← Polska

I C 468/20

Sygnatura akt I C 468/20 POSTANOWIENIE Dnia 25 maja 2020 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Paweł Lasoń Protokolant: Renata Brelikowska

§ 1pkt.

3. k.p.c. Sprawami gospodarczymi są sprawy: ze stosunku spółki oraz dotyczące roszczeń, o których mowa w art. 291–300 i art. 479–490 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 505). Pod pojęciem "spółka" należy rozumieć tu jedynie spółki prawa cywilnego i handlowego [zob. np. K. F.-G. , w: A. Z. (red.), Kodeks, 2011, art. 479 1, Nb 20], a więc nie dotyczy ono innych "spółek", jak spółka szałaśnicza i spółka do sprawowania zarządu nad wspólnotą gruntową i do właściwego zagospodarowania gruntów wchodzących w skład tej wspólnoty (zob. art. 1 ust. 1 pkt 4 i art. 14 ustawy z 29.6.1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 703 ze zm.), czy spółka wodna (zob. wyr. SN z 20.12.1990 r., II CR 343/90, OSP 1992, Nr 10, poz. 215, z glosą K. Korzana). Przez stosunek spółki rozumie się – powstały na podstawie umowy spółki handlowej – stosunek prawny między spółką a wspólnikami, a także stosunek prawny między wspólnikami na tle członkostwa w spółce i wynikających z tych stosunków praw i obowiązków spółki oraz wspólników [ J. B. , w: K. P. (red.), Kodeks, t. II, 2010, art. 479 1, Nb 17]. Generalnie, prawa i obowiązki wspólnika w ramach stosunku spółki można podzielić na dwie grupy: korporacyjne (organizacyjne) i majątkowe. W wypadku spółki prawa handlowego decyduje status wspólnika (partnera, komandytariusza, komplementariusza, udziałowca, akcjonariusza) i bez znaczenia pozostaje, czy wspólnik jest jednocześnie przedsiębiorcą (może on, ale nie musi prowadzić działalności gospodarczej ubocznie w stosunku do bycia wspólnikiem spółki) – w wypadku spółek prawa handlowego charakter sprawy jest więc określany z uwagi na konkretny jej przedmiot, a nie związek roszczenia z prowadzoną działalnością gospodarczą przez przedsiębiorcę. Przez stosunek spółki należy rozumieć: 1) stosunek prawny powstały na tle umowy spółki między spółką a wspólnikami, 2) stosunek prawny powstały między wspólnikami na tle członkostwa w spółce i 3) wynikające z tych stosunków prawa i obowiązki spółki oraz wspólników. Dla uznania sprawy za sprawę ze stosunku spółki jest obojętne, czy wspólnicy są przedsiębiorcami. Sprawa nie traci charakteru sprawy ze stosunku spółki przez fakt, że wspólnik (strona procesu) wystąpił ze spółki przed albo po wniesieniu pozwu (post. SN z 5.6.2002 r., IV CKN 45/01). (Patrz Kulski w Komentarz do Kodeksu postępowania cyuwilnego – art.

k.p.c. – Legalis) W związku z tym w odrębnym postępowaniu w sprawach gospodarczych mogą być rozstrzygane sprawy ze stosunku spółek handlowych: jawnej (art. 22–85 KSH), partnerskiej (art. 86–101 KSH), komandytowej (art. 102–124 KSH), komandytowo-akcyjnej (art. 125–150 KSH), z ograniczoną odpowiedzialnością (art. 151–300 KSH), prostej spółki akcyjnej (art. 300 1 –300 134 KSH) i akcyjnej (art. 301–490 KSH) oraz spółki cywilnej (art. 860–875 KC). Słusznie przyjmuje się przy tym, że charakter sprawy "ze stosunku spółki" noszą tylko te postępowania, w których pod osąd poddany jest sam stosunek spółki. W niniejszej sprawie występują głębokie powiązania stron procesu wynikające z prowadzenia wspólnie działalności jako wspólnicy spółek prawa handlowego. Z racji tej współpracy powstały między stronami roszczenia związane ze skutecznością nabycia prawa komandytariusza w spółce (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością Spółce komandytowej w R.. Istotą procesu w niniejszej sprawie będzie zatem skuteczność bądź nie nabycia tych uprawnień w związku z potrąceniem dokonanym przez pozwanego. Tłem dla tego problemu jest charakter współpracy w ramach konsorcjum - powoda ze spółką (...), której współwłaścicielem i prezesem zarządu jest pozwany. Charakter wzajemnej współpracy stron niniejszego procesu jest o tyle istotny, że skuteczność przeniesienie ogółu praw i obowiązków, jakie powód posiadał jako komandytariusz w spółce (...) została uzależniona od zapłaty ceny, a ta okoliczność jest sporna miedzy stronami, co wynika z treści samego pozwu. Tego rodzaju spory stosownie do art.

§ 1pkt.

3. k.p.c. winny być rozstrzygane przez sąd gospodarczy. W związku z powyższym niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez sąd gospodarczy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 200 § 1 k.p.c. w zw. z art.

§ 1pkt.

3. k.p.c. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.