k.p.c., po czym stwierdził, że w świetle Przytocznych przez powódkę okoliczności, a także na podstawie akt księgi wieczystej uznać należało, iż powódka uprawdopodobniła swoje roszczenie. Z akt księgi wieczystej KW nr (...) wynika, że pozwani są wpisani jako wyłączni właściciele nieruchomości. Następnie Sąd przywołał art. 755 § 1 k.p.c. oraz w oparciu o treść art.
uznał, że wpisanie ostrzeżenia o toczącym się procesie zapewni powódce wystarczającą ochronę prawną, zaś pozwanego nie obciąży to ponad potrzebę. Uwzględniając powyższe Sąd postanowił jak w sentencji. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli pozwani zaskarżając je w całości i zarzucając temu rozstrzygnięciu naruszenie art.
poprzez przyjęcie, że powódka uprawdopodobniła swoje roszczenie. Z uwagi na powyższe pozwani wnieśli o uchylenie postanowienia i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Zdaniem pozwanych twierdzenia powódki są całkowicie gołosłowne i nie zasługują na udzielenie jej ochrony prawnej poprzez zabezpieczenie roszczenia. Powódka nie zajęła stanowiska w przedmiocie zażalenia pozwanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przystępując do jego rozpoznania w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował w niniejszej sprawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (tekst jednolity – Dz. U. 2013 r., poz. 707 ze zm.) wskazując, iż do zabezpieczenia roszczenia o uzgodnienie księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym nie jest potrzebne wykazanie, że powód ma interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Z racji szczególnego charakteru powyższego przepisu, druga przesłanka z art.
nie musi zaistnieć, by możliwe było zabezpieczenie roszczenia z art. 10 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Wystarczające do tego jest ustalenie, że powyższe żądanie zostało uprawdopodobnione. Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że roszczenie powódki jawi się jako wiarygodne i tym samym zasługuje na ochronę poprzez udzielenie zabezpieczenia. Zaznaczyć należy, że Sąd Rejonowy analizował księgę wieczystą KW nr (...) i w oparciu o jej treść ustalił, że pozwani są wpisani jako wyłączni właściciele działek o nr (...). Okoliczność ta w świetle twierdzeń powódki zawartych w pozwie, a dotyczących posiadania nieruchomości, została uznana za wystarczającą do przyjęcia, że pierwsza przesłanka z art.
zaistniała w sprawie. Dokonana ocena, wbrew stanowisku pozwanych, zasługuje na akceptację. W tym miejscu zaznaczyć należy, iż skarżący nie kwestionowali w zażaleniu, że są wpisani w przedmiotowej księdze wieczystej jako właściciele powyższych działek. Udzielenie zabezpieczenia nie oznacza, że roszczenie powódki zostanie ostatecznie uwzględnione. Możliwość dojścia, w wyniku pełnego postępowania, do wniosku o niezasadności powództwa, jest oczywistym założeniem tej instytucji. Jednocześnie Sąd Okręgowy aprobuje pogląd Sądu Rejonowego, że przyjęty sposób zabezpieczenia nie obciąża pozwanych ponad konieczną potrzebę w myśl art.
Wpisanie ostrzeżenia do księgi wieczystej w żaden sposób nie ogranicza pozwanych, zaś powódce zapewnia potrzebną dla prawidłowego toku postępowania ochronę. Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie jako niezasadne. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność z oryginałem
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.