KP, zgodnie, z którym pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do renty z tytułu niezdolności do pracy lub emerytury, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę lub emeryturę, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia. Przepis ten zawiera, bowiem przesłanki przyznania odprawy emerytalnej, które mają zastosowanie również do oceny prawa do odprawy emerytalnej przyznawanej na podstawie ustawy – prawo o szkolnictwie wyższym. Wobec powyższego należy zauważyć, że odprawa emerytalna przysługuje po spełnieniu konkretnych przesłanek, a mianowicie musi dojść do rozwiązania umowy o pracę, pracownik powinien spełniać warunki uprawniające do emerytury, a także musi istnieć związek pomiędzy ustaniem stosunku pracy a przejściem pracownika na emeryturę. W orzecznictwie słusznie podnosi się, że związek między rozwiązaniem stosunku pracy a nabyciem prawa do emerytury lub renty może mieć charakter przyczynowy (rozwiązanie stosunku pracy następuje, dlatego, że pracownikowi przysługuje prawo do świadczenia), czasowy (rozwiązanie stosunku pracy zbiega się w czasie z nabyciem prawa do świadczenia niezależnie od przyczyny rozwiązania stosunku pracy), bądź czasowo-przyczynowy (przyczyną rozwiązania stosunku pracy jest nabycie prawa do emerytury lub renty i rozwiązanie następuje w chwili przyznania świadczenia). Między rozwiązaniem stosunku pracy a nabyciem prawa do świadczenia może zachodzić także związek funkcjonalny, gdy rozwiązanie stosunku pracy następuje przed spełnieniem warunków uprawniających do emerytury lub renty inwalidzkiej, ale nabycie prawa do jednego z tych świadczeń i przyznanie świadczenia po ustaniu zatrudnienia jest konsekwencją sytuacji bezpośrednio poprzedzającej rozwiązanie stosunku pracy (wyrok SN z dnia 8 grudnia 2015 roku, sygn. akt I PK 345/14). W niniejszej sprawie - jak wynika z ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd, powód w momencie ustania łączącego go z pozwaną stosunku pracy miał już prawo do emerytury wojskowej. W tym miejscu należy jednak wskazać na słuszny pogląd wyrażony w orzecznictwie, że przejściem na emeryturę, w kontekście prawa do odprawy emerytalnej, jest zamiana statusu pracownika lub pracownika-emeryta na status wyłącznie emeryta, chodzi tu o definitywne ustanie stosunku pracy, które sprawia, że pracownik staje się wyłącznie emerytem (tak SN w wyroku z dnia 4 czerwca 2002 roku, sygn. akt I PKN 346/01 oraz w wyroku z dnia 11 października 2007 roku, sygn. akt III PK 40/07). Sąd w niniejszej sprawie ustalił zaś, że powód po rozwiązaniu umowy o pracę z A. (...), co miało miejsce dnia 30 listopada 2017 roku, nadal pozostawał zatrudniony w innym podmiocie – w Wojskowym Instytucie Technicznym Uzbrojenia, gdzie pracował od 22 września 2017 roku do dnia zamknięcia rozprawy. Wobec powyższego nie można uznać, że powód definitywnie zmienił status z pracownika na emeryta i pobiera wyłącznie emeryturę. Wobec tego nie jest spełniony w dniu rozwiązania umowy o pracę warunek przejścia powoda na emeryturę i związku pomiędzy tym przejściem a rozwiązaniem umowy o pracę. Powód, bowiem nadal był pracownikiem tyle, że świadczył pracę dla innego podmiotu. Tym samym nie zostały spełnione przez powoda warunki do przyznania mu odprawy emerytalnej. Oznacza to, że roszczenie powoda podlega oddaleniu jako niezasadne. W tym miejscu należy również pokrótce odnieść się do faktu otrzymania przez powoda w 2013 roku odprawy w związku z zakończeniem służby zawodowej. Jak wskazał SN w wyroku z dnia 9 grudnia 2015 roku, sygn. akt I PK 1/15, żołnierz zawodowy nie jest pracownikiem, a odprawa przewidziana ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych nie jest świadczeniem ze stosunku pracy, do którego prawo zostało ustanowione w art.
W konsekwencji otrzymanie odprawy przysługującej z tytułu zwolnienia ze służby wojskowej, niezależnie od charakteru tego świadczenia, nie wyłącza - na podstawie art.
- prawa do odprawy emerytalnej przysługującej pracownikowi z tytułu ustania stosunku pracy w związku z przejściem na emeryturę i związanej z tym utraty statusu pracownika. Analogicznie, więc otrzymanie przez powoda tej odprawy nie będzie również wyłączało prawa do odprawy emerytalnej przysługującej mu na podstawie przepisów ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym. Jak już jednak wskazano wyżej, w niniejszej sprawie powód nie spełnił przesłanki definitywnej zmiany swego statusu z pracownika na emeryta, wobec czego prawo do odprawy emerytalnej mu nie przysługuje. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. W kwestii kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 i 99 KPC oraz §9 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. - Dz. U. z 2018r., poz. 265), zasądzając na rzecz pozwanej od powoda kwotę 2.700,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. ZARZĄDZENIE 1. (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.