k.k., środek karny w postaci zakazu zbliżenia się do pokrzywdzonej na odległość bliższą niż 20 metrów przez okres 5 lat. Choć obrońca nie podniósł zarzutu, w którym kwestionowałby to rozstrzygnięcie, to jednak odniesienie się do tej kwestii było niezbędne w świetle treści art. 447 § 2 k.p.k., który stanowi, że apelację co do kary uważa się za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych. Wniosek Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez obniżenie wymierzonej oskarżonemu T. N. kary pozbawienia wolności z 7 lat do 3 lat pozbawienia wolności. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek jest niezasadny, ponieważ niezasadny okazał się zarzut rażącej niewspółmierności kary podniesiony przez obrońcę, a kara 7 lat pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia zawinienia T. N. oraz do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego przestępstwa, jak też zapewnia prawidłowe oddziaływanie wychowawcze i zapobiegawcze wobec niego. Spełnia również swoją rolę w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa i jawi się jako sprawiedliwa. 3.2. Zarzut oznaczony w apelacji obrońcy numerem 2 - rażącej niewspółmierności orzeczonego środka kompensacyjnego w postaci nawiązki w wysokości 50 000 złotych na rzecz pokrzywdzonej A. N., podczas gdy rodzaj i rozmiar ujemnych następstw dokonanego przez oskarżonego czynu nie uzasadnia zasądzenia tak rażąco wysokiej nawiązki, która ze swej istoty nie ma służyć wzbogaceniu się pokrzywdzonej czynem zabronionym, lecz ma na celu kompensację szkód i krzywd doznanych przez pokrzywdzoną, która w przedmiotowej sprawie w jakikolwiek sposób nie została bezpośrednio narażona na utratę życia, doznając jedynie lekkich obrażeń ciała, przez co należy uznać, że szkoda wyrządzona A. N., a także krzywda, której doznała, które notabene nie zostały w wystarczający sposób poddane analizie przez Sąd I instancji, uzasadniają zasądzenie wobec oskarżonego maksymalnie kwoty 10 000 złotych tytułem nawiązki na rzecz pokrzywdzonej, która w tej wysokości będzie spełniać funkcję kompensacyjną, wyrównującą doznaną przez pokrzywdzoną krzywdę. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut oznaczony w apelacji obrońcy numerem 2 okazał się niezasadny. Prawdą jest, że w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy dość lakonicznie umotywował swoje stanowisko w omawianym zakresie. Nie oznacza to jednak, że orzeczona nawiązka w kwocie 50 000 złotych jest zbyt wygórowana i przestaje pełnić swoja rolę kompensacyjną, jak to sugeruje obrońca. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, szczegółowa analiza sposobu działania T. N. i okoliczności popełnienia przypisanego mu czynu, świadczą o tym, że przedmiotowa nawiązka została orzeczona w odpowiedniej wysokości, adekwatnej w szczególności do stopnia krzywdy doznanej przez A. N.. Po pierwsze, jej cierpienie było związane z doznaniem uszczerbku na zdrowi w postaci lekkich obrażeń ciała, które polegały na oparzeniach termicznych skóry I stopnia, obejmujących kark i tylną powierzchnię barku. Po drugie, i co najważniejsze, cierpienia pokrzywdzonej objawiają się przede wszystkim w sferze psychicznej i są związane ze sposobem działania T. N.. Jak już to wcześniej podkreślono, oskarżony podpalił A. N.. Jest to działanie drastyczne i okrutne, nakierowane na wyrządzenie nie tylko dotkliwych obrażeń fizycznych, ale także na wywołanie u ofiary bardzo dotkliwych przeżyć w sferze psychicznej. Płonący człowiek z natury rzeczy wpada w stan przerażenia, lęku, obawy o swoje życie i zdrowie. To odczucie strachu i przerażania dotknęło A. N.. Sąd Okręgowy mógł bezpośrednio zaobserwować traumę pokrzywdzonej jeszcze wiele miesięcy po zdarzeniu, na co zwrócił uwagę w swoim uzasadnieniu (strona 12). Nie ulega wątpliwości, że bycie ofiarą podpalenia (stanie się "pochodnią") musi głęboko odbić się na psychice pokrzywdzonej, która z tym urazem będzie musiała borykać się w przyszłości. Przemawiają za tym zasady prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego. Cierpienie A. N. potęguje to, że sprawcą jej krzywdy był mąż (obecnie były), tj. osoba najbliższa, od której winna oczekiwać ochrony i opieki, a nie brutalnego ataku. Takie działanie ze swej istoty osłabia poczucie bezpieczeństwa człowieka, który ma prawo do życia bez obaw związanych z agresją fizyczną, czy psychiczną wobec niej, tym bardziej ze strony osoby najbliższej. Przejawem głębokiego urazu psychicznego, jaki doznała A. N. jest to, że odmówiła ona przyjęcia przeprosin ze strony oskarżonego i nie chce mieć z nim kontaktu, na co też zwrócił uwagę Sąd Okręgowy, i kierując się m.in. tym argumentem, orzekł środek karny określony w art.
Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że nie ma racji obrońca, iż nawiązka w kwocie 50 000 złotych stanowi nieuzasadnione "wzbogacenie pokrzywdzonej czynem zabronionym". W przekonaniu Sądu Apelacyjnego, nawiązka w tej właśnie wysokości w odpowiednim zakresie i stopniu rekompensuje krzywdę doznaną przez A. N., tak w zakresie cierpień fizycznych, jak i przede wszystkim psychicznych. Nawiązka ta stanowi realną kompensatę tych krzywd, ponieważ uwzględnia przytoczone wcześniej okoliczności, które w swej apelacji pomija skarżący. Brak jest zatem podstaw do uwzględnienia omawianego zarzutu. Wniosek Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez obniżenie orzeczonej nawiązki z 50 000 złotych do 10 000 złotych ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek o obniżenie orzeczonej nawiązki nie jest zasadny, ponieważ niezasadny okazał się podniesiony w tym kierunku zarzut obrońcy, a nawiązka w kwocie 50 000 złotych w odpowiednim zakresie i stopniu rekompensuje krzywdę doznaną przez A. N., tak w zakresie cierpień fizycznych, jak i przede wszystkim psychicznych 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 1 zaskarżonego wyroku, polegające na wymierzeniu oskarżonemu T. N. kary 7 lat pozbawienia wolności za przestępstwo, za które w tym punkcie został skazany, tj. za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. oraz (w związku ze wspomnianą już wcześniej treścią art. 447 § 2 k.p.k.) rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 5 tegoż wyroku, a dotyczące orzeczonego środka karnego z art.
- zakaz zbliżania się oskarżonego do pokrzywdzonej na odległość bliższą niż 20 metrów na okres 5 lat. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok w powyższym zakresie, ponieważ niezasadny okazał się zarzut rażącej niewspółmierności kary podniesiony przez obrońcę. Powody niezasadności tego zarzutu i związanego z nim wniosku przedstawiono wcześniej i zbędnym powielaniem byłoby powtarzanie tego samego w tym miejscu. Nadto kara 7 lat pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia zawinienia T. N. oraz do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego przestępstwa, jak też zapewnia prawidłowe oddziaływanie wychowawcze i zapobiegawcze wobec niego. Spełnia również swoją rolę w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa i jawi się jako sprawiedliwa. W kontekście sposobu działania oskarżonego oraz rodzaju przestępstwa, jakiego się dopuścił, w pełni uzasadniony jest również orzeczony wobec niego, na podstawie art.
k.k., środek karny w postaci zakazu zbliżenia się do pokrzywdzonej na odległość bliższą niż 20 metrów przez okres 5 lat. 0.15.1.
N. na odległość bliższą niż 20 metrów przez okres 5 lat. 0.11.3.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.