na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 2 grudnia 2013 r. (sygn. akt III K 1141/13): I. Wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że za podstawę rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności przyjmuje art. 69§1, 2 i 4 k.k. oraz art. 70§1 pkt 1 k.k. II. Zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i obciąża nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE A. B. został oskarżony o to, że: I. w dniu 24.09.2013 r. o godz. 21.00 na w msc. M. ul. (...) kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym marki S. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości tj. mając I- 1,66 mg/dm 3 i II- 1,70 mg/dm 3 alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym dopuścił się tego czynu będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości przez Sąd Rejonowy w Białymstoku sygn. akt III K 473/11, tj. o czyn z art.
II. w dniu 04.10.2013 r. o godz. 22.40 na drodze O. – Z. kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym marki S. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości tj. mając I- 1,65 mg/dm 3 i II- 1,70 mg/dm 3 alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym dopuścił się tego czynu będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości przez Sąd Rejonowy w Białymstoku sygn. akt III K 473/11, tj. o czyn z art.
Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 2 grudnia 2013 r sprawie Sygn. akt III K 1141/13 oskarżonego A. B. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów z pkt I i II z tym, że przyjął, iż czynów tych dopuścił się, działając w podobny sposób i w krótkich odstępach czasu tj. w warunkach ciągu przestępstw i za tak przypisany ciąg przestępstw na mocy art.
oskarżonego A. B. skazał, zaś na mocy art.
w zw. z art. 91§1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. Na mocy art. 69§1 i §2 kk, art. 70 §1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata. Na mocy art. 71§1 k.k. orzekł wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych. Na podstawie art. 42§2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 (pięciu) lat. Zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 260 (dwustu sześćdziesięciu) złotych tytułem opłaty oraz obciążył go pozostałymi kosztami procesu w kwocie 90 (dziewięćdziesięciu) złotych. Powyższy wyrok, na zasadzie art. 425§1 i 2 k.p.k., art. 444 k.p.k. zaskarżył w części dotyczącej kary na niekorzyść oskarżonego A. B. prokurator i na zasadzie art. 427 § 1 i 2 k.p.k., art. 438 pkt 1 k.p.k. wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 69§4 k.k., poprzez pominięcie tego przepisu w podstawie zastosowania wobec oskarżonego A. B. dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, podczas gdy przepis ten normuje możliwość zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec sprawców przestępstw określonych w art.
Wskazując na powyższe na zasadzie art. 437§1 i 2 k.p.k. wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wskazanie obok art. 69§1 i 2 k.k., oraz art. 70§1 pkt 1 k.k. także art. 69§4 k.k. jako podstawę warunkowego zawieszenia orzeczonej wobec A. B. kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 /dwa/ lata. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z dyspozycji art. 69§4 k.k., wobec sprawcy przestępstwa określonego w art.
sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Sąd I instancji uznał, że w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do przyjęcia „szczególnie uzasadnionego wypadku” ( vide k. 3 uzasadnienia wyroku). Pomimo tego, jak stwierdził, na skutek omyłki, nie powołał w podstawie prawnej omawianego rozstrzygnięcia przepisu art. 69§4 k.k. Tym samym dopuścił się obrazy prawa materialnego. Dlatego – na mocy art. 438 pkt 1 k.p.k. – należało orzec, jak w pkt. I sentencji niniejszego wyroku. Na mocy art. 624§1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. ze względów słusznościowych (postępowanie odwoławcze było wynikiem uchybienia Sądu I instancji) zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.