I C 2306/18

Sygn. akt: I C 2306/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 czerwca 2019r. Sąd Rejonowy w Lubinie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Agnieszka Czyczerska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Konsuela Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2019r. w Lubinie na rozprawie sprawy z powództwa W. J. przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę I. oddala powództwo, II. zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 4.117,00zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 3.617,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; III. nakazuje powodowi, aby uiścił na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Lubinie kwotę 661,74zł tytułem wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa. Sygn. akt I C 2306/18 UZASADNIENIE Powód W. J. w pozwie z dnia 18 czerwca 2018 r. przeciwko stronie pozwanej (...) S.A. z siedzibą w W. wniósł o zapłatę łącznej kwoty 40 000 zł, na którą składały się: zwrot kosztów leczenia i wydatki pokrewne w kwocie 26 233,09 zł, koszty poboczne na dojazdy do kliniki w kwocie 2 166,39 zł oraz 11 600,52 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na skutek błędnie udzielonego świadczenia medycznego w (...) Sp. z o.o. w L. w dniu 30 maja 2016 r. po wypadku przy pracy, któremu uległ tego dnia powód W. J. wraz z odsetkami za zwłokę w spełnieniu świadczenia począwszy od dnia 5 grudnia 2016 r. do dnia zapłaty. Ponadto powód wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od strony pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz kwoty 17 zł tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że strona pozwana jest ubezpieczycielem (...) Sp. z o.o. w L., w związku z czym ponosi odpowiedzialność za tzw. błędy medyczne w sztuce lekarskiej w zakresie odpowiedzialności cywilnej osób związanych z (...), w tym lekarzy. Niezależnie od indywidualnych polis ubezpieczeniowych lekarzy, szpital jako placówka ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną m.in. w zakresie zaniechania prawidłowej diagnostyki czy leczenia pacjenta. Powód podał, że po wypadku przy pracy którego doznał dnia 30 maja 2016 r. został przyjęty na Izbie Przyjęć w (...) Sp. z o.o. w L.. Po przeprowadzonych badaniach została postawiona diagnoza złamania kości strzałkowej a powód został wypisany do domu z zaleceniem wykonania dalszych badań, w tym m.in. rezonansu magnetycznego. Powód na skutek możliwych komplikacji zdrowotnych w lipcu 2016 r. poddał się operacji w (...) Sp. z o.o. w P., za którą zapłacił 12 300 zł. Powód podkreślił, że jego zdaniem lekarze z (...) Sp. z o.o. w Lubienie popełnili błąd medyczny podczas diagnozy a tym samym narazili go na rozstrój zdrowia. W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Ubezpieczyciel zarzucił brak związku przyczynowego i wskazał, że do przyjęcia odpowiedzialności gwarancyjnej strony pozwanej konieczne jest ustalenie, że istnieje odpowiedzialność cywilna ubezpieczonego, a ta w przedmiotowej sprawie nie zachodziła. Koniecznymi przesłankami odpowiedzialności odszkodowawczej (...) Sp. z o.o. są: szkoda, zawinione zachowanie (działanie lub zaniechanie) personelu placówki medycznej oraz łączący je normalny, adekwatny związek przyczynowy. Zdaniem strony pozwanej nie było podstaw do uznania za zasadne żądań powoda co do zadośćuczynienia i odszkodowania w przedmiotowej sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 30 maja 2016 r. około godz. 12:30 W. J. uległ wypadkowi przy pracy w kopalni. Został przygnieciony przedmiotem ważącym około tony, a następnie udzielono mu pierwszej pomocy i wywieziono na powierzchnię. Powoda przetransportowano do (...) Sp. z o.o. w L. na Izbę Przyjęć. Pierwszy lekarz dyżurny P. T. zdiagnozował niestabilność kolana i zlecił wykonanie zdjęcia rentgenowskiego. Powód trafił do pracowni RTG, podczas gdy na Izbie Przyjęć rozpoczął dyżur kolejny lekarz Ł. Z.. Po wykonanym badaniu, przeprowadzeniu wywiadu z pacjentem i obejrzeniu zdjęcia RTG rozpoznał on u powoda izolowane złamanie strzałki oraz skręcenie i naderwanie innych, nieokreślonych części kolana. Do leczenia zastosował szynę gipsową oraz leki. W zaleceniach podał zakaz obciążania kończyny i kule, dalszą diagnostykę stawu kolanowego tj. poprzez wykonanie badań USG i rezonansu magnetycznego, a także dalsze leczenie pod kontrolą poradni ortopedycznej. Powód około godz. 17:00 został wypisany do domu. Zgodnie z zaleceniami W. J. udał się do lekarza ortopedy, który po zbadaniu powoda zauważył na zdjęciu rentgenowskim pewne nieścisłości i w związku z tym wystawił skierowanie na wykonanie rezonansu magnetycznego. Powód po przebytym kilkanaście lat wcześniej wypadku nie mógł poddać się takiemu badaniu. W związku z powyższym powód posiadając abonament medyczny w (...) S.A. w L. zarejestrował się do lekarza rodzinnego na dzień 31 maja 2016 r. W swojej opinii lekarz stwierdził u powoda liczne urazy w tym złamanie kości strzałkowej prawej, skręcenie i naderwanie kolan oraz stłuczenie uda prawego, a także określił przypuszczalny okres niezdolności do pracy wskutek wypadku na 50 dni. Ponadto lekarz skierował powoda na badanie tomografem komputerowym. Z uwagi na długi okres oczekiwania, W. J. w dniu 10 czerwca 2016 r. wykonał TK kolana prywatnie w S. w L.. W opisie badania wskazano m.in. na wieloodłamowe, przezstawowe złamanie kłykcia bocznego kości piszczelowej oraz widoczne miejscowe wgniecenie i rozszczepienie z przemieszczeniem odłamów załamania – typ III wg H.. Powód po wykonaniu badania TK kolana i uzyskaniu złych informacji próbował się zarejestrować do poradni ortopedycznej, jednak termin wizyty mógł być najwcześniej w drugiej połowie lipca 2016 r. W związku z powyższym powód bojąc się o swoje zdrowie zdecydował się na podjęcie leczenia w (...) Sp. z o.o. w P.. Lekarze z w/w kliniki w dniu 20 czerwca 2016 r. przeprowadzili zabieg operacyjny otwartej repozycji i stabilizacji złamania (A. S.) za pomocą blachy i śrub. Powód musiał stosować się do zaleceń pooperacyjnych i poddawać cyklicznym kontrolom. Po wygojonym złamaniu kłykcia bocznego kości piszczelowej, powód w dniu 29 maja 2017 r. w (...) Sp. z o.o. w P. miał przeprowadzony zabieg usunięcia zespolenia oraz artroskopię stawu kolanowego tj. rekonstrukcję więzadła krzyżowego przedniego i usunięcie zwłóknień i zrostów zachyłka nadrzepkowego. Koszt zabiegów w prywatnej klinice wyniósł 12 300 zł. Ponadto za dojazdy do placówek medycznych powód zapłacił 2 166,39 zł. Z uwagi na zły stan zdrowia, powód przez okres 2-3 miesięcy leżał w domu a potem poruszał się o kulach. Powód wymagał opieki osób najbliższych i pomocy przy dojazdach do placówek medycznych. W. J. odczuwa ból nogi do chwili obecnej, np. przy zmianie pogody. Z uwagi na przebyty uraz powód był ponad półtora roku na zwolnieniu lekarskim. Był osobą aktywną tzn. lubił jeździć na rowerze, ćwiczyć na siłowni a ponieważ po wypadku sprawiało mu to ból, musiał zrezygnować z aktywności fizycznej. Dowód: - dokumentacja medyczna powoda, k. 11-19; - faktury VAT, k. 20-41; - akta szkody na płycie CD, k. 57; - zeznania świadka Ł. Z., e-protokół z dnia 05.06.2019 r., k. 99-99v; - przesłuchanie powoda W. J., e-protokół z dnia 26.09.2018 r., k. 63, e-protokół z dnia 05.06.2019 r., k. 99v. Lekarze z (...) Sp. z o.o. w L. w momencie przyjęcia powoda W. J. postępowali zgodnie z procedurami i podjęli prawidłowe czynności. Na wykonanym bezpośrednio po urazie zdjęciu RTG było widoczne złamanie strzałki natomiast złamanie nasady bliższej mogło nie być możliwe do jednoznacznej oceny i zauważenia. Lekarz po przeprowadzonym badaniu podejrzewał uszkodzenie w obrębie stawu kolanowego i prawidłowo unieruchomił kończynę powoda a następnie skierował go na pilną diagnostykę i leczenie w poradni specjalistycznej. Lekarz z Izby Przyjęć postępował więc zgodnie z wiedzą medyczną i nie popełnił błędu. Uraz zaopatrzył w sposób prawidłowy a pacjenta skierował na dalszą diagnostykę. Nie było wskazań do przyjęcia powoda na oddział szpitalny. Zdiagnozowane złamanie strzałki nie wymagało bowiem leczenia operacyjnego. W. J. z powodów organizacyjnych nie mógł szybko i skutecznie dostać się do specjalisty, przez co podjął leczenie w prywatnej klinice na własny koszt. Niemniej jednak błąd i niewłaściwa diagnostyka czy leczenie wynikały ze złej organizacji opieki zdrowotnej tzn. z długich terminów do specjalistów, złej dostępności do profesjonalnych badań. Powód został ostatecznie wyleczony prawidłowo, jednak musiał za to zapłacić z własnych środków. Tego typu leczenie powinno być przeprowadzone w ten sam sposób i z użyciem takich samych technik w ramach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych. Winę za narażenie powodowa na poniesione przez niego nadmierne wydatki ponosi organ odpowiedzialny za organizację i finansowanie opieki zdrowotnej. Bezpośrednią przyczyną powstałej sytuacji są długie terminy oczekiwania na badania diagnostyczne oraz na wizyty specjalistyczne. Dowód: - opinia biegłego sądowego z zakresu ortopedii – traumatologii ruchu dr n. med. A. S. z dnia 31.12.2018 r., k. 80-84v. Sąd zważył, co następuje: Powództwo podlegało oddaleniu w całości. W przedmiotowej sprawie kwestią sporną było ustalenie czy powód W. J. słusznie domagał się zasądzenia zadośćuczynienia oraz zwrotu kosztów leczenia od strony pozwanej będącej ubezpieczycielem (...) Sp. z o.o. w L. w związku z popełnieniem przez personel medyczny powyższej placówki błędu medycznego w stosunku do powoda w trakcie jego leczenia. Spowodowanie szkody na osobie w warunkach błędu w sztuce medycznej jest specyficzną postacią deliktu prawa cywilnego, którego zaistnienie wymaga ziszczenia się przesłanek odpowiedzialności z tytułu czynu niedozwolonego, czyli szkody, winy i adekwatnego związku przyczynowego. Ściśle biorąc, błąd w sztuce medycznej jest jedynie obiektywnym elementem winy lekarza wykonującego czynności medyczne, stanowi bowiem czynność lekarza w zakresie diagnozy i terapii niezgodną z nauką medycyny w zakresie dla lekarza dostępnym. Subiektywnym natomiast elementem koniecznym dla przypisania winy lekarzowi jest jego umyślność lub niedbalstwo (zob. M. Filar, S. Krześ, E. Marszałkowska-Krześ, P. Zaborowski, Odpowiedzialność lekarzy i zakładów opieki zdrowotnej, Warszawa 2004, s. 29 i n.; orzeczenie SN z dnia 1 kwietnia 1955 r., IV CR 39/54, OSNCK 1/1957, poz. 7 oraz Lex nr 118379). Odnośnie deliktowej odpowiedzialności lekarza i miary należytej staranności jaka na nim spoczywa wskazać należy na wyrok Sądu Najwyższego z 10 lutego 2010 r. (V CSK 287/09, LEX nr 786561), który stwierdził, że w takich przypadkach chodzi o wysoki poziom przeciętnej staranności każdego lekarza jako staranności zawodowej (art. 355 § 2 k.c.) i według tej przeciętnej ocenianie konkretnego zachowania, które gwarantować powinno, przy zachowaniu aktualnego stanu wiedzy i zasad staranności, przewidywalny efekt w postaci wyleczenia, a przede wszystkim nie narażenie pacjentów na pogorszenie stanu zdrowia. Odnośnie pojęcia bezprawności Sąd Najwyższy uznał, że należy je rozumieć szeroko, jako sprzeczność z obowiązującym porządkiem prawnym, przez który należy rozumieć nie tylko ustawodawstwo, ale również obowiązujące w społeczeństwie zasady współżycia społecznego; wśród nich mieści się przeprowadzanie zabiegów operacyjnych zgodnie ze sztuką lekarską i z najwyższą starannością wymaganą od profesjonalistów w zakresie medycyny. W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę opinię biegłego dr n. med. A. S.