Sygn. akt IV P 59/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 października 2019 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący : SSR Magdalena Piątkowska Protokolant : Karolina Nowicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2019 roku w Ś. sprawy z powództwa Z. P.H.U. (...) W. O. przeciwko J. P. o ustalenie nieistnienia stosunku pracy powództwo oddala. UZASADNIENIE Strona powodowa Z. P.H.U. (...) wniósł pozew przeciwko J. P. o ustalenie nieistnienia stosunku pracy, który zakończył się porozumieniem stron. W szerokim uzasadnieniu powód przede wszystkim odnosił się do podważenia okoliczności ustalonych w sprawie (...)pomiędzy tymi samymi stronami, w której zasądzono od Z. P.H.U. (...) na rzecz J. P. odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy w trybie dyscyplinarnym, przytoczył też szeroko orzecznictwo Sądu Najwyższego. Na rozprawie w dniu 30.10.2019r. powód jako interes prawny w dokonaniu ustalenia nieistnienia stosunku pracy zakończonego porozumieniem stron wskazał, iż czuje się skrzywdzony wyrokiem wydanym w sprawie (...) W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa; złożył też powództwo wzajemne, które- z uwagi na fakt, iż został już wyznaczony termin rozprawy a sprawa była tego rodzaju, iż nie wymagała szerokiego postępowania dowodowego ani przesłuchania stron- zostało wyłączone do odrębnego postępowania. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Strony łączyła umowa o pracę, w której pozwany był pracownikiem strony powodowej. Stosunek pracy ustał na skutek rozwiązania umowy przez pracodawcę bez wypowiedzenia w trybie art. 52par1 pkt 1 kpc. Skuteczne w tym zakresie oświadczenie pracodawcy było niezgodne z prawem i skutkowało zasądzeniem na rzecz J. P. odszkodowania od pracodawcy Z. P.H.U. (...). Dowód: wyrok Sądu Rejonowego w (...) z dnia 28.09.2018r. oraz Sadu Okręgowego w (...)z dnia 28 lutego 2019r. w aktach sprawy(...) W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył: Powództwo podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 189 k.p.c. można żądać ustalenia przez Sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma się w tym interes prawny. Stosownie do powyższego powództwo o ustalenie zgodnie z treścią art. 189 k.p.c. wymaga dla swej zasadności wskazania interesu prawnego w sądowym ustalaniu stanu prawnego. Takiego interesu powód w niniejszej sprawie nie wykazał albowiem nie można za taki uznać próby podważenia i wyeliminowania z obrotu prawnego niekorzystnego dla powoda wyroku rozstrzygającego w sposób jednoznaczny kwestię sposobu zakończenia stosunku pracy przez strony. Nawet gdyby jednak powód interes prawny wykazał, powództwo zostałoby oddalone albowiem jak wynika z ustaleń sądów obu instancji w sprawie (...) stosunek pracy pomiędzy stronami ustał nie na skutek porozumienia stron, a na skutek rozwiązania umowy przez pracodawcę bez wypowiedzenia w trybie art. 52 par1 pkt 1 kp. Skuteczne w tym zakresie oświadczenie pracodawcy było niezgodne z prawem i skutkowało zasądzeniem na rzecz J. P. odszkodowania od pracodawcy Z. P.H.U. (...). Sąd związany jest powyższym z mocy art. 365 § 1kpc, zgodnie z którym orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Jak trafnie ujęto to w wyroku wyrok Sądu Apelacyjnego w (...) wydanym dnia 8.08.2019r. w sprawie IAGa (...), związanie wyrokiem w myśl powołanego przepisu oznacza dla sądu „brak możliwości zignorowania zarówno ustaleń faktycznych stanowiących bezpośrednio podstawę rozstrzygnięcia, jak i podstawy prawnej. Nie jest dopuszczalne odmienne ustalenie zaistnienia, przebiegu i oceny istotnych dla danego stosunku prawnego zdarzeń faktycznych w kolejnych procesach sądowych, chociażby przedmiot tych spraw się różnił. Mocą wiążącą objęte jest to, co w związku z podstawą sporu stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Moc wiążącą uzyskuje bowiem rozstrzygnięcie o żądaniu w powiązaniu z jego podstawą faktyczną i w kolejnym postępowaniu sąd ma obowiązek przyjąć, że istotna z punktu widzenia zasadności żądania kwestia kształtowała się tak, jak to zostało ustalone w prawomocnym wyroku. Związanie stron (oraz wyjątkowo innych osób), o którym mowa w art. 365 k.p.c. oznacza, że inne sądy są związane prejudycjalnie, czyli nie mogą dokonać odmiennej oceny prawnej roszczenia, niż zawarta w prejudykacie, ale także nie mogą dokonać odmiennych ustaleń faktycznych. Jest to tzw. pozytywny aspekt prawomocności materialnej. W rezultacie uprawomocnienia się takiego orzeczenia nikt nie może kwestionować nie tylko faktu jego istnienia, lecz także jego treści i to nawet bez względu na to, czy był, czy też nie był stroną postępowania zakończonego tym orzeczeniem” Mając powyższe na względzie na podstawie powołanych przepisów powództwo oddalono.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.