2 Statutu spółki - była identyczna, jak podstawa prawna wskazana w zaskarżonej przez powoda uchwale z 11 czerwca 2018 r. Wówczas przedstawiciel powoda głosował za przyjęciem uchwały i nagroda za 2016 r. została wypłacona. W uchwale nr (...) z 11 maja 2017 r. przyjęto zasady kształtowania wynagrodzenia członka zarządu. W dniu 29 czerwca 2017 r. pozwana zawarła z prezesem zarządu umowę o świadczenie usług zarządzania. Zgodnie z § 7 ust. 6 umowy wynagrodzenie zmienne prezesa zarządu uzależnione było od poziomu realizacji celów zarządczych i nie mogło przekroczyć 50% wynagrodzenia stałego. Wynagrodzenie zmienne za 2017 r. nie objęło okresu od dnia 1 stycznia do 30 czerwca 2017 r. Wynagrodzenie zmienne za okres obowiązywania umowy zostało wypłacone prezesowi z uwagi na zrealizowanie celów zarządczych. Umowa o świadczenie usług zastępowała z mocą od 1 lipca 2017 r. wszelkie uprzednie uzgodnienia dotyczące spraw w niej uregulowanych. Rok 2017 był dla pozwanej spółki najlepszym rokiem w historii jej istnienia, spółka osiągnęła najwyższe przychody i zysk netto. Nagroda roczna za wyniki finansowe była przyznawana po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego i wypłacana prezesowi zarządu nieprzerwanie od 2012 r. Organem wnioskującym o przyznanie nagrody rocznej była rada nadzorcza. Za przyjęciem uchwały rady głosowali wszyscy jej członkowie, w tym przedstawiciel powoda. Nagroda roczna obejmowała okres poprzedzający wprowadzenie w spółce zasad kształtowania wynagrodzeń w oparciu o ustawę z 9 czerwca 2016 r. Uzasadnieniem jej podjęcia była ciężka praca prezesa zarządu, która przełożyła się na wyniki finansowe spółki i powiększenie majątku spółki. W takiej sytuacji przyznanie nagrody nie może być postrzegane, jako godzenie w interesy majątkowe spółki. Wyrokiem z dnia 25 marca 2019 r. Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił oba powództwa i zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1.097 zł tytułem kosztów procesu. Sąd Okręgowy poczynił następujące ustalenia faktyczne: Pozwana spółka powstała z przekształcenia (...) Sp. z o. o. i jej założycielem był Skarb Państwa. Obecnie Skarb Państwa jest udziałowcem mniejszościowym. Prezesem zarządu spółki, uprawnionym do jej jednoosobowej reprezentacji, jest od dnia 9 grudnia 2006 r. J. K.. Zasady i wysokość wynagradzania członków zarządu ustala Walne Zgromadzenie z uwzględnieniem przepisów ustawy z 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (§ 22a statutu). Do kompetencji rady nadzorczej pozwanej należy m.in. wnioskowanie w sprawie ustalania zasad wynagradzania i wysokości wynagrodzenia dla członków zarządu (§ 26 ust. 3 pkt 2 statutu). Uchwały Walnego Zgromadzenia wymagało ustalenia zasad oraz wysokości wynagrodzenia dla członków zarządu (§35 ust. 2 statutu). W dniu 28 grudnia 2002 r. pozwany zawarł z J. K. umowę o pracę na czas nieokreślony, do której strony zawarły 3 aneksy. Zgodnie z aneksem nr (...) do umowy o pracę z dnia 9 grudnia 2006 r., pracownikowi – prezesowi zarządu, mogły być przyznane świadczenia dodatkowe z tytułu zatrudnienia wyłącznie w przypadkach i na warunkach określonych w ustawie z 3.03.2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi i w rozporządzeniu z 21.01.2003 r. (Dz. U. nr 14, poz. 139). Walne Zgromadzenie Wspólników pozwanej spółki corocznie od 2012 r. podejmowało uchwały o przyznaniu prezesowi zarządu pozwanego nagrody rocznej, po podjęciu uprzednio uchwały o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za poprzedni rok obrotowy, tu od 2011r., po podjęciu uchwały w sprawie zatwierdzenia sprawozdania zarządu z działalności spółki oraz organu spółki za poprzedni rok obrotowy, uzyskaniu absolutorium z wykonywania obowiązków prezesa zarządu i po rekomendacji rady nadzorczej uwzględniając przesłanki poprawy wyników finansowych, w szczególności przez wzrost zysku netto, zmniejszenie straty netto, zwiększenie rentowności obrotu netto, obniżenie poziomu kosztów działalności lub poprawę płynności finansowej. Za podjęciem uchwały o przyznaniu prezesowi zarządu nagrody rocznej na takich podstawach corocznie głosował przedstawiciel Skarbu Państwa. W związku z wejściem w życie ustawy z 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami w piśmie z dnia 25 listopada 2016 r. Minister Skarbu Państwa wnosił o umieszczenie w porządku obrad najbliższego walnego zgromadzenia zatwierdzającego sprawozdanie finansowe za rok obrotowy 2016, punktów określających zasady kształtowania wynagrodzeń członków organu zarządzającego i rady nadzorczej spółki zgodnie z powołaną ustawą. W dniu 11 maja 2017 r. ZWZ pozwanej uchwałą nr (...)przyznało prezesowi zarządu nagrodę roczną za 2016 r. na podstawie art. 395 § 5 k.s.h., § 22a ust.
2 statutu za wyniki finansowe spółki osiągnięte w 2016 r. w wysokości dwukrotnego jego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w roku poprzedzającym przyznanie nagrody rocznej. Natomiast na mocy uchwały nr (...)z dnia 11 maja 2017 r., wykonując postanowienia ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r., ustalono w pozwanej spółce zasady kształtowania wynagrodzenia członka zarządu. Uchwalono m.in., że z członkiem zarządu zawierana jest umowa o świadczenie usług zarządzania na czas pełnienia funkcji oraz, że wynagrodzenie całkowite członka zarządu składa się z części stałej i części zmiennej, stanowiącej wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy (wynagrodzenie zmienne). Zgodnie z § 3 tej uchwały wynagrodzenie zmienne uzależnione zostało od poziomu realizacji celów zarządczych i nie mogło przekroczyć 50% wynagrodzenia stałego w poprzednim roku obrotowym. Wynagrodzenie zmienne mogło być wypłacone po zatwierdzeniu sprawozdania zarządu z działalności spółki oraz sprawozdania finansowego za ubiegły rok obrotowy i udzieleniu temu członkowi zarządu absolutorium z wykonanie przez niego obowiązków przez ZWZ, pod warunkiem stwierdzenia przez radę nadzorczą realizacji celów zarządczych i określeniu należnej kwoty do wypłaty. W dniu 29 czerwca 2017 r. pozwana zawarła z J. K. umowę o świadczenie usług zarządzania w związku z uchwałą nr (...) rady nadzorczej pozwanej spółki z 28 kwietnia 2016 r. w sprawie powołania J. K. na stanowisko prezesa zarządu i uchwałą nr (...) w sprawie ustalenia zasad kształtowania wynagrodzenia członków zarządu. Na mocy tej uchwały ZWZ upoważniło radę nadzorczą do określenia kwotowo wynagrodzenia stałego dla członka zarządu. Zgodnie z § 7 umowy prezes zarządu otrzymywał wynagrodzenia całkowite, które składało się z części stałej – wynagrodzenie miesięczne podstawowe (wynagrodzenie stałe) oraz z części zmiennej – wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy spółki (wynagrodzenie zmienne). Wynagrodzenie zmienne uzależnione zostało od poziomu realizacji celów zarządczych i nie mogło przekroczyć 50% wynagrodzenia stałego z zastrzeżeniem, że jego wysokość za 2017 r. będzie wyliczona za okres obowiązywania umowy w 2017 r. (§7 ust. 6 umowy). Umowa weszła w życie z dniem 1 lipca 2017 r. (§11 ust. 2 umowy). Zarząd pozwanej przedstawił radzie nadzorczej sprawozdanie prezesa zarządu z osiągnięcia celów zarządczych w 2017 r. Rada nadzorcza pozwanej spółki w uchwale nr (...) z 24 kwietnia 2018 r. postanowiła wystąpić do ZWZ z wnioskiem o przyznanie prezesowi zarządu nagrody rocznej za rok obrotowy 2017 na podstawie jego umowy o pracę obowiązującej do 30 czerwca 2017 r. w wysokości 20.037 zł. Uzasadnieniem wniosku był wzrost stanu majątkowego spółki, a także wzrost przychodów ze sprzedaży i terminowe regulowanie zobowiązań. W okresie sprawozdawczym spółka osiągnęła także zysk w wysokości 972.120,34 zł. Uchwała rady nadzorczej zapadła jednogłośnie, bez głosów wstrzymujących się i głosów przeciw. Również przedstawiciel Skarbu Państwa w radzie nadzorczej wnioskował o przyznanie nagrody rocznej dla prezesa zarządu pozwanego w tym okresie. Na dzień 11 czerwca 2018 r. zarząd pozwanej zwołał ZWZ, którego przedmiotem miały być objęte sprawy dotyczące m.in. zatwierdzenia sprawozdania finansowego za 2017 r., zatwierdzenia sprawozdania zarządu z działalności spółki oraz zarządu za 2017 r., udzielenia absolutorium prezesowi zarządu oraz przyznanie nagrody rocznej dla prezesa zarządu za 2017r. W dniu 11 czerwca 2018 r. odbyło się ZWZ pozwanej spółki, powoda reprezentował pełnomocnik B. B.. Podczas obrad ZWZ podjęło m.in. uchwały w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego spółki za 2017 r., zatwierdzenia sprawozdania zarządu z działalności spółki oraz organu spółki w 2017 r. Przedstawiciel powoda głosował za podjęciem powyższych uchwał. Ponadto ZWZ udzieliło J. K. absolutorium z wykonania obowiązków prezesa zarządu. Uchwała ta została powzięta wymaganą większością głosów, choć przedstawiciel Skarbu Państwa wstrzymał się od głosu. ZWZ uchwaliło także uchwałę nr (...) w sprawie przyznania nagrody rocznej za 2017 r. prezesowi zarządu pozwanej spółki na mocy art. 395 § 5 k.s.h. i § 22a ust.
2 statutu spółki za świadczenie pracy na podstawie umowy o pracę obowiązującej do 30 czerwca 2017r. w wysokości 20.037 zł. Przeciwko podjęciu tej uchwały głosował przedstawiciel powoda, który zażądał zaprotokołowania sprzeciwu wniesionego przez tego akcjonariusza. Uchwałą nr (...) rada nadzorcza pozwanej spółki stwierdziła wykonanie przez prezesa zarządu celów zarządczych w roku obrotowym 2017 oraz zdecydowała o przyznaniu prezesowi wynagrodzenia zmiennego w wysokości 10.995,60 zł. Sąd Okręgowy zeznania świadka B. B. uznał za wiarygodne, oprócz zeznań dotyczących głosowania w sprawie udzielenia absolutorium prezesowi zarządu pozwanej, gdyż w tej części były one sprzeczne z aktem notarialnym Rep (...) dnia 11 czerwca 2018 r. obejmującym protokół Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia Wspólników pozwanej spółki, z którego wynika, ze świadek, jako przedstawiciel Skarbu Państwa wstrzymał się od głosu przy głosowaniu uchwały w tej sprawie. W tych okolicznościach Sąd Okręgowy stwierdził, że żądania pozwu zarówno główne, jak i ewentualne, nie zasługują na uwzględnienie. Sąd Okręgowy uznał, że powodowi przysługuje legitymacja czynna w zaskarżeniu uchwały nr (...)z dnia 11 czerwca 2018 r. (art. 422 k.s.h.), jednak brak jest podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności uchwały lub jej uchylenia. Powód wywodził, że uchwała nr (...)jest sprzeczna z przepisami k.s.h. oraz ustawą o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami. Przepisy te nie przyznają walnemu zgromadzeniu kompetencji do przyznawania członkom zarządu nagród rocznych, a jedynie kompetencje do kształtowania bądź ustalania zasad wynagradzania członków zarządu. Powód podniósł również, że od dnia 9 września 2016 r. podstawą kształtowania wynagrodzeń członków zarządu spółek z udziałem Skarbu Państwa jest ustawa z dnia 9 czerwca 2016 r. oraz art. 378 k.s.h. Przepisy te obowiązywały także w dacie podjęcia uchwały nr (...), jak też w okresie, za który nagroda została przyznana (do 30 czerwca 2017 r.). Powołana ustawa nie przewiduje przyznawania nagrody rocznej lub jakiejkolwiek innej nagrody czy też premii. Instytucja nagrody rocznej jest uregulowana w ustawie z 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi, ale przestała ona obowiązywać wobec spółek z udziałem Skarbu Państwa i w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. Zgodnie z art. 378 §
rada nadzorcza ustala wynagrodzenie członków zarządu zatrudnionych na podstawie umowy o pracę lub innej umowy, chyba że statut stanowi inaczej. Zgodnie ze statutem pozwanej spółki zasady i wysokość wynagrodzenia członków zarządu ustala walne zgromadzenie (§ 22a statutu), uchwały walnego zgromadzenia wymaga ustalenia zasad oraz wysokości wynagrodzenia dla członków zarządu (§35 ust. 2 statutu). W związku z wejściem w życie ustawy z 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami , w pozwanej spółce na mocy uchwały nr (...)z dnia 11 maja 2017 r. ustalono w pozwanej spółce zasady kształtowania wynagrodzenia członka zarządu. Następnie w dniu 29 czerwca 2017 r. pozwany zawarł z J. K. umowę o świadczenie usług zarządzania. W umowie tej przewidziano w § 7 umowy, że prezes zarządu otrzymywać będzie wynagrodzenia całkowite, które składa się z części stałej – wynagrodzenie miesięczne podstawowe (wynagrodzenie stałe) oraz z części zmiennej – wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy spółki (wynagrodzenie zmienne). Wynagrodzenie zmienne uzależnione zostało od poziomu realizacji celów zarządczych i nie mogło przekroczyć 50% wynagrodzenia stałego. Wysokość wynagrodzenia zmiennego za 2017 r. miała zostać wyliczona za okres obowiązywania umowy w 2017 r., tj. od dnia 1 lipca 2017 r. do 31 grudnia 2017 r. Umowa ta zastąpiła wszelkie uprzednie uzgodnienia między stronami, dotyczące spraw w niej uregulowanych. Z treści zaskarżonej uchwały wynikało, że Walne Zgromadzenie Wspólników pozwanej spółki przyznało prezesowi zarządu tej spółki nagrodę roczną za świadczenie pracy w roku obrotowym 2017 r., ale wyłącznie na podstawie umowy o pracę obowiązującej do 30 czerwca 2017 r. Z tego wynikało, że w ogóle nie znajdują zastosowania przepisy powoływanej przez powoda ustawy z 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami do umowy między prezesem zarządu a pozwaną z 29 czerwca 2017 r. o świadczenie usług zarządzania, lecz ustawa z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 tej ustawy, w zależności od osiągniętych wyników finansowych lub stopnia realizacji innych zadań osobom, w tym prezesom zarządu spółek z udziałem Skarbu Państwa, może być przyznana nagroda roczna. Według ust.1a nagrodę roczną można przyznać uwzględniając stopień i terminowość realizacji zadań na nią nałożonych, jeżeli podmiot łącznie: poprawił wyniki finansowe, w szczególności przez wzrost zysku netto, zmniejszenie straty netto, zwiększenie rentowności obrotu netto, obniżenie poziomu kosztów działalności lub poprawę płynności finansowej; oraz uzyskał zatwierdzenie sprawozdania finansowego za rok obrotowy lub sprawozdania z rocznej działalności. Stosownie do ust. 1b. nagroda roczna może być przyznana uprawnionemu, który zajmował swoje stanowisko przez cały rok obrotowy i w tym okresie nie naruszył swoich obowiązków w sposób powodujący wymierzenie kary z tytułu odpowiedzialności porządkowej pracowników, kary za naruszenie dyscypliny finansów publicznych lub kary dyscyplinarnej albo z którym nie rozwiązano umowy o pracę bez wypowiedzenia z jego winy lub nie rozwiązano umowy o zarządzanie, albo którego nie odwołano z zajmowanego stanowiska z przyczyn stanowiących podstawę rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika. Do dnia 30 czerwca 2017 r. pozwaną i prezesa zarządu łączyła umowa o pracę z 28 grudnia 2002 r., następnie aneksowana, która nie przewidywała przyznawania nagrody rocznej, ale która z drugiej strony nie zawierała zakazu przyznania prezesowi zarządu takiej nagrody na warunkach określonych w powołanej ustawie z 3 marca 2000 r. oraz statucie pozwanej i stosownych uchwałach Rady Nadzorczej i Walnego Zgromadzenia Wspólników pozwanej spółki. Kierując się powołanymi przepisami Walne Zgromadzenie Wspólników pozwanej spółki corocznie od 2012 r. podejmowały uchwały o przyznaniu prezesowi zarządu pozwanej nagrody rocznej, po podjęciu uprzednio uchwały o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za poprzedni rok obrotowy, tu od 2011r., po podjęciu uchwały w sprawie zatwierdzenia sprawozdania zarządu z działalności spółki oraz organu spółki za poprzedni rok obrotowy, uzyskaniu absolutorium z wykonywania obowiązków prezesa zarządu i po rekomendacji rady nadzorczej uwzględniając przesłanki poprawy wyników finansowych, w szczególności przez wzrost zysku netto, zmniejszenie straty netto, zwiększenie rentowności obrotu netto, obniżenie poziomu kosztów działalności lub poprawę płynności finansowej. Za podjęciem uchwały o przyznaniu prezesowi zarządu nagrody rocznej na takich podstawach corocznie głosował przedstawiciel Skarbu Państwa, nie widząc w tym sprzeczności z przepisami prawa lub statutem spółki. Przedstawiciel Skarbu Państwa głosując za podjęciem takich uchwał nie uważał wówczas, aby były one sprzeczne z dobrymi obyczajami, godziły w interes spółki lub były krzywdzące dla tego akcjonariusza. Równocześnie Sąd Okręgowy wskazał, że powoływana przez powoda ustawa z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami, która weszła w życie z dniem 9 września 2016 r. (Dz. U. 2017 r. poz. 2190 j.t.) również nie przewiduje zakazu przyznawania członkom zarządu tzw. nagród rocznych, wręcz przeciwnie w art. 4 ust. 1 stanowi, że projekt uchwały w sprawie zasad kształtowania wynagrodzeń członków organu zarządzającego oraz projekt uchwały w sprawie kształtowania wynagrodzeń członków organu zarządzającego, zwane dalej "uchwałami w sprawie wynagrodzeń", przewidują, że wynagrodzenie całkowite członka organu zarządzającego składa się z części stałej, stanowiącej wynagrodzenie miesięczne podstawowe, określonej kwotowo, oraz części zmiennej, stanowiącej wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy spółki. Zgodnie z art. 4 ust. 5 i 6 ustawy część zmienna wynagrodzenia członka organu zarządzającego, stanowiąca wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy spółki, uzależniona jest od poziomu realizacji celów zarządczych. Skoro zatem żaden z przepisów k.s.h, ani postanowień statutu, ani też przepisów powołanych ustaw nie zakazują przyznania prezesowi zarządu pozwanej rocznej nagrody, a wręcz przeciwnie właśnie kierując się m.in. treścią przepisów ustawy z 3 marca 2000 r. rokrocznie Walne Zgromadzenie Wspólników pozwanej przyznawało takie nagrody prezesowi zarządu i dodatkowo zaskarżona uchwała dotyczyła nagrody za 1 półrocze 2017 r., kiedy obowiązywała między spółką a prezesem zarządu umowa z 2002 r., do której nie znajdowały zastosowania przepisy ustawy z 9 czerwca 2016 r., to w żadnym wypadku nie można stwierdzić, aby uchwała nr (...)była sprzeczna z przepisami powołanej ustawy czy też kodeksu spółek handlowych. Wynagrodzenie zmienne zostało ustalone zgodnie z obowiązującymi w pozwanej spółce zasadami i przepisami. Konsekwencją powyższego było oddalenie powództwa o stwierdzenia nieważności uchwały nr (...)z dnia 11 czerwca 2018 r. w świetle art. 425 k.s.h. W odniesieniu do powództwa o uchylenie uchwały Sąd Okręgowy stwierdził, że powód nie udowodnił, aby w sprawie zachodziła którakolwiek z przesłanek opisanych w treści art. 422 § 1 k.s.h. Przedmiotem zaskarżenia w trybie art. 422 § 1 k.s.h. mogą być przede wszystkim następujące uchwały powzięte z naruszeniem statutu spółki bądź z naruszeniem dobrych obyczajów. Uchwały te mogą jednakże zostać zaskarżone tylko wówczas, gdy jednocześnie godzą w interesy spółki lub też gdy mają na celu pokrzywdzenie akcjonariusza. Sąd Okręgowy wskazał, że powód nie udowodnił, aby zaskarżona uchwała była sprzeczna ze statutem pozwanej spółki. Nie wykazał w procesie także i tego, aby zaskarżona uchwała była sprzeczna z dobrymi obyczajami. Pozwana spółka osiągnęła w 2017 r. zysk, a zrealizowanie celów zarządczych przez prezesa zarządu zostało zatwierdzane przez radę nadzorczą. Walne zgromadzenie zatwierdziło także sprawozdania z działalności zarządu oraz sprawozdanie finansowe spółki za 2017 r. W ocenie Sądu, uchwała nr (...)w żaden sposób nie naruszała dobrych obyczajów, wręcz przeciwnie, poprzez jej podjęcie pozwana miała na względzie zwłaszcza interes spółki, który był nadrzędny wziąwszy pod uwagę, że prezes zarządu zrealizował cele zarządcze na 2017 r. Powód nie wykazał, aby uchwała dotycząca przyznania nagrody rocznej prezesowi zarządu za rok obrotowy 2017 r. godziła w interes spółki. Wręcz przeciwnie, jak wynika z dokumentów, uchwała ta została podjęta po podjęciu uprzednio uchwały o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za poprzedni rok obrotowy, po podjęciu uchwały w sprawie zatwierdzenia sprawozdania zarządu z działalności spółki oraz organu spółki za poprzedni rok obrotowy, uzyskaniu absolutorium z wykonywania obowiązków prezesa zarządu i po rekomendacji rady nadzorczej uwzględniając przesłanki poprawy wyników finansowych, w szczególności przez bardzo wysoki wzrost zysku netto i obniżenie poziomu kosztów działalności lub poprawę płynności finansowej. Wobec zatem niespełnienia przesłanek wynikających z art. 422 § 1 k.s.h. Sąd Okręgowy oddalił powództwo o uchylenie uchwały nr (...)z dnia 11 czerwca 2018 r. O kosztach procesu orzeczono po myśl art. 98 §
3 k.p.c. w związku z art. 99 k.p.c. i § 8 pkt 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych obciążając powoda obowiązkiem ich poniesienia w całości jako stronę przegrywającą proces. Apelację od powyższego wyroku wniosła strona powodowa, która domagała się jego zmiany poprzez stwierdzenia nieważności uchwały Zgromadzenia Wspólników nr (...)z dnia 11 czerwca 2018 r., ewentualne jej uchylenia, oraz zasądzenia kosztów procesu za obie instancje. Powód zarzucił: 1. naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. poprzez:
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.