Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Apelacja prokuratora okazała się bezzasadna i nie zasługiwała na uwzględnienie. Nie ulegało wątpliwości, że Spółka z o. o. (...) żadnej rzeczywistej działalności nie prowadziła. Wprost wypowiadali się o tym świadkowie K. W., J. P. i R. B. - odgrywający we wspomnianej firmie rolę przysłowiowych " figurantów" i pełniący swoje funkcje w sposób fikcyjny i tylko " na papierze". Rzeczony podmiot gospodarczy nie dysponował bowiem ku temu niezbędnym wyposażeniem, ani też " zasobem" pracowników, zaś Spółką kierował de facto i w sposób nieformalny M. C.. Tak przedstawiały się również ogólne ustalenia poczynione w trakcie kontroli powyższego przedsiębiorstwa przeprowadzonej przez Urząd Skarbowy w Z.. Poza wszelkim sporem pozostawała też okoliczność, iż zakwestionowane faktury którymi posłużył się oskarżony zawierały sfałszowane podpisy świadka W., bądź też sygnowane były nazwiskiem : (...), a zatem osoby trzeciej, która żadnej funkcji w spółce nie pełniła i nie była uprawniona do jej reprezentowania na zewnątrz. P. P. zarzucono jednak popełnienie dwóch przestępstw oszustwa z art. 286 § 1 kk polegających na posłużeniu się takimi fakturami przy rozliczeniach z fiskusem w zakresie podatku od towarów i usług oraz 90 występków z art.
kk wyrażających się użyciem wspomnianych faktur jako autentycznych w trakcie kontroli prowadzonej przez Izbę Skarbową w K., co miało znaczenie dla określenia wysokości należności publicznoprawnej. Oba typy czynów zabronionych wymagały natomiast kodeksowo ustalenia umyślności działania sprawcy i to w formie zamiaru bezpośredniego. Niezbędne było zatem wykazanie ponad wszelką wątpliwość, że oskarżony był w pełni świadomy faktu, iż usługi jakich dotyczyły faktury nigdy nie zostały w rzeczywistości zrealizowane, iż dotyczyły fikcyjnych zdarzeń gospodarczych, podpisy na fakturach zostały sfałszowane ( bądź pochodziły od osoby nieuprawnionej ), zaś celem działania P. P. było wprowadzenie w błąd przedstawicieli organów państwowych i doprowadzenie w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia przez Skarb Państwa własnym mieniem oraz przedstawienie niezgodnych z prawdą okoliczności wpływających na ustalenia rozmiaru należności publicznoprawnych. W badanym przypadku braku było jakichkolwiek dowodów, by przyjmować z całą pewnością, że oskarżony posiadał świadomość wszystkich tych obiektywnych faktów i w pełnej świadomości tego stanu rzeczy, z premedytacją i ukierunkowaniem swych zachowań w taki sposób , jak naprowadzono to wyżej - posłużył się przedmiotowymi fakturami w dwóch zarzuconych mu typach sytuacji. Sam oskarżony stanowczo temu przeczył. Podnosił, że nawiązał współpracę z firmą (...) , a wszelkie czynności dokonywał z M. C. - w swym najlepszym przekonaniu, iż była to osoba uprawniona do reprezentowania tejże Spółki, że z nim " wszystko załatwiał" i to C. organizował realizację usług. Nie można było wykluczyć, a wręcz było to wysoce prawdopodobne, iż ten ostatni czynił to " na własną rękę", poza strukturami firmy (...), posługując się jako faktycznymi wykonawcami - innymi osobami lub innymi podmiotami gospodarczymi - tak jak przyjął to Sąd Rejonowy - a tylko fikcyjnie pod " przykrywką" (...)" . Nie było dowodów wprost zaprzeczających zrealizowaniu - w sensie fizycznym - usług, jakich dotyczyły faktury - na rzecz oskarżonego. Kontrola prowadzona przez funkcjonariuszy Urzędu Skarbowego w P. również nie doprowadziła do odmiennych ustaleń w powyższej materii. Nie badano bowiem, czy do wykonania usług faktycznie doszło, a jedynie przyjęto - w ślad za Urzędem Skarbowym w Z. - iż skoro (...) nie prowadził rzeczywistej działalności gospodarczej, to działania objęte fakturami miejsca nie miały. Brak było również wszelkich dowodów, że P. P. wiedział i zdawał sobie w pełni sprawę, że usługi na jakie wskazywał nie odbywały się w (...) Spółki (...). Potencjalnie do odmiennych wniosków mogłoby doprowadzić przesłuchanie M. C. pod kątem naprowadzonych wyżej zaszłości. Sąd Rejonowy dążył do przeprowadzenia takiego dowodu, jednakże z uwagi na nieprzebywanie wymienionego pod żadnym ze znanych dotąd adresów oraz niemożność ustalenia miejsca jego faktycznego pobytu, okazało się to niemożliwe. Identyczne czynności podjęte zostały już w trakcie postępowania odwoławczego przez Sąd Okręgowy, z podobnym negatywnym skutkiem. Próby ustalenia miejsca przebywania M. C. podjęte za pośrednictwem organów policji nie odniosły skutku ( vide k - 756 i k - 758 ). W konsekwencji, w ocenie Sądu odwoławczego nie było realnych możliwości udowodnienia oskarżonemu działania z winy umyślnej i w zamiarze bezpośrednim, a wręcz wykazania, że zdarzenia jakich dotyczyły kwestionowane faktury w rzeczywistości nigdy nie nastąpiły. Odmienne tezy prokuratora zaprezentowane w apelacji nie zostały poparte żadnym konkretnym materiałem dowodowym, a stanowiły jedynie wynik spekulacji myślowych, które w najmniejszym stopniu nie czyniły zadość kodeksowym wymogom udowodnienia oskarżonemu sprawstwa i winy. Sama tylko okoliczność, że spółka w praktyce nie funkcjonowała i nie posiadała obrotów, jak również fakt fałszywości podpisów na fakturach nie uprawniały do stanowczych wniosków odmiennych. 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.15.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 Wobec utrzymania w mocy wyroku uniewinniającego i nieuwzględnienia apelacji wniesionej na niekorzyść oskarżonego - wyłącznie przez oskarżyciela publicznego ( w sprawie z oskarżenia publicznego ) oraz wobec reprezentowania oskarżonego przed Sądem odwoławczym przez ustanowionego obrońcę z wyboru zasądzono na rzecz P. P. od Skarbu Państwa kwotę 840,00 zł tytułem zwrotu kosztów tej reprezentacji zgodnie z uregulowaniem § 11 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz. U. poz. 1800; zm.: Dz. U. z 2016r. poz. 1668; z 2017r. poz. 1797). 1Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 Stosownie do uregulowania art. 636 § 1 kpk w sprawach z oskarżenia publicznego w razie nieuwzględnienia apelacji wniesionej wyłącznie przez oskarżyciela publicznego koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. 1PODPIS Sędzia Arkadiusz Łata 0.11.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację oskarżyciel publiczny Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja uniewinnienie oskarżonego P. P. od popełnienia przestępstw z art. 286 § 1 kk oraz z art.
Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.