wskazał, że powód uprawdopodobnił swoje roszczenie, przedkładając odpowiednie dokumenty. Sąd nie miał również wątpliwości, co do tego, iż po stronie powoda istnieje interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia, bowiem trwające postępowanie egzekucyjne może doprowadzić do sprzedaży zajętych przedmiotów. Również sposób zabezpieczenia przedstawiony przez powoda, a przewidziany w art. 755 § 1 pkt 3 k.p.c. jest zdaniem Sądu Rejonowego w niniejszej sprawie optymalny. Uwzględniając powyższe, Sąd udzielił zabezpieczenia zgodnie z wnioskiem. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pozwany domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu pozwany wskazał, że w jego ocenie działania powoda skierowane są na opóźnienie egzekucji komorniczej toczącej się wobec A. K.. Nadto dodał, że powód nie posiada interesu prawnego w żądaniu udzielenia zabezpieczenia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie pozwanego jest zasadne. Przytoczone przez powoda okoliczności, które mają przesądzać o łącznym istnieniu w niniejszej sprawie przesłanek z art.
pozwalających na udzielenie zabezpieczenia, w świetle wstępnej analizy materiału zebranego dotychczas w sprawie, budzą istotne wątpliwości. Sąd Okręgowy zwraca uwagę, że w znajdującym się w aktach postępowania egzekucyjnego KM 59/11 protokole zajęcia ruchomości z dnia 2 czerwca 2011 r., których dotyczy powództwo o zwolnienie spod egzekucji, dłużniczka – matka powoda – oświadczyła, że jest właścicielem zajmowanych ruchomości bez obciążeń /k.49 akt o sygn. KM 59/11/. Oświadczenie to przeczy stanowisku powoda, który opiera przedmiotowe powództwo na przysługującym mu prawie własności do wskazanych w pozwie ruchomości. W tym kontekście dziwi również okoliczność, dlaczego zajęte przedmioty znajdowały się w sklepie dłużniczki, a nie były w posiadaniu powoda. Nadto zauważyć należy, że powód wystąpił z pozwem dopiero po upływie pół roku od dokonanego zajęcia, podnosząc, że o powyższej czynności komorniczej uzyskał wiedzę w dniu 24 grudnia 2011 r. Zdaniem Sądu odwoławczego skoro przedmioty wskazane w pozwie faktycznie stanowią jego własność, powinien przejawiać w stosunku do nich większe zainteresowanie, tym bardziej, że wobec jego matki prowadzone jest postępowanie egzekucyjne. Brak stanowczych działań ze strony powoda odnośnie zajętych ruchomości w okresie bezpośrednio po dokonanym zajęciu sprawia, że na obecnym etapie postępowania nie ma podstaw do uznania, aby uprawdopodobnił on zarówno okoliczność, że roszczenie, z którym występuje faktycznie mu przysługuje, jak również fakt posiadania interesu prawnego w uzyskaniu zabezpieczenia tego roszczenia. Sąd Okręgowy obecnie nie dostrzega rzeczywistej konieczności ochrony wskazanej przez powoda sfery prawnej poprzez orzeczenie uwzględniające jego wniosek o zabezpieczenie poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Dodać należy, że takie rozstrzygnięcie, z uwagi powyższe wątpliwości, doprowadziłoby do nieuzasadnionego obciążenia pozwanego, który zostałby czasowo pozbawiony możliwości wyegzekwowania swojej wierzytelności od dłużniczki – matki powoda. Rzecz jasna stanowisko Sądu Okręgowego nie przekreśla powodowi możliwości wykazania swojego roszczenia z art. 841 § 1 k.p.c. w toku postępowania, jednakże obecnie, w świetle zebranego materiału, nie można stwierdzić, aby przesłanki z art.
rzeczywiście wystąpiły w sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i w zw z art. 13 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżone postanowienie i oddalił wniosek powoda o udzielenie zabezpieczenia roszczenia .
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.