Sygn. akt IV U 1081/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 marca 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Iwona Chojecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2014r. w S. odwołania W. Z. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia (...)r. (Nr (...)-SER ) w sprawie W. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy oddala odwołanie. Sygn. akt: IV U 1081/13 UZASADNIENIE Decyzją z (...). znak: (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.57 i 58 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił W. Z. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, że u wymienionego nie stwierdzono niezdolności do pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożył W. Z. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu stanowiska wskazał m.in., że od (...)przebywał na rencie z tytułu częściowej niezdolności do pracy. W (...) przeprowadzono u niego operację na kręgosłup lędźwiowy, a dwa lata później na kręgosłup szyjny. Przez cały czas jest pod opieką neurologa, a stan jego zdrowia nie pozwala mu na podjęcie pracy zarobkowej, a nawet właściwe funkcjonowanie. Boli go kręgosłup, a także nogi, ręce i głowa, szczególnie przy zmianie pogody. Decyzję organu rentowego uważa za krzywdzącą i wnosi o jej zmianę (odwołanie k.12). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując iż zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z (...)która nie stwierdziła u ubezpieczonego niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony W. Z. do (...). uprawniony był do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (decyzja o ustaleniu prawa do renty na okres do (...). k.68 akt rentowych). W dniu (...). ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (wniosek k.71 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z (...). ustalił, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (orzeczenie Lekarza Orzecznika z (...). k.73 akt rentowych). Na skutek sprzeciwu ubezpieczonego od powyższego orzeczenia Lekarza Orzecznika ubezpieczony skierowany został na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z (...). ustaliła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (sprzeciw ubezpieczonego od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS k.74 i orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z (...). k.77 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z (...). Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (decyzja z (...). k.78 akt rentowych). Ubezpieczony ma wykształcenie zawodowe, przed ustaleniem prawa do renty pracował jako ślusarz. Biegli z zakresu ortopedii i neurologii w opinii sporządzonej na zlecenie sądu rozpoznali u ubezpieczonego zespół bólowy kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo-krzyżowego w przebiegu zmian zwyrodnieniowo-dyskopatycznych bez upośledzenia funkcji ruchowej, a także stan po leczeniu operacyjnym dyskopatii L5-S1 w (...)i dyskopatii C6-C7 w (...)stwierdzając, że stan zaawansowania tych schorzeń nie powoduje naruszenia sprawności organizmu w stopniu sprowadzającym u ubezpieczonego niezdolność do pracy. Ubezpieczony zgłasza nawracające przewlekłe dolegliwości bólowe kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo-krzyżowego z torem korzeniowym lewostronnym. W badaniu przedmiotowym biegli stwierdzili u ubezpieczonego blizny pooperacyjne na szyi i w okolicy lędźwiowo-krzyżowej zagojone prawidłowo, niewielkie ograniczenie ruchomości odcinka szyjnego i L-S kręgosłupa bez objawów rozciągowych i bez objawów ubytkowych korzeniowych istotnych funkcjonalnie. Ponadto stwierdzili kończyny górne i dolne bez bez zaników mięśniowych, pełny zakres ruchomości w stawach, prawidłową sprawność manualną obu rąk, a także prawidłowy i sprawny chód. Mając na uwadze powyższe ustalenia i po analizie dokumentacji medycznej z dotychczasowego leczenia biegli stwierdzili, że stopień zaawansowania tych schorzeń nie powoduje u ubezpieczonego długotrwałej niezdolności do pracy zawodowej zgodnej z jego wykształceniem i kwalifikacjami. W ocenie biegłych stwierdzone u ubezpieczonego schorzenia przebiegają z okresami zaostrzeń i remisji dolegliwości bólowo-korzeniowych. Dlatego w okresach zaostrzeń dolegliwości ubezpieczony może być leczony i rehabilitowany, w ramach zasiłków chorobowych jako czasowa niezdolność do pracy (opinia biegłych z zakresu ortopedii i neurologii k.8-9 akt sprawy). Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego W. Z. okazało się nieuzasadnione. Zgodnie z art.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz.1227 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia czy u ubezpieczonego istnieje częściowa lub całkowita niezdolność do pracy. W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalistów z zakresu medycyny. Sporządzona na tę okoliczność opinia biegłych z zakresu ortopedii i neurologii dała podstawy do ustalenia, że ubezpieczony nie jest osobą niezdolną do pracy. Analizując opinię biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez lekarzy - specjalistów z zakresu schorzeń występujących u ubezpieczonego, a ponadto poprzedzona była analizą dokumentacji medycznej ubezpieczonego i jego badaniem. Opinia jest spójna i należycie uzasadniona. Ponadto żadna ze stron nie przedstawiła zastrzeżeń do ustaleń i wniosków płynących ze sporządzonej przez biegłych opinii. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477.14§1 kpc odwołanie ubezpieczonego oddalił.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.