VIII Ga 954/19

Sygn. akt VIII Ga 954/19 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 26 września 2018 roku powód K. P. wniósł przeciwko (...) spółce akcyjnej w W. o zapłatę kwoty 20092,41 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu podał, że w 2017 roku łączyła go z pozwaną umowa ubezpieczenia OC oraz dobrowolnego ubezpieczenia auto casco. Ubezpieczenie obejmowało swoim zakresem ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, ubezpieczenie program pomocy z samochodem zastępczym i assistance opony, ubezpieczenie auto casco wypadkowe, ubezpieczenie auto casco kradzieżowe, ubezpieczenie następstw nieszczęśliwych wypadków. Podał, że ochrona ubezpieczeniowa trwała od dnia 8 lutego 2017 roku do dnia 7 lutego 2018 roku, a następnie na jego wniosek umowa została przedłużona na kolejny rok. W dniu 7 lutego 2018 roku doszło do powstania szkody komunikacyjnej w ubezpieczonym pojeździe. Powód zgłosił pozwanej szkodę, a pozwana uznała szkodę powoda w wysokości 8.197,52 zł, wypłacając powodowi kwotę 7.697,52 zł (po odjęciu kwoty 500 zł stanowiących kwotę udziału własnego w szkodzie). Następnie pozwana przesłała powodowi ocenę techniczną uszkodzeń pojazdu. Zgodnie z wyceną pozwanej koszt naprawy pojazdu winien wynieść 10.082,95 zł, co spowodowało zwiększenie odszkodowania do kwoty 9.556,82 zł i dopłatę dla powoda w kwocie 1.359,30 zł. Powód zwrócił się do firmy (...) o określenie kosztu naprawy uszkodzeń w pojeździe i według opinii nr (...) koszt naprawy uszkodzeń na dzień 27 marca 2018 roku wynosił 37.411,34 zł. Powód podał, że zwrócił się do pozwanej o dopłatę odszkodowania, jednak pozwana odmówiła. Powód wyjaśnił, że poniósł koszty naprawy pojazdu w wysokości 31.751,81 zł brutto, przy czym zgodnie z Ogólnymi Warunkami Ubezpieczenia (...) Casco pomniejszył wyżej wskazaną kwotę o równowartość połowy należnego podatku VAT, tj. o kwotę 2.968,66 zł. Powód podał, że uwzględniając uznaną przez pozwaną wartość szkody w wysokości 9.556,82 zł, w niniejszym postępowaniu z tytułu odszkodowania dochodzona jest kwota w wysokości 16.259,13 zł. Powód podał także, że obok kosztów naprawy dochodzi od pozwanej zwrotu kwoty 3374,94 zł, która ma odpowiadać składce za okres po wypowiedzeniu umowy ubezpieczenia. Wyjaśnił, że po przedłużeniu umowy na kolejny rok pozwana dokonała zmian w zawartej polisie i zwiększyła składkę ubezpieczeniową o kwotę 1.919,85 zł, na co jednak pozwany nie wyraził zgody. Pozwana nie uznała wypowiedzenia umowy za skuteczne z uwagi na nieopatrzenie wypowiedzenia własnoręcznym podpisem właściciela pojazdu, czego jednak pozwany nie zaakceptował i domaga się zwrotu zapłaconej składki. Pozwem objęta jest także kwota 458.34zł tytułem skapitalizowanych odsetek od dnia 20 kwietnia 2018r do dnia 14 września 2018r. W dniu 1 października 2018 roku Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie XI Wydział Gospodarczy wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym uwzględnił żądanie pozwu. Pozwana zaskarżyła przedmiotowy nakaz zapłaty w całości, wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów procesu. W uzasadnieniu potwierdziła, że w 2017 roku łączyła ją z powodem umowa ubezpieczenia OC oraz dobrowolnego ubezpieczenia auto casco, a następnie na wniosek powoda wspomniana umowa została przedłużona na kolejny rok. Podała, że dzień po złożeniu przez powoda wspomnianego oświadczenia doszło do zgłoszenia szkody w ubezpieczonym samochodzie, czego pozwana nie uwzględniła na etapie kalkulacji składki. Pozwana zarzuciła powodowi, że zataił fakt wystąpienia szkody i na przestrzeni dwóch dni najpierw przedłużył umowę, a dopiero następnie zgłosił szkodę. Wyjaśniła, że dokonała rekalkulacji składki, informując powoda o możliwości wypowiedzenia umowy w terminie 14 dni, który we wspomnianym terminie do pozwanej przesłał w wiadomości e-mail pismo w przedmiocie wypowiedzenia, jednak nie opatrzył go podpisem ani imieniem i nazwiskiem umożliwiającym identyfikację nadawcy. Z tych przyczyn w ocenie pozwanej nie doszło do skutecznego wypowiedzenia umowy. Pozwana potwierdziła, że po zgłoszeniu szkody dokonała wypłaty na rzecz powoda łącznie kwoty 9556,82 zł i podała, że dalej idące roszczenia nie zostały spełnione ze względu na brak przedłożenia przez powoda faktur bądź rachunków za naprawę uszkodzonego pojazdu, co było wymagane przy polisie w wariancie Warsztat. Pozwana zarzuciła powodowi, że wspomniane dokumenty złożył dopiero na etapie postępowania sądowego. Pozwana wyjaśniła, że w takiej sytuacji ustaliła odszkodowanie w oparciu o wariant Kosztorys (stawka 60 zł netto za (...), ceny części alternatywnych, a w ich braku 70% ceny części oryginalnych). Pozwana podniosła także, że powód do dnia dzisiejszego nie udokumentował przeprowadzenia naprawy przy wykorzystaniu części oryginalnych, nie wynika to z przedstawionych faktur i rachunków, albowiem dane o jakości części wynikają jedynie z faktur źródłowych, a takich powód nie przedłożył. Pozwana zarzuciła, że zakres naprawy wynikający z faktur nie odpowiada ocenie technicznej z likwidacji szkody, a więc jest niezgodny z treścią OWU. W fakturze uwzględniona została wymiana przekładni kierowniczej, co nie miało uzasadnienia w omawianej szkodzie, nie udokumentowano również konieczności wymiany czujników parkowania. Pozwana podniosła, że do pojęcia naprawy nie można również wliczać kosztów mycia i polerowania pojazdu, a jeżeli chodzi o geometrię pojazdu koszt z tym związany może być uwzględniony jedynie w przypadku udokumentowania wspomnianego badania. W odpowiedzi na sprzeciw powód zaprzeczył, jakoby zataił fakt wystąpienia szkody na etapie kalkulacji składki ubezpieczenia, albowiem do zawarcia umowy doszło 6 lutego 2018 roku, natomiast szkoda wystąpiła w dniu 7 lutego 2018 roku. Powód zaprzeczył także, jakoby wiadomość e-mail zawierająca wypowiedzenie nie została opatrzona jego imieniem i nazwiskiem i podał, że zawierała dodatkowo numer polisy oraz została wysłana z adresu e-mail powoda, na który pozwana kierowała swoją wcześniejszą korespondencję, a co za tym idzie twierdzenia pozwanej, że nie było możliwości identyfikacji nadawcy są bezzasadne. Powód zwrócił uwagę na zapisy OWU które przewidują skuteczne składanie oświadczeń i zawiadomień między stronami drogą elektroniczną. Powód podniósł także, że pozwana nie wezwała powoda do udostępnienia pojazdu po naprawie, co mogła uczynić w każdym czasie od otrzymania faktur dokumentujących poniesienie kosztów naprawy. Wyrokiem z dnia 10 września 2019 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie w sprawie XI Gc 2088/18 zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 18 245,13 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 26 września 2018 r. do dnia zapłaty, oddalił powództwo w pozostałym zakresie i zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 5 226 zł tytułem kosztów procesu. Rozstrzygnięcie to zostało uzasadnione następującymi ustaleniami i rozważaniami: „Powód K. P. na podstawie wniosku z dnia 3 lutego 2017 roku zawarł z pozwaną (...) spółką akcyjną w W. umowę ubezpieczenia pojazdu marki M. (...), numer rejestracyjny (...), udokumentowaną polisą nr (...). Ubezpieczenie obejmowało swoim zakresem ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, ubezpieczenie program pomocy z samochodem zastępczym i assistance opony, ubezpieczenie auto casco wypadkowe, ubezpieczenie auto casco kradzieżowe, ubezpieczenie następstw nieszczęśliwych wypadków. Zgodnie z Ogólnymi Warunkami Ubezpieczenia (...) Casco stanowiącymi integralną część umowy wysokość odszkodowania w wariancie Kosztorys ustalana jest w oparciu o stawkę roboczogodziny w wysokości 60 zł (netto) i ceny części alternatywnych, a w przypadku braku cen części alternatywnych kalkulacji dokonuje się w oparciu o pomniejszone o 30% ceny części oryginalnych. Natomiast w wariancie ubezpieczenia Warsztat wysokość odszkodowania ustalana jest w oparciu o rachunki lub faktury dokumentujące naprawę pojazdu, zgodne z uprzednio uzgodnionym z (...) sposobem i kosztorysem naprawy pojazdu oraz stawkę roboczogodziny stosowaną przez warsztat dokonujący naprawy, przy czym stawka ta nie może być wyższa od średnich stawek stosowanych przez autoryzowane stacje obsługi na terenie województwa gdzie naprawiany jest pojazd. Dodatkowo w rdz. XXII punkt 2 OWU (...) Casco zapisano, że w przypadku, gdy ubezpieczony jest uprawniony do odliczenia części lub całości podatku od towarów i usług (...), kwota odszkodowania z tytułu szkody częściowej pomniejszana jest o przysługującą ubezpieczonemu do odliczenia wartość podatku od towarów i usług. W OWU zapisano też, że (...) wypłaca odszkodowanie lub podejmuje decyzję o odmowie wypłaty odszkodowania najpóźniej w terminie 30 dni od dnia zgłoszenia szkody. Jeżeli wyjaśnienie okoliczności sprawy nie jest możliwe w tym terminie wówczas w terminie 30 dni powinna nastąpić wypłata bezspornej części odszkodowania, a ewentualna dopłata w ciągu 14 dni od dnia w którym, przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie okoliczności było możliwe. Zapisano też, że wszelkie oświadczenia i zawiadomienia ubezpieczającego lub ubezpieczonego mogą być skutecznie dokonywane w rozmowie telefonicznej rejestrowanej i archiwizowanej przez (...) lub w piśmie przesłanym na adres (...) listem zwykłym, poleconym lub przesyłką za zwrotnym potwierdzeniem odbioru albo drogą elektroniczną, zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi oświadczeń woli. Powód polisę zawarł w wariancie Warsztat, a w opcji naprawy pojazdu wpisano „części oryginalne”, amortyzacja części została zniesiona. Przewidziano franczyzę redukcyjną 500zł. Ochrona ubezpieczeniowa trwała od dnia 8 lutego 2017 roku do dnia 7 lutego 2018 roku. Niesporne nadto dowód: - wydruk k.11, - odpis KRS pozwanej k.12-18, 93-102, - polisa numer (...) k.19-21, - Ogólne Warunki Ubezpieczenia (...) Casco k.46-52, - akta szkody (...) k.104-302, - zeznania powoda K. P. k.346-346 v, W dniu 7 lutego 2018 roku doszło do powstania szkody komunikacyjnej w ubezpieczonym pojeździe. Powód zgłosił pozwanej szkodę. Pismem z dnia 8 marca 2018 roku pozwana uznała szkodę powoda w wysokości 8.197,52 złotych, wypłacając powodowi kwotę 7.697,52 złotych (po odjęciu kwoty 500 złotych stanowiących kwotę udziału własnego w szkodzie). Następnie, w korespondencji e-mail z dnia 20 marca 2018 roku pozwana przesłała powodowi ocenę techniczną uszkodzeń pojazdu. Zgodnie z wyceną pozwanej koszt naprawy pojazdu winien wynieść 10.082,95 złotych. Pismem z dnia 29 marca 2018 roku pozwana poinformowała powoda o zwiększeniu kwoty odszkodowania do kwoty 9.556,82 złotych i wypłaciła powodowi kwotę 1.359,30 złotych. Niesporne nadto dowód: - pismo pozwanej z dnia 8.03.2018 r. k.22-23, - korespondencja e-mail od porwanej z dnia 20.03.2018 r. wraz z kalkulacją naprawy k.24-27, - potwierdzanie przelewu z dnia 12.03.2018 r. k.28, - pismo pozwanej 29.03.2018 r. k.29-30, - potwierdzenie przelewu z dnia 30.03.2018 r. k.31, Powód zwrócił się do firmy (...) w celu określenia kosztu naprawy uszkodzeń w pojeździe. Według opinii nr (...) koszt naprawy uszkodzeń na dzień 27 marca 2018 roku wynosił 37.411,34 złotych Dowód: - opinia nr (...) k.32-38, - faktura VAT nr (...) k.39, - zeznania świadka T. K. – k.345 W dniu 23 marca 2018 D. K. wystawił na powoda fakturę VAT nr (...) na kwotę 14.255,70 zł brutto z tytułu naprawy kolizyjnej M. (...). W dniu 16 kwietnia 2018 D. K. wystawił na powoda fakturę VAT nr (...) na kwotę 13846,11 zł brutto z tytułu naprawy kolizyjnej M. (...) o nr rej. (...). W dniu 31 maja 2018 roku M. R. wystawił na powoda fakturę VAT nr (...) na kwotę 3650 zł brutto z tytułu sprzedaży kół nr. rej (...). Powód poniósł koszty naprawy pojazdu w wysokości 31.751,81 złotych brutto płacąc za przedmiotowe faktury. Do naprawy użyto części nowe oryginalne. W czasie naprawy widoczne było pęknięcie kolumny kierownicy i wyciek oleju. Dowód: - faktury k.43-45, - zeznania świadka D. K. k.345 v- 346, - zeznania powoda K. P. k.346-346 v, Pismami z dnia 4 i 19 kwietnia 2018 roku pozwana odmówiła wypłaty dalszego odszkodowania powodowi. Dowód: - pismo pozwanej z 4.04.2018 r. k.40, - pismo pozwanej z 19.04.2018 r. k.41-42, Na wniosek powoda z dnia 6 lutego 2018 roku opisana wyżej umowa ubezpieczenia została przedłużona. Zgodnie z treścią polisy, ochrona ubezpieczeniowa miała trwać od dnia 8 lutego 2018 roku do dnia 7 lutego 2019 roku. Składka ubezpieczeniowa wynosiła 3.509,55 złotych, termin płatności postał ustalony na dzień 15 lutego 2018 roku. Kwota należna z tytułu OC wynosiła 883,07 zł, a franszyza redukcyjna została określona na 500 zł. W dniu 6 lutego 2018 roku pozwana wysłała mailem powodowi dokumenty polisowe nr (...) wraz z pismem przewodnim, w którym podano, że żaden z dokumentów polisowych nie wymaga podpisania ani odesłania do (...). W dniu 24 kwietnia 2018 toku pozwana przesłała powodowi wiadomość e-mail, w której poinformowała o dokonaniu zmian w zawartej polisie. Zgodnie z załączonym aneksem z dnia 24 kwietnia 20018 roku potwierdzającym zmiany w umowie ubezpieczenia zawartej od dni 8 lutego 2018 roku, składka ubezpieczeniowa została podwyższona o kwotę 1.919,85 złotych, płatną w terminie do dnia 24 kwietnia 2018 roku. Kwota należna z tytułu OC wynosiła 983,54 zł. Dowód: - potwierdzenie polisy k.57-58 wraz z pismem przewodnim k.59-62, - korespondencja e-mail od pozwanej z dnia 24.04.2018 r. k.63-66, - aneks do umowy z dnia 24.04.2018 r. wraz polisą numer (...) k.66-68 - korespondencja e-mail od powoda z dnia 24.04.2018 k.69-70, - zeznania powoda K. P. k.346-346 v, Pozwany nie wyraził zgody na powyższą zmianę wysokości składki. W dniu 8 maja 2018 roku powód przesłał pozwanej wiadomość e-mail, w której złożył wypowiedzenie umowy ubezpieczenia. W odpowiedzi pozwana przesłała powodowi, także w formie elektronicznej pismo z dnia 9 maja 2018 roku, w którym poinformowała, że nie uznaje wypowiedzenia umowy za skuteczne z uwagi na nieopatrzenie wypowiedzenia własnoręcznym podpisem właściciela pojazdu. Dowód: - wypowiedzenie umowy z dnia 8.05.2018 r. k.71-72, - korespondencja e-mail od pozwanej z dnia 9.05.2018 r. k.73-73v, - pismo pozwanej z 9.05.2018 r. k.74, - zeznania powoda K. P. k.346-346 v, W odpowiedzi na powyższe pismo, powód skierował do pozwanej pismo z dnia 14 maja 2018 roku, w którym zajął stanowisko w przedmiocie skutecznego wypowiedzenia umowy, a także wezwał pozwaną do zwrotu kwoty 3.374,94 złotych zapłaconej tytułem ubezpieczenia składki (z uwzględnieniem okresu obowiązywania polisy), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Dowód: - wezwanie do zapłaty z dnia 14.05.2018 r. wraz z potwierdzeniem jego nadania i wydrukiem śledzenia przesyłek ze strony Poczty Polskiej k.75-79, Pozwana, w piśmie z dnia 11 czerwca 2018 roku, podtrzymała swoje stanowisko w przedmiocie odmowy rozwiązania umowy oraz zwrotu zapłaconej składki. Pismem z dnia 22 czerwca 2018 roku pozwana wezwała powoda do zapłaty składki w wysokości 1.919,85 złotych. Dowód: - pismo pozwanej z 11.06.2018 r. k.80-80v, - wezwanie do zapłaty z 22.06.2018 r. k.81, Wezwaniem do zapłaty z dnia 4 września 2018 roku pełnomocnik powoda wezwał pozwaną do zapłaty kwoty 16259,13 zł tytułem odszkodowania w terminie 7 dni. W wezwaniu jako załączniki wskazano faktury Vat nr (...). Dowód: - wezwanie do zapłaty z 4.09.2018 r. k.53 wraz z dowodem nadania k.54, W odpowiedzi pozwana poinformowała, że nie znajduje podstaw do zmiany decyzji . Dowód: - pismo pozwanej z dnia 24.09.2018 r. w aktach szkody k.221, Koszt hipotetyczny naprawy uszkodzeń pojazdu (...) nr rej. (...) powstałych wskutek szkody z dnia 07.02.2018 r, przy użyciu w procesie naprawy części zamiennych oryginalnych sygnowanych logo producenta pojazdu tj. części z grupy "0" przy uwzględnieniu stawki za rbg w dobrze wyposażonych nieautoryzowanych warsztatach wynosi 36.514,12 zł wraz z podatkiem VAT. Koszty naprawy wskazywane przez powoda wynikające z załączonych faktur: nr (...) na kwotę 14.255,70 zł brutto, nr (...) na kwotę 13846,11 zł brutto i nr (...) na kwotę 3650,00 zł brutto wyniosły łącznie 31.751,81 zł brutto i są niższe od wskazanego powyżej kosztu hipotetycznego naprawy pojazdu odpowiadają rynkowym kosztom naprawy po przedmiotowym zdarzeniu. Koszt naprawy brutto przy przyjęciu stawki za rbg w wysokości 60 zł netto i cen części alternatywnych potwierdzonej jakości to jest z grupy Q i PC, PT wynosi 22.232,00 zł brutto, natomiast przy użyciu w naprawie części oryginalnych z pomniejszeniem ich ceny o 30% i zastosowaniu stawki za rbg = 60 zł netto wynosi 25.247,77 zł brutto. Uzasadniony był koszt naprawy przekładni kierowniczej. Bez związku z wypadkiem ubezpieczeniowym były koszty naprawy lusterka prawego 147,60zł brutto i kratki nawiewu w kwocie 319,80zł. Dowód: - opinia biegłego sądowego W. S. k.369-388, - ustana uzupełniająca opinia biegłego sądowego W. S. k.412-413, - zeznania świadka D. K. k.345 v- 346, Sąd zważył, co następuje: Powództwo jest uzasadnione w części. Zgodnie z dyspozycją art. 805 § l kc przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający się zobowiązuje się zapłacić składkę. Świadczenie ubezpieczyciela obejmuje zapłatę odszkodowania odpowiadającego wysokości poniesionej przez poszkodowanego szkody wskutek przewidzianego w umowie wypadku (§ 2 pkt 1). Powód wywodzi roszczenie z umowy autocasco obejmującej okres 8.02.2017- 7.02.2018. Fakt wystąpienia zdarzenia objętego ubezpieczeniem w tym okresie nie jest sporny, nadto wynika ze złożonych dokumentów i zeznań. Pozwana wypłaciła z tego tytułu odszkodowanie w kwocie 9556,82zł. Powód domaga się dopłaty odszkodowania. Spór dotyczy więc wysokości szkody. Zawarta umowa ma charakter dobrowolny. W takiej sytuacji istotna jest treść umowy ubezpieczenia łączącej strony. Treść ta określona jest w polisie i Ogólnych Warunkach Ubezpieczenia. Ubezpieczenie obejmuje wariant warsztat z naprawą na częściach oryginalnych, ze zniesioną amortyzacją i naliczeniem franczyzy redukcyjnej. Wariant ten opisany jest w punkcie XXII ust 4 OWU. Powód dokonał naprawy przedmiotowego pojazdu i co istotne zapłacił za przedmiotową naprawę. W takiej sytuacji rozliczenie powinno nastąpić w oparciu o treść rachunków, a nie kosztorys jak chciałaby strona pozwana. Zakres naprawy potwierdzają trzy załączone faktury na kwotę 31 751,81zł brutto oraz zeznania świadka D. K., T. K. i powoda. Koszt ten jest niższy niż hipotetyczny koszt naprawy wyliczony w ocenie rzeczoznawcy powoda przed procesem. Został on także zweryfikowany przez biegłego sądowego w kontekście związku przyczynowego z przedmiotowym zdarzeniem oraz wysokości. Biegły wyjaśniając opinię na rozprawie uznał za niepozostające w związku przyczynowym ze zdarzeniem, a tym samym nieuzasadnione koszty lakierowania lusterka prawego w kwocie 147,60zł brutto i kratki nawiewu w kwocie 319,80zł. Pozostały zakres naprawy biegły uznał za związany z wypadkiem ubezpieczeniowym. W szczególności odniósł się do zasadności naprawy przekładni uznając koszt z tym związany za celowy. Biegły podkreślił, że przekładnia to element precyzyjny decydujący o bezpieczeństwie pojazdu, że mogą istnieć nawet mikropęknięcia. Na pęknięcie kolumny kierownicy i wyciek oleju wskazał zresztą świadek D. K.. Biegły odniósł się także do cen podanych na fakturach, w tym kosztów robocizny wskazując, że nie są one zawyżone, gdyż hipotetyczny, kalkulacyjny koszt naprawy to 36 514,14zł brutto. Mając na uwadze treść opinii biegłego przyjąć należy, że ogólny uzasadniony koszt naprawy to 31 284,41zł brutto (31 751,81zł -147,60zł - 319,80zł). Poszkodowany może odliczyć 50% vat, na co wskazywał w pozwie i co nie było sporne w toku procesu. Tym samym zasadny koszt naprawy to 28 359,44zł. Kwotę tą należy pomniejszyć o już dokonaną wypłatę 9556,82zł oraz franczyzę redukcyjną 500zł. Otrzymana kwota jest wyższa niż dochodzona pozwem z tytułu odszkodowania kwota 16 259,13zł. Mając na uwadze fakt, że Sąd jest związany żądaniem pozwu zasądzono kwotę określoną w pozwie. Odsetki od kwoty zasądzono zgodnie z żądaniem na podstawie art. 817 k.c. oraz treści OWU. Sąd oddalił powództwo, co do skapitalizowanych odsetek w kwocie 458,34zł wyliczonych za okres od 20 kwietnia 2018r do 14 września 2018r. Pozwany ma 30 dni na wypłatę bezspornego odszkodowania (co nastąpiło w oparciu o hipotetyczną kalkulację), a następnie 14 dni od dnia w którym, przy zachowaniu należytej staranności, możliwe było wyjaśnienie okoliczności niezbędnych do ustalenia odpowiedzialności ubezpieczyciela. Powód dochodzi odszkodowania w wariancie warsztat, w którym do wypłaty odszkodowania zgodnie z jego żądaniem niezbędne jest przedstawienie rachunków. W dacie 20 kwietnia 2018 nie wszystkie z faktur były nawet wystawione. Jeżeli więc kwestia faktur określających koszty naprawy pojawia się dopiero w wezwaniu do zapłaty z 4 września 2018r, to dopiero po 14 dniach, jeżeli pozwana nie uwzględni rachunków, przyjąć można, że doszło do opóźnienia. Drugie żądanie pozwu obejmuje zwrot składki w kwocie 3374,94zł. Powód wskazuje, że wypowiedział zawartą umowę ze skutkiem natychmiastowym na podstawie art. 816 k.c.. Żądanie to dotyczy polisy za okres od 8 lutego 2018r do 7 lutego 2019r. Do zawarcia tej umowy doszło drogą elektroniczną w dniu 6 lutego 2018r. Całkowita składka uiszczona za tą polisę to 3509,55zł. Przedmiotowa polisa obejmuje ubezpieczenie obowiązkowe pojazdu oraz ubezpieczenie dobrowolne. Z wyżej wskazanej kwoty 3509,55zł., na składkę z tytułu OC przypada 883,07zł (k.57v), pozostała część składki tj. kwota 2626,48zł przypada na ubezpieczenie dobrowolne. Zgodnie z art. 816 k.c. w razie ujawnienia okoliczności, która pociąga za sobą istotną zmianę prawdopodobieństwa wypadku, każda ze stron może żądać odpowiedniej zmiany wysokości składki, poczynając od chwili, w której zaszła ta okoliczność, nie wcześniej jednak niż od początku bieżącego okresu ubezpieczenia. W razie zgłoszenia takiego żądania druga strona może w terminie 14 dni wypowiedzieć umowę ze skutkiem natychmiastowym. Przepisu tego nie stosuje się do ubezpieczeń na życie. Powód w pozwie powołuje się na wypowiedzenie umowy w trybie przedmiotowego przepisu. Na wstępie wskazać należy, że przedmiotowy przepis nie dotyczy ubezpieczeń obowiązkowych, co jest jednolicie przyjmowane w doktrynie (por. np. M. Fras , Kodeks cywilny. Komentarz. Tom V. Zobowiązania. Część szczególna (art. 765–921