oskarżonego P. J. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku przyjmując, iż oskarżony dopuścił się czynu działając w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym:
kk i za to na podstawie powołanego przepisu wymierza mu karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia rowerów na okres 2 (dwóch) lat; IV. na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk wymierzone oskarżonemu w pkt I – II części dyspozytywnej wyroku kary pozbawienia wolności łączy i wymierza mu karę łączną 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności; V. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej w pkt IV części dyspozytywnej wyroku kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres zatrzymania w dniu 18.06.2013 roku; VI. na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całości. UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W nieustalonym dniu w okresie od 13 lutego 2013 roku do 1 marca 2013 roku oskarżony P. J. przebywał w towarzystwie swojego znajomego – świadka M. M. na terenie posesji wynajmowanej przez pokrzywdzonego A. P. w J.. Na terenie posesji stał zaparkowany samochód osobowy marki A. (...) koloru srebrnego o nr rej. (...), stanowiący własność pokrzywdzonego. Oskarżony wraz ze świadkiem postanowili pojechać przedmiotowym samochodem na stację paliw, aby kupić alkohol. Wiedzieli, że auto nie jest zamykane przez właściciela a kluczyki znajdują się w środku. Z uwagi na fakt, że oskarżony wcześniej spożywał alkohol, samochód prowadził M. M.. To oskarżony zaproponował skorzystanie z samochodu A. P.. W drodze na stację auto wpadło w poślizg i uległo uszkodzeniu (uszkodzone zostały: chłodnice, zderzak i belka przednia). Następnie oskarżony wraz ze świadkiem kupili na stacji alkohol, zaś pojazd odstawili na miejsce, nikomu nic nie mówiąc. Dowód: - zeznania świadka A. P., k. 7-7v, - zeznania świadka M. M., k. 2-3v, 5-6, 12-12v, - wyjaśnienia oskarżonego, k. 34-36a, 85-85v, - protokół oględzin, k. 8-
Na rozprawie głównej złożył wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenie postępowania dowodowego i wymierzenie mu za za popełnione czyny - odpowiednio - kary 6 miesięcy pozbawienia wolności i kary 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz wymierzenie kary łącznej 7 miesięcy pozbawienia wolności i środka karnego w postaci zakazu prowadzenia rowerów na okres 2 lat. Wnioskowi nie sprzeciwili się Prokurator ani pokrzywdzony. Sąd zważył, co następuje: W świetle całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wina i sprawstwo oskarżonego P. J. w zakresie obu zarzuconych mu czynów nie budzą żadnych wątpliwości. Stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd ustalił na podstawie zeznań świadków A. P. i M. M. oraz protokołu badania stanu trzeźwości. Dowody te jako spójne i logiczne Sąd uznał w całości za wiarygodne. Znalazły one nadto potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonego złożonych na rozprawie głównej. Zatem nie ulegało wątpliwości, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona występków z art. 289 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk oraz z art.
Zabierając wraz z M. M. pojazd pokrzywdzonego bez jego zgody i wiedzy, aby pojechać nim kupić alkohol, oskarżony wyczerpał ustawowe znamiona występku z art. 289 § 1 kk - tj. zaboru pojazdu w celu jego krótkotrwałego użycia. Nie ma przy tym znaczenia, iż to nie oskarżony prowadził pojazd, bowiem zaboru dokonał wspólnie i w porozumieniu z M. M.. Zresztą, jak wynika z ustaleń Sądu, inicjatywa, aby skorzystać z pojazdu pokrzywdzonego, należała do oskarżonego. Datę popełnienia przedmiotowego czynu, z uwagi na brak możliwości ustalenia dokładnej daty, określono w oparciu o zeznania A. P. (około 3 tygodnie wcześniej licząc od 8 marca 2013 roku, k. 7v) oraz świadka M. M. („...jakoś pod koniec miesiąca lutego 2013 roku”, k. 3). Czynu tego oskarżony dopuścił się, działając w warunkach ciągu przestępstw, będąc skazanym: - wyrokiem Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 7 listopada 2007 roku, sygn. akt II K 575/06, za czyn z art. 279 § 1 kk na karę roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat próby, którą to karę zarządzono do wykonania postanowieniem tegoż Sądu z dnia 7 kwietnia 2009 roku, sygn. II Ko 147/09, - wyrokiem Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 2 października 2009 roku, sygn. akt II K 145/08, za czyn z art. 280 § 1 kk i art. 158 § 1 kk i art. 157 § 2 kk i art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wyroki powyższe zostały następnie objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 30 sierpnia 2010 roku sygn. akt II K 531/10 wymierzającym P. J. karę łączną 3 lat pozbawienia wolności. Karę tę oskarżony odbywał m. in. w okresie od 4 grudnia 2009 roku do 20 września 2011 roku, po czym w okresie 5 lat po jej odbyciu (w okresie od 13 lutego 2013 roku do 1 marca 2013 roku) dopuścił się czynu podobnego do poprzednich, co musiało skutkować przypisaniem mu działania w warunkach powrotu do przestępstwa z art. 64 § 1 kk. Jadąc w dniu 30 kwietnia 2013 roku rowerem po drodze publicznej w J., znajdując się w stanie nietrzeźwości, oskarżony wyczerpał natomiast ustawowe znamiona występku z art.
Mając zatem na uwadze fakt, że okoliczności sprawy nie budzą żadnych wątpliwości a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte wobec w/w mimo nie przeprowadzenia rozprawy w całości, Sąd przychylił się do wniosku oskarżonego złożonego w trybie art. 387 § 1 kpk. Z uwagi na powyższe, za czyn I Sąd na podstawie art. 289 § 1 kk skazał oskarżonego na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. W ocenie Sądu kara ta jest współmierna do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości czynu, a nadto winna spełnić swój cel w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej. Przy wymiarze kary jako okoliczności obciążające Sąd uznał nagminność tego rodzaju przestępstw, dotychczasową karalność oskarżonego i działanie pod wpływem alkoholu. Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował postawę oskarżonego, który przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Zdaniem Sądu z uwagi na dotychczasową karalność oskarżonego nie zachodziły podstawy do warunkowego zawieszenia wykonania kary. Należy podkreślić, że oskarżony pomimo młodego wieku był już kilkakrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu a obecnie odbywa karę pozbawienia wolności. Niewątpliwie stopień jego zdemoralizowania wyklucza zatem umożliwienie mu skorzystania z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. Za drugi z czynów, na podstawie art.
Zdaniem Sądu powyższa kara jako współmierna do rodzaju i okoliczności przedmiotowego przestępstwa oraz jego stopnia społecznej szkodliwości spełni wobec oskarżonego swój cel. Przy wymiarze kary jako okoliczności obciążające Sąd uznał nagminność tego rodzaju przestępstw, ich społeczną szkodliwość (stwarzanie zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego) oraz znaczny stopień nietrzeźwości oskarżonego. Jako okoliczność łagodzącą potraktowano postawę oskarżonego w toku procesu. Wyżej omówiony brak pozytywnej prognozy kryminologicznej wykluczał, w ocenie Sądu, skorzystanie z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary. Zgodnie z przepisem art. 42 § 2 kk Sąd w pkt III orzeczenia, przy uwzględnieniu powołanych wyżej okoliczności dotyczących wymiaru kary, wymierzył oskarżonemu środek karny w postaci zakazu prowadzenia rowerów na okres 2 lat, mając na uwadze przede wszystkim znaczny stopień jego nietrzeźwości. Wymierzając karę łączną pozbawienia wolności w pkt IV części dyspozytywnej orzeczenia Sąd zastosował zasadę częściowej absorpcji, mając na uwadze związek czasowy między popełnionymi przestępstwami. W konsekwencji Sąd na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk połączył orzeczone wobec oskarżonego w pkt I-II kary pozbawienia wolności i wymierzył karę łączną 7 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 63 § 1 kk Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności okres zatrzymania w sprawie w dniu 18 czerwca 2013 roku. Z uwagi na trudną sytuację materialną oskarżonego w oparciu o przepis art. 624 § 1 kpk zwolniono go od ponoszenia kosztów sądowych w całości.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.