k.p.c. poprzez naruszenie granic rozpoznania (art.
k.p.c.); uchybienie treści art.
poprzez wadliwe przyjęcie, że treść i forma wniosku, dołączone dokumenty oraz treść księgi wieczystej nie dają podstawy do wykreślenia hipotek, w sytuacji, gdy:
wpis w księdze wieczystej dokonywany jest jedynie na wniosek i w jego granicach, chyba że przepis szczególny przewiduje dokonanie wpisu z urzędu. Rozpoznając wniosek sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Wpisem w księdze wieczystej jest również wykreślenie ( (...) § 1 kpc). Zgodnie z art. 31 ust. 1 u.k.w.h. wpis (bądź wykreślenie wpisu) może być dokonany na podstawie dokumentu z podpisem notarialnie poświadczonym. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni powinna przedstawić, jak podkreślił Sąd I instancji, dokumenty stwierdzające wygaśniecie każdej z hipotek. Sąd I instancji wskazał w swoich rozważaniach prawnych jakie dokumenty mogą być w szczególności podstawą wykreślenia hipoteki z księgi wieczystej i w tym zakresie Sąd Okręgowy odsyła skarżącą do uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Sąd Okręgowy w całości popiera stanowisko Sądu I instancji, że wymogu tego nie spełniają załączone do wniosku odpisy wyroków w sprawach o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności z powództwa skarżącej, w tym wyrok Sądu Apelacyjnego w sprawie I ACa 698/11. Sąd I instancji wskazał, że wyrok ten odnosi skutek wobec aktu notarialnego z dnia 18 września 2003 roku, który zawierał zgodne oświadczenie obojga małżonków R. o ustanowieniu hipoteki umownej zwykłej w kwocie 920.000 zł na rzecz (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., lecz skutek ten rozciąga się jedynie na cześć aktu notarialnego, w jakim stanowił on tytuł egzekucyjny, w oparciu o który – po nadaniu mu klauzuli wykonalności – prowadzona była przeciwko skarżącej egzekucja. Innymi słowy, pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci wskazanego aktu notarialnego nie mogło wywrzeć żadnego wpływu na ustanowioną w tym akcie hipotekę umowną zwykłą, a jedynie wywołać mogło skutek w odniesieniu do toku prowadzonego przeciwko skarżącej postępowania egzekucyjnego. Zaskarżone orzeczenie Sądu I instancji jest więc prawidłowe, zaś zarzuty i argumenty powołane w apelacji nie przekonały Sądu odwoławczego do uwzględnienia wniosków apelacyjnych. Rację ma skarżąca, że Sąd I instancji nie odniósł się w swoim uzasadnieniu do opisanej przez skarżącą umowy sprzedaży z dnia 8 września 2003 roku, choć podniesiono ten fakt w skardze na orzeczenie referendarza. W pierwszej kolejności należy wskazać, że umowa ta nie była dołączona ani do wniosku, ani do skargi na orzeczenie referendarza, ani też do rozpatrywanej apelacji. Przede wszystkim jednak okoliczności wynikające z tej umowy, wskazywane przez skarżącą, nie mogły, z przyczyn omówionych wyżej, przemawiać za uwzględnianiem jej wniosku i wykreślenia wskazanych hipotek. Tak samo wskazywana przez skarżącą okoliczność niezawiadomienia Sądu Wieczystoksięgowego, że (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. została przejęta przez (...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.. Z uwagi na powyższe rozważenia, złożony środek odwoławczy podlegał oddaleniu w oparciu o art. 385 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.