Sygn. akt II AKa 44/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lipca 2020 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA – Rafał Kaniok Sędziowie: SA – Piotr Schab SO (del.) – Dorota Radlińska (spr.) Protokolant: sekr. sądowy Sylwester Leńczuk przy udziale Prokuratora Mariusza Snopka po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2020 r. w Warszawie sprawy: J. K. , syna J. i F., ur. (...) w W. oskarżonego o czyn z art. 18 §1 k.k. w zw. z art. 21 § 2 k.k. w zw. z art. 296 § 1i 3 k.k. i in. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 października 2018 r. sygn. akt XVIII K 196/17 I. Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; I. Koszty procesu ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IIAKa 44/19 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1
- CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.
- Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Sąd Okręgowy w Warszawie sygn. akt XVIII K 196/17 1.
- Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.
- Granice zaskarżenia 1.3.
- Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
- Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
- Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana
- Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.
- Ustalenie faktów 2.1.
- Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.
- Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.
- Ocena dowodów 2.2.
- Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.
- Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
- STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut
- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że: - zawarte w dokumentach księgowych i opisane w zeznaniach świadka B. K. i opiniach biegłych zapisy operacji finansowych pn. „cesja należności z D. C." dokumentujące przekazywanie od czerwca do 30 października 2002 r. środków finansowych z D. C. na konto (...) Sp. z o.o. z tytułu wystawionych przez P. C.. (...) Sp. z o. o. faktur za wykonane przez ten podmiot usługi, nie pozwalają na stwierdzenie, że takie środki finansowe w łącznej kwocie 2.463.085,86 zł zostały przekazane od D. C. na konto (...) Sp. z o.o. bądź rozliczone pomiędzy wskazanymi podmiotami z zamiarem wyrządzenia szkody majątkowej P.C.. (...) Sp. z o.o., - przekazanie w dniu 9 września 2002 r. (...) Sp. z o.o. środków finansowych w kwocie 2.500.000,00 zł w sytuacji, gdy stan zobowiązań tego podmiotu nie uzasadniał przetransferowania takiej kwoty, nie było dokonane z zamiarem wyrządzenia szkody P.C.. (...) Sp. z o.o., lecz było efektem braku aktualnego rozliczenia między podmiotami, - nabycie przez P. C.. (...) sp. z o.o. maszyn włókienniczych: 5 krosien N. P., dekatury kotłowej, wykurczarki do tkanin wartości 858.500,00 zł za kwotę 2.037.420,00 zł nie było efektem zamierzonego działania oskarżonego w celu wyrządzenia szkody P.C. W. Sp. z o. o, lecz wynikało z ustalenia ceny urządzeń w oparciu o opracowane operaty szacunkowe pozostające w dyspozycji Spółki, co skutkowało uniewinnieniem J. K. od dokonania zarzuconego mu czynu podczas, gdy prawidłowo dokonana ocena materiału dowodowego w postaci zapisów w dokumentacji rachunkowej, opinii wywołanych biegłych, zeznań świadków B. K. i M. K., S. C. winna prowadzić do odmiennych wniosków. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 2/ rażącą i mającą istotny wpływ na treść wyroku obrazę przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 167 k.p.k., polegającą na zaniechaniu wywołania przez Sąd z urzędu opinii biegłych z zakresu rachunkowości,w sytuacji, gdy dotychczas wywołane opinie przy wykorzystaniu, których Sąd czynił ustalenia w sprawie nie uzupełniają się wzajemnie i różnią się pod względem wysnutych wniosków. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Odnośnie zarzutu pod numerem 1 : Ustalenia, których dokonał Sąd I instancji, jak też ocena materiału dowodowego stanowiąca podstawę tych ustaleń pozostają pod ochroną art. 7 k.p.k. a zatem zarzut wskazany przez oskarżyciela publicznego uznać należało za niezasadny. Sąd Apelacyjny w całości podzielił rozważania Sądu I instancji, które wskazane zostały – poczynając od strony 7 uzasadnienia. Argumentacja Sądu Okręgowego jest przekonująca a zarzuty oskarżyciela publicznego stanowią jedynie nieuprawnioną polemikę w zakresie, w jakim kwestionuje stanowisko Sądu I instancji. Podnosząc zarzut błędu w ustaleniach faktycznych oskarżyciel publiczny zakwestionował ocenę materiału dowodowego w zakresie jego wiarygodność, której dokonał Sąd I instancji. W szczególności, zdaniem skarżącego Sąd I instancji wadliwie ocenił zeznania świadka B. K., jak też wysnuł nieprawidłowe wnioski z szeregu okoliczności, które miały miejsce i które – jak stwierdził oskarżyciel publiczny uzasadniały podejrzenie zaistnienia przestępstwa i stanowiły podstawę wszczęcia postępowania przygotowawczego / str. 15 apelacji/. Wbrew tym twierdzeniom – Sąd I instancji dokonał całościowej i wnikliwej analizy zeznań wszystkich świadków, jak też pozostałego materiału dowodowego. Zbędnym byłoby przytaczanie stanowiska Sądu I instancji, które znalazło całkowitą aprobatę Sądu Apelacyjnego, tym bardziej, iż Sąd odwoławczy zobowiązany jest jedynie do zwięzłego przedstawienia swojego stanowiska w zakresie oceny zarzutów apelacyjnych. W sytuacji kiedy uzasadnienie Sądu I instancji zawiera wyczerpującą argumentację / na co wskazał także skarżący – str. 9 apelacji/ stanowiska, które zaaprobowane zostało przez Sąd odwoławczy – tym bardziej za zbędne uznać należy jej ponowne przytaczanie. Odnosząc się jednak w dalszym ciągu – zwięźle- do zarzutu z punktu 1 – dodać także należy, iż okoliczności, które zdaniem oskarżyciela publicznego uzasadniały podejrzenie popełnienia przestępstwa – wnikliwie przeanalizowane przez Sąd I instancji – pozostały jedynie okolicznościami, które mogły stanowić podstawę podejrzenia popełnienia przestępstwa. Należy mieć na uwadze, iż przypisanie popełnienia przestępstwa wymaga zgromadzenia jednoznacznych dowodów, z których w sposób nie budzący żadnych wątpliwości wynikać będzie, że do tego przestępstwa doszło. Słusznie zauważył Sąd I instancji, że w przedmiotowej sprawie o istnieniu takich dowodów nie mogło być mowy. Także sam skarżący w apelacji nie kwestionuje szeregu okoliczności, które legły u podstaw wydaniu wyroku uniewinniającego. Przykładowo wskazać należy, iż oskarżyciel publiczny nie kwestionuje tego, że w postępowaniu nie zdołano zabezpieczyć pełnej dokumentacji spółek. Okoliczność ta analizowana była przez Sąd I instancji. Słusznie wskazał Sąd Okręgowy, że fakt braku pełnej dokumentacji spółek w aktach sporawy nie mógł stanowić okoliczności obciążającej wobec oskarżonego. Kwestionując ocenę Sądu I instancji, oskarżyciel publiczny nie dowiódł, że była ona dowolna a przy tym stojąca w sprzeczności z obowiązującymi zasadami procesu karnego. Reasumując, stwierdzić należy, iż zarzut w punkcie 1 apelacji sprowadzał się do zakwestionowania tego, że Sąd I instancji nie poczynił ustaleń, które potwierdzałyby słuszność postawionego w akcie oskarżenia zarzutu. Jak wskazano wyżej, stanowisko Sądu I instancji uznane zostało przez Sąd Apelacyjny jako prawidłowe, a zatem postawiony zarzut uznać należało za niezasadny. Odnośnie zarzutu pod numerem
- Także ten zarzut uznać należało za niezasadny. Wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd I instancji w żadnym razie nie uchybił art. 167 k.p.k. Wskazać należy, iż brak było podstaw do powoływania dowodu z kolejnej opinii biegłych z zakresu rachunkowości z powodów wskazanych przez skarżącego. Sąd Okręgowy dokonał profesjonalnej oceny wywołanych w sprawie opinii biegłych, czemu dał wyraz w sporządzonym uzasadnieniu szczegółowo się do nich odnosząc. Nadto sam skarżący nie wskazał żadnych zasadnych argumentów, z których mogłoby wynikać, że w sprawie należało powołać kolejną opinię biegłych z zakresu rachunkowości. Wniosek Wniosek o uchylenie wyroku ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wszystkie zarzuty apelacyjne skarżącego były niezasadne, stąd też wniosek o uchylenie wyroku uznać należało za niezasadny.
- OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
- ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.
- Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
- Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok w całości. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Rozstrzygnięcie Sądu, którego dotyczyła apelacja jest prawidłowe, zarzuty niezasadne. 5.
- Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
- Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.
- Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.
- Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.
- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.
- Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.
- Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.
- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.
- Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.
- Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
- Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Orzeczono, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa.
- PODPIS Rafał Kaniok Piotr Schab Dorota Radlińska 1.
- Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Oskarżyciel publiczny Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Sąd Okręgowy w Warszawie sygn. akt XVIII K 44/19 1.3.
- Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
- Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
- Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana