Dopuścił się on przestępstwa o nieskomplikowanym charakterze (prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym w stanie upojenia alkoholowego 2,5 ‰,alkoholu we krwi), winien bez trudności zrozumieć skutki swojego karygodnego postępowania (narażenia życia i zdrowia własnego i innych uczestników ruchu drogowego). Podkreślić należy, iż nie zachodziły żadne przesłanki uniemożliwiające oskarżonemu rozpoznanie znaczenia negatywnych społecznie skutków jego uczynku. Oskarżony naruszył elementarną zasadę ruchu drogowego (jazdę samochodem w stanie trzeźwości), a dotychczasowa karalność niewątpliwie wskazuje, że istnieje uzasadnione przypuszczenie powtórzenia takiego postępowania. Oczywiście nie negując faktu, że oskarżony aktualnie posiada pozytywny wywiad środowiskowy, pracuje i utrzymuje dzieci, nie można tych okoliczności zbytnio przeceniać i tracić z pola widzenia wszystkich wymienionych powyżej aspektów czynu przypisanego oskarżonemu. Nie można również podzielić zapatrywania skarżącego, jakoby w niniejszej sprawie wobec oskarżonego R. M. należało orzec zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym w granicy zbliżonej do najniższego wymiaru. Orzeczony w takim wymiarze środek karny w ocenie Sądu Okręgowego byłby nieadekwatny, wręcz raziłby łagodnością. Oskarżony był już karany za prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwości – vide k. 58, a zatem w przeszłości naruszył porządek prawny w sposób tożsamy jak w przedmiotowej sprawie, co świadczy o całkowitym lekceważeniu zasad porządku prawnego i braku jakiejkolwiek refleksji. Przestępstwa z art.
oskarżony dopuścił się znajdując się w stanie nietrzeźwości wyrażającym się w stężeniu 2,5 promila alkoholu we krwi, a zatem w stopniu pięciokrotnie przekraczającym dopuszczalne normy, o których mowa w art. 115 § 16 kk. Oskarżony, jako uczestnik ruchu, miał świadomość obowiązujących go zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a mimo to nie powstrzymał się od prowadzenia pojazdu mechanicznego i to ponownie w stanie nietrzeźwości. To zaś wskazuje, że oskarżony swoją postawą okazuje lekceważenie dla obowiązujących w ruchu drogowym reguł ostrożności, jak i ciążącego na nim jako kierowcy obowiązku bezwzględnej trzeźwości. Taka postawa oskarżonego jednoznacznie świadczy o braku odpowiedzialności, a rażący brak poczucia odpowiedzialności za kierownicą samochodu oraz łączące się z tym ewentualne następstwa stanowią przeciwwskazanie do orzeczenia zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym w wymiarze postulowanym przez obrońcę oskarżonego. Poza tym, trzeba zaznaczy, że przy czynach, jak ten przypisany w sprawie niniejszej oskarżonemu, a kwalifikowany z art.
zakaz prowadzenia pojazdów, orzekany jest zasadniczo dożywotnio, co wynika z treści art. 42 § 3 k.k. Tymczasem Sąd Rejonowy w świetle tego, że oskarżony jest zawodowym kierowcą oraz jedynym żywicielem rodziny - na jego utrzymaniu pozostaje żona i pięcioro dzieci - odstąpił od orzeczenia mu dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. A zatem, pomimo braku w istocie rzeczy szczególnych okoliczności uzasadniających występek oskarżonego Sąd zlitował się nad nim orzekając terminowy zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. W ocenie Sądu Okręgowego, podzielając stanowisko sądu pierwszej instancji, iż w niniejszej sprawie adekwatnym do stopnia społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu oraz stopnia zawinienia będzie zakaz prowadzenia pojazdów w rozmiarze 10 lat, nie można było nie zauważyć tego, że w postawie R. M. nie ma żadnych przesłanek, które pozwalałyby na zastosowanie wobec niego innego niż 10 – letni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. W świetle tragedii jakie spotyka wiele osób i ich rodziny w związku z plagą na drogach tzw. "pijanych kierowców" nie mogła jeszcze bardziej pobłażliwie zostać potraktowana postawa R. M. (wobec kierunku zaskarżenia – apelacja wyłącznie na korzyść obrońcy oskarżonego – zmiana na zakaz surowszy nie byłaby możliwa), który znajdując się stanie nietrzeźwości, za nic mając życie i zdrowie innych uczestników ruchu drogowego, ponownie wsiadł za kierownicę i prowadził samochód osobowy. Fakt, iż prowadząc pojazd mechaniczny oskarżony nie spowodował kolizji, bądź wypadku komunikacyjnego nie oznacza, że nie istniało realne zagrożenie zaistnienia takiego zdarzenia. Nie bez znaczenia pozostaje też okoliczność, iż zachowanie oskarżonego nie było motywowane żadną szczególną okolicznością (nie musiał np. jechać do apteki po lekarstwa dla najbliższych, bądź udać się do lekarza z dzieckiem lub żoną), a błahym, trywialnym powodem, gdyż zdecydował się on na prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości wyłącznie w celu spotkania się ze swoją znajomą. Tym samym, 10- letni okres wyeliminowania oskarżonego spośród grona użytkowników dróg stanowić będzie dla oskarżonego wymierną i odczuwalną dolegliwość, uświadomi mu także wagę naruszonego dobra chronionego prawem i naganność jego zachowania, jak również konieczność bezwzględnego podporządkowania się ustanowionym zasadom ruchu drogowego, tym samym spełni oczekiwane rezultaty wychowawcze i zapobiegawcze wobec oskarżonego. Wniosek Wniosek o wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności w niższej niż 8 miesięcy wysokości oraz na podstawie art 69 § 4 k.k. i art 70 § 1 k.k. orzeczenie warunkowego zawieszenia wykonania orezczonej kary pozbawienia wolności na okres próby 1 roku; orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres krótszy, bliższy dolnej granicy. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Podzielić należało stanowisko sądu pierwszej instancji co do zasadności wymierzenia oskarżonemu bezwzględnej kary 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 10 lat z przyczyn wskazanych powyżej w punkcie 3.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.