Sygn. akt XXV C 1973/17 POSTANOWIENIE Dnia 5 lipca 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXV Wydział Cywilny w osobie SSO Piotra Bednarczyka po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym s

§ 1

kpc udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona postępowania, która uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w jego udzieleniu. Interes prawny występuje wówczas, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie (

§ 2kpc).

Powodowie w pozwie przedstawili m.in. umowę kredytową i wyliczenia nadpłat (k.46-51 i 163-164), pozwany przyznał okoliczność zawarcia umowy, wypłaty kredytu i jego częściowej spłaty (k. 176). Jakkolwiek pozwany podniósł, że M. S. prowadził w dacie zawarcia umowy działalność gospodarczą (k. 177v), to nie wykazał, aby nabywana nieruchomość była wykorzystywana do tej działalności, ani aby drugi z powodów również był przedsiębiorcą. W ocenie Sądu roszczenie o ustalenie nieważności umowy i zapłatę w tego tytułu na chwilę obecną nie jest uprawdopodobnione. Jakkolwiek tutejszy Sąd – także w składzie wydającym niniejsze postanowienie – wydawał orzeczenia stwierdzające nieważność umów kredytu indeksowanego, to nie dotyczyły one umów zawieranych przez pozwanego. Argumenty powodów o nieważności umowy na obecnym etapie sprawy nie mogą zostać podzielone. Obecny stan orzecznictwa nakazuje natomiast uznać za uprawdopodobnione roszczenie o ustalenie bezskuteczności klauzul indeksacyjnych oraz o zapłatę kwoty wynikającej z nadpłaty kredytu – por. wyrok SN w sprawie III CSK 159/17 oraz opinia rzecznika generalnego w sprawie C-260/18. Skoro powodowie uprawdopodobnili swój status konsumentów, to również ich roszczenie o zwrot nadpłaty należy uznać za prawdopodobne. Kwoty wpłacone tytułem realizacji umowy zawierającej klauzule abuzywne podlegają w odpowiedniej części zwrotowi jako bezpodstawne wzbogacenie wierzyciela, w tym wypadku pozwanego banku (art. 405 i nast. kc) Ponieważ na skutek usunięcia klauzuli indeksacyjnej umowa pozostaje w mocy, wysokość należnych rat należy obliczać przyjmując wysokość zadłużenia w PLN z oprocentowaniem wynikającym z umowy kredytu. W tej sytuacji – po weryfikacji wyliczeń powodów przy pomocy ogólnodostępnych kalkulatorów kredytowych - Sąd uznał za uprawdopodobnione zarówno wysokość nadpłaty (dochodzona jako żądanie alternatywne kwota 260 731,38 zł), jak i pozostałego do spłaty kapitału (875 265,37 zł) Opisane we wniosku okoliczności, potwierdzone odpisami księgi wieczystej (zweryfikowanymi przez Sąd w dniu wydania postanowienia w elektronicznej księdze wieczystej) i kserokopią pisma (...) Urzędu Wojewódzkiego kierowanego do pozwanego oraz odpowiedzi pozwanego uprawdopodobniają okoliczność przyznania odszkodowania powodowi M. S. i przyszłej wypłaty odszkodowania do rąk pozwanego. Celem postępowania w niniejszej sprawie jest wyłączenie skutków zastosowania klauzul abuzywnych zawartych w umowie kredytowej – co zwykle odbywa się przez ustalenie niezwiązania konsumenta tymi klauzulami na przeszłość oraz przez zwrot sum nadpłaconych. Potwierdzenie wyrokiem - jak wyżej wskazano uprawdopodobnionego - roszczenia powodów o ustalenie bezskuteczności sprawi, że środki otrzymane przez pozwanego ponad aktualne zadłużenie będą stanowić po jego stronie bezpodstawne wzbogacenie. W sytuacji nagłego i nieoczekiwanego zaspokojenia pozwanego kosztem majątku powodów, które może prowadzić do wygaśnięcia umowy kredytu, powodowie zostaną zmuszeni do wytoczenia kolejnego powództwa o zwrot nadpłaty wynikającej z kwoty uzyskanej przez pozwanego (równiej odszkodowaniu w kwocie 1 372 919 PLN ) a kwotą obecnego zadłużenia wskazaną przez pozwanych (875 265,37). tj. 497 653,63 zł. Dlatego też Sąd uznał, że powodom jedynie do tej kwoty przysługuje interes prawny w uzyskaniu zabezpieczenia, wynikający ze znacznego utrudnienia uprawnień konsumenckich powodów w związku z koniecznością wytoczenia kolejnego powództwa. Natomiast w ocenie Sądu na dzień wydania niniejszego postanowienia brak jest podstaw do wysuwania twierdzeń o wysokim prawdopodobieństwie upadłości pozwanego. Przytoczone przez powodów okoliczności w postaci wzmożonej aktywności organów nadzoru finansowego – a zwłaszcza powołanie kuratora – dotyczą innego banku niż pozwany. Powszechnie znane okoliczności związane z wysokimi stratami pozwanego banku za ubiegły rok i znacznego obciążenia tzw. kredytami frankowymi nie pozwalają mówić o realnej perspektywie upadłości. A tylko wówczas powodowie mieliby interes w uzyskaniu zabezpieczenia roszczenia pieniężnego (w zakresie żądania zapłaty celem postępowania jest przecież uzyskanie faktycznego zaspokojenia). Dlatego też w zakresie żądania zabezpieczenia tego roszczenia Sąd oddalił wniosek. Zajęcie wierzytelności i złożenie jej do depozytu nie spowoduje nadmiernego obciążenia strony pozwanej (art.

§ 3kpc) nawet w razie oddalenia powództwa.

Umowa kredytowa nie jest wypowiedziana, a zatem pozwanemu przysługują jedynie przyszłe wierzytelności z tytułu kolejnych rat. Zajęcie wierzytelności jako środek zabezpieczenia roszczenia niepieniężnego (jakim jest roszczenie o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli ) jest przewidziane w art. 755 § 1 w zw. z art. 747 pkt. 1 kpc. Ubocznie należy zauważyć, że nakazanie w sentencji złożenie świadczenia do depozytu sądowego jest zbędne: istotą wykonania zabezpieczenia przez zajęcie wierzytelności przez organ egzekucyjny jest nieprzekazywanie jej żadnemu z potencjalnie uprawnionych stron aż do uprawomocnienia się rozstrzygnięcia. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Z: (...) (...) Warszawa, dnia 05/07/2019 r.