k.p.c jeżeli ubezpieczony zgłosił nowe żądanie, dotychczas nierozpoznane przez organ rentowy, sąd przyjmuje to żądanie do protokołu i przekazuje go do rozpoznania organowi rentowemu. Jest okolicznością niesporną między stronami ,że zaskarżonymi decyzjami organ rentowy uznał niezdolności do pracy wnioskodawczyni należy ustalić w ramach jednego okresu zasiłkowego i odmówił prawa do zasiłku chorobowego za okresy wskazane w tych decyzjach. Niewątpliwie zatem decyzje te dotyczyły prawa do zasiłków chorobowych za wskazane w nich okresy. Decyzje te w żadnym stopniu nie dotyczyły odsetek. Roszczenie w tym zakresie pojawiło się dopiero w odwołaniach od spornych decyzji a zatem było roszczeniem nowym, którego organ rentowy nie rozpoznawał . Zważyć należy ,że w sprawie z odwołania od decyzji organu rentowego, jej treść wyznacza przedmiot i zakres rozpoznania oraz orzeczenia sądu pracy i ubezpieczeń społecznych ( vide: postanowienie Sądu Najwyższego z 13 maja 1999 r., II UZ 52/99, OSNAPiUS 2000 nr 15, poz. 601). W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych przedmiot postępowania wyznacza decyzja organu rentowego, od której wniesiono odwołanie. Od momentu wniesienia odwołania do sądu sprawa staje się sprawą cywilną (w znaczeniu formalnoprawnym), podlegającą rozstrzygnięciu według zasad właściwych dla tej kategorii spraw. Odwołanie pełni rolę pozwu, a jego zasadność ocenia się na podstawie właściwych przepisów prawa materialnego. Z tym rozwiązaniem koreluje treść art. 477 14 § 1 i 2 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem sąd oddala odwołanie, jeżeli nie ma podstaw do jego uwzględnienia, a w razie uwzględnienia odwołania sąd zmienia zaskarżoną decyzję w całości lub w części i orzeka co do istoty sprawy. Z tego wynika, że sąd nie dysponuje możliwością dowolnego kształtowania rozstrzygnięcia merytorycznego. Jest związany decyzją i w razie zamiaru jej zmiany nie może orzec o tym, o czym dana decyzja nie rozstrzyga. Przeniesienie sprawy na drogę sądową przez wniesienie odwołania od decyzji organu rentowego ogranicza się do okoliczności uwzględnionych w decyzji, a pomiędzy stronami spornych. Poza tymi okolicznościami spór sądowy istnieć nie może, gdyż w postępowaniu przed sądem odwołujący żądać może jedynie korekty stanowiska zajętego przez organ rentowy odnosząc się do przedmiotu sporu objętego zaskarżoną decyzją, nie może natomiast żądać czegoś, o czym organ rentowy nie decydował. Odwołanie wnoszone do sądu ubezpieczeń społecznych nie ma bowiem charakteru samodzielnego żądania, a jeśli takie zostanie w odwołaniu zgłoszone, sąd ma obowiązek przekazać to żądanie do rozpatrzenia organowi rentowemu na podstawie art.
( vide: wyrok SA w Łodzi z dnia 23.01.2020 roku w sprawie III AUa 414/19 LEX nr 2932375 ). Sąd ubezpieczeń społecznych rozpoznaje odwołania od decyzji, a nie nowe wnioski, jeśli zatem stwierdzi, że zgłoszone żądanie nie zostało rozpoznane, obowiązany jest postąpić zgodnie z art.
k.p.c ( vide: wyrok SA w Łodzi z dnia 10.03.2020 r w sprawie III AUa 745/19 LEX nr 3009480). Przed wydaniem przez organ rentowy decyzji w sprawie o świadczenie z ubezpieczenia społecznego droga sądowa jest niedopuszczalna. Jeżeli więc sąd powszechny rozpoznał sprawę na tym etapie, to z powodu czasowej niedopuszczalności drogi sądowej dochodzi do nieważności postępowania - art. 379 pkt 1 kpc. ( vide : wyrok SN z dnia 30.04.1997 r w sprawie IIUKN 85/97, OSNP 1998/2/60). Mając powyższe na uwadze Sąd uchylił wyrok w zakresie punktu III na podstawie art. 386§2 k.p.c i przekazał do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w W. roszczenie wnioskodawczyni o przyznanie ustawowych odsetek z tytułu opóźnienia w wypłacie zasiłków chorobowych na podstawie art.
k.p.c SSO Zofia Falkowska SSO Agnieszka Domańska Jakubowska SSO Ireneusz Łaski
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.