V U 904/19

Sygn. akt V U 904/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 czerwca 2020 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: sędzia Regina Stępień Protokolant: star. sekr. sądowy Ewelina Trzeciak po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2020 r. w Legnicy sprawy z wniosku I. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o ustalenie podlegania ubezpieczeniom na skutek odwołania I. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 27 maja 2019 r. znak (...) I. zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 27 maja 2019 r. znak (...) w ten sposób, że ustala, iż I. S. podlega obowiązkowym ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą w okresie od 3 czerwca 2013 roku do 30 kwietnia 2015 roku oraz od 25 lutego 2016 roku do 17 sierpnia 2016 roku oraz dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu od 27 czerwca 2013 roku do 31 grudnia 2013 roku, od 05 marca 2015 roku do 30 kwietnia 2015 roku oraz od 25 lutego 2016 roku do 17 sierpnia 2016 roku, II. zasądza od strony pozwanej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. na rzecz wnioskodawczyni I. S. kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Regina Stępień Sygn. akt V U 904/19 UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. decyzją z dnia 27 maja 2019r. znak (...) stwierdził, że I. S. jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu w okresie od i od 25 lutego 2016r. do 17 sierpnia 2016r. oraz dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu od 27 czerwca 2013r. do 31 grudnia 2013r., od 5 marca 2015r. do 30 kwietnia 2015r. i od 25 lutego do 17 sierpnia 2016r. W uzasadnieniu organ rentowy stwierdził, że postępowanie wnioskodawczyni świadczy o z góry zaplanowanym sposobie działania – nie tyle zamiarze podjęcia i wykonywania zarobkowej działalności gospodarczej, lecz przede wszystkim włączenie do systemu ubezpieczeń społecznych, w celu uzyskania wysokich świadczeń. W ocenie organu rentowego świadczy o tym to, że przez cały okres prowadzenia działalności – od czerwca 2013r. do lutego 2015r. – deklarowała składki na ubezpieczenie społeczne od minimalnej podstawy. Natomiast za marzec i kwiecień 2015r. wskazała maksymalna podstawę wymiaru skaldek tj. 9 897,50 zł. Następnie od maja 2015r. do 24 lutego 2016r. pobierała zasiłek macierzyński, następnie od 25 lutego 2016r. do 17 sierpnia 2016r. zasiłek chorobowy, a od 18 sierpnia 2016r. do 16 sierpnia 2017r. kolejny zasiłek macierzyński. Podkreślił, iż w całym okresie prowadzenia działalności gospodarczej opłaciła składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości 9 453, 76 zł, w tym na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe 566,52 zł. Zaś łączna kwota pobranych przez nią świadczeń wyniosła 201 046, 75 zł. To może świadczyć, że ubezpieczona uruchomiła jedynie pozorowaną działalność gospodarczą, której nie prowadziła w sposób zorganizowany i ciągły w celu zarobkowym. Organ rentowy podniósł, że prowadzone przez Zakład postępowanie administracyjne wykazało, że wnioskodawczyni w okresie wskazanym w sentencji decyzji, nie prowadziła działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy prawo przedsiębiorców (a wcześniej ustawy o swobodzie działalności gospodarczej). W przedmiotowej sprawie nie doszło do faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej, a jedynie do stworzenia pozorów jej prowadzenia. W związku z tym w ocenie organu rentowego brak jest podstaw do objęcia wnioskodawczyni obowiązkowymi ubezpieczeniami społecznymi oraz dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym z tytułu prowadzenia tej działalności za okres wskazany w decyzji. Zakład stwierdził, że okoliczności towarzyszące zgłoszeniu wnioskodawczyni do ubezpieczeń uzasadniają uznanie tej czynności za sprzeczną z zasadami współżycia społecznego. Zdaniem Zakładu zgłoszenie przez wnioskodawczynię prowadzenia działalności gospodarczej w celu objęcia ubezpieczeniami społecznymi, a w konsekwencji zapewnienia wysokich świadczeń z ubezpieczenia społecznego zmierzało do obejścia przepisów prawa. Działania polegające na zamierzonym krótkotrwałym zgłoszeniu działalności uznać należy za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, gdyż narusza ono zasadę równego traktowania wszystkich ubezpieczonych, zasadę solidaryzmu ubezpieczeń społecznych, zasadę ochrony interesów i nie pokrzywdzenia innych ubezpieczonych oraz zasadę nieuprawnionego uszczuplania środków Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Od powyższej decyzji odwołała się ubezpieczona I. S.. Wniosła o jej zmianę poprzez stwierdzenie, że jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu oraz dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu w okresach kwestionowanych przez organ rentowy. W uzasadnieniu wnioskodawczyni wskazała, że faktycznie prowadziła działalność gospodarczą. Jej przedmiotem było tworzenie oryginalnych butów na bazie klasycznych fasonów gotowego obuwia i realizowanie indywidualnych projektów na zamówienie. Proces takiego zdobienia obuwia był czaso i pracochłonny. W początkowym okresie musiała kupić ok. 150 par obuwia, elementy do zdobienia, kleje, itp. materiały. Celem rozwijania firmy założyła profil na portalu społecznościowym, aby rozpropagować swe usługi. Ponadto zapraszała klientki na osobiste konsultacje, by omówić projekty. Coraz częściej natomiast klientki przychodziły do niej z własnym obuwiem i zlecały ich ozdobienia. Ze względu na niewielkie obroty nie miała obowiązku posiadania kasy fiskalnej. Sprzedaż rejestrowała w tzw. ewidencji sprzedaży. Podkreśliła, iż dokumenty księgowe prowadziła samodzielnie, zgodnie z informacjami uzyskanymi w urzędzie skarbowym. Dodała, iż do momentu urodzenia drugiego dziecka jej firma osiągała coraz lepsze wyniki (dochód w 2013 r. – 1 344,97 zł, w 2014r. – 7 000 zł). Ponadto by zwiększyć swe dochody zakupiła autolawetę, którą zamierzała odpłatnie wynajmować. Wskazała, iż wprawdzie jej dochody były niższe niż deklarowana przez nią podstawa wymiaru składek, ale było to całkowicie legalne. W odpowiedzi na odwołanie organ wniósł o jego oddalenie oraz o zasądzenie od wnioskodawczyni na swoją rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd ustalił: I. S. zgłosiła pozarolnicza działalność gospodarczą w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej w okresie od 3 czerwca 2015r. do 16 sierpnia 2017r. Przedmiotem tej działalności była głownie sprzedaż detaliczna prowadzona w formie sprzedaży wysyłkowej lub Internet. Na rozpoczęcie tej działalności otrzymała dotację z urzędu pracy w wysokości 18 000 zł. W okresie od czerwca 2013r. do lutego 2015r. deklarowała najniższą, preferencyjną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne (30 % minimalnego wynagrodzenia). Natomiast za marzec i kwiecień 2015r. – w wysokości po 9 8797, 50 zł. Od 1 maja 2015r. do 24 lutego 2016r. pobierała zasiłek macierzyński, od 25 lutego 2016r. do 17 sierpnia 2016r. zasiłek chorobowy, a od 18 sierpnia 2016r. do 16 sierpnia 2017r. kolejny zasiłek macierzyński. Przez cały okres prowadzenia działalności gospodarczej ubezpieczona opłaciła składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości 9 453, 76 zł, w tym na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe 566, 52 zł. Zaś łącznie pobrała tytułem zasiłków chorobowego i macierzyńskiego kwotę 201 046, 75 zł. /bezsporne/. Przy rozpoczęciu działalności,. W związku z tym, iż musiała spożytkować w ciągu miesiąca udzieloną przez urząd pracy dotację, zakupiła 100 par obuwia, dużo ozdób w postaci kamieni Svarowskiego, dżety, materiały kokardki, ponadto kleje i narzędzia. Założyła również profil na FB informujący o zakresie świadczonych przez nią usług i zawierający przykładowe ozdobione przez nią obuwie. Działalność tę wykonywała w domu, gdzie miała przeznaczone do tych prac, wydzielone miejsce w pokoju. Obuwie sprzedawała osobiście po nawiązaniu z klientkami kontaktu, na Allegro, na bazarze. Zdarzało się, że była polecana prze swoje klientki i znajomych. Z czasem, częściej klientki przychodziły do niej z własnym obuwiem i wtedy uzgadniały sposób ich ozdobienia. Obuwia, była bowiem w ciąży i nie chciała narażać się na kontakt na kontakt z toksycznymi klejami, których używała do wykonywania zdobień. To również spowodowało jej decyzję o zmianie zakresu działalności. Chciała ją poszerzyć o wynajem autolawety, którą zakupiła w 2015r. Ma jednak z tym problemy spowodowane konfliktem z kierowcą lawety. Ubezpieczona urodziła troje dzieci: pierwsze (...)., drugie (...),. trzecie (...). W (...) miała poronienie. Ostatnia ciąża z 2016r. była nieplanowana i doszło do niej pomimo przeciwwskazań medycznych (po wcześniejszym cesarskim cięciu) i stosowania przez ubezpieczoną środków antykoncepcyjnych. /dowody: - akta ubezpieczeniowe - e-protokół z 11.03.2020r. (k.164-165): zeznania świadków: B. B. 00:11:47-00:17:10 K. B. 00:17:10-00:21:17 M. G. 00:21:17-00:26:06 M. K.