Sygn. akt VI U 1714/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 października 2019 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia Jan

§ 2k.p.c.

Przy czym przepisy nie określają sposobu zmiany decyzji z całą pewnością jednak istota sprawy zależy od wniosku ubezpieczonego. W pewnych wypadkach jednak Sąd może rozpoznać merytorycznie żądanie wnioskodawcy mimo, że decyzja organu rentowego z tym żądaniem nie koresponduje. W orzecznictwie przyjmuje się, że w przypadku rozminięcia się wniosku ubezpieczonego inicjującego postępowanie i rozstrzygnięcie organu rentowego decydujące znaczenie należy nadać żądaniu wnioskodawcy. Tak wyrok Sądu Najwyższego z 2 października 2008 r. I UK 88/08, wyrok Sądu Najwyższego z 11 grudnia 2013 r. III UK 15/13, wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 3 lipca 2013 r. III AUa 330/13, wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 7 maja 2013 r. III AUa 1129/

1. Jeżeli żądanie ubezpieczonego wadliwie zostanie ocenione przez organ rentowy to Sąd zobowiązany jest rozważyć wszelkie podstawy prawne mogące mieć zastosowanie w stanie faktycznym sprawy. Wadliwość oceny żądania przez organ rentowy nie może uniemożliwiać dochodzenia swych racji przed Sądem. Wyrok Sądu Najwyższego z 28 czerwca 2016 r. I UZ 11/
2. Nadto orzecznictwo sądowe dopuszcza możliwość uwzględnienia przez Sąd okoliczności nie będących przedmiotem decyzji organu rentowego, gdy podstawa faktyczna wyroku dotyczy okoliczności pewnych. Wyrok Sądu Najwyższego z 4 lipca 2000 r. II UK 55/00, z 18 kwietnia 2001 r. II UKM 335/00, wyrok z 20 maja 2004 r. II UK 395/
3. Wydanie w takiej sytuacji wyroku prowadzi do swoistego skrócenia procedury i eliminuje konieczność dodatkowych działań wnioskodawcy na przykład złożenia kolejnego wniosku czy też na przykład odwołania na pods..., na niewydanie decyzji. Dalej Sąd Okręgowy w Łomży podkreśla w uzasadnieniu cytowanego wyroku, iż kolejnym argumentem przemawiającym za możliwością orzekania co do istoty sprawy w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja w sposób niekompletny rozstrzyga o wniosku ubezpieczonego jest treść art.

par. 3 k.p.c. Otóż w sytuacji, gdy organ rentowy nie wyda decyzji i odwołanie wniesiono w związku z tym Sąd uwzględniając odwołanie zawsze ma możliwość orzeczenia co do istoty sprawy czyli odnosi się wyłącznie do wniosku ubezpieczonego i żądań w nim zgłoszonych, bo decyzji organu rentowego nie ma. Jasne jest, że przepisy k.p.c. swoją regulacją obejmują oczywiste sytuacje faktyczne, czyli wydanie decyzji przez organ rentowy prawidłowej lub nieprawidłowej, bądź nie wydanie decyzji. Przepisy k.p.c. nie przewidują przypadku, gdy decyzja jest wydana, ale nie w pełni koresponduje z wnioskiem złożonym w organie rentowym. Należy to potraktować jako lukę prawną i przez analogię zastosować regulację i z artykułu

§ 3k.p.c.

i

§ 2k.p.c.

Wydaje się to być konieczne szczególnie w sytuacji, gdy organ rentowy wydał decyzję opartą wyłącznie o przepisy proceduralne np. k.p.a i nie rozstrzygnął merytorycznie pozytywnie czy negatywnie o żądaniu strony, która przecież zgłosiła takie żądanie tu o przeliczenie świadczenia. Nie można doprowadzać..., koniec cytatu. Nie można doprowadzać w ocenie Sądu Okręgowego rozstrzygającego niniejszą sprawę do sytuacji w której ubezpieczona powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego nadal będzie mieć ukształtowane, ukształtowaną wysokość świadczenia niezgodnie z treścią tego wyroku, a więc z pominięciem art. 25 ust. 1B Ustawy emerytalnej. Dlatego na podstawie art.

§ 2k.p.c.

w związku z art.

§ 3k.p.c.

i art. 114 Ustawy emerytalnej Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku. Przy czym zwrócić jeszcze należy uwagę na to, iż przesłanki wznowienia postępowania..., przepraszam, przesłanki ponownego ustalenia wysokości świadczenia, bądź ustalenia samego prawa wskazane w art. 114 ukształtowane zostały z woli ustawodawcy w sposób znacznie bardziej liberalny od powoływanych w zaskarżonej decyzji przepisów k.p.a. W szczególności zwróce..., zwrócić tutaj należy uwagę na to, iż ustęp 1F art. 114 Ustawy emerytalnej stanowi, iż przepisy ustępu 1E nie stosuje się, jeżeli w wyniku m.in. w wyniku uchylenia lub zmiany decyzji z przyczyn określonych w ust. 1 osoba zainteresowana nabędzie prawo do świadczenia lub świadczenia w wyższej wysokości. Chodzi tutaj o unormowania art. 1E, w którym uchylenie lub zmiana decyzji o której mowa w ust. 1 art. 114 nie może nastąpić, jeżeli od dnia jej wydania upłynął okres..., upłynęły okresy wskazane w punktach 1, 2 i 3 ust. 1E i przewidziane dla poszczególnych przyczyn uchylenia bądź zmiany decyzji. W końcowym fragmencie niniejszego uzasadnienia Sąd Okręgowy wskazuje także, iż dostrzega również okoliczność proceduralną, iż orzeczenie kasatoryjne wobec decyzji organu rentowego zgodnie z wolą ustawodawcy wyrażoną w artykule

A k.p.c. może zostać wydane tylko przez Sąd II-giej Instancji. Natomiast zgodnie z art.

§ 1i § 2 k.p.c.

Sąd I-szej Instancji zobligowany jest do wydania orzeczenia merytorycznego. Na tym wygłoszenie uzasadnienia zakończono.