← Polska

IV Ka 275/20

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 275/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok S

§ 1k.p.k.

Podniósł, że nie zrzekł się praw tam określonych, o czym dwukrotnie informował Sąd I instancji. Wskazał, że zaskarżony wyrok wiąże się z pewnymi obowiązkami, takimi jak przebywanie na terenie Polski i kontaktowanie się z kuratorem, co będzie niemożliwe z uwagi na to, że po opuszczeniu zakładu karnego musi udać się do Wielkiej Brytanii. Nadto zauważył, iż Prokuratura prowadziła względem niego postępowanie, które zostało zawieszone właśnie z uwagi na zasadę specjalności. Zdaniem skarżącego nie może on być ścigany ani skazany za przestępstwa inne niż te, które stanowiły podstawę przekazania. Jedynym takim przypadkiem jest wyjątek określony w art.

§ 3k.p.k., który nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie.

☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut podniesiony przez oskarżonego jest bezzasadny. Wskazać należy, iż art.

§ 1k.p.k.

definiuje jedną z podstawowych zasad prawa ekstradycyjnego, to jest zasadę specjalności. Jest to zakaz prowadzenia postępowania karnego wobec osoby wydanej za takie czyny, które nie były podstawą wydania, a jednocześnie zostały popełnione przed wydaniem. Z zasady tejże wynika także i niedopuszczalność zarządzenia wykonania kary za inne przestępstwa niż te, które stanowiły podstawę przekazania osoby ściganej (art.

§ 2k.p.k.).

Zasada specjalności odnosi się wyłącznie do przestępstw popełnionych przed przekazaniem do Polski osoby, której dotyczy europejski nakaz aresztowania. Wyjątki od tej zasady uregulowane są w art.

§ 3k.p.k.

Skarżący myli się twierdząc, że w przedmiotowej sprawie przepis ten nie ma zastosowania. Zważyć należy, iż Sąd Rejonowy rozważał już tę kwestię. W protokole rozprawy z dnia 10 grudnia 2019 r. stwierdził on, że postępowanie w sprawie oskarżonego może się toczyć albowiem nie stosuje się w nim środka polegającego na pozbawieniu wolności, stąd też nie ma zastosowania przepis art.

§ 1k.p.k.

w zw. z art.

§ 3pkt 4 k.p.k.

(k. 219). Z tak postawionym twierdzeniem nie sposób się nie zgodzić. Art.

§ 3pkt 4 k.p.k.

dopuszcza ściganie osoby przekazanej w wyniku wykonania nakazu za przestępstwa inne niż stanowiły podstawę przekazania i popełnione zostały przed przekazaniem, jeśli postępowanie karne nie wiąże się ze stosowaniem wobec osoby ściganej środka polegającego na pozbawieniu wolności ( vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 9 listopada 2018 r., sygn. akt II AKa 522/17, LEX nr 2728418). Inną kwestią jest natomiast późniejsze wykonanie kary orzeczonej w postępowaniu. Innymi słowy można względem przekazanej osoby prowadzić postępowanie zarówno przed sądem pierwszej, jak i drugiej instancji, o ile nie wiąże się to ze stosowaniem względem niej tymczasowego aresztowania. Warto także zwrócić uwagę na treść art.

§ 3

pkt 3 k.p.k., który stanowi, iż zasada specjalności nie ma zastosowania, jeżeli nie została orzeczona kara pozbawienia wolności albo inny środek polegający na pozbawieniu wolności. W oparciu o ten przepis jest możliwe wykonanie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Dopiero w momencie ziszczenia się przesłanek do zarządzenia wykonania kary konieczne będzie uzyskanie zgody osoby przekazanej lub też organu sądowego państwa wykonania europejskiego nakazu aresztowania. Wniosek Umorzenie postępowania w całości. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wskutek nieuwzględnienia zarzutu wniosek obrońcy uznać należało za bezzasadny.

  1. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1 ___________________________________________________________________ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ______________________________________________________________________________
  2. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.
  3. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.11 Przedmiot utrzymania w mocy 0.1Utrzymanie w mocy wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia, II Wydział Karny, z dnia 17 grudnia 2019 roku, wydany w sprawie o sygn. akt II K 804/19, dotyczący oskarżonego S. P. w sprawie o czyn z art. 286 § 1 k.k. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wyrok Sądu Rejonowego należało utrzymać w mocy. Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji są prawidłowe, a ocena dowodów została dokonana zgodnie z treścią art. 7 k.p.k. Ocena zeznań świadków oraz całokształtu materiału oraz konfrontacja treści poszczególnych dowodów prowadzi do konstatacji o sprawstwie i winie oskarżonego. 0.15.
  4. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany 0.0.1____________________________________________________________________ Zwięźle o powodach zmiany _____________________________________________________________________________ 0.15.
  5. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.
  6. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.
  7. ___________________________________________________ ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia _________________________________________________________________________ 2.
  8. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia _________________________________________________________________________ 3.
  9. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia _________________________________________________________________________ 4.
  10. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia _________________________________________________________________________ 0.15.3.
  11. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania _______________________________________________________________________________ 0.15.
  12. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Z uwagi na treść wyroku oraz fakt, że oskarżyciel posiłkowy korzystał z pomocy pełnomocnika z wyboru, na podstawie § 11 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800) Sąd Okręgowy zasądził na jego rzecz od oskarżonego kwotę 840 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Rozstrzygnięcie zawarte w pkt III wyroku Sądu Okręgowego oparto na brzmieniu art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z § 17 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
  13. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV Orzeczenie zawarte w punkcie IV wyroku Sądu Okręgowego oparto na przepisie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. z 1983 r., Nr 49, poz.223 z późn. zm.).
  14. PODPIS Sędzia Stanisław Jabłoński ZAŁĄCZNIK NR 1 DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.11.
  15. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Ustalenia co do kary, a to warunków jej zawieszenia. 0.11.3.
  16. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.
  17. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.
  18. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana ZAŁĄCZNIK NR 2 DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.11.
  19. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację Oskarżony Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Przypisanie oskarżonemu S. P. sprawstwa i winy w zakresie popełnienia czynu z art. 286 § 1 k.k. 0.11.3.
  20. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.
  21. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.
  22. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.