Sygnatura akt I Ca 151/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 czerwca 2020 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu - Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Joanna Składows

§ 3k.c., a podlegająca naprawieniu szkoda powódki wyraża się wskazaną kwotą.

W ocenie Sądu pierwszej instancji, brak jest natomiast adekwatnego związku przyczynowego między kwotą 1 200 złotych, którą powódka wydała na projekt przebudowy budynku mieszkalnego na działce nr (...) a zagadnieniem przebiegu granicy pomiędzy działkami nr (...). Fakt bezprawnych zmian granic w ewidencji gruntów i postępowania administracyjne w przedmiocie przywrócenia właściwych zapisów w ewidencji gruntów nie miał wpływu na projekt i jego koszt. O odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c., a kosztach procesu zgodnie z art. 100 k.p.c. Z powyższym orzeczeniem nie zgodziła się powódka, wnosząc apelację, w której zaskarżyła wyrok Sądu Rejonowego w części, tj. w zakresie pkt. I, w jakim sąd zasądził kwotę 4 615 złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 3 czerwca 2019 r. oraz w zakresie pkt. II, w którym Sąd oddalił powództwo w pozostałej części. Skarżąca zarzuciła: 1. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 455 k.c. w zw. z art. 481 § 1 i 2 k.c., poprzez zasądzenie odsetek ustawowych za opóźnienie od zasądzonej kwoty 4 615 złotych od dnia doręczenia odpisu pozwu pozwanemu, w sytuacji gdy pozwany został wezwany do zapłaty pismem z dnia 22 stycznia 2017 r., które otrzymał w dniu 14 lutego 2017 r. (dowód nadania k. 26 oraz k. 26-27 akt administracyjnych) oraz pismem z dnia 24 maja 2017 r. (k. 37), doręczonym w dniu 29 maja 2017 r. (prezentata k. 37 akt administracyjnych); 2. naruszenie prawa materialnego, tj. art.

§ 3k.c.

w zw. z art. 361 § 1 k.c., poprzez oddalenie powództwa w zakresie kwoty 1 200 złotych z uwagi na brak adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy kosztem zakupu projektu przebudowy budynku mieszkalnego a bezprawną zmianą przebiegu granicy pomiędzy działkami (...) w sytuacji, gdy powódka, nie mając wiedzy o takiej zmianie, zakupiła projekt i rozpoczęła prace budowalne, których nie mogła dokończyć, zaś decyzja o pozwoleniu na przebudowę została wstrzymana;

1. naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 233 k.p.c., poprzez oddalenie powództwa w zakresie kwoty 1 200 złotych oraz odsetek ustawowych za opóźnienie od dochodzonych kwot sprzed 3 czerwca 2017 r. w sytuacji, gdy powódka na skutek niezgodnego z prawem zaniechania pozwanego poniosła szkodę w postaci niezrealizowania w całości projektu przebudowy domu, którego koszt wyniósł 1 200 złotych i wezwała pozwanego do zapłaty kwoty odszkodowania pismem z dnia 22 stycznia 2017 r., które otrzymał w dniu 14 lutego 2017 r. (dowód nadania k. 26 oraz k. 26-27 akt administracyjnych) oraz pismem z dnia 24 maja 2017 r., doręczonym w dniu 29 maja 2017 r. (prezentata k. 37 akt administracyjnych);
2. błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na uznaniu, iż powódka nie udowodniła, że pozwany otrzymał wezwanie wcześniej oraz, iż brak jest adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy kosztem zakupu projektu przebudowy budynku mieszkalnego a bezprawną zmianą przebiegu granicy pomiędzy działkami (...). W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie kwoty 1 200 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 22 lutego 2017 r. do dnia zapłaty oraz odsetek ustawowych za opóźnienie od kwot: a. 4 000 złotych od dnia 22 lutego 2017 r. do 2 czerwca 2019 r., b. 615 złotych od dnia 25 maja 2017 r. do 2 czerwca 2019 r., bądź uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania odwoławczego, w tym kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz dopuszczenie dowodu z uzupełniających zeznań powódki na okoliczność niezrealizowania w całości projektu przebudowy domu. W odpowiedzi na apelację pozwany wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja zasługiwała na uwzględnienie tylko w zakresie zarzutów dotyczących punktu 1 i 2 zaskarżonego wyroku, w jakim orzeczono o terminie płatności odsetek. Rację ma skarżąca, że błędne jest stwierdzenie Sądu Rejonowego, że powódka nie udowodniła, iż pozwany otrzymał wezwanie wcześniej, aniżeli nastąpiło doręczenie odpisu pozwu w przedmiotowej sprawie. Jako materiał dowodowy zostały załączone akta postępowania administracyjnego prowadzonego przez Starostę Ł. GK. (...) (...). Ze znajdujących się w nich dokumentów wynika, że pozwany został wezwany do zapłaty kwoty 615 złotych w nieprzekraczalnym terminie 3 dni od otrzymania wezwania pismem z 24 maja 2017 r., doręczonym 29 maja 2017 r. (k. 37 wskazanych akt), a do zapłaty 19 500 złotych, obejmującej 4 000 złotych stanowiące zwrot kosztów pomocy prawnej, pismem z 22 stycznia 2019 r., doręczonym 14 lutego 2017 r., w którym powódka domagała się zapłaty wskazanej sumy w terminie 7 dni od otrzymania wezwania (k. 26 akt postępowania administracyjnego). W pozostałym zakresie Sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowych ustaleń, które stanowią wynik właściwej oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Ustalenia te zostały poczynione w takim zakresie, na jaki zezwalały przeprowadzone dowody, po dokonaniu ich oceny zgodnie z kryteriami wskazanymi w art. 233 § 1 k.p.c. Skuteczne postawienie zarzutu naruszenia powołanego przepisu wymaga wykazania, że sąd uchybił zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego. Wyrażenie przez stronę odmiennego poglądu, co do oceny poszczególnych dowodów jest prawem strony, jednakże możliwość przedstawienia innej wersji stanu faktycznego, nie świadczy jeszcze o nadużyciu swobodnej oceny dowodów. Jeżeli z określonego materiału dowodowego sąd wyprowadza wnioski logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym, to ocena sądu nie narusza reguł swobodnej oceny dowodów i musi się ostać, choćby w równym stopniu, na podstawie tego materiału dowodowego, dawały się wysnuć wnioski odmienne. Skoro w świetle art. 455 k.c., świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania, o opóźnieniu w rozumieniu art. art. 481 § 1 i 2 k.c., które uzasadniało naliczanie odsetek ustawowych za opóźnienie należy mówić: c- do kwoty 4 000 złotych - od 22 lutego 2017 r. (po upływie 7 dni od otrzymania wezwania, co nastąpiło 14 lutego 2017 r.), a co do kwoty 615 złotych - od 2 czerwca 2017 r. (po upływie 3 dni od otrzymania wezwania, co nastąpiło 29 maja 2017 r. Zasądzając odsetki za opóźnienie od 3 czerwca 2019 r., Sąd pierwszej instancji dopuścił się zatem naruszenia prawa materialnego w postaci powołanych przepisów. Zarzut zaś naruszenia prawa materialnego w postaci art.

§ 3k.c.

w zw. z art. 361 § 1 k.c. należy uznać za bezzasadny. Powódka oparła swoje roszczenie odszkodowawcze w zakresie kwoty 1 200 złotych na stwierdzeniu, że projekt przebudowy domu, za który zapłaciła wskazaną sumę nie został zrealizowany. Sąd pierwszej instancji zaś prawidłowo ustalił okoliczność przeciwną. Należy z całą mocą podkreślić, że sama powódka w toku informacyjnych wyjaśnień, potwierdzonych w toku przesłuchania jednoznacznie stwierdziła, że mimo wstrzymania prac przebudowa domu na podstawie zakupionego projektu przebudowa została wykonana („zrobiłam przebudowę” (…) „Zdążyliśmy wykonać prace objęte pozwoleniem”). W tym kontekście zarówno sam zarzut, jak i wniosek o przeprowadzenie dowodu, który był już przeprowadzony przez Sąd Rejonowy są całkowicie niezrozumiałe. W tych warunkach Sąd Okręgowy zobligowany był - na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. - zmienić zaskarżony wyrok w punkcie 1 i 2, co do terminu płatności odsetek: liczonych od kwoty 4 000 złotych na 22 lutego 2017 r., zaś od kwoty 615 złotych na 2 czerwca 2017 r. W pozostałym zakresie - na podstawie art. 385 k.p.c. - apelacja podlegała oddaleniu. O kosztach procesu za instancję odwoławczą orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c., znosząc je między stronami z uwagi na częściowe tylko uwzględnienie apelacji powódki.