← Polska

III Kow 74/18

Sygn. akt III Kow 74/18 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2018 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu III Wydział Penitencjarny i Nadzoru Nad Wykonaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorzata Chojnowska Protokolant: ------------- w obecności Okręgowego Prokuratora ---------------------- po rozpoznaniu w sprawie D. G. syna W. , na skutek skargi skazanego na decyzję dyrektora zakładu karnego w S. z dnia 05.01.2018 roku o odmowie udzielenia zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego, na podstawie art. 7 § 5 kkw. P o s t a n a w i a Utrzymać w mocy decyzję dyrektora zakładu karnego w S. z dnia 05.01.2018 roku o odmowie udzielenia skazanemu D. G. synowi W. zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego . UZASADNIENIE W dniu 05.01.2018 roku dyrektor zakładu karnego w S. odmówił osadzonemu D. G. synowi W. zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego w celu przygotowania się do sprawy majątkowej i spotkania z pełnomocnikiem. W ustawowym terminie skargę na tę decyzję złożył skazany, pisząc w jej uzasadnieniu, że wniosek o udzielenie mu przepustki został wysłany w dniu 19.12.2017 roku przez jego pełnomocnika i on go poparł, bo nikt nie jest w stanie pomóc mu w przygotowaniu dokumentacji potrzebnej do rozprawy, czy rozmówić się z notariuszem. Odmowa dyrektora zakładu karnego pozbawiła go możliwości obrony. Sąd zważył: Decyzja dyrektora z dnia 05.01.2018 roku zapadła w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, a tylko to bada Sąd przy rozpoznaniu skargi. Decyzja dyrektora zakładu karnego w S. wydana została na podstawie art. 141a § 1 k.k.w, z którego treści wynika, że dyrektor zakładu karnego może udzielić skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem funkcjonariuszy Służby Więziennej, osoby godnej zaufania lub samodzielnie, na czas nie przekraczający 5 dni między innymi w celu odwiedzenia poważnie chorego członka rodziny, uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny oraz w innych szczególnie ważnych dla skazanego. Dyrektor zakładu karnego w S. pisząc odpowiedź na skargę słusznie podał, że skazany ma możliwość kontaktowania się ze swoim pełnomocnikiem, czy notariuszem, a w dniu 11.01.2018 roku został doprowadzony na sprawę IC 361/13 do Sądu Rejonowego w Radomsku. Sprawa toczy się od wielu lat. Skazany, który jest powodem w tej sprawie miał więc wystarczająco dużo czasu by przygotować się do sprawy mimo tego, że w zakładzie karnym, do którego został doprowadzony przebywa od 24.11.2013 roku. Dyrektor zakładu karnego wydając odmowną decyzję oparł ją na negatywnej prognozie kryminologiczno społecznej wynikającej z okoliczności dokonanego przestępstwa znęcania się nad byłą żoną i faktem doprowadzenia go do jednostki penitencjarnej. Dodać należy i to, że skazany obecnie odbywa kary z dwóch wyroków łącznych, w których połączono po trzy wcześniejsze skazania. Na marginesie należy wyraźnie stwierdzić, że to pełnomocnik powinien przyjechać do skazanego na widzenie w celu uzgodnienia strategii działania na sprawie. Możliwy był także kontakt telefoniczny, czy korespondencyjny. Powyższe okoliczności ustalone przez administrację zakładu karnego stały się podstawą decyzji dyrektora zakładu karnego. W tym stanie sprawy decyzja dyrektora jest prawidłowa. Wobec powyższego skarga skazanego jest jedynie polemiką z ustaleniami dyrektora zakładu karnego i z tych względów orzeczono, jak w sentencji. Sędzia: Pouczenie postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu ZARZĄDZENIE A. odpis postanowienia doręczyć: 1. Administracji zakładu karnego w S. 2. Skazanemu 3. Prokuratorowi Okręgowemu w Sieradzu B. zakreślić numer w wykazie IIIKow 74/18 C. wpisać sprawę na wokandę 07.02.2018 r. Sędzia: SSO M. C.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.