Sygn. akt XI GC 257/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ S., dnia 20 sierpnia 2020 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie, Wydział XI Gospodarczy, w składzie: Przewodniczący: (...) M. Z. Protokolant: Karolina Tórz po rozpoznaniu w dniu 20-08-2020 w Szczecinie na rozprawie sprawy z powództwa A. D. przeciwko Gminie M. S. o zapłatę I. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 19633,75 zł (dziewiętnaście tysięcy sześćset trzy zł siedemdziesiąt pięć
- gr)z ustawowymi odsetkami (od dnia 31 grudnia 2016 roku II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 4617,00 zł (cztery tysiące sześćset siedemnaście zł zero
- gr)tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygnatura akt: XI GC 257/20 UZASADNIENIE Sprawa rozpoznana w postępowaniu uproszczonym. W dniu 24 grudnia 2019 roku powód A. D. złożył pozew przeciwko Gminie M. S. o zapłatę kwoty 19.633,75 złotych z odpowiednimi odsetkami. W uzasadnieniu wskazano, że powód miał zawartą z pozwanym umowę w przedmiocie kompleksowych robót budowlanych. Za wykonane prace powód wystawił fakturę. Fakturę pozwany wypłacił w części. W części potracono z wynagrodzeniem powoda kary umowne. Powód dochodzi odsetek od kwoty wskazanej w fakturze za okres od dnia 19 sierpnia 2016 roku do dnia 30 grudnia 2016 roku. Powód zażądał zasądzenia od pozwanego kosztów procesu. W odpowiedzi na pozew (karta 36) pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie na jego rzecz, od powoda kosztów procesu. Podniósł zarzut przedawnienia roszczenia objętego pozwem. Wskazał, że pozew zarejestrowano 30 grudnia 2019 roku a zatem odsetki za okres od 18 sierpnia 2016 roku do dnia 29 grudnia 2016 roku uległy przedawnieniu. Dalej pozwana wskazała na zasadność obciążenia powoda karmi umownymi, powód miał być w zwłoce w wykonaniu przedmiotu umowy. Stąd obciążenie powoda karami umownymi w kwocie 455.000 złotych. W toku postępowania strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: A. D. (wykonawca) zawarł z Gminą M. S. (zamawiający) umowy z dnia 17 września 2014 roku o wykonanie dokumentacji projektowej i robót budowlanych numer (...). Dowód: - umowa, karta 10-15; - aneks karta 17; Za wykonane prace A. D. wystawił w dniu 4 sierpnia 2016 roku na rzecz zamawiającego fakturę na łączną kwotę 763.999,74 złotych z terminem płatności na dzień 18 sierpnia 2016 roku. Faktura była przez dłuższy czas zdeponowana w urzędzie miejskim. Dowód: - faktura, karta 18; - zeznania świadka E. G. karta 77 protokół płyta CD; Wykonawca miał zastrzeżony w umowie obowiązek dostarczenia zamawiającemu uzyskanych jego staraniem decyzji, w tym ostatecznej decyzji na budowę. Wykonawca nie mógł przekazać jednak tej decyzji zamawiającemu albowiem zamawiający sam odebrał przedmiotową decyzję. Projekt budowlany uzyskał pozwolenie na budowę. W projekcie istniał błąd geodezyjny za którego powstanie odpowiadał zamawiający. Błąd został sprostowany w grudniu 2016 roku. Pozostałe uchybienia, które miały powodować opóźnienie w wykonaniu umowy, nie zostały przez wykonawcę poprawione, nie miały one znaczenia dla wykonania umowy. Dowód: - zeznania świadka Ł. D., karta 77 protokół płyta CD; - zeznania świadka K. Ś., karta 77 protokół płyta CD; - zeznania świadka E. G. karta 77 protokół płyta CD; - postanowienie, karta 60 – 63v; - korespondencja stron, karta 42-49; - decyzja karta 52 – 59; W dniu 29 grudnia 2016 roku zamawiający wystawił notę księgową obciążając wykonawcę karą umowną w wysokości 455.000 złotych w związku z opóźnieniami w wykonaniu I etapu umowy. Kara została potrącona z wynagrodzeniem wykonawcy. W dniu 30 grudnia 2016 roku wykonawcy z przedmiotowej faktury wypłacono kwotę 268.540,33 złotych. Dowód: - nota, karta 19; - oświadczenie o potrąceniu, kara 50-51; Wykonawca wzywała zamawiającego do zapłaty, zamawiający odmówił zapłaty. Dowód: - wezwanie, karta 21-22; - pismo, karta 23-24; W sprawie zapłaty w zakresie nieuiszczonej kwoty ze spornej faktury, wykonawca złożył wniosek o zawezwanie do próby ugodowej przed Sądem Rejonowym w Szczecinie, zarejestrowana pod sygnaturą X GCo 44/17. Niesporne Sąd zważył, co następuje: Powództwo okazało się zasadne. W sprawie powód dochodził od pozwanego zapłaty odsetek za opóźnienie w płatności. W sprawie nie było spornym, że powód wystawił fakturę na kwotę 763.999,74 złotych w dniu 4 sierpnia 2016 roku z terminem płatności na dzień 18 sierpnia 2016 roku. Nie jest spornym fakt, że faktura nie została opłacona do dnia 18 sierpnia 2016 roku. Część wynagrodzenia powoda z faktury została wypłacona w dniu 30 grudnia 2016 roku. Odsetki od całej kwoty objętej fakturą za okres od dnia wymagalności (19 sierpnia 2016 roku) do dnia zapłaty wynoszą 19.633,75 złotych. W zakresie zarzutu przedawnienia roszczenia, co wynika z dowodu nadania karta 25 koperta oraz wyjaśnień pełnomocnika powoda na rozprawie, pozew nadano w placówce pocztowej w dniu 24 grudnia 2016 roku i faktycznie w sądzie zarejestrowany został 30 grudnia 2016 roku. Częściowo wynagrodzenie powoda zostało zapłacone (w dniu 30 grudnia 2016 roku). W pozostałym zakresie, dotyczącym wynagrodzenia niezapłaconego, wnioskodawca złożył wniosek o zawezwanie do próby ugodowej (...) W uchwale Sądu Najwyższego z 26 stycznia 2005 roku w sprawie III CZP 42/20 wskazano, że odsetki są roszczeniem okresowym zaś trzyletni termin przedawnienia roszczeń o świadczenia okresowe określa art. 118 k.c. Roszczenie o odsetki za opóźnienie od niezapłaconej należności głównej przedawnia się jednak najpóźniej z chwilą przedawnienia się roszczenia głównego. Wynika z tego, że termin przedawnienia odsetek od należności niezapłaconych różni się od terminu przedawnienia odsetek należności zapłaconych ale z opóźnieniem. W zakresie zatem odsetek od kwoty wypłaconej ale z opóźnieniem do przedawnienia nie doszło, pozew złożono przez dniem 30 grudnia 2019 roku, bo w dniu 24 grudnia 2016 roku a roszczenie o zapłatę odsetek od tej kwoty uzyskało byt roszczenia samoistnego. W zakresie zapłaty odsetek od pozostałej części wynagrodzenia powoda, to bieg przedawnienia przerwał wniosek z 2017 roku w przedmiocie zawezwania do próby ugodowej. Odnosząc się zaś do zarzutów wyartykułowanych w sprzeciwie, sąd doszedł do przekonania, że nie doszło do żadnych okoliczności uzasadniających wypłatę wynagrodzenia powoda po terminie jak i potrącenie kary umownej z wynagrodzenia powoda. Pozwany powoływał się na treść §10 ust. 13 umowy stron stanowiący, że zamawiający wstrzyma do czasu ustania przyczyny, płatności bieżących faktur w całości bądź w części w przypadku nie wywiązania się wykonawcy z któregokolwiek zobowiązania umownego a w takim przypadku wykonawcy nie przysługują odsetki z tytułu opóźnienia w zapłacie. Pozwany w sprzeciwie (karta 38) wyjaśnił podstawy opóźnienia w zapłacie wynagrodzenia powodowi jak i podstawy obciążenia powoda karą umowną – z której w istocie pozwana wycofała się w postępowaniu w przedmiocie o zawezwanie do próby ugodowej. Pozwany podnosił zarzut pozostawania przez powoda w zwłoce w wykonaniu umowy. Zwłoka jest to opóźnienie zawinione (według twierdzeń pozwanego, wina w opóźnieniu leżała po stronie powoda). Jak ustalił sąd w istocie doszło do opóźnienia. Nie mniej jednak, jak ustalił sąd na podstawie zeznań świadków zawnioskowanych do przesłuchania przez pozwaną gminę, do opóźnienia doszło z winy zamawiającego (gminy). Świadkowie wskazali, że powód nie mógł dostarczyć decyzji albowiem pozwany sam wszedł w posiadanie tego dokumentu z pominięciem powoda. Dodano również, że omyłki, na których istnienie zwracano uwagę powodowi nie zostały skorygowane a dokumentacji – z tymi omyłkami nadano bieg (twierdzenie pozwanego o przekazaniu niekompletnej dokumentacji projektowej i wezwaniu powoda pismem z dnia 23 czerwca 2016 roku). Nie miały one znaczenia dla inwestycji. Ponadto omyłka w decyzji o charakterze geodezyjnym, jak okazało się, leżała po stronie zamawiającego, nie zaś wykonawcy. Jak wynika zatem z zeznań świadków, zawnioskowanych przez pozwaną, nie istniały żadne lezące po stronie powoda przyczyny uzasadniające wypłatę jedynie części jego wynagrodzenia i to po terminie zapłaty. O odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 k.c. O kosztach procesu w punkcie II wyroku orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. albowiem powód wygrał sprawę w całości, a na poniesione przez niego koszty składa się wynagrodzenie pełnomocnika 3.600 złotych, opłata od pełnomocnictwa 17 złotych oraz opłata od pozwu 1.000 złotych. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...)