k.p.c., z którego wynika, że jednym z koniecznych warunków zabezpieczenia roszczenia jest uprawdopodobnienie przez wierzyciela, że brak zabezpieczenia mógłby pozbawić go zaspokojenia. Uprawdopodobnienie (uwiarygodnienie) nie może jednak opierać się na samych twierdzeniach, czy też przypuszczeniach strony. Rożni się ono od udowodnienia tym, że strona może wykazać fakty, na które się powołuje, za pomocą środków nieskrępowanych wymaganiami stawianymi, co do formy przez przepisy o postępowaniu dowodowym (por. Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego Część I od red. T. Erecińskiego, LexisNexis, Warszawa). Tymczasem zdaniem Sądu meriti powódka domagając się udzielenia zabezpieczenia we wskazanym zakresie ograniczyła się właśnie do wyrażenia własnych twierdzeń. Sąd I instancji zwrócił przy tym uwagę, że powódka powoływała się wprawdzie na informacje uzyskane od (...), że pozwana ma problemy z finansowaniem bieżącej działalności. Okoliczność ta jednak poza własnymi jej twierdzeniami w żaden sposób nie została uprawdopodobniona. Nadto jak przyznała we wniosku powodowa spółka nie posiada ona wiedzy na temat innych wierzytelności, jakie mogłyby przysługiwać pozwanej, ani majątku, jakim dysponuje. Wobec powyższego w ocenie Sądu rozpoznającego wniosek nie sposób ocenić jak aktualna sytuacja związana z wprowadzeniem na terenie kraju stanu epidemii przekłada się na realne możliwości finansowe pozwanej. W tych okolicznościach, w ocenie Sądu Okręgowego, nie można uznać, iż powódka wykazała istnienie koniecznej przesłanki do udzielenie zabezpieczenia jakim jest istnienie interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Z tych względów wniesiony wniosek podlegał oddaleniu. Na powyższe rozstrzygniecie zażalenie złożyła uprawniona. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postepowania, mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie, tj. przepisu art.
w zw. z art. 228 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. przez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że powódka nie uprawdopodobniła istnienia interesu prawnego w uzyskaniu zabezpieczenia, podczas gdy z okoliczności niniejszej sprawy, przedstawionych w treści pozwu, jak również faktów powszechnie znanych, wynika, w stopniu co najmniej prawdopodobnym, że brak zabezpieczenia skutkować będzie brakiem, możliwości skutecznej egzekucji roszczenia. Wskazując na powyższe powódka wniosła o uchylenie zaskrzonego postanowienia w całości i udzielenie zabezpieczenia powództwa w niniejszej sprawie zgodnie z wnioskiem o zabezpieczenia oraz o zasadzenie na rzecz powódki kosztów postepowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Rozpoznając zażalenie Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jako niezasadne podlegało oddaleniu. Sąd meriti prawidłowo ocenił podstawy faktyczne i prawne wniosku o zabezpieczenie roszczenia. W świetle ustawowych przesłanek zabezpieczenia roszczenia z art.
brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Powódka nie wykazała bowiem zgodnie z regułami procesowymi sprowadzającymi się do uprawdopodobnienia interesu prawnego polegającego na tym, że brak zabezpieczenia poważnie utrudni lub uniemożliwi wykonanie zapadłego w sprawie tytułu wykonawczego. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że Sąd rozpoznający wniosek o zabezpieczenie nie dopuścił się naruszenia art. 730
Zdaniem Sądu wpływ stanu epidemii na konkretną działalność gospodarczą prowadzoną przez zobowiązaną nie jest okolicznością powszechnie znaną. Stąd też nie sposób uznać, że Sąd meritii naruszył art. 228 k.p.c. i nie wziął pod uwagę skutków stanu epidemii z urzędu. Reakcja rynku jest w tym zakresie zależna od wielu czynników, a przez to różnorodna, trudna do przewidzenia i dynamiczna. Samo powoływanie się na stan epidemii nie jest równoznaczne ze skutkami w postaci utraty możliwości wykonania tytułu wykonawczego. Jest to nowa okoliczność, w której znalazła się gospodarka nie tylko w Polsce i wymaga ona dopiero obserwacji i ustaleń zwłaszcza ekonomicznych, ale też socjologicznych i prawnych. Jest to bowiem proces złożony i wieloaspektowy. Jak wskazano wyżej do zabezpieczenia wystarczy uprawdopodobnienie wystąpienia skutków tego stanu, lecz właśnie z uwagi na podkreślony wyżej charakter zdarzenia nie jest możliwe powołanie się na art. 228 k.p.c. W tym przypadku powódka oparła się również jedynie na twierdzeniu i stosowaniu domniemania faktycznego, zaś zaniechała uprawdopodobnienia skutków staniu epidemii. Takie postępowanie uprawnionej skutkowało odmową udzielenia zabezpieczenia. Z uwagi na powyższe zażalenie zostało oddalone na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. sędzia Jacek Malinowski sędzia Leszek Ciulkin sędzia Paweł Dzienis ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) (...) (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.