 k.k..

Za okoliczność łagodzącą Sąd uznał przyznanie się oskarżonego do winy i złożenie wniosku o dobrowolne poddanie się karze. Na podstawie art. 42§3 k.k. Sąd orzekł obligatoryjny środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz na podstawie art.43a§2k.k. obowiązek zapłaty świadczenia pieniężnego w kwocie 15.000 złotych.

1. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności
2. Koszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV. V. Sąd na podstawie art.624§1k.p.k. mając na uwadze aktualnie trudną sytuację majątkową oskarżonego i obowiązek zapłaty świadczenia, zwolnił go z obowiązku poniesienia kosztów sądowych w sprawie. Na podstawie art. 618§1 p.11 kpk w zw. z art. 29§1 ustawy z dnia 26.05.1982r. Prawo o adwokaturze i §14 ust.2 pkt.1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz kancelarii adwokackiej (...) wynagrodzenie w kwocie 420 złotych powiększonych o należną stawkę podatku VAT za pełnienie obowiązków obrońcy oskarżonego z urzędu i zarządził kwotę tę wypłacić z sum Skarbu Państwa.
3. 1Podpis